25-03-13

Gent

In het begin van deze maand nog voor we de lente ingingen maakten we al enkele afspraken om er eens uit te trekken met blog of FB vrienden. We kregen toen een paar heerlijke dagen en dachten dat de lente zich nu wel geïnstalleerd had. Zelfs de grote lentekuis kwam op gang.

We gingen naar Sluis met Magda, die dag viel er zachte regen, maar koud was het niet.

Toen kreeg ik een voorstel om naar Gent te komen van een vriendin. We spraken af op 21 maart.

Daar tussen gingen we door verscheidene weersomstandigheden. Koning winter had zijn zeg nog niet gedaan! We kregen nog een dik sneeuwtapijt en het vroor daarbij ook nog.

mars2013 071.jpg

 De afspraak in Gent ging door. Die dag was het wel koud maar droog. De FB vriendin had nog nooit dergelijke afspraken gemaakt met iemand die ze niet in het echt kende. Het viel wel erg mee. Ze kende eigenlijk onze blogvriendin watervrouwtje, daar hadden we al een aanknopingspunt.

Ze haalde mij af aan het station.

mars2013 (42).jpg

We gingen eerst een koffie drinken terwijl we nader kennis maakten.

mars2013 (43).jpg

Het viel onmiddellijk mee. Zij voelde zich al veel zekerder. We wandelden een eindje en namen dan het openbaar vervoer naar het centrum. Natuurlijk geen paard maar de tram. LOL.

mars2013 (45).jpg

vriendinnen,bloggers,gent

Gent is me niet helemaal onbekend. Ik ging er eerder al enige keer met mijn man en ook een paar keer met blogvriendinnen, zoals Lu’ke, Kaatje en Magda.

Bekende winkeltjes, musea en eetgelegenheden kwamen we voorbij.

Gent met Fernande3.jpg

Ik stelde voor naar de souplounge te gaan. Geen uitgebreid tafelen maar wel een gezonde lichte maaltijd. Je krijgt er een grote bol soep met van alles erin, zoals fijn gesneden groentjes, gemalen kaas, geroosterde broodblokjes, 2 broodjes, boter en een appel voor €4 (medium portie). Dat was meer als genoeg.

mars2013 (62).jpg

mars2013 (63).jpg

 F. stelde voor een boottocht op het Gentse water te doen.

mars2013 (94).jpg

Nog niet alle bootjes varen nu al uit. Het echte seizoen begint pas in april, voor de meesten. De tocht duurde 40min. Wij kregen een dekentje die we goed konden gebruiken, zo rond het vriespunt!

mars2013 (81).jpgGent met Fernande.jpgGent met Fernande1.jpgDaarna wandelden we nog een heel eind. Ik zag dat er het een en ander veranderd was. Zoals op deze plaats.

Daar juist op het aanpalende pleintje gingen we bij MAX, koffie drinken. Ze hebben er heerlijke wafels. Dit had Lu’ke ons indertijd leren kennen. Ze brengt er al haar genodigden naar toe als ze in Gent zijn.

Gent met Fernande2.jpg

De wandeling ging verder naar het Zuid. We gingen even binnen in het shopping center en toen begon het tijd te worden om naar huis te gaan.

Het was weer eens een fijne dag. Mijn vriendin was helemaal gerust nu en ziet het wel zitten om het nog eens over te doen.

23-01-12

Op mijn achterhoofd...?

Vandaag is het Nieuwjaar bij de Chinezen. Het jaar van de draak vieren ze deze keer.

Ik ga het echter niet hebben over Chinese stokjes want vandaag eten wij spruitjes met varkenskotelette. Dat kan je maar moeilijk met stokjes eten hé.

Neen ik wou het over de stokjes op de blogs hebben waar we indertijd zo veel plezier aan beleefden. Nana lanceerde er weer eens een. Een foto van je eigen achterhoofd, kuh...Hoe doe je dat nu in hemelsnaam?

Maar bij Magda en Mizzd zag ik dat het wel mogelijk was. Alleen een beetje handigheid. Ik probeerde het een paar keer. Eerst stond de helft van mijn hoofd erop dan was het weer te donker, te ver. Amaai hoe moet je dat dan doen? Ik heb wel spiegels genoeg in huis maar geen een waar het echt lukte.fotos,stokjes,bloggers

In de keuken heb ik echter een grote spiegel boven de afwasbak. Deze vind ik handig omdat ik zelfs als ik in de keuken ben toch ook bij de gasten in de woonkamer zit.

