25-10-13

THUIS op reis naar Rhodos (2)

De eerste dag in Rhodos beloofde druk te worden. We stonden al vroeg op en zaten vanaf 8h (bij ons pas 7h) al aan het ontbijt. Daarna een beetje rondkuieren. Aan de THUIS-balie, in de loby of hall van het hotel, konden we iedere dag terecht voor al onze vragen.

thuisreis 2013 (64)-001.jpg

In de voormiddag hadden we een uur lang een begeleide wandeling om alles wat met het hotel te maken had te verkennen.

Rhodos dag 21.jpg

Het strand, de sport of animatie zone, het amfitheater, de bars en restaurants, e.a.

Rhodos dag 2.jpg

Aan de strandbar kregen we een drankje om de weg niet te droog verder te moeten zetten.

thuisreis 2013 (51)-001.jpg

De strandbar was een dagelijkse trekplijster. Aperitieven deden we telkens voor de maaltijden. Overal kon je wel iets krijgen, zoals in de gelateria waar meer drank dan ijsjes waren. 

En vervolgens het fotomoment "Meet & Greet" met de acteurs, op het terras van het restaurant. Dit heeft altijd groot succes. Al hoewel ze op ieder moment wel even poseren voor een foto. Wij zijn immers een grote familie, hé. Hier van zoals afgesproken geen foto's nu.

Vandaag gingen we vroeg aan tafel voor het middagmaal want daarna hadden we afspraak in de lobby voor de excursie naar LINDOS met Annick, Bart en Janine (Rosa, Waldek en Jenny).

Lindos word ook wel het witte stadje genoemd. Het ligt aan de voet van een berg. Boven op 126m hoogte, (op het hoogste punt), staan de overblijfselen van het Acropolis en de tempel van Athena. We klommen er langs de talrijke trappen naar omhoog. Sommigen namen een ezeltje om naar boven te gaan. 

Rhodos dag 22.jpg

Het is een schilderachtig stadje waar je gemakkelijk verloren kan lopen, in de kleine straatjes. Vele winkeltjes en typisch Griekse restaurants.

Rhodos dag 24.jpg

Het oude gedeelte dateert van heel lang geleden en ziet er erg goed bewaard uit. Ik stel voor eens een kijkje bij google te nemen als je er meer over wilt weten.

Rhodos dag 23.jpg

Mijn man ging niet mee tot boven en bleef beneden wat rond neuzen. Hij liep er net zoals ik verloren. Hij had al gauw een oude Griekse man om een praatje te slaan. Hij sprak Italiaans zoals sommige oude Grieken op Rhodos nog doen sinds ze onder het Italiaanse regime gelegen hebben.

Grieken en Italianen hebben heel wat gemeen. Er is zelfs een heel populaire gezegde die zo wel in Italië als in Griekenland luid: "Una Faccia, Una razza". Hier iets meer over op Wikepedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Greece%E2%80%93Italy_relations (in het Engels)

Na een leerrijke namiddag gingen we terug naar het hotel voor het diner.

Om 20h hadden we afspraak in het amfitheater om een toost op de THUIS-reis uit te brengen. Gevolgd door onze dagelijkse aflevering van THUIS. Neen hoor, we mistten hier niets!

Iedere avond sloten we nog af met een kijkje in de bar waar er animaties voor de kinderen waren en daarna soms spektakel. Voor het slapen gaan nog een kamille thee om het deftig te houden.

24-10-13

THUIS op reis naar Rhodos (1)

Wij zijn intussen al weer terug van de 2de Thuisreis. Iedere keer is het weer even wennen.

Ginder hadden we immers echt zomerweer. De eerste twee dagen tot 30°. En we waren een uur later dan hier. Dat maakt dat we vroeger op stonden, vroeger aan tafel gingen, maar  Knipogen niet vroeger gingen slapen.

Afspraak was om 13h30 in de hall van de vlieghaven om, om 15h35 te vertrekken. Al gauw zagen we vrienden en kennissen van verleden jaar terug. Blij weerzien ook met Rosa, Waldek en Jenny. Zij waren er voor de eerste helft van de week bij. 

