01-09-10

Tussen Jette en Laken

Deze morgen al veel meer beweging in de straten dan anders. 1 september en dus weer naar school!

Kindjes met boekentassen op hun rug en mooi gekleed en gekamd stappen voor mij uit. Een klein jongetje die zeker voor het eerst naar school mocht sleurde al een veel te grote boekentas mee. Arm kind, hij gaat dat zeker nog een tiental jaren moeten doen.

In de metro hetzelfde tafereel. De meesten stappen het station vóór mij uit.

Ik rij verder, van Jette naar Laken, om zoals iedere dag, Emeron te gaan halen.

Dan wandel ik te voet met de kinderwagen terug. Het zou ook met de metro kunnen, maar ik ben altijd een beetje bang als ik die roltrappen op en af moet met de kinderwagen. Vele stations hebben nog geen lift.

Op mijn wandeling geniet ik geweldig. Er is veel te zien.

Ik doe niet altijd dezelfde weg. In het begin nam ik de zogezegde kortste weg. Maar deze leek me al gauw lang, uit verveling. Het ging eerst door een mooi park. Dan enkele straten in en uit. Langs de weg enkele grootwarenhuizen zoals Lidl en Aldi. Dat vind ik handig voor als het regent, om er te gaan schuilen. Daarna een laan met heel mooie huizen met een tuintje er voor. Het zijn bijna villa’s, maar dan aan elkaar. Dan een gewone straat waar de apotheek is. Daar kan ik dan de kindermelk kopen. Recht daar voor nog een parkje met pétanque, kinderspeeltuigen en een zandbank. Dan nog een eindje tot thuis.

Deze week was het jaarmarkt in onze gemeente. Ik nam dus deze weg. Heel de voormiddag op wandel tussen de kramen van de markt en de rommelmarkt. Ook de dieren, zoals de koeien, kreeg ik te zien.

Vandaag en sommige dagen neem ik nog een andere weg. Langs de ene kant van de boulevard zie ik ook weer van die mooie huizen met een tuin er voor. Veel vitreaux (glaswerk in lood) en prachtig bewerkte gevels. Aan de andere kant staan hier en daar grote gebouwen. Er tussen staan er huizen, met allen een andere architectuur. Huizen uit de jaren ‘50, ‘60 en later.

Dan zijn er dingen die me ergeren. Mensen die de vuilbak te laat hebben buiten gezet en hem op de stoep laten liggen, ten prooi van grote zwarte vogels die ze open trekken. Sluikvuil, alles wat ze niet meer moeten hebben word de straat op gezwierd. Containers voor afgedankte kleding waar bergen vodden naast liggen. Daar tussen weer vuiligheid.

Lege bierblikjes en wodkaflessen liggen hier en daar op straat of op de vensterbanken. Dat is typisch Oostblok…

Nu de vakantie voorbij is gaat de bouw ook weer aan het werk. Of er worden nieuwe daken gelegd. Ook voorgevels worden hersteld en gekuist. Dan zetten ze er een stelling voor, of ladders en liften, zonder beveiliging voor voetgangers. Soms moet je zelfs de stoep af en kan je niet eens de andere kant van de straat bereiken wegens andere hindernissen.

Ik zag zelfs een bestelwagen met het opschrift « Wij werken aan jullie veiligheid ». Hij stond op de stoep en blokkeerde het zebrapad aan de andere kant, waardoor ik mij tussen de auto’s van de parking moest wurmen.

Zijn daar dan geen regels voor?

Ik tracht in een volgende post enkele foto’s te plaatsen.

09-03-09

Mooi en koud

Ik werd deze morgen al vroeg wakker gemaakt door het licht die in de kamer kwam. Ik zag een stralende zon aan de blauwe hemel. Het is lente!

Maar toen ik door het venster keek lag er een laag sneeuw op de daken, de straat en de auto's.

Het is nog te vroeg om zich van kleding te ontdoen.

bboop

Je zou er toch maar blauw van uitslaan, op deze koude

Blauw

09-12-07

Een verhaal met moraal

blote billen

Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,

ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.
Nou, mijn man vond het fantastisch,

mijn gezicht was weer elastisch.
Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
net  zo glad als bij ons trouwen.


Tot mijn man zei "het is misschien gek...
maar jouw kop past niet meer bij je nek.
Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak,

en geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak.
Nou mijn man was heel tevreden,

over wat ze met me deden.

 

De chirurg zat met mijn borsten in z’n maag,
want nu zaten die volgens hem veel te laag.
Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,

maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.
Nou ik zag mijn man ontvlammen
want ik had dus zulke prammen.

 

Toen op een avond na het vrijen

keek hij peinzend naar mijn dijen.
En al had ie geen duidelijke kritiek
ik ging toch weer terug naar de kliniek.
Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg,

liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg.

 

Om tegelijkertijd mijn billen,
minstens zo’n stuk op te tillen.
Ik was op ieder feestje weer in tel
maar zat wel heel strak in mijn vel.
Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
want op straat riepen jongens "ga je lekker,... ouwe zak".

 

Nou toen kocht ie een toupetje
en een veel te strak korsetje.
Hij ging wandelen en trimmen
en in het fitnesscentrum gymmen.
En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,

tot hij zonder reden in de sauna overleed!

 

Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,

maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.

Nu laat ik de kwabben zwellen
en ik zal u wat vertellen...
Dames, laat je niet verlakken,

laat de boel toch rustig zakken

 

Met glad gestreken nekken
valt het leven niet te rekken!
Koester buik en onderkinnen,
echte schoonheid zit van binnen!

bb24