20-11-07

 

Slapen

Gedane werken.

collage1

Dit is dan een overzicht op onze gedane werken. Nu nog de plint verven een fineerlatje rondom het laminaat, een legplank op de boord en het is af.

Het heeft me weer eens zweet, bloed en tranen gekost.

Nu heb ik nog andere dingen te doen. Zo kan ik morgen misschien eens een dagje vrije tijd nemen. Naar het salon "zenith voor 50 plussers?

19-11-07

Door allen vergeten?

Als je denkt, dat je door allen vergeten bent

je alleen en verlaten bent,

cendri22
Stop dan ineens met je rekeningen te betalen. De situatie zal heel vlug een andere kering krijgen.

Je krijgt meteen véél volk aan je deur VerbaasdFronsen

18-11-07

 

Vandaag nog een klein beetje verder dat laminaatparket gelegd. We hielden tijdig op om weer geen spieroverlast te krijgen.

Ik nam een rustgevend bad en wreef me in met spierontspannende crème. Zo kan ik morgen lenig bukken en dat werkje af maken.

1193~Pin-up-Girl-on-Scale-Posters

Ik verloor ook al één overtollige kilo.

Nog anderhalf en dan ben ik weer zoals het moet.

De postman

post


Deze maakte ik speciaal voor onze medeblogger.

Klik op het plaatje en je komt bij hem terecht

post2
Souvenir van Lissabon

17-11-07

Kom en dans met mij

Dance
Druk op het plaatje en je weet waar ik nu ben.

Laatste dag

Sedert onze terugkeer uit Portugal heb ik al 101 ongemakken gehad. Maandag hebben we laminaatparket in zoons kamer gelegd.

Sindsdien ben ik letterlijk gekraakt. Twee dagen volledig van de kaart, wel op de zetel met pijnstillers en zalfjes tegen geblokkeerde spieren.

Nu het een beetje is gebeterd, deze morgen bij de tandarts. Ik verloor de vulling tijdens de reis. Nu was er niets meer aan te doen en moest hij eruit. Half invalide wil ik toch mijn verhaal over die reis beëindigen.

Romantische paraplu

De laatste dag is het met tegenzin dat we onze reiszak terug inpakken. We geven hem in bewaring aan de receptie. Zo kunnen we nog de hele dag genieten van een toertje in de stad. We lopen nog eens heel het lage en ook het hoge gedeelte van de stad af.

M. vertelt mij, dat hij de Portugese fadozangeres van gisteren, op een foldertje in het hotel zag. Later aan het uitstalraam van een cd winkel toont hij mij een cd van haar. Ik haal vlug mijn fotoapparaat uit en vergelijk de afbeelding. Toch ben ik niet 100 % zeker van.

Kom, we gaan het eens vragen aan die fadowagen die daar in de straat cd ’s verkoopt.

Fadowagen

Ik laat mijn foto’s aan de man zien en hij zegt: “Dat is Ana Moura”. Ik:”Ben je dat zeker mijnheer?” “Ja, ik ken Ana Moura” zegt hij, ze is samen, met Mariza, één van de beste fadozangeressen van het moment.

Dan waren we gisteren avond in heel goed gezelschap! Ik koop meteen ook de cd.

Kleine anekdote:

(Op 11/10/07, toen we naar Brugge waren zette ik een fadosong op mijn blog. Het was er toevallig eentje van haar. Ik wist toen nog niets van haar af. Maar het stukje beviel me onmiddellijk.)

We toeren nog wat rond, kopen enkele spulletjes, drinken nog eens van die heerlijke koffie en gaan terug in ons bekende restaurantje eten.

collage3

Na de middag nog eens koffiepauze, nog een dozijn kastanjes verorbert en dan terug in de omgeving van het hotel.

Ik ga er het Parque Edouardo 7 verkennen, terwijl mijn echtgenoot op een bankje op mij wacht.

Het is méér  als genoeg voor hem geweest.

collage1

Dan is het, tijd om onze bagage te halen. Bij het oversteken van de brede straat stopt een taxi om mij te laten oversteken op het zebrapad. Bijna aan de overkant toetert deze. Als ik kijk wat er scheelt zie ik het hele Nederlandse gezelschap, Hind inbegrepen, als sardientjes in een doosje, vanuit die wagen, naar mij wuiven. Van een toeval gesproken! Dat zou een mens zelfs niet op afspraak klaar krijgen.