We hadden een vlotte reis. Waldek en Rosa lieten ons zien hoe het moest in geval van nood met een tikkeltje humor.

Rhodos dag 1.jpg

Na 3h15 reizen, kwamen we in Rhodos aan, waren de bussen al stonden te wachten om ons naar het hotel te brengen. Het was al pikdonker en dus zagen we nog niets van wat Rhodos ons te bieden had.

Aan het hotel aangekomen zagen we wel iets heel bekends er recht tegenover. Een gekend warenhuis van bij ons Lachen.

thuisreis 2013 (31).jpg

Het hotel zag er goed uit. Na een welkomst sorbetje en de sleutel van de kamer gekregen te hebben, mochten we nog aan het buffet aanschuiven. Wij gingen samen aan tafel met onze vrienden uit Brussel, net zoals verleden jaar.

Rhodos dag 11.jpg

We verkenden nog even het hotel vóór naar onze kamer te gaan. Heel veel trappen op en af, dat viel meteen op! We zouden ons hier zeker wel heel fit houden.

De kamer was mooi, ruim en ieder had een stukje tuin met een tafel en twee stoelen op een stukje terras.

Rhodos dag 8.jpg

11-10-13

Eindelijk

Weken lang heb ik weer mijn blog verwaarloosd.

 Ik had zoals gewoonlijk veel te veel aan mijn hoofd. Dit keer geen druk door eigen zorgen maar dat van de kinderen. Als ze klein zijn wil je dat alles op wieltjes loopt. En later maak je, je nog zorgen als het ergens mis loopt voor hen. Dit is moeder zijn.

Je tracht niet te tonen hoe erg je er mee in zit en toch heb je net als hen slapeloze nachten waar je aan het piekeren bent hoe je kan helpen.

Intussen moet je gelukkig zijn waar er geluk heerst. Het leven is een echt toneelstuk.

Begin Juni hadden we de  "THUISDAG". Dit jaar in Mechelen. Dus niet zo ver. Het thema was "movie". We kregen al in première de laatste aflevering te zien op groot scherm.

De dag eindigde met een spetterend optreden van Jelle Cleymans(Jens). We werden hartelijk toegewuifd door alle acteurs. Tot weerziens in het volgende seizoen.

Voor mijn man was Rosa de beste! Hij liet het dan ook weten met zijn spandoek hoog opgeheven.

Rosa is de beste.jpg

Rosa is de beste1.jpg

Later in de maand hadden we dan Festa Portuguese en Portugal in het Park. Deze evenementen beschreef ik al in het vorige postje.

Op 11 Juli gingen we in de stad eens kijken of het Vlaams gemeenschapsfeest een beetje gevierd werd in Brussel. Ja dus. Alhoewel er wel enige franstalige politiekers zich op de voorgrond schoven.

Pictures9.jpg

Dan de 21ste Juli, nationale feestdag. Aftreden van Koning Albert2 en de bekroning van het nieuw vorstenpaar Koning Filip en Koningin Mathilde. Het was die dag snikheet. We bekeken alles op TV en gingen daarna naar het Koninklijk Park om een beetje van de feestelijkheden te genieten. Het was geweldig druk en terwijl we ons een weg baanden om uit de mensenmassa te geraken en een open metrostation te vinden, kregen we nog een glimp van de nieuwe koning te zien.

We gingen een paar keer naar de Zuidfoor waar we een van mijn kleindochters met haar vrienden tegen kwamen. Ook mijn jongste zus, die terug uit Afrika is, kwamen we een paar keer tegen. Iedere keer een gelegenheid om er eentje op te drinken.

Pictures10.jpg

22 Juli gaan we een dag naar Oostende. Wij gaan met de trein. Dochter en kleindochter nemen zoon, schoondochter en de kleine Emeron mee in de auto.

Voor hem was het zo wat de eerste keer dat hij op het strand kon spelen en in het water. Eerst wou hij zijn schoenen niet uit doen, zelfs niet om in het water te gaan.

