06-03-13

Beetje wijsheid

Vier dingen die je niet kan ongedaan maken :


De steen, na dat je hem gegooid hebt

Het woord, na dat je het gesproken hebt

De gelegenheid, na dat je ze hebt gemist

De tijd, na dat hij is voorbij getikt

 

keien.jpg 

Dus geniet van elk moment en denk na voor je iets doet of zegt...


03-03-13

Voel je het?

Lobelia.jpg

Het zonnetje komt nu en dan schuchter van achter een lichte wolk. De lente is in aantocht!

28-02-13

"Spring"

Alhoewel de lente in aantocht is, is daar nog niet zo veel van te merken. Buiten is het berekoud. 

Iedere dag die begint word er iets meer gedaan die me het lentegevoel geeft. Voor de ramen is het nog het moment niet. De badkamer en de keuken kregen wel al een grondige beurt.

En ik ben aan het bakken en koken geslagen. Deze week probeerde ik een wortelcake met spekjes. Vandaag bakte ik een brood. Gewone gerechten komen er ook op tafel. Als er veel is eten we samen met mijn kleindochter die nu op het gelijkvloers woont. Ik vind het geweldig leuk dat ik nu meer iemand van mijn grote kleinkinderen, om me heen heb.

Onlangs gingen we op een liefdadigheidsdiner. Daar het ging om een Equatoriaanse familie te helpen, maakten we nu eens kennis met het eten uit dit deel van de wereld. Het heeft gesmaakt en is wel voor meer vatbaar.

We beginnen ook al plannen te maken om er eens op uit te trekken. Ik hoop op mijn vrienden en vriendinnen om eens samen op uitstap of op de koffie te gaan. Alle voorstellen zijn welkom en anders maak ik wel een afspraak.

En...wij boekten al voor de 2de "THUIS"reis! Dit jaar gaan we samen met onze idolen naar Rhodos. Griekenland, daar was ik nog nooit. Het is pas in oktober maar de maanden vliegen voorbij. voor we het weten zijn de lente en ook de zomer ook al weer voorbij. Ho, nu loop ik wel iets te vlug van stapel...

Dat komt zeker uit levensvreugde. Ik zat weer eens te mijmeren over vroeger en daarbij bedacht ik hoe leuk het is om te mogen zeggen, aan sommigen van mijn vrienden, dat we nog kunnen terug denken aan de jaren dat we elkaar voor het eerst hebben ontmoet. We waren toen nog zo jong en nu draaien we al dicht rond de zeventig als we die al niet voorbij zijn!

Daar ga ik nu iets op drinken. Mijn man heeft hapjes gemaakt met pruimen in spekrolletjes, kaasblokjes en paprika chips.

Santé! Gezondheid! Cheers!

tulpen.jpg

 

11-02-13

Sneeuw

Verleden woensdag vlogen we naar Zweden. Bij onze aankomst in Stockholm kregen we meteen een hevige sneeuwbui. Het sneeuwt hier al sinds november, alles ziet wit. We hebben nog twee uur reizen met de trein. Het prachtige witte landschap gaat aan ons voorbij. Het blijft nu al wat langer licht. Als we om vijf uur in Gävle aan komen is het nog maar pas donker. We worden opgewacht door heel het gezin van stiefzoon.

Pictures.jpg

 

Koude of sneeuw houdt hier niemand binnen. Er ligt ook geen smerige smurrie door het strooien van zout. Tractors met sneeuwruimers schuiven de sneeuw naar de kant. Overal liggen er grote hopen aan weerszijden van de weg. Als je goed kijkt zie je zelfs muren van hard ijs onder de sneeuwlaag. Je zou er zelfs sculpturen uit kunnen hakken. De parken en minder bereden wegen liggen onder een wit tapijt.

