07-03-16

Night Fever

Zaterdagavond gingen drie van mijn kleindochters, één vriend van..., mijn oudste dochter en ik de stad in. Het was Museum Night Fever!

Echt fan van musea ben ik niet maar alleen het vooruitzicht zo eens met zijn allen er op uit zijn, sprak mij aan.

En dat er koorts op de planken van de musea was! Lange rijen die aan schoven om de gekozen locaties te bezoeken.

24 deuren stonden open voor het grote publiek. Er reden shuttle bussen om de bezoekers van het ene museum naar het andere te vervoeren. Het ging er gemoedelijk aan toe en het leek meer op een Saterday Night Party. Eigenlijk kon je de nacht afsluiten met de After Party. Maar wij zouden zo ver niet gaan.

Wij begonnen aan het Koningsplein waar we lange rijen zagen aan schuiven aan de omliggende musea zoals dat van de muziekinstrumenten, Coudenberg, Belle-vue en nog meer. Vele van deze bezocht ik al eerder en zelfs meerdere keer, met vriendinnen die zich bij het lezen van dit log het zich nog wel zullen herinneren.

museum,avond,fotosOnze eerste bestemming was naar het Museum voor Fantastisch kunst. Dit is er eentje waar je normaal gezien niet zou op komen om het te bezoeken. Een oud huis volgepropt met griezelfiguren(boeh). Wie dit allemaal in elkaar knutselde is wel heel prettig gestoord in zijn bovenkamer! Er werd warme wijn geschonken en de zure geur van dat goedje maakte het geheel af(bjeurk). Spookhuis!

We lieten ons daarna naar het Museum van Elsene voeren. Bij de ingang mogen we een wens doen aan de wensboom. Een meisje zat er naarstig blaadjes, voor aan de boom, te haken.

museum,avond,fotos

Hier ging het verhaal over de herinnering naar het verleden van iemand die zich XL als kind herinnerde. museum,avond,fotos

Een gigantische breiklos, een hoop patatten en eendenhuisjes op het water. De rest kwam uit de verbeelding van de acteurs voort. Een street art project.

museum,avond,fotos

Hahaha ik had het niet begrepen over die patatten, of was ik even niet bij de les? Gelukkig hadden we mijn oudste kleindochter mee die het ons even uit legde.

museum,avond,fotos

Ze zou een uitstekende gids zijn maar je zou wel wieltjes onder je gat moeten hebben om haar te volgen. We hadden er al een staaltje van gekregen toen we samen naar Rome geweest zijn. En...als het "By Night" is dan is ze er helemaal bij!

Na dit reden we terug naar het Koningsplein waar we op mijn andere kleindochter en haar vriend wachtten.

We hebben nog niet gegeten. Normaal gezien staan er hier en daar stands met eten maar wij zien ze niet en nemen dan maar een wafel.

Nu zijn we compleet met zes. We nemen terug de shuttle, nu naar het Parlementarium. Zoals de naam het verraad is dit een deel van het Europees parlement gebouw, het bezoekerscentrum. De nacht is gevallen en het regen zachtjes.

museum,avond,fotos

De reis begint al bij de ingang. Dat lijkt zo omdat we net als in de vlieghaven door een controlepost moeten. Alles, tassen, mantels, apparaten en sleutels in het bakje en dan door de controlepost.

Wij lopen langs de winkel waar je alle mogelijke Europese aandenken kunt kopen, een self service gedeelte en een paar knusse zetels waar je kunt rusten of nadenken...over Europa? In een grote ruimte krijgen we een voorstelling van enkele slamdichters. de beste word door een jury gekozen. De eerste is in het Frans. daarna een Engelstalige, een Duitse en een Spaanse. Wij blijven niet tot het eindresultaat. We willen nog een paar locaties aan doen.

Onze trip gaat nu naar het Museum voor Natuurwetenschappen. Er staat een ellenlange file maar kleindochter wil er kost wat kost binnen.

museum,avond,fotos

Intussen begint onze maag wel te knorren. Drie van ons gaan iets halen. De anderen schuiven aan en zijn al gauw binnen. We gaan weer langs een controlepost. Voor de gelegenheid kan je hier deze avond een echte tattoo laten zetten. Er is een voorstelling met jonge acrobaten.

Ik heb oog voor het mooie gebouw in Jugendstijl.

museum,avond,fotos

Ook voor de grote collectie dinosauriërs en de evolutie van ons lichaam. Wij verblijven hier een hele poos.

museum,avond,fotos

museum,avond,fotos

Het is intussen al kwart vóór twaalf en het Museum Night Fever evenement loopt tot 01H00. We willen nog naar de choco-Story. Dat is weer spurten om de shuttle te halen. Deze zit goed vol. Halverwege, aan het legermuseum moeten we van bus veranderen. Er heerst nog altijd een leuke sfeer en we stappen dan ook met veel plezier over.