Zo stond ik tegenover mijn oven waar ik mezelf in zag en terwijl ook de achterkant van mijn hoofd zag. En toch nog niet zo gemakkelijk want als je in spiegelbeeld naar rechts gaat dan gaat het links en hoger dan zie je lager.fotos,stokjes,bloggers

 

Met een wasknijper op je neus gaat dat net zo. Het doet pijn en als je hem er af wil doen dan wil je hem open trekken en dat geeft het tegenovergestelde effect. Dat maakte ik als kind mee Huilen pfff...een echte heksentoer. 

Ik wil er nog bij zeggen dat jullie, Magda, Mizzd en Nanan nog gezien mogen zijn al is het van vanachter! Knipogen

En zo ben ik weer bij de wasknijpers van weleer. Het deed pijn maar toch doorstonden we het met véél plezier. 

Toen ik mijn man vertelde dat ik mijn achterhoofd gefotografeerd had voor een stokje, vroeg hij mij of ik niets anders te doen had dan stommeteiten. Hij verloor echter het gezicht toen ik naar dat stokje in mijn archief keek en zag dat hij toen zelf mee deed aan die "stommiteit". 

En ik zat zoals velen ook in de kast. Niet gemakkelijk om er in en uit te geraken. En hoe rommelig het wel in mijn kast was toen ik de foto's zag. En daar was er weer een hele voorbereiding aan voor gegaan. Toestel op een statief, de afteller aan zetten en dan vlug de kast in!

fotos,stokjes,bloggers

Het is niet omdat we iets ouder worden er niet meer gelachen mag worden hé.  Lachen is gezond.

Voor mij mogen zuurpruimen blijven waar ze zijn en weg kwijnen van zelf beklag.

09-11-11

Hallo

sized_BILD2725(003).JPG

25-09-11

Naar Gent met Magda

Donderdag vonden wij, Magda en ik dus, de geschiktste dag om elkaar nog eens te ontmoetten. Niet zo evident, als je gepensioneerd bent, om een paar uurtjes tijd te maken. Ik heb nooit gedacht dat ik het nog zo druk zou hebben als nu.

Maar terug naar het begin. Die morgen bracht ik Emeron al vroeg naar huis. Het was zijn "nacht" week. Van daaruit de metro naar het Zuid station. Dan de trein naar Gent. Ik was er al vroeg genoeg want we hadden pas afspraak om elf uur.

Magda deed er één uur over, terwijl ik er amper een half uurtje voor nodig had. Korter naar Gent dan naar de andere kant van Brussel.

Ik slenterde wat rond in het station,dronk een koffie en lichtte mij verder in hoe in het centrum te geraken. Een vriendelijke politieagent gaf mij zelfs nog een plan van de stad mee.

De trein was goed op tijd en op het afgesproken uur stond mijn vriendin er. We namen onmiddellijk de tram en stapten af waar we dachten dat we wel in het centrum waren, of er toch niet ver vanaf.

We stonden op de Kouter met zijn prachtige kiosk. Ik was er al eens toen er bloemenmarkt was. We maakten een paar foto’s op het plein en wandelden verder door enige straten.

De veldstraat was niet ver en van daaruit herinnerde ik me het Pakhuis. Dat moest ik laten zien aan Magda! Clic, clic, clic en dan weer verder.

We hadden nog veel te doen en ik was bezorgd over Magda dat sinds ze aan kwam nog niets gedronken had. We slenterden langs het water en ik stelde voor om naar de Soupelounge te gaan. Het is eens iets anders dan een restaurant of een broodje. Daar was ik al verschillende keren. Je kan dagelijks kiezen tussen 4 soepen en je krijgt er van alles in als je dat wilt. Balletjes, groenten, kaas en er bij nog 2 broodjes, boter en een appel. Het kost niet veel en is meer dan genoeg als je nog op stap moet. Toen we voor het huis van Allijn voorbij kwamen, besloten we er eens binnen te gaan na het eten.

We bekeken Gent ietsje anders dan gewoonlijk. De kleine charmante winkeltjes, de waterkant, de mooie, kleine, oude huisjes om en in het Patershol.

Maar we waren nog in Gent voor een bijzondere gelegenheid. We gingen er onze zieke blog vriendin bezoeken.

Na het eten, zoals gepland gingen we naar het huis van Allijn. Een museum vooral over de cultuur van het dagelijkse leven in de eerste helft van de 20ste eeuw. Er was heel wat te zien. We mochten fotograferen en we moesten er niet stil zijn zoals toen we naar het muziekinstrumenten museum in Brussel waren. Hihihi daar werden we, net als kinderen, op het matje geroepen door de bewaker om wat stiller te zijn.