Pictures2.jpg

 

De eerste twee dagen vond ik het fijn maar ik begon er gauw genoeg van te krijgen. Vooral als je ergens naar toe gaat zoals een winkelcentrum, een koffie gaan drinken of bij iemand op bezoek, is het gedurig aan en uitkleden. En dan loop je met een halve garderobe op je armen. Kleine kinderen hebben geen pulls en dikke broeken. Ze zijn meestal gekleed met broekkousen of een legging, en een bloes of T-shirt. Daar boven op trekken ze een skipak aan die gemakkelijk af en aan te doen is.

Pictures1.jpg

 

Zaterdag gingen we naar de mooie kapel een eindje buiten de gemeente. Het ligt aan een recreatiecentrum waar je kunt skiën op echte sneeuw! We waren er verleden jaar al om Leona te dopen. Nu was het de beurt aan Enzo. Het leek wel een herhaling van de vorige keer. De kachel die stond te ronken en waar nu en dan iemand een houtblok op smeet. Dezelfde genodigden, dezelfde priester, dezelfde ceremonie.

Pictures5.jpg

 

Het gezellige zaaltje waar we de taart gingen eten was niet hetzelfde. De mama, die banketbakker op het cruiseschip is, waar we drie maanden geleden mee reisden, had de taart gemaakt.

Pictures4.jpg

 

’s Avonds vierden we thuis verder en daar kwam de verjaardag van stiefzoon nog bij. Eten en drinken bij overvloed tot in de vroege uurtjes…

Pictures3.jpg

 

Zondag deden we een flinke wandeling en gingen even naar een kleine rommelmarkt.

Maandag valt er de hele dag sneeuw. Geen grote vlokken, het lijkt wel regen maar het dikt het wit tapijt verder aan. Hopen sneeuw, witte straten, daken, ondergesneeuwde fietsen en banken. Het is iets minder koud. Ik ben er beu op gekeken. 

P1090435.JPG

 

05-02-13

Zweden

Vandaag krijgt het huis een flinke kuisbeurt en dan zetten we onze koffers klaar!

Zweden is onze bestemming. Zaterdag word de kleine Enzo gedoopt 

Suede 2012 N0V 084.JPGen dat mag farfar (=grootvader,papa's vader) niet missen.

Weer een paar dagen genieten van even niets aan het hoofd en niets in handen Knipogen Het is er wel erg koud en een ligt een flink pak sneeuw.

31-01-13

Weer één er bij

verjaardag-vogels.jpg

Ik ben weer eens jarig!

niet oud.jpg

* * *

Wel een beetje raar dat ik dit hier zelf plaats maar ik dacht dat het fijner is om jullie wensn onder iets vrolijks te krijgen.

Als ik straks even de tijd zou hebben plaats ik nog een postje.

Lieve groeten aan al wie hier langs komt Zoenen

11-01-13

Nieuw begin

De feesten zijn achter de rug en ik ben er niet boos om! Met al die drukte geraakt men overhoop met zich zelf. 

Voor dat ik verder in het nieuw jaar ga wil ik nog even terug kijken op onze reis naar Zweden.

In september kwam er een nieuw kleinkind bij mijn stiefzoon R. Een jongen, en zo word de naam van mijn man ook in Zweden voortgezet.

Suede 2012 N0V 103.JPG

In November besloten we kennis te gaan maken met de spruit.

Twee uur vliegen en dan nog eens zoveel met de trein, tot Gävle, het midden van Zweden. Ik ben iedere keer verwonderd hoe vlot het ginder allemaal gaat. Vaste uren, geen vertragingen en verder vervoer van vlieghaven naar Centraal station op de minuut geregeld!

Wat men hier niet kan zeggen. Ik ondervond het nog niet zo lang geleden toen ik zelf naar een verjaardag moest in Diegem. En toen een vriendin van uit Brussel naar Brugge moest. Ieder moment kwam er een minuut vertraging op het bord tot er al weer 20min bij kwam en dan de mensen die gedurig van het kastje (spoor) naar de muur (ander spoor) gestuurd werden.