Van de halte waar wij moeten zijn spurten we naar de Grote Markt en naar het zijstraatje waar de choco-story ligt. Het regent en er staan nog heel wat mensen aan te schuiven. De lekkere geur van chocolade komt ons tegemoet. Er heerst een drukte van je welste. Hier kun je deze avond een chocolade tattoo laten zetten. Een dame staat in een hoekje waar ze haar volledig met chocolade beschilderen. Men kan er verschillende chocolade smaken in pastillen proeven. Boven zien we hoe pralines gemaakt worden en krijgen een ganache te proeven die met een spuitzak op je vinger gelegd word.

We waren zo druk in de weer met alles dat ik er zelfs niet aan dacht meer foto's te nemen. Maar...ik deed wel idees op om "waar naar toe" als er eens een vriendin met mij in Brussel op stap wil. Dan kiezen we niet voor een hele reeks musea en kunnen we op een rustige manier van één of twee locaties genieten.

 

23-01-12

Op mijn achterhoofd...?

Vandaag is het Nieuwjaar bij de Chinezen. Het jaar van de draak vieren ze deze keer.

Ik ga het echter niet hebben over Chinese stokjes want vandaag eten wij spruitjes met varkenskotelette. Dat kan je maar moeilijk met stokjes eten hé.

Neen ik wou het over de stokjes op de blogs hebben waar we indertijd zo veel plezier aan beleefden. Nana lanceerde er weer eens een. Een foto van je eigen achterhoofd, kuh...Hoe doe je dat nu in hemelsnaam?

Maar bij Magda en Mizzd zag ik dat het wel mogelijk was. Alleen een beetje handigheid. Ik probeerde het een paar keer. Eerst stond de helft van mijn hoofd erop dan was het weer te donker, te ver. Amaai hoe moet je dat dan doen? Ik heb wel spiegels genoeg in huis maar geen een waar het echt lukte.fotos,stokjes,bloggers

In de keuken heb ik echter een grote spiegel boven de afwasbak. Deze vind ik handig omdat ik zelfs als ik in de keuken ben toch ook bij de gasten in de woonkamer zit.

Zo stond ik tegenover mijn oven waar ik mezelf in zag en terwijl ook de achterkant van mijn hoofd zag. En toch nog niet zo gemakkelijk want als je in spiegelbeeld naar rechts gaat dan gaat het links en hoger dan zie je lager.fotos,stokjes,bloggers

 

Met een wasknijper op je neus gaat dat net zo. Het doet pijn en als je hem er af wil doen dan wil je hem open trekken en dat geeft het tegenovergestelde effect. Dat maakte ik als kind mee Huilen pfff...een echte heksentoer. 

Ik wil er nog bij zeggen dat jullie, Magda, Mizzd en Nanan nog gezien mogen zijn al is het van vanachter! Knipogen

En zo ben ik weer bij de wasknijpers van weleer. Het deed pijn maar toch doorstonden we het met véél plezier. 

Toen ik mijn man vertelde dat ik mijn achterhoofd gefotografeerd had voor een stokje, vroeg hij mij of ik niets anders te doen had dan stommeteiten. Hij verloor echter het gezicht toen ik naar dat stokje in mijn archief keek en zag dat hij toen zelf mee deed aan die "stommiteit". 

En ik zat zoals velen ook in de kast. Niet gemakkelijk om er in en uit te geraken. En hoe rommelig het wel in mijn kast was toen ik de foto's zag. En daar was er weer een hele voorbereiding aan voor gegaan. Toestel op een statief, de afteller aan zetten en dan vlug de kast in!

fotos,stokjes,bloggers

Het is niet omdat we iets ouder worden er niet meer gelachen mag worden hé.  Lachen is gezond.

Voor mij mogen zuurpruimen blijven waar ze zijn en weg kwijnen van zelf beklag.

01-12-11

Een duistere maand November

Ik heb nog maar zopas over Oktober geschreven en de maand November is er al door.

De maand begon kalm aan. Wij deden een uitstap naar Blankenberge maar dit viel tegen. Wij hebben er een goede dagschotel gegeten en een wandeling gemaakt. Buiten het seizoen is het daar maar niets. Wij besloten dan maar de tram naar Knokke te nemen. 