Pictures11.jpg

In augustus een paar BBQ's bij familie.

Pictures12.jpg

Ik had al zo veel over de planting van de "Meiboom" gehoord hier in Brussel dat ik dat ook eens wou beleven. Een hele traditie! De burgemeester van Brussel was zelf boomdrager. Hij is dan wel een echte Brusselse Ket.

Nog een etentje met familie en dan zijn we in September.

Emeron gaat terug naar school in de eerste kleuterklas. Verleden jaar was het een onthaalklasje. Hij past zich nu goed aan en doet zijn best Nederlands te spreken.

Hij komt nog heel dikwijls hier slapen en houd er van hem te verkleden. Na een periode van Kuifje, cowboy, Peter Pan, Kapitein Haak, is hij nu Ridder! Ik zag dat er een Middeleeuws feest zou plaats vinden in Vorst. Dat was de kans om hem eens de wereld van ridders te laten vertoeven. Hij was geweldig onder de indruk. Voor het eerst beklom hij een echt paardje. Hij glunderde.

Septembre 2013 OK book.jpg

 

Septembre 2013 OK book1.jpg

Eind september kwam de familie uit Zweden. Zoon, schoondochter en de kleintjes met hun oma en haar man.

Ja dat alles kan bij ons.

Schoondochter vierde haar verjaardag op de dag van aankomst en de kleine Enzo vierde zijn 1ste verjaardag nog net de dag voor hun vertrek.

En dan twee verhuizen. Mijn kleindochter naar Luik waar ze voor haar specialisatie een jaar ginder in het ziekenhuis moet werken. Daar konden we niet helpen.

Bij mijn dochter die verhuisde, ook weer omdat het geen goed idee geweest was met iemand in te trekken. hielpen we wel. Ze kon de hulp goed gebruiken ook de materiale en morele steun!

Na dit alles konden wij ons klaar maken voor de komende "THUISREIS". Daar keken we nu al een hele tijd naar uit.

Het liep echter bijna slecht af voor ons. Mijn man werd 14dagen geleden overvallen op de roltrap van de metro. Hij werd beroofd en bezeerde zich in de schermutseling met de dader.

Hij houd er gekneusde ribben en een kuitspierscheuring aan over. Drie dagen er na kreeg hij een angstaanval en moest weer naar de spoed. Hij was behoorlijk in shok en kreeg een kalmeringsmiddel die hem bijna 24 uur deed slapen. Alhoewel hij nu en dan eens in huis rond liep  herinnerd hij zich niets meer van die dag. De genezing gaat traag en bij de kinésist gaat het van goed naar erger en moesten we die afzeggen.

Nu zijn we wel klaar om te vertrekken. Zondag namiddag is het zo ver. RHODOS met Rosa, Waldek, Nancy, Marianne en Jenny.

P.S.Ik krijg er moeilijk foto's op en heb eigenlijk nog veel zoekwerk om collage's te maken. Ik zal ze er later wel eens bij zetten de tijd dringt een beetje ;-)

01-07-13

Mooiste momenten

Onze mooiste momenten in juni kwamen er na de verjaardag van Emeron en Nono gevierd te hebben eind Mei.

Annif Emeron 20131.jpg

Annif Emeron 20132.jpg

In het begin van de maand blies Leona haar 2 kaarsjes uit in Zweden. Al een kleine jufrouw die gezellig kwettert aan de telefoon om ons gedag te zeggen.

Leona 2 ans-001.jpg

* * *

Op een zondag dat het weer er niet helemaal voor zat waagden we ons bij een nichtje om op zijn Spaans te BBQen. De zon kwam er vanzelf door en deed het een heerlijke dag worden.

BBQ chez Manu et Pascale 2013.jpg

* * *

Emeron's eerste schoolfeest zat er ook in

Fete ecole Emeron 2013.jpg

* * *

Op 16 juni was het zoals ieder jaar Portugees feest in St. Gillis Brussel. Er kwam weer een vrolijke bende van Vlaanderen-Lusitania af. En we hebben het uitbundig gevierd!

