30-01-11

66

De mannen zijn intussen al weer een tijdje thuis.

Ze hebben enorm genoten van deze korte uitstap. Hun battreijen waren enigzins weer een beetje opgeladen.

Zoals ik al zei lagen er bergen sneeuw en was het bitter koud. Nu maak ik me wel belachelijk iedere keer als ik hun zeg dat ze zich goed moeten aan kleden omdat het koud is!

Zoonlief was maar al te blij ginder de muts van zijn vader, die hij belachelijk vond, te mogen aan doen. Hij had zich al een paar prachtige bottinen gekocht op het vliegveld.

Het was er zo erg dat ze niet alles konden bezoeken waar ik destijds met mijn man was. Door te veel sneeuw konden ze er niet geraken.

Een paar sfeerfoto's zeggen zeker meer dan wat ik kan vertellen.

sized_Suède janvier 2011 005.jpg

sized_Suède janvier 2011 014.jpg

sized_Suède janvier 2011 011.jpg

foto, familie reizen

sized_Suède janvier 2011 009.jpg

Toch gingen ze een hocky match bij wonen. Dat is zo een beetje de nationale sport en de stad Gävle staat daar goed in het classement. 

sized_Suède janvier 2011 (8).jpg

Mijn man kwam met een klein zakje aan de hand terug, maar met een enorme zak zonder wieltjes, maar met een slot. (lees vorige post) Het dragen liet hij aan zijn zonen over Knipogen.

* * *

En ik ben klaar om de bloemetjes buiten te zetten.

Anniversaire moi 2011 (1).jpg 

Op 31 januari verjaar ik namelijk, 66!

De maandag ben ik tegenwoordig vrij. Dit wil zeggen geen kleinzoon om voor te zorgen. Verleden maandag ging ik mijn vriendin op zoeken die ik nog niet gezien had na haar hartoperatie. Wij hadden een gezellige namidag want we waren met nog een gezamelijke vriendin. Ja Magda was er ook bij.

Rosa Magda 2011 114 (2).jpg

Dit keer gaan we naar Luik.

26-12-10

Nu is het genoeg

Nu, is het stilletjes aan genoeg geweest, met de sneeuw! Ik begin het echt niet meer leuk te vinden.

Dagen en nachten lang kon het kind niet naar huis.

Toen het eventjes beter ging en wij hem bij zijn papa en mama konden brengen, sloeg het weer om en nu krijgen we hem niet meer in ons huis. Nu zit ik hele dagen in hun huis en snak er naar om overdag ook eens thuis te zitten.

Nono neemt de wagen niet, met dit weer. Hij heeft het ten andere moeilijk met zijn rug. Hij is namelijk 2 keer van de ladder gevallen bij het uitvoeren van een klus.

Niets gebroken maar hij kan sindsdien niet meer liggend slapen en brengt de nachten in de zetel door.

De metro is, tot nu toe, het enige regelmatige vervoer.

Maar ik durf niet meer. Met de kinderwagen kunnen we ook niet. De metro ingangen zijn gevaarlijk. De trappen liggen er bevroren en besneeuwd bij.

Dit jaar ging Kerstavond voorbij als een doordeweekse avond. Kerstdag zelf zaten we, zoals nu, in het huis van mijn zoon en schoondochter.

Van hieruit hebben we zicht op een klein park met een vijver. Met dit weer ligt het mooi wit en het water is bevroren. Er woont een reiger die iedere morgen, op dezelfde plaats, pootje baadde. Nu doet hij het op een andere plaats waar het water, ik weet niet hoe, zeker warm gehouden word. De eenden zwemmen er nog lustig rond.

Bij de eerste koude golf geraakte er een eend in het ijs vast gevroren. Na enkele dagen, toen het iets dooide, zag ik, dat een paar roofvogels er een festijn van maakten. Nu blijft er niets van over.

Nu en dan komen er een paar kinderen sleetje rijden.

Ik zie er soms twee honden met hun baasje. Eén van hen rolt zich in de sneeuw dat het een plezier is.

Een ander hondje met korte pootjes, zijn buikje in de sneeuw hangend, leid zijn baasje door het park. De man zou liever gewoon langs de stoep willen wandelen, maar het hondje wil door het park!

Deze voormiddag vielen er al weer een paar sneeuwbuien.

Mijn andere kinderen en kleinkinderen zag ik ook nog niet, door de hele situatie. Spijtig.

Ik snak er naar dat alles weer normaal word en dat ik weer te voet met de kinderwagen, mijn wandeling naar huis kan doen.

Vandaag hebben we enkele foto’s in de sneeuw gemaakt.

sized_Hiver 2010 (24).jpg

sized_EMERON 227.jpg

 Ik hoorde dat er dit jaar zeker een Elf stedentocht komt! Dat is dan wel in Nederland maar ik vind het altijd een leuke bedoening. Het wilt ook zeggen dat het een strenge winter is. Het brengt me terug naar vroegere jaren, toen we nog echte winters hadden.