Eerst de Lippenslaan helemaal afgewandeld tot aan de dijk om naar de zee te kijken. Als ik die niet gezien heb ben ik niet “thuis”  geweest. Daarna dronken we koffie bij mijn jeugdvriendin. Wij hadden een fijne babbelnamiddag. Ze was blij ons te zien. Het was weer al zo lang geleden.

Een paar dagen later maakten we een wandeling met onze kleine kapoen in het Park van Tervuren. Dit is niet te ver en zo mooi.

familie,fotos,verslag

Ons kleinzoontje komt nu minder en vooral als we het zelf bepalen terwijl zijn ouders nu toch allebei thuis zijn. Om hem te leren iets op zijn hoofd te houden met de winter in het verschiet zeggen we hem dat hij een pet moet aan doen als hij op de moto, in de wandelwagen zit of als hij naar buiten gaat. Wat voor grappige foto’s zorgt.

familie,fotos,verslag

Nono leert hem ook gewoon te worden aan rare schepsels in de keuken.

familie,fotos,verslag

 

Hij is nu één jaar en half en brabbelt in zijn eigen taaltje. Hij weet heel goed wat mag en niet mag in huis maar trekt er zich niet veel van aan. Hij gebruikt zijn charmes en weet wanneer hij “t’aime en plait” met een pruilmondje moet plaatsen. Het ene betekend “ik hou van je” , het andere “alsjeblieft .”

* * *

Nog een serie van ons manneke...

familie,fotos,verslag

familie,fotos,verslag

* * *

Intussen was het al half november. De 15de  was onze zieke neef jarig en we wensten hem een goede verjaardag. Wij waren al blij dat het momenteel beter bleek te gaan. Niets was minder waar. De ochtend er na kregen wij telefoon dat het einde nabij was. Om 14h10 was het gedaan…Hij stierf in eigen huis met zijn naaste familie rond hem.

Hals over kop vertrok mijn man naar Nice. Mijn zoon en zijn nonkel vertrokken een paar dagen er na voor de uitvaart. Nichten, neven, tantes en nonkels verplaatsten zich. Sommigen verbleven meerdere dagen bij mijn schoonzus.

Ik was weer eens de secretaresse van dienst om vlieg en treintickets te bestellen. Dat bezorgde me weer heel wat stress. Vooral toen ik een paar dagen later zag dat het bedrag van één ticket die ik maar niet kon boeken, meerdere malen van onze verscheidene rekeningen werd afgetrokken, omdat ik dacht dat het aan de bankkaarten lag. Het was echter een probleem bij de vliegmaatschappij.

Na veel getelefoneer en druk op…voor…druk op…kwam er een deel van in orde. De andere zouden binnen de 14 dagen moeten geregeld zijn. In afwachting zit er wel een flinke som af.

Mijn man bleef het langst bij zijn zus. Hij komt pas volgende week terug.

* * *

familie,fotos,verslag

 Voor de 22ste had ik tickets om met mijn kleindochter naar een spektakel van Zazie te gaan. Die had ik al in Juli besteld toen ik op het Vlaamse Gemeenschapsfeest een kortingsbon  won. Dat was een welverdiend verzet.

* * *

 

 En dan had ik tickets om naar IL VOLO te gaan. Aanvankelijk zouden die op 11 November gezongen hebben en zou ik er met mijn man naar toe geweest zijn. De datum werd echter verandert omdat de jongens een grote prijs in New York moesten halen.familie,fotos,verslag

Ik ging er de 25ste naar toe met mijn zoon. Dat was dan weer een verstrooiing voor hem. Hij was redelijk verstoord door het heen gaan van zijn neef.

Er waren veel Italianen en vooral Sicilianen. Na de voorstelling hadden wij het geduld om aan de loges te wachten tot de jongens vertrokken. Ons geduld werd goed beloond. Foto’s en films werden gemaakt om straks aan mijn man te laten zien, die er zo graag bij had geweest.

 

 

Terwijl hij weg is maak ik van de gelegenheid gebruik om de zolder op te ruimen. De eerste dagen ging dit vlot maar er is zo veel dat ik de moed begin te verliezen.

Er is ook het gedurig denken aan alles wat er tegen slaat. Vooral de zorgen bij mijn kinderen!

Zelfs mijn laptop werkt tegen. Sedert een paar dagen kan ik niet meer op internet. Zo ben ik verplicht mij aan de grote computer te zetten. Dat is niet zo gezellig als de laptop op de schoot en in de zetel. Die is al niet meer echt draagbaar sinds Emeron hem op de grond trok. Hij werkt namelijk alleen maar met een aangesloten muis. Dus heb ik daarbij het matje nodig en word het meer een vaste PC.