Toen we er buiten kwamen was het hoog tijd dat we naar Daisy (watervrouwtje) gingen. We kochten een mooi pakket met lekkere koekjes en snoep in het befaamde snoepwinkeltje Temmerman. Ik herinnerde mij hier bij dat ik er al eens getrakteerd werd door Lucrèce, op sneeuwballen. Dat was in een uitstap met andere vrienden in Gent.

We lieten ons de weg naar het ziekenhuis wijzen en stapten verder. Het leek verder dan we dachten. Dan stonden we nog in het verkeerde gebouw en moesten we nog een eind stappen.

Daisy was in de wolken met ons bezoek en stelde ons voor pannenkoeken in het restaurant te gaan eten. Terwijl we daar zaten zegt Magda : "Kijk zou dat Kathleen niet zijn?" Ja ze was het en kwam gezellig bij ons zitten. Daar moest toch een foto van hé. Kaatje had vroeger een blog maar stopte er mee.

De dag liep toen stilaan op zijn einde. De terugweg was veel korter dan we dachten want we hadden bij het komen een grote omweg gedaan.

In het station namen we ieder zijn weg. Magda miste spijtig genoeg haar verbinding en deed er wat langer over dan verwacht..

We waren doodmoe zodat we een dag rust nodig hadden vóór we verslag over deze mooie dag konden geven.

Mocht je het niet gelezen hebben bij Magda dan zet ik het hier nog eens. Wil je eens een kaartje naar Daisy, die er voor een hele tijd zal verblijven, schrijven dan is hier het adres:

RAES Daisy
Straat 14 kamer 15
AZ Sint-Lucas
Groenebriel 1
9000 Gent

Ze zal zeker blij verrast zijn met onverwachte post Lachen

PS. Magda vertelde onze uitstap al in het lang en breed, in drie logjes.

Gent 1    Gent 2    Gent 3

Ze kan beter vertellen dan ik zelf. Voor de illustratie deelden we onze foto's met elkaar. Ze had namelijk haar digitaal toestel opgeladen zonder de draad in de stekker te steken. Haar batterij was veel te gauw plat en we hadden nog zo veel te zien...

29-03-11

Vandaag, een dag zoals alle anderen

Sommigen denken zeker dat ik hier nu echt afgehaakt heb. Niets is minder waar, maar met mijn kleinzoon is het echt moeilijk geworden.

Het is nu, met zijn tien maand, geen baby maar een peutertje. Hij wil overal aan komen en begint nu ook te stappen.

Mijn huis is een echt catastrofe!

‘s Morgens ligt alles netjes op zijn plaats van de avond er voor. Dat duurt echter maar een klein momentje. Wij komen binnen en hij eet een boterhammetje waarvan de helft naast de kinderstoel beland. Gelukkig heb ik de kruimeldief steeds bij de hand.

Daarna zet ik hem een tijdje in zijn looprek. Intussen zien dat alles gebarricadeerd is. Een stoel halfweg de keuken zo kan hij daar niet binnen. Een andere stoel samen met de kinderstoel opdat hij niet naar de vitrinekast kan. Deze hebben we al verzet om geen glasschade te krijgen. De schuiven die hij al open deed zijn zo ook veilig. Maar zo’n kereltje is wel pienter en hij trekt nu aan de stoelen rond de tafel tot ze op de grond terecht komen. Hij weet dat dit niet mag en spurt in volle vaart weg., als hij ziet dat we hem gaan bekijven. Hij krijgt ook wel een tik op zijn handjes maar het schrikt hem niet af.

In het salon gaat de deur van de bureau dicht. Voor de stopcontacten, waar er stekkers in zitten staan ook barricades! Een lang kussen voor de lage TV meubels, zo kan hij niet dicht genoeg geraken.

Zijn relaxzeteltje aan een ander meubel, waar nono nu de afstandsbedieningen en de tv-gids op liggen heeft. En dan nog een stoel voor het rek met wijn en de staan lamp…

Er blijven niet genoeg stoelen over om hem te beschermen als hij onder de tafel wil kruipen. Het tafelkleed is ook leuk om aan te trekken.

Wij zijn overbezorgd dat hij zich zou bezeren.

Na het looprek een tijdje in zijn park. Daar is hij veilig als hij maar ver genoeg van de planten er naast staat!

Dan hebben we nog de momenten dat hij een bad krijgt, eet en een dutje doet. Als hij slaapt probeer ik de boel min of meer terug in orde te krijgen, alhoewel ik op dit moment zelf aan rust toe ben.