We hebben het zelfs héél bont gemaakt! 

Festa Portuguesa Brussel 2013.jpg

We hebben het echt heel bont gemaakt! 

* * *

Om de maand af te sluiten zijn we eens gaan kijken naar de eerste editie van een nieuw Portugees feest in het Jubelpark van Brussel. Daar werden lokale Portugese produkten, artisanat en folklore voorgesteld.

Récemment mis à jour6.jpg

Dit weekend was er ook Couleur Café, waar ik voor het eerst sinds jaren helemaal geen goesting had om naar toe te gaan. Ik had dan ook geen tickets voorzien.

* * *

Dit was het dan voor de leuke momenten waar we van genoten. De slechte lieten we over ons komen en hopen op beters...

De raad van Rachel, mijn grootvaders nicht, klonk zo als we bij haar gingen: 

Wees vroom en rechtvaardig

Geniet van de mooie momenten, 

De slechte komen van zelf.

 * * *

 

28-06-13

Verwend?

De laatste dagen ben ik ziek geweest en ben een paar dagen in bed gebleven. Ik stel dat het buikgriep of voedselvergiftiging moest zijn. Ik voelde me er echt slecht aan toe. Licht, lawaai, computer, telefoon en tv stoorden mij. Ik wou alleen slapen, slapen en nog slapen…

Twee volle dagen was ik buiten schot. Toen het beter voelde strompelde ik naar beneden om mij een beetje over mijn man te ontfermen. Hij kroop bijna de muren op en het eerste wat ik te horen kreeg toen hij me zag was “ Ah, het huis krijgt weer leven”. Na deze eerste stap was ik toch nog niet helemaal de oude en nam nog een dag rust.

Donderdag namiddag nam het leven stilletjes aan weer zijn gewone gang. Maaltijd klaarmaken, samen eten, afwasmachine op gezet maar de grote potten die ik met de hand doe konden wel wachten tot deze morgen.

Al dat slapen over dag heeft echter mijn biologische klok ontregeld en deze nacht kon ik de slaap maar niet vatten. Een paar keer probeerde ik moe te worden door een beetje te lezen en dan te slapen. Het lukte niet vóór 4h deze morgen. Om 8h werd ik wakker en wou nog even blijven liggen tot ik bedacht, dat ik vandaag, stand-by moest zijn voor de arbeiders  van het switch project.

electricite.jpg

Een paar weken geleden kregen we bericht dat we op de datum van vandaag van 8h tot 12h zonder elektriciteit zouden zitten wegens het moderniseren van de elektriciteitsaftakkingen.  Een goede zaak omdat we nu ieder een eigen zekering op die hoofdcompteur krijgen. Dit wordt switch project genoemd.

Mijn man stond al beneden en toen ik ging kijken op het balkon riep hij “Het is afgesloten”. Oh Ja? Ik had het nog niet gemerkt. Het begon pas toen ik wou ontbijten. Een paar beschuitjes met becel en zelfgemaakte rabarber confituur en een tas warme tea. Maar neen de waterkoker werkt niet! Koffie ook niet senseo en koffiezetapparaat zijn zonder elektriciteit niet functioneel L.  Dan maar een koude chocomel uit de koelkast. Daarbij denk ik dat ik de koelkast deze voormiddag niet te dikwijls open moet doen om geen koelte te verliezen.

Geen verwarming en dus geen warm water en mijn vuile kookpotten staan daar te pronken.

Ze staan verspreid op het aanrecht en mijn gasvuur. Ik kijk er een beetje droevig naartoe en betreur hoe eng het is dat dit gasstel met elektriciteit word aangestoken. En VLAM daar gaat een lichtje in mijn domme bovenkamer branden!  Gas kan je toch aansteken met een lucifer? En verwarmden we vroeger geen ketels water om ons te wassen en de afwas te doen op het gasvuur?

En ik besef ineens dat de mens te veel verwend is door de moderniteit. Ze kunnen niets meer aan en bij de minste tegenslag gaan ze er door. En ik herinner mij iemand die eens vroeg of het wel