Toch kwam er een groot licht op het einde van deze maand. Mijn kleindochter (die ik niet vaak zie) kwam Zondag op bezoek.

familie,fotos,verslag

Wij gingen samen met mijn oudste dochter en haar vriend op restaurant. Daarna even hier thuis. Wij maakten weer een paar foto’s samen en wisselden kleine geschenkjes. Daarna een warm afscheid met de belofte dat ze gauw terug komt!

* * *

Gisteren avond kreeg ik weer pijn aan een tand die al een hele tijd geleden pijn deed en waarvoor ik al een behandeling kreeg. Ik probeerde de pijn te stillen met alle soorten middelen maar geen resultaat.

Daar het weekend voor de deur staat nam ik mijn voorzorgen en belde naar de tandarts. Ik mocht deze avond al komen en nu is hij er uit, en de pijn is over.

25-11-11

Oktober.

Iedere week, als wij een vrije dag hebben, gaan we ergens naar toe, buiten Brussel.

Soms is het nog maar 's morgens, bij het opstaan, dat we onze keuze maken.

Zo gingen we onlangs naar Namen. Die dag is ons bijzonder bevallen. Namen is een gezellige winkelstad geworden.

Na het middagmaal waar we, voor één keer, niet zo tevreden waren, gingen we met een toeristenbus naar boven op de Citadel.

Divers Novembre 2011 (12).jpg

Daar boven heb je een mooi zicht op een stuk van de Ardennen. De Maas loopt door het landschap als een zilveren lint en ontmoet er de Samber.

Novembre 20112.jpg

Wij blijven een tijdje boven. De dag er vóór was het Haloween. Het is er nog te zien aan sommige versieringen.

Novembre 20111.jpg

Er staat een cirkus op het plateau en ik kuier er even rond, terwijl mijn man op het terras van de brasserie een koffie drinkt.

Ik kon er zelfs op de binnenkoer naar de dieren kijken. Een clown stapte juist uit de grote tent na zijn voorstelling. Het is alsof ik een korte stonde zelf bij het cirkus hoor.

Novembre 2011.jpg

Wij rijden terug met het busje die ons tot in het centrum brengt. Van daar uit wandelen we naar het station om naar huis te reizen. Wij hadden een mooi gevulde dag.

Een andere dag gingen we naar Brugge.

Naar het voedingssallon gingen we ook. We aten er een boterham met een dikke snede beenham en een biertje.Voor de rest niets bijzonders meer. Meer kleding en andere zakendan voeding of huisgerief.Ze mogen al gauw de naam veranderen!

Daar ik nog nooit in Roeselare wasbesloten we daar eens naar toe te gaan. Veel heb ik niet gezien. Na in een restaurant gegeten te hebben, wandelen we langs de winkelstraten.

Later belden we naar vrienden om te vragen of zij geen zin hadden om koffie met ons te drinken in Roeselare. Zij wonen in Torhout.

Het liep echter anders uit. De man was toevallig met zijn schoonzoon in Roeselare, en stelde ons voor om mee naar huis te gaan om daar samen met zijn vrouw de namiddag door te brengen. Leuk weerzien. Het was al geleden van vóór de vakantie op het bal Van Vlaanderen-Lusitania. Bij het vallen van de avond reed onze vriend ons tot aan het station van Lichtervelde waar wij de trein juist zagen weg rijden.

Wij hadden nog een uur tijd voor de volgende. Wij gingen een beetje in een warenhuis rechtover het station rondneuzen.

De Rodenbachstad Roeselare ga ik wel eens een andere keer bezoeken. Misschien met een vriendin of iemand die zijn stad, aan een medeblogster, wil laten zien?

Met mijn man kan ik geen grote wandelingen maken of musea bezoeken. Daarin hebben we echt niet dezelfde smaak. Met hem is het vooral gaan eten en de drukkere kanten van de stad te bezichtigen, of havenstadjes in warmere landen.

Ik stap graag vlugger door. Hij slentert liever...

30-10-11

C*H *I *P *S

Ik zie graag mooie dingen en mooi was het. Er was voor elk wat wils.

Donker, half donker en bleek. Ik val natuurlijk voor de twee eersten.

Toen een van de meisjes een kalender kocht wou ik er ook een maar op de maand januari (maand van mijn verjaardag) stond er een bleke. Dus niet voor mij.

Ik had mijn fototoestel mee maar zoals verwacht mocht men geen foto’s nemen. De bewakingsagenten hielden het in het oog.

