21-12-09

Eerste Kerstmis

Kerstmis. Voor zover ik achteruit kijk, herinner ik mijn aller eerste Kerstmis zo :

" Ik moet zo wat 5 jaar geweest zijn. Het was na de oorlog '40-'45 en wij woonden in bij mijn mémé. Papa was er een tijdje niet en mama (was een vreemde) moest voor de kost gaan werken. mémé kwam uit een boerenfamilie en die kenden alleen hard werken. Ik denk niet dat er daar ooit versiering of een kerstboom kwam. Iedereen was dol op mama omdat ze alles zo warm en knus kon maken.

Mama ging dus werken als diensmeisje. Ze werkte verscheidene dagen in de week bij een Engelse familie. Ze hadden een grote villa in één van de paadjes die naar het Zoute leiden.

Die Kerstavond, vroegen ze haar om te blijven, om het eten en het huishouden in goede banen te leiden. Ik mocht mee en aan die dag heb ik mijn eerste mooie Kerst herinneringen. De hele dag speelde ik met de twee kinderen, Daggy en Lily. Er stond een enorme kerstboom, heel mooi versiert en er lagen hopen pakjes onder.

De villa had hoekjes en kantjes waar je goed verstoppertje kon spelen en een grote rieten wasmand met een deksel er op. Daar konden we ons in verbergen en zelfs laten rollen als een ton.

 Een stukje trap die je open kon klappen, waar je onder kon gaan. Dat zag je in sommige huizen ook. En een voutekamer. Dat was een kamertje halverwege de trap, die zeker in een verloren hoekje, als dusdanig werd omgebouwd.

‘s Avonds, het was al donker toen mama gedaan had met werken en voor we vertrokken nam de mevrouw van dit huis mij bij de hand en ging tot aan de kerstboom waar ze mij een pakje in de hand stopte. Het waren twee mooie haarspelden voor onder aan mijn vlechtjes te vestigen. Er zat een zacht, zijden papiertje rond.

Ik weet niet of er nog zo’n spelden bestaan. Je stak je haar daar tussen en dan met een klepje klikte je die dicht. Boven het metalen gedeelte lag er een laagje wit bot (plastic was er toen niet) en daarop waren een reeks zwemmende zwaantjes geschilderd.

Heel het tafereel zie ik nog, ieder jaar voor ogen, alsof het gisteren was. Ik moest er uit gezien hebben als in een plaatjesboek met mijn manteltje, mijn vlechtjes en stralende ogen om dit geschenk.

kind

 

Ik denk dat alleen mensen van mijn leeftijd begrijpen hoe ik het bedoel. Er was nog geen overvloed en verspilling. Kleine dingen maakten grote vreugde...

11-01-09

Nostalgie

Deze morgen hoorde ik op de radio dat er mocht geschaatst worden op de Damse vaart. De vaart van Brugge naar Sluis.

Voor velen was het al 12 jaar geleden dat ze dat meemaakten.

In de lange koude winter van 1962-1963 stonden wij op de vaart! Papa zette het vast op film. Ik heb ze jaren geleden eens overgetapt op videoband en nog later op dvd. De originelen verdronken bij werken in de kelder.

Gelukkig heb ik die dvd nu, slecht maar zo vol herinneringen over onze jeugd en familie.

De vaart zag er toen net als nu uit. Er stonden toen kraampjes met warme worstje en broodjes en animatie was er ook.

Mijn zus sms'te me en had ook al zo'n nostalgische bui. Ze trooste zichzelf door te zeggen dat ze griep had en het toch te koud zou geweest zijn. Maar als we gekund hadden stonden we zeker ook op het ijs!

Hopelijk bracht Magda vandaag  documentatie mee van haar bezoek aan de vaart. Inge heeft er heel mooie foto's op staan.

In dat jaar was zelfs de zee een heel stuk bevroren. Je kon op de ijsblokken lopen en met de slee op het strand ravotten.

In dat jaar bleef het vriezen tot in maart. Er lag een dikke laag sneeuw en de verkeershinder was niet te overzien.

De mensen waar ik werkte, konden niet uit Duitsland terugkeren van hun Kerstvakantie. Je kon zelfs niet fietsen en de tram deed het ook niet.

En ik heb hierbij ook nog en ander verhaal. Ik ging bij mensen, die een appartement huurden,  voor de kindjes babysiten in die kerstvakantie van 1962. De ouders genoten lekker binnen van de warmte en van elkaar terwijl ik met die twee kindjes verplicht drie uur moest gaan wandelen. De goede koude zeelucht zou hen goed doen. Ik vond het niet leuk want het was berekoud en drie uur ronddolen was ietsje teveel. Dus ging ik de helft van de tijd bij mama aan de stoof zitten.

Ik vond het toen al gemakzucht van die ouders!

27-05-08

Over de buren

dag-van-de-buren

Mooie affiches voor deze dag, dag van de buren.

Hier op de "avenue" denkt er zelfs geen kat aan om de buren uit te nodigen, spijtig!

Als kind was het alle dagen "dag van de buren" bij ons. Dan speelden de kinderen samen op straat , terwijl de mama's en de papa's gezellig met elkaar praten. Soms haalden ze er zelfs stoelen bij.