Op het vliegveld komen we ook nog de Belgische mensen tegen die we in Sintra ontmoetten.

En zo eindigt onze mooie citytrip vol verassingen. Ik genoot er dubbel van door dit allemaal nog eens aan jullie te vertellen.

16-11-07

3de dag Lissabon

De derde dag trekken we eruit naar Sintra. Sintra ligt op een 30tal kilometers van Lissabon.

M., had een reportage op tv hierover gezien. Ik wist niet wat ik zou zien, maar het overtrof in verre mijn verwachtingen.

Onze uitstap begon met het vergissen van treinstation in Lissabon. Maar we waren vlug terug op het goede pad.

In het stadje aangekomen kregen we aan de infobalie de nodige inlichting met hoe en wat er te zien was.

We dienden een hop en off bus te nemen met als eerste halte, Sintra Vila Turisme. Wij stappen er niet af, net zoals nog andere mensen waarvan we denken dat het Fransen zijn. Naderhand blijken het Belgen te zijn.

Tweede halte “ Castelo Mouros”. Dit zijn de goed bewaarde ruines van een Moors kasteel.

collage13

Samen met de Belgen beklim ik de hoogste top langs de stenen trappen. Amaai, mijn benen, en mijn hartje klopt in een verhoogd ritme. Als ik dit maar overleef.

M. blijft beneden op een bankje zitten. Maar wat zie ik bij het afdalen? Hij is naar de andere top geklommen en wuift ons dapper toe. En als hij thuis is, klagen als hij de trap op moet! Hij wou echter niet onderdoen voor ons, dat we niet zouden denken dat hij een watje is.

De reis gaat verder met een ander voertuig tot aan het Palácio da Pena.

collage14

Dit paleis staat op het hoogste punt van het Sierragebergte. Het is een persoonlijk project Van Fernando 2, de “artistieke koning”. Hij gaf Baron von Eschwege opdracht dit schitterend paleis te bouwen, als geschenk aan zijn vrouw.

Een sprookjespaleis! Zoiets zag ik nog nooit!

collage15

Na het in alle hoekjes, kantjes, van binnen en buiten bezichtigd te hebben, gaan we de weg naar beneden terug. Langs smalle bergwegjes en afgronden. De busbestuurder is een echte jonge Fanjo.

Beneden aan het station nemen we de bus nog eens tot aan de toeristische stad, waar we eerder niet afstapten.

Er staat nog een paleis. Dat gaan we niet bezoeken. Als we nog eens naar Portugal gaan.

We kuieren wat rond, eten een snack, drinken koffie en dan de terugreis naar Lissabon.

Deze avond willen we fado horen. Wij houden niet van wat in de toeristische boekjes aangeraden wordt. Dus naar Alfama op zoek naar een geschikt plekje. We informeren ons aan de bewoners en ja deze avond weten ze ons te zeggen waar er gezongen word.

Wij zijn de enigen. Er staan wel twee grote tafels gereserveerd. Het is nog vroeg. Terwijl we eten komen er een tafeltje Duitse meisjes bij, dan nog een tafeltje met een Engels koppel. Eén van de twee besproken tafels komt ook bezet. Nu gaat het zeker al gauw het moment zijn…

In een achterkamertje tokkelt een jongen op zijn gitaar en een paar jonge meisjes gaan er ook bij zitten.

De deur gaat terug open, en ik kan mijn ogen, niet geloven. Daar stapt Hind binnen!

Ze heeft ons ook onmiddellijk gezien en roept verwondert uit: “Wat een toeval zeg!”

Het hele Nederlandse gezelschap neemt plaats aan de grote tafel naast ons. Hind verteld me dat ze samen met een gekende fado zangeres gaat zingen.

collage

Het wordt gefilmd en zal later op Holland 3 uitgegeven worden. Ze geeft mij de tip hoe ik kan weten wanneer.

De cameraman zet zijn gerief klaar en de show kan beginnen. Eerst zingt er een jonge vrouw, dan Hind alleen. Daarna samen met een andere jonge vrouw met een prachtige stem. Deze vrouw zingt nog een paar liedjes alleen. Ik neem een paar foto’s van haar. Is me dat genieten!

Dat was weer een heel fijne dag vol verassingen.

p.s. Volgende keer vertel ik wie die fadozangeres was. Ik wist het pas de dag nadien.

15-11-07

 

15 november
Belgische Koningsdag
 Ik ben er vandaag niet,
vanaf morgen terug op post.

14-11-07

 

good night