Dan toch maar eentje van mijn dochter en kinderen genomen. Dat mocht! Vol verwachting zaten we te wachten op het spektakel.

Récemment mis à jour3.jpg

Récemment mis à jour4.jpgEn, klik, nog eentje van de scene.

Het hele spektakel hield ik mij in en hield het toestel braafjes in mijn tas.

Ik genoot volop van wat ik zag. Dans, zang en de sexy show die je van die jongens verwacht natuurlijk.

 Gillende vrouwen die vol verwachting uitkeken of ze niet zouden uitgenodigd worden op de scene of voor een omhelzing in aanmerking zouden komen.

Op het ritme van de muziek deed ik wel mee, gillen niet, dat ligt niet in mijn aard. Ik geniet met mijn ogen en hou het vast van binnen…

Iedere keer als er een van de Chippendales zich een weg baant, door de menigte, ben ik tegelijkertijd in de hoop en toch bang dat ik gekozen zal worden.

Naast mij stond een jonge dame die zich tevergeefs naar voren drong. Als er dan toch een van de mannen terug tot bij ons komt en haar omhelst, voel ik ook eens aan zijn biceps Onschuldig.

Op het einde van de show haal ik mijn fototoestel toch eens boven en maak een paar, weliswaar slechte foto’s.

Récemment mis à jour2.jpg

Wij begeven ons daarna naar de uitgang.

Daar staat de stand waar je nog iets kunt kopen als aandenken.

Récemment mis à jour5.jpgEn dan, wat is dat? Twee van die mooie mannen trekken onze aandacht met hun gezang.

Klik ik wil een foto maken maar de garde zwaait met een karton om dit te verhinderen. Hahaha het mag niet omdat hun fotograaf zich klaarmaakt

om souvenirfoto’s te maken. Business niet waar.

Terwijl er binnen op de scene veel volk staat te wachten om een foto met de Chippendales te maken staan wij hier bijna helemaal alleen met deze twee mooie hunks.

 

 

  

IMG.jpg

Zo, ik sta er ook op! Ik kon mij niet voorstellen dat zij zo groot waren of ben ik zo klein?

Als mijn kleindochter me later in de auto vertelt dat die blanke man de bleke van de kalender is moet ik toch lachen.

26-10-11

Party op zaterdag

Zweden annif Jeanette (6).jpgWe kwamen met een deel familie samen in de hall van het hotel en stapten met zijn allen naar het restaurant waar we de namiddag al waren.

Onderweg zag ik dit bord die heel toepasselijk voor ons was. Het wil zeggen: wij houden van zaterdagse party.

 Mijn man zorgde al onmiddellijk voor de sfeer. Alhoewel hij andere zorgen in zijn hoofd had.

Zweden annif Jeanette (2).jpg

Leona Gävle Baptème (194).jpgDe " twee olijven " was intussen omgetoverd in restaurant en danszaal. In de meeste restaurants word er Zaterdags gedanst. Niet alleen voor de fun. De meesten komen er om iemand te ontmoeten voor één nacht ;-)

Er word veel gedronken. Vooral vrouwen kennen hun limiet niet. Een paar buitenlandse schonen Knipogen werden door een paar stoere vrouwelijke gardes buiten gezet.

 

 

 

 Wij hadden een zaal apart van waar we zicht op de dansvloer en het orkest hadden.

Zweden annif Jeanette1.jpg

Familie en vrienden vonden het goed met elkaar.

Zweden annif Jeanette2.jpg

Onze kleine meid had haar witte jurk voor haar avondjurk gewisseld.

Zweden annif Jeanette (13)-1.jpg

Er werd gebabbeld, gelachen, gegeten en gedronken. Mijn man zorgde voor de plezante kant. Ik weet niet of Zweden nu echt zo gereserveerd zijn als ze zich voor doen maar Zuiderse warmte zit er niet in!

Zweden annif Jeanette.jpg

Mijn man was uitgelaten van de zenuwen (zie waarom in een vorige post) dat hij bijna op huilen stond. Het ging gelukkig over. Hij vertelde het niet zo goede nieuws ginder pas als we naar de trein naar Stockholm stapten , om de sfeer van het feest niet te verbrodden.

Zweden annif Jeanette3.jpg

We deden ons tegoed aan het Grieks buffet. Als dessert kwam de zoon nog af met scampi’s, voor zijn vader, waaronder één grote. Wij vragen ons nu nog af waarom hij met die scampi's af kwam?

Zweden annif Jeanette4.jpg

Wij kregen Tiramisu die bijlange niet zo lekker en mooi gemaakt was als die, dat ik maak.