Vandaag ging het er juist zo aan toe. Terwijl hij sliep wou ik even op de grote PC iets doen. Toen ik klaar was en uit de kamer ging kraakte de stoel en piepte de deur…Met als resultaat dat hij niet meer wou slapen. Ik zet hem in zijn stoel maar vergat hem ver genoeg van een roltafel te zetten waar een aarden pot met deksel op staat. Een geschenk die ik twintig jaar geleden ven een neef uit de Elzas kreeg. Een soort kogelhoff of rumtopf . Het deksel sneuvelde.

Terwijl ik dit schreef trok hij nog de kruimeldief op de grond…pffff.

Nu slaapt hij als een engeltje, na al het kattenkwaad, het bad en zijn eten.

Dus lieve medebloggers ik doe wat ik kan maar denk niet dat ik het bloggen stopte.

Afbeelding 094.jpg

23-05-10

BBB

Vandaag hadden we een blogger bijeenkomst. Niet zomaar één, maar de 2de Blije Blogger Bijeenkomst.

De organisatoren hebben dat weer uitstekend gedaan. Fijne locatie en zelfs het weer hadden ze naar onze zin gemaakt! Bedankt Nana, Bientje, Geert en al de bloggers die er bij waren. Het was super leuk.

Nu ben ik, en de anderen ook, naar ik hoorde, uitgeteld. Een postje hierover komt er gauw, maar niet meer vandaag...Eerst nog even nagenieten. 

bbb

11-03-10

Zomaar

Ik geniet nog altijd met volle teugen van de bloemenweelde rond mij. Zoveel bloemen kreeg ik op mijn feest!

En nu moet ik nog denken wanneer en waar ik al die bongo en vivabox'en ga doen. Dat zal wel nog een tijdje verder feesten worden.

En op 23 MEI, zet deze datum al maar vast lieve blogmaatjes, dan is er weer een Blije Blogger Bijeenkomst.

Hou het hier maar in het oog : http://b-b-b.skynetblogs.be 

Vieille filles

Het is niet alleen voor vrouwen hoor, de jongens mogen ook mee...

08-03-10

Nog meer...Lalalalala

Het bleef natuurlijk niet bij die twee enige vriendinnen natuurlijk. We waren dan toch nog met 34. Familie en vrienden die we in volledig verschillende omstandigheden leerden kennen, verspreid over de 65 jaren van mijn leven.

Maar beelden zeggen meer dan woorden hé.Ma fête 65 021-tile

 

 

2-tile

 

anniversaire 011-vert

Hier ben ik weer.

Geweldig…Fantastisch…dat is het enige dat ik over het feest, mijn feest, kan zeggen.

6-1-vert

Ik zou het echter niet kunnen nalaten jullie er iets van te vertellen.

Eerst de wekenlange drukte om alles te organiseren.

Er kwam heel wat bij te kijken om de juiste datum en plaats hier voor uit te kiezen.

En dan vrienden en kennissen uitnodigen. Familie is geen probleem die zijn net als mezelf altijd klaar om te feesten. Het begint met een hele lijst, waar de helft bijna afvalt door het een of ander belet.

Je zou er bijna van panikeren. Zou er wel iemand komen ?

Nu kan ik zeggen dat zij die er waren, het volledig met elkaar konden hebben !! Denk niet dat er iemand spijt van had, gekomen te zijn. Alleen diegenen die er niet bij waren…

M & M

Mijn man had een hele drankcentrale opgebouwd en eten voor een leger.

Ik Begrijp niet waarom ik zo gestresseerd was. De dag zelf was ik als een circusvlooi die zijn eerste voorstelling gaf. Of was het andersom ? Halfdood van schrik dat er iets zou mis gaan ?

Om 10H30 moest ik zelfs een sedinal slikken om te kalmeren. En het hielp ! Het sloeg over naar mijn man en zoon, die toen het 15H werd en niemand zagen aan komen, hun twijfels hadden.

Enige minuten later kwamen onze eerste gasten aan, Ninne en Nana.                    

 

Ninne & Nana

Het feest kon beginnen.

Er is nog iets op til. Klik even op deze link en je leest er meer over.

05-03-10

* * *

Hey, ja ik ben er nog hoor!

Eindelijk...ik denk dat alles klaar is voor morgen.

test 65 10-15

Dit is namelijk de dag die ik uit koos om mijn 65ste verjaardag en mijn pensioen, met familie en vrienden te vieren.

Hopelijk verloopt alles goed.  Met de familie en mijn toffe vrienden zal dat zeker mee vallen.

Feest7

 

Groetjes aan allen en tot blogs, volgende week.