02-11-09

Als dat mijn dag niet was!

Zondag was mijn dag!

's Morgens geen zin om naar de markt te gaan.  Mijn man ging alleen en kwam er mijn dochter en kleindochter tegen. Ze deden samen wat inkopen en kwamen met zijn allen naar huis.

Voor na de middag stelde mijn dochter voor om koffie bij haar te gaan drinken en intussen de nieuwe lift in hun gebouw te bewonderen.  Ze zaten acht weken zonder lift en moesten  heel die tijd gedeeltelijk te voet naar boven en beneden. Voor hen acht verdiepingen hoog. Ik had het deze week zelf ondervonden toen we samen gingen winkelen. Naar boven gingen we langs de lift van het naaste gebouw, over het dak en dan  vijf verdiepen langs de trap naar beneden. Ik was er draaierig van en had nog niet eens gedronken. Na een stevige dagschotel en een Leffe,

sized_octobre 2009 (43)

gingen we de acht verdiepingen te voet naar beneden. Een heel avontuur  en we hadden plezier want ze vertelde dat ze in die weken iedere mat van ieder verdiep herkende. Als ze de hond (mat in deze vorm) zag wist ze dat ze aan hun verdieping waren. Mijn kleindochter uitte eens de wens om de matten van verdiep te verwisselen en zo iedereen doen missen. Hahaha, dat is zonder twijfel een kleindochter van mij.Onschuldig

Maar nu terug naar de koffie van Zondag.

Terwijl ze op de markt waren had ik een paar boeken klaar gelegd, die ik wou meegeven, voor als ze naar mijn zoon ging. Ze waren bestemd voor mijn kleindochter die ik bijna nooit zag. (Ik vertelde er over in mijn postje over Brugge, verleden Zondag.) 

We reden naar de andere kant van de stad waar mijn dochter woont en ineens gaat mijn GSM.

« Zijn jullie er bijna mama? » 

« Ja aan het rood licht, wij komen af. »

« Ah want Lara, je kleindochter, is hier en ze wil ook wel eens haar mémé zien. »

Dat was pas een verrassing! De auto ging niet snel genoeg en ik wist ineens het n° van het verdiep niet meer. De lift was prachtig en heel modern.

De deur werd geopend maar mijn dochter en het kind waren er nog niet. Vijf minuten later kwamen ze binnen gestapt en het meisje vloog me heel spontaan in de armen. Ze herinnerde mij niet meer van een vorige keer. Ze was toen nog veel te klein. Nu is ze acht en zit al in het derde leerjaar.

Ik gaf haar de boeken, waar ze de kinder Larrousse meteen begon in te kijken. We zochten samen het woordje "grootmoeder" op en daarna wou ze ook het woord paddestoel bestuderen.

De andere boekjes waren deze die ik in het begin van dit jaar in Aalst aan Inge Bergh en Inge Misschaert kocht en die ze toen signeerden. Ze zitten momenteel op de boekenbeurs in Antwerpen.

We maakten enkele foto's samen en dat ik er deze keer meteen stralend op stond hoef ik zeker niet te vertellen.

Na een half uurtje moest ze terug weg met haar ouders die in de buurt iets te regelen hadden. Ik zei haar dat ze maar eens naar mémé moest komen maar daar kreeg ik een minder leuk antwoord op «  Neen dat wil papa niet. »

Het voornaamste is dat ik haar nu toch eens gezien heb en dat ze nu groot genoeg is om het misschien nog eens aan haar ouders te vragen?

Als dat mijn dag niet was!

01-11-06

 

Op deze dag eentje uit de oude doos...

Dat was mijn grootmoeders, grootmoeder

overovergrootmoeder

ps.Mijn grootmoeder (mémé) werd 117 jaar geleden geboren, ze stierf in 1977 op 88 jarige leeftijd

01/11/2005 1 jaar geleden