Zweden annif Jeanette (78).jpg

Schoondochter deed haar pakjes open. Terwijl haar man zijn streken uithaalde. Hij heeft toch iets van zijn vader ;-)

Zweden annif Jeanette5.jpg

We bleven nog een tijdje en besloten de avond in een pub verder te zetten.

Het zat er stampvol, zoals de meeste pubs. Vóór sommige instellingen stonden er ellenlange files om binnen te geraken!

In de vroege uurtjes reden we terug naar het hotel in een "cab". Dit is een spacewagen, meestal met mooie gekleurde verlichting in de cabine. Wij hadden een sterrenhemel bij het komen en een disco verlichting bij het naar huis gaan.

12-10-11

Doop in Zweden

Vier dagen afleiding, over dagelijkse kommer, hadden we in Zweden.

Twee uur vliegen naar Stockholm en daarna nog twee uur met de auto, tot in Gävle, halverwege tussen het zuiden en noorden van Zweden.

Als we in Stockholm landen regent het pijpenstelen. Gelukkig betert dit hoe verder we met de auto rijden. Het blijft mooi, zonnig maar bitter koud gedurende de drie volgende dagen.

Velen houden halt , in Gävle, als ze van de ene zijde naar de andere van het land, reizen.

Wij gingen er op familie bezoek. Kleinkind Leona werd gedoopt en haar mama vierde haar 40ste.

De voorbereidingen waren volop aan de gang. Zoals de taart dat mama voor de gelegenheid bakte. Ze is immers banketbakster op de boot waar ze werkt.

Zweden Doop Leona.jpg

Wij logeerden in een hotel. Nu zoon(van mijn man) een gezin heeft is het huisje, in het oude gedeelte van de stad , te klein geworden.

Dat geeft ons dus ook de gelegenheid om in de stad rond te kuieren en er is heel wat te zien onderweg. Zoals deze kleurrijke bokken.

Zweden séjour oct 2011.jpg

In Brussel hadden we al eens zo’n koeien.

Zaterdag kwamen jongeren van heinde en ver met hun ski’s en snowboards op de plaats waar ze hun hart konden ophalen op een piste waar ze speciaal sneeuw voor hadden gemaakt.

Zweden séjour oct 20111.jpg

Na de middag reden we naar de kapel die midden in het bos lag. Een kleine kapel, helemaal, in Zweedse stijl.

Zweden Doop Leona1.jpg

Er stond een prachtige kachel in. Nog een blok hout op het vuur en de ceremonie kon beginnen.

Zweden Doop Leona2.jpg

Een simpele, warme sfeer heerste er onder familie en vrienden.

Zweden Doop Leona3.jpg

Dan allen samen naar het restaurant voor koffie met die mooie taart. Murmur, dat betekent grootmoeder langs mama’s zijde (moeders moeder), was in klederdracht.

Zweden Doop Leona5.jpg

Men deelde de suikerbonen uit, geschenken uitgepakt en dan was het tijd om te gaan.

Zweden Doop Leona4.jpg

We gingen allen rusten en hadden afspraak om 19H op dezelfde plaats voor de verjaardag van schoondochter.

Dit is voor een volgende post.

 

04-10-11

Misbaksel?

Toen ik in Gent Kathleen ontmoette toonde ik haar een paar foto's van mijn cupcakes.

Het was de eerste keer dat ik dit maakte. En ik heb geen vorm op die papieren cups in te zetten.

fotos,cupcakes,

Ik zag dat ze zich moest inhouden om het niet uit te proesten Verrast Maar ja zij is in dit soort dingen een kampioene! 

Ik probeerde het nog eens. Nog altijd geen vorm. Ik zette ze in vuurvaste potjes en het is al veel beter hé.

 Mijn man schoof er nog vlug die eend er bij dat maakte het nog mooier Knipogen

fotos,cupcakes,familie,fees,kinderen,kleinkinderen.

Nog een beetje oefenen en het zal wel verbeteren. Tegen nieuwjaar kan ik zeker mooie gebakjes op tafel zetten voor de kinderen en kleinkinderen.

Nu heb ik andere prioriteiten. Vrijdag ochtend vertrekken we, voor een paar dagen, naar Zweden.

fotos,cupcakes,familie,fees,kinderen,kleinkinderen.Leona wordt gedoopt en schoondochter viert haar veertigste verjaardag.

Dat is dus feesten.

Alleen de reis is voor mij al een feest. Even uitblazen van het drukke leven als gepensioeneerde... 

 

02-10-11

September in een babbeltje

In september bleef het natuurlijk niet bij die ene uitstap naar Gent.