Mijn herinnering daar aan is: Knokke in de jaren '50

Ik speel met de buurtkinderen, een zekere nonkel Miele neemt mijn kleine zusje mee voor een wandelingetje. Mama praat met de buurvrouwen, papa over sport of werk met de mannen, of is er gewoon niet bij.

Er rijden nog geen auto's in de straat. Er is er maar één die er een heeft "Willy de kleermaker". Als hij het voertuig, een mooie old-Timer, buiten haalt moet je hem in gang steken door aan een zwengel draaien. Dan heeft hij altijd veel bekijks en als de wagen vooruit gaat lopen de kinderen er met blij gejoel achteraan.

Verder heb je alleen de camionnette's van de twee brouwers in de straat. De koolmarchand, mijn grootnonkel, heeft een paar vrachtwagens. Hij zorgt voor het vervoer van kolen en de marchandise die aankomt met de spoorlijn.

De melkboer komt ook met een rijtuig, de bakker met een triporteur.

triporteur

De schareslijper duwt een stootkar.  "Harry slunse" de voddenmarchand heeft een open stationwagen of pick-up. Hij heeft een koperen hangweegschaal. Mama bind een handdoek rond ons middel en Harry hangt ons aan die haak om ons te wegen, net zoals de vodden die hij op koopt.

Eén van de overburen heeft wel een auto maar hij haalt hem zelden of nooit buiten. Papa heeft een moto van in de oorlog, een koersfiets en een gewone fiets met een dubbele buis, waar een klein zadeltje met voetsteunen, voor kindervervoer, op zit en een draagrek op het voorwiel..

Wij wonen in een klein huisje met een enorme hof. Het was ooit een boerderij denk ik. Ze hebben er nu de GB op gezet. We hebben konijntjes, kippen, kalkoenen en elf varkens. Die varkens zijn niet allemaal voor ons, ze logeren er maar tot ze geslacht worden. Papa brengt de afval van eten uit het hotel waar hij werkt voor hen mee, in grote melktonnen.

melkton

De varkens worden thuis geslacht door de beenhouwer. Ook een heel verhaal.

Aan de ene kant staat een boerderij waar we nu en dan eieren en melk gaan halen. Wij moeten dan in de gang van dat grote huis blijven staan terwijl "Marie", een oude juffrouw, het gewenste gaat halen.

Aan de ander kant staat een oud herenhuis waar twee oude dames wonen. Als we 's zaterdags het gras van tussen de keikoppen op straat wieden, vóór dat huis krijgen we op zondag een grote zak boterkoeken en een paar malse sandwiches voor mij en mijn zus. Soms is er een fles cécémel bij. Die dames staan nochthans gekend als gierig en hooghartig.

Rechtover ons woont een familie met twee kinderen een jongen van een jaartje ouder als ik en een jong meisje. Er hangt een "lieve vrouwtje" aan hun huis. Ze gaan veel naar de kerk. Over de middag als ze van school thuis zijn horen we de jongen op het wc zingen. (wc's staan dan nog altijd buiten.) Hij zit daar iedere middag, vol enthousiasme te brullen. Tot we hem op een dag niet meer horen...Hij is bij een uitstapje met zijn klas naar het strand, verdronken.

Een eindje verder staat de "smisse", daar staan we soms te kijken als ze de paarden nieuwe hoeven opslaan.

smid

Zo kan ik nog uren vertellen. Het lijkt allemaal nog niet zo lang geleden, maar de jongeren van nu denken dat het wel erg middeleeuws klinkt... 

Wie wil er op de lieve poes "Chaplin" van Vivke stemmen? Dat kan hier:

klik op het plaatje of deze link:

http://www.primo.eu/schattigstekat/verkiezing100.htm

Chaplin

 

29-04-07

Brussel

Dit weekend is alles behalve vervelend. M. heeft zijn werk nog wat voort gezet. Er bleef nog een deur en een klein opruimhokje te schilderen. Nu nog een verfrissende buurt aan de inkomhall, en het huis is weer netjes.
Volgende week komt er een nieuwe salon, de oude is versleten.
Gisteren namiddag naar buiten! Wij gingen naar het centrum. Wij bezochten een vroegere vriend aan de Zavel. Intussen hier en daar een kiekje genomen. Het is niet meer zoals “Au temps que Bruxelles, Bruxellais” zoals J.Brel zong, toch zie je hier en daar nog iets moois.

Het was zeer druk. Je kon er op de hoofden van de toeristen lopen. Er was een grote drukte voor het grote feest van de scouts. Het stewardteam was al druk in de weer.

Cool Slideshows

Vandaag worden er 100.000 scouts op de Heizel verwacht. Ook een paar manifestaties gezien. Eén over Vietnam, op de trappen van de Nationale bibliotheek. Aan de beurs ging het over de Kurden.
Place de Brouckere, gingen we op een terras een ijsje eten, waar we een mooi overzicht hadden over alles wat bewoog. We haalden herinneringen op van hoe het hier was in het begin dat we in Brussel waren.

place Brouckere

Vandaag gaan we naar mijn dochter. Ik ga mijn kleindochter helpen met een Nederlandstalige voordracht, over organendonatie. Dat wordt dus een universitair dagje. Ik heb er toch weer wat bij geleerd over, hoe dat in elkaar zit met het geven van organen.