2013-01-10 Suede 2012 N0V1.jpg

Wat me vooral op viel was de dienst voor kind en mindervaliden. Overal aangepast in gebouwen en vervoer. Zelfs voor honden met hun baasje is er in de trein een speciale afdeling voorzien.

Het weerzien met de kleine familie was hartelijk. Wie had zo'n drie jaar geleden kunnen denken dat R. een vrouw zou nemen en dan nog twee kindjes te hebben in 15maand tijd!

Het was zacht weer. Het doet er steeds om als ik ginder ben dat het niet echt sneeuwt zoals het in deze periode hoort. De sneeuw viel pas een paar dagen na ons vertrek naar huis.

In de week dat we er verbleven hadden we een reisje per cruiser geboekt. In de winter gaan die reizen alleen naar Marienhamn (Finland) en terug. R. werkt er bij de veiligheidsdienst. Hij was al aan boord. Schoondochter J. werkt ook op de boot als banketbakkerin.

Samen met J., haar oudere dochter en de kindjes reisden we die dag per trein naar Stockholm. Om 17h zouden we aan boord gaan. Nog ruim de tijd om in het oude stadsgedeelte en verder te voet naar de aanlegkaai te wandelen.

2013-01-10 Suede 2012 N0V.jpg

Daar lag de enorme, mooi verlichte boot op ons te wachten. 046.JPG

Er was veel volk die vooral voor een nacht amusement en voor taxfree shopping mee ging.

Wij werden als VIP beschouwd en werden langs niet te drukke wegen naar onze cabines geleid.

2012-11-231.jpg

Voor schoondochter met haar dubbele kinderwagen was dat ook handiger. Gelukkig heeft ze goede hulp aan haar oudste dochter.

062.JPG

We aten in het restaurant,

2012-11-232.jpg

gingen de shops even bekijken

054.JPG

en bleven een groot gedeelte van de nacht in de Dancing van het schip. Wij dansten niet maar keken geamuseerd naar de bokkesprongen van de paren op de piste. Mensen van een gevorderde leeftijd(zoals wij) die geregelde klanten aan boord bleken te zijn en mannen en vrouwen op zoek naar een one night stand?

083.JPG

Tegen de morgen tuurde ik nu en dan eens door het venster om te kijken of ik niets zag. Alleen donker en nu en dan enkele lichtjes op een eiland. Verder de wit schuimende koppen van de golven die tegen de bootromp slaan.

2012-11-235.jpg

(R. voor en tijdens zijn services)

Om 7h op mijn GSM sta ik op en kleed mij aan. We hebben afspraak met R. na het ontbijt om de kapitein in de stuurkabine te ontmoeten. Daar kijk ik al naar uit.

We wandelen langs de gangen van het schip naar het buffet restaurant om te ontbijten. De hele weg zien we geen kat! Ik zeg dat iedereen zeker met een kater in bed ligt na een bezopen nacht.

Récemment mis à jour2.jpg

Maar het is toch maar beangstigend kalm hier. Het kan toch niet dat wij hier zo alleen aan boord zijn? Als ik mijn man vraag hoe laat wij afspraak hadden kijkt hij naar zijn GSM en zegt om 8 uur. Binnen een half uur dus...

Op mijn Gsm is het echter al één uur later. Hoe kan dat nu dat ons uur niet gelijk staat? Als R. eindelijk afkomt krijgen we de verklaring! We varen op een Zweedse boot en zijn in Finland, waar het uur niet op wintertijd staat. Mijn Gsm gaat automatisch van uur veranderen naar gelang de tijdzone van het land waar we komen. En zo waren we eigenlijk al om 6uur opgestaan! Hahaha geen wonder dat het zo rustig was.

2012-11-233.jpg

Deze morgen is het slecht en donker weer. Het regent en we zien niet erg veel buiten. Ik voel me niet zo lekker na het ontbijt en nu en dan is het alsof ik dronken ben. Ik vertel het aan mijn man en hij heeft er ook van. We zijn een beetje zeeziek!