Gent 2011 sept (129).jpg

Alhoewel ik het heel druk heb, tracht ik te profiteren van ieder vrij moment.

Op 10 september ging ik de ballonnenstoet zien. ballons.jpgHet was die dag heel warm. Ik zag voor het eerst zo’n grote ballonnen , buiten luchtvaartballonnen dan wel te verstaan. De meeste beelden stripfiguren uit, zoals Felix de kat, Robbedoes, Bollie en Billie, Woody de Woodpecker, Bob de bouwer op de voet gevolgd door Betty Boop! Ze leek wel een boontje voor hem te hebben. Zo dicht liep ze er achter aan.

ballons BB.jpg

Ik stond ietsje op een vervelende plaats waar er elektrische draden gespannen waren en de ballons moesten er gaan liggen om er onder door te komen.

ballons2.jpg

In de stoet liepen er verscheidene fanfares mee. Het was een mooi spektakel. De ballonnenventers maakten van de gelegenheid hun kans om de kinderen te verleiden met hun waar.

Aan het einde van de stoet pakten ze alles netjes in.

ballons fin.jpg

De dag nadien, 11 september had ik afspraak met een vriendin uit Knokke. We verjaren allebei in Januari en dan gaan we samen iets eten of zo. Dit jaar kwam het er, door verscheidene omstandigheden, nog niet van. Dus dat was onze dag. In de stad waren er bezigheden om de aanval van 11 september 2001 in New York te herdenken.

Verenigingen van brandweermannen en politiekorpsen kwamen samen van over heel Europa. Ze werden op de grote Markt in de bloemetjes gezet.

motos.jpg

Het regende dat het goot en veel rondwandelen deden we niet. We gingen wel koffie drinken op een terras. Van onder de beschermende luifel hadden we een leuk uitzicht. Toeristen die hun gids in ganzenpas volgden, gewapend met hun paraplu’s.

regen.jpg

Toen de buien wat ophielden wou ik mijn vriendin trakteren op iets zoets op de Zavel. Ik was echter even het Noorden kwijt en wist aan geen kanten meer waar de Zavel was :-{ Ik moest zelfs de weg vragen. Nu zal ik het nooit meer vergeten!

In de Pain Qutidien hadden ze niets meer. Ze werden zeker verrast door het vele volk dat er die dag in Brussel was voor de herdenking. Dan maar naar een andere zaak. We hebben het ons niet beklaagd.

 Andr..jpg

Een paar dagen nadien gingen we naar een Thai’s restaurant met een Vivabox bon die ik nog voor mijn 65 jaar gekregen had. De ontvangst en het eten waren voortreffelijk. We besloten meteen de volgende avond er nog één te verzilveren. Deze keer was het een tapas bar. Daar zaten we aan een rollende band waar de schoteltjes aan onze neus voorbij reden. Je kon zo kiezen wat je nam. Ieder gerecht had een eigen kleur van schotel. Het was er leuk en ook heel lekker.

In het begin was het wel even wennen met dat draaiend tapijt. Ons hoofd draaide mee met als resultaat dat we bijna van onze stoel gleden. Ik stelde voor niet te hard naar de band te staren maar nu en dan eens door het venster te kijken om ons af te leiden. We hadden pret!

We reden ook nog eens naar Hulst met het gedacht een bakje vis te eten bij die vriendelijke man waarvan ik de vorige keer die klompjes kreeg. We kozen echter een heel slechte dag uit. De Dinsdag staat die man er niet en veel winkels zijn dicht omdat er de dag er vóór markt is en ze ook de Zondag open zijn. Spijtig.

divers septembre 2011 (181).jpg

 

Verleden Zaterdag gingen we naar St. Gillis (Brussel) nog eens bij de Portugees eten. Als dagschotel een Portugese cassoulet met rijst. Om onze vingers af te likken! En we namen er nog een dessert boven op.

divers septembre 2011 (184).jpg

Bracht je al eens een bezoek aan mijn 365 dagen project? Ik hou het al 54 "foto's" uit Stoer

Klik op de banner.

september,uitstap,eten

25-09-11

Naar Gent met Magda

Donderdag vonden wij, Magda en ik dus, de geschiktste dag om elkaar nog eens te ontmoetten. Niet zo evident, als je gepensioneerd bent, om een paar uurtjes tijd te maken. Ik heb nooit gedacht dat ik het nog zo druk zou hebben als nu.