Gelukkig kon ik toch mijn eindejaars kaartjes schrijven en posten. Alleen pech omdat de postbode hier niet alle dagen kon komen.

En na dat ik deze tekst schreef had ik toch het geluk, met de baby naar huis gevoerd te zijn. Zo kan ik morgen lekker in mijn eigen huis zijn!

Nu spookt er al de hele avond een liedje in mijn hoofd. Het gaat zo: Mais a part ça, tout va très bien Madame la Marquise…

Het bestaat ook in het Nederlands gezongen door Albert Vermeersch (Alberto Vermicelli, van Samson en Gert)

sized_Hiver 2010 (21).jpg

10-02-10

Winter

Vroeger konden we alleen voortgaan op de jicht, rheuma of gewrichten pijn van de boer om het weer te voorspellen.

Nu leest de weerman af wat de sateliet doorseint. Zo zei hij gisteren dat het vandaag zou sneeuwen en ja...er ligt al een dik wit tapijt. De lucht hangt zwaar en grijs met nog meer sneeuw.

sized_decembre 2009 050

Wij moeten naar de pedicure in een randgemeente en dus is het uitzoeken hoe we er met het openbaar vervoer geraken.

sized_decembre 2009 098

Vrijdag familie uit Zweden. Zij zullen zich niet ontwend voelen  als hun vliegtuig wel mag landen!

De winter is nog niet voorbij.

09-01-10

Winter 1962 film

Op vele blogjes zie ik dat er over het weer gepraat word. Het kan niet anders hé nu de weersomstandigheden wel uitzonderlijk zijn.

We hebben het niet zo ieder jaar. Ik heb het al zo dikwijls over die fameuze winter van 1962 gehad. Nu heb ik er filmbeelden van terug gevonden die mijn vader toen maakte.

De kwaliteit is niet zo goed want er is al veel mee geprutst geweest. Mijn vader knipte, plakte en verbrandde er zelfs onder de lamp van dat knip en plakmachien. Later, toen hij er niet meer was, zette ik ze op een video casette. Daar ging weer kwaliteit verloren. Ik projecteerde ze op de muur en tegelijkertijd nam ik ze met een videocamera op. Dan op die grote casette terwijl ik muziek van de radio er bij speelde.

Kort daarop gingen al die filmpjes verloren door een overstroming in de kelder.

Enkele jaren geleden, toen ik mijn pc had en er mogelijkheid was om dvd en cd's te maken, prutste ik daar nog eens mee en zo heb ik een dvd van papa's films gemaakt. Dit was er een stukje uit.

Het meisje op de film is mijn zes jaar jongere zus.

30-01-09

Nog niet...

De winter is nog niet voorbij.

janvier 2009 -vert

De kans om nog een paar mooie plaatjes te maken.

janvier 2009 045-vert

 

janvier 2009 048-vert

11-01-09

Nostalgie

Deze morgen hoorde ik op de radio dat er mocht geschaatst worden op de Damse vaart. De vaart van Brugge naar Sluis.

Voor velen was het al 12 jaar geleden dat ze dat meemaakten.

In de lange koude winter van 1962-1963 stonden wij op de vaart! Papa zette het vast op film. Ik heb ze jaren geleden eens overgetapt op videoband en nog later op dvd. De originelen verdronken bij werken in de kelder.

Gelukkig heb ik die dvd nu, slecht maar zo vol herinneringen over onze jeugd en familie.

De vaart zag er toen net als nu uit. Er stonden toen kraampjes met warme worstje en broodjes en animatie was er ook.

Mijn zus sms'te me en had ook al zo'n nostalgische bui. Ze trooste zichzelf door te zeggen dat ze griep had en het toch te koud zou geweest zijn. Maar als we gekund hadden stonden we zeker ook op het ijs!

Hopelijk bracht Magda vandaag  documentatie mee van haar bezoek aan de vaart. Inge heeft er heel mooie foto's op staan.

In dat jaar was zelfs de zee een heel stuk bevroren. Je kon op de ijsblokken lopen en met de slee op het strand ravotten.

In dat jaar bleef het vriezen tot in maart. Er lag een dikke laag sneeuw en de verkeershinder was niet te overzien.

De mensen waar ik werkte, konden niet uit Duitsland terugkeren van hun Kerstvakantie. Je kon zelfs niet fietsen en de tram deed het ook niet.

En ik heb hierbij ook nog en ander verhaal. Ik ging bij mensen, die een appartement huurden,  voor de kindjes babysiten in die kerstvakantie van 1962. De ouders genoten lekker binnen van de warmte en van elkaar terwijl ik met die twee kindjes verplicht drie uur moest gaan wandelen. De goede koude zeelucht zou hen goed doen. Ik vond het niet leuk want het was berekoud en drie uur ronddolen was ietsje teveel. Dus ging ik de helft van de tijd bij mama aan de stoof zitten.

Ik vond het toen al gemakzucht van die ouders!