We krijgen de rondleiding met R. na een leuke babbel met de collega's van stiefzoon. Een kijkje aan dek. Ook de cellen waar eventuele amok makers in opgesloten worden. Het zien van die geblindeerde deuren en kleine ruimte deden me aan iets ergs terug denken. (Verdwenen meisjes) Ik voelde me niet zo lekker hier bij.

Dan gaan we naar de stuurkabine, die de hele breedte van het vaartuig in neemt. Heel interssant daar. Je ziet een hele boel lichtborden die van alles weer geven. Zoals de snelheid, diepte van de zee, miles van en naar, windsnelheid enz...

Récemment mis à jour3.jpg

We mogen even op de foto met de kapitein en hij maakt ook een foto van ons. Een imposante ontmoeting, aan zijn gestalte te oordelen.

Daarna mogen we een kijkje nemen in enkele luxe kabine's. 

2012-11-234.jpg

Tenslotte gaan we shoppen in de tax-free winkel. We houden ons nog een tijd bezig bij de geldmachine's waar we nu en dan iets uit halen. Lekker meegenomen om nog een kleinigheid te kopen.

Nog een ontmoeting met de  Per Nyberg, charmezanger aan boord. Naar het schijnt is hij heel geliefd bij de dames. Sommigen deden al meerdere keren de reis en kennen hem dan al wat beter. Hij word overstelpt met geschenken en liefdesverklaringen.

2012-11-236.jpg

Nog een foto met deze zo geliefde man en dan is het tijd om onze bagage bijeen te rapen. Om 15 uur zijn we terug in Stockholm. Het regent en we kunnen niet te voet naar het station met de kleintjes. Geen probleem hier. De dubbele kinderwagen mag geplooid in de bagageruimte van de bus en we rijden in de over confortabele bus naar het centraal station. Daar moeten we een paar uur wachten tot de trein ons naar Gävle terug voert.

01-01-13

* * *

 

2012-10-29 Thuisreis 2012 TURKYE57.jpg

20-12-12

Instappen

Vandaag was het een bijzondere dag voor ons manneke, Emeron. 

Hij is nu juist 2jaar en half en mag dus naar school. Deze morgen mocht hij even een kijkje gaan nemen wat "school" eigenlijk is en hoe het er daar aan toe gaat. De instapdag liep van 8h30 tot 11h30.

Samen met papa, mama en mémé ging hij deze dag aan. Het liep vlot en hij had geen ogen genoeg om naar alles te kijken wat er in school te zien was. 

In de klas gekomen was hij onmiddelijk geboeid door de speelhoek. We trokken ons vlug terug zonder groot afscheid. Mama was er niet gerust in en wist geen weg met haar zelf.

Toen we hem na drie uren gingen halen was hij samen met de andere kindejes in zijn spel verdiept en zag on niet onmiddelijk.

Opeens had hij ons in de gaten. Hij stak zich een beetje weg achter zijn handjes. Zijn gezichtje vertrok zich van emotie, hij liep in de armen van mama en toen huilde hij. Toch wil hij nog terug naar school.

Hij heeft het een momentje moeilijk gehad toen we weg waren zei de juf maar na de speeltijd ging hij wel met de andere kindjes spelen. Samen hebben ze koek en fruitsap gekregen om 10u. Ze gingen samen naar de wc.

Hij deed het goed net als de anderen, tot hij ineens nog "pipi doen" zei maar het was te laat ;-) Gelukkig hadden we een vervang broek mee gegeven.

Wij vinden dat hij het flink gedaan heeft omdat hij nooit naar de creche ging en zeldzaam met andere kinderen in contact is. En daar komt nog bij dat hij nu nederlands moet spreken, wat hij thuis nog niet geleerd heeft.

Ik probeerde het wel enkele keren maar dan bekijkt hij mij en zegt dat ik goed moet praten. Hahaha...

Na de Kerstvakantie mag hij terug naar school. De eerste belangrijke stap in zijn bestaan.

kleuterschool-en-kinderen-.jpg

29-10-12

Weer thuis (1)

Na acht heerlijke dagen van een speciale vakantie zijn we goed en wel terug in ons eigen "thuis" Lachen. Speciaal omdat het namelijk een fan reis voor de TV serie van "THUIS" was. Het was de eerste keer dat ze dit organiseerden en het was een waar succes! 

2012-10-29 Thuisreis 2012 TURKYE2.jpg

We vertrokken de zondag nacht in alle vroegte om op te stijgen om 6uur met bestemming Antalya. Ongeveer 3uur en half vliegen. Alles verliep vlot tot we bijna aan de grond waren. Op een scherm in het vliegtuig konden we alles nauwkeurig zien. Zoals hoogte, temperatuur, afstand, tijden van en naar, enz.

2012-10-29 Thuisreis 2012 TURKYE1.jpg

Toen we vertrokken was het nog donker. Het weer was hier zacht en we hoopten dat dit op bestemming ook het geval zou zijn.

Onderweg was het prachtig daar boven. We zagen een  heel mooie zonsopgang. Eerst een donker rode bol die stilletjes aan van rood naar oranje en van oranje naar geel kleurde. 

Wij kregen te eten en nu en dan keek ik naar het scherm hoe ver we al waren. Ik zag dat we nu al gauw zouden landen omdat het vliegtuig al aan het dalen was. Bij minder dan 600meter klapten de schermen toe en maakten we ons gereed door de stoel recht te zetten, ons vast te klinken, niet meer naar de wc enz...de gewone procedure bij elke landing.

Plotseling vlogen we door grijze wolken en het regende hard. Opeens sloeg de bliksem met een hevig gekraak tegen de romp. Iemand sloeg een gil . Er werd gescherst en gelachen. Waarschijnlijk van nervositeit! Toen nog eens geflits en krrrkkkk...Weer een gil en toen draaiden de motoren op volle toeren en we vlogen als een flits de hoogte in. De commandant trachtte ons boven het onweer te leiden maar we bleven in zwarte dichtgepakte waterwolken stijgen. We zaten in een hevige storm! Het vliegtuig schudde deed alsof het nu en dan in een gat viel.

Ik had al vast een schietgebedje gedaan en volgde iedere beweging van het toestel. Toen kregen we de melding dat we naarhet vliegveld van Dalaman vlogen, omdat het onmogelijk landen was op Antalya. Het was nog een half uur vliegen. We waren in noodtoestand. Het luchtverkeer werd  voor een tijdje stopgezet boven Antalya.

Het was een uitstekende commandant die ons veilig aan de grond zette. We zouden een uur blijven staan en wachten op een gunstig bericht of we naar onze bestemming konden gaan. Intussen was het een gedurig ja-neen spel of we wel of niet zouden moeten afstappen en of we naar de wc mochten. Dit alles omdat we intussen,door het omrijden, moesten bij tanken. Dat mag normaal niet met pasagiers aan boord. Wij bleven er op en mochten weer eens wel en dan weer niet naar het toilet. We kregen water als drank. Iedereen sms'te wel naar familie om de situatie uit te leggen. Ik ook!

De brandweer stond paraat.

2012-10-29 Thuisreis 2012 TURKYE.jpg

Toen we eindelijk terug vertrokken kon je een naald horen vallen! Zo stil was iedereen. Naderhand hoorde je hier en daar van regelmatige reizigers dat ze zoiets nog nooit mee maakten. Ook mijn man die al heel wat gereist heeft. De man van een echtpaar waar we bevriend mee raakten zei ook dat hij zich stoer hield voor zijn vrouw.

Voor sommigen was het een eerste vlucht. Die hadden meteen een avontuur en reisje bonus van Dalaman naar Antalya.

Verder hadden we het uitstekend. Tijdens het hele verblijf werden wij die van de "stormvlucht" genoemd.

2012-10-29 Thuisreis 2012 TURKYE3.jpg

(Verder verslag over het verblijf in de komende dagen.)