Maar terug naar het begin. Die morgen bracht ik Emeron al vroeg naar huis. Het was zijn "nacht" week. Van daaruit de metro naar het Zuid station. Dan de trein naar Gent. Ik was er al vroeg genoeg want we hadden pas afspraak om elf uur.

Magda deed er één uur over, terwijl ik er amper een half uurtje voor nodig had. Korter naar Gent dan naar de andere kant van Brussel.

Ik slenterde wat rond in het station,dronk een koffie en lichtte mij verder in hoe in het centrum te geraken. Een vriendelijke politieagent gaf mij zelfs nog een plan van de stad mee.

De trein was goed op tijd en op het afgesproken uur stond mijn vriendin er. We namen onmiddellijk de tram en stapten af waar we dachten dat we wel in het centrum waren, of er toch niet ver vanaf.

We stonden op de Kouter met zijn prachtige kiosk. Ik was er al eens toen er bloemenmarkt was. We maakten een paar foto’s op het plein en wandelden verder door enige straten.

De veldstraat was niet ver en van daaruit herinnerde ik me het Pakhuis. Dat moest ik laten zien aan Magda! Clic, clic, clic en dan weer verder.

We hadden nog veel te doen en ik was bezorgd over Magda dat sinds ze aan kwam nog niets gedronken had. We slenterden langs het water en ik stelde voor om naar de Soupelounge te gaan. Het is eens iets anders dan een restaurant of een broodje. Daar was ik al verschillende keren. Je kan dagelijks kiezen tussen 4 soepen en je krijgt er van alles in als je dat wilt. Balletjes, groenten, kaas en er bij nog 2 broodjes, boter en een appel. Het kost niet veel en is meer dan genoeg als je nog op stap moet. Toen we voor het huis van Allijn voorbij kwamen, besloten we er eens binnen te gaan na het eten.

We bekeken Gent ietsje anders dan gewoonlijk. De kleine charmante winkeltjes, de waterkant, de mooie, kleine, oude huisjes om en in het Patershol.

Maar we waren nog in Gent voor een bijzondere gelegenheid. We gingen er onze zieke blog vriendin bezoeken.

Na het eten, zoals gepland gingen we naar het huis van Allijn. Een museum vooral over de cultuur van het dagelijkse leven in de eerste helft van de 20ste eeuw. Er was heel wat te zien. We mochten fotograferen en we moesten er niet stil zijn zoals toen we naar het muziekinstrumenten museum in Brussel waren. Hihihi daar werden we, net als kinderen, op het matje geroepen door de bewaker om wat stiller te zijn.

Toen we er buiten kwamen was het hoog tijd dat we naar Daisy (watervrouwtje) gingen. We kochten een mooi pakket met lekkere koekjes en snoep in het befaamde snoepwinkeltje Temmerman. Ik herinnerde mij hier bij dat ik er al eens getrakteerd werd door Lucrèce, op sneeuwballen. Dat was in een uitstap met andere vrienden in Gent.

We lieten ons de weg naar het ziekenhuis wijzen en stapten verder. Het leek verder dan we dachten. Dan stonden we nog in het verkeerde gebouw en moesten we nog een eind stappen.

Daisy was in de wolken met ons bezoek en stelde ons voor pannenkoeken in het restaurant te gaan eten. Terwijl we daar zaten zegt Magda : "Kijk zou dat Kathleen niet zijn?" Ja ze was het en kwam gezellig bij ons zitten. Daar moest toch een foto van hé. Kaatje had vroeger een blog maar stopte er mee.

De dag liep toen stilaan op zijn einde. De terugweg was veel korter dan we dachten want we hadden bij het komen een grote omweg gedaan.

In het station namen we ieder zijn weg. Magda miste spijtig genoeg haar verbinding en deed er wat langer over dan verwacht..

We waren doodmoe zodat we een dag rust nodig hadden vóór we verslag over deze mooie dag konden geven.

Mocht je het niet gelezen hebben bij Magda dan zet ik het hier nog eens. Wil je eens een kaartje naar Daisy, die er voor een hele tijd zal verblijven, schrijven dan is hier het adres:

RAES Daisy
Straat 14 kamer 15
AZ Sint-Lucas
Groenebriel 1
9000 Gent

Ze zal zeker blij verrast zijn met onverwachte post Lachen

PS. Magda vertelde onze uitstap al in het lang en breed, in drie logjes.

Gent 1    Gent 2    Gent 3

Ze kan beter vertellen dan ik zelf. Voor de illustratie deelden we onze foto's met elkaar. Ze had namelijk haar digitaal toestel opgeladen zonder de draad in de stekker te steken. Haar batterij was veel te gauw plat en we hadden nog zo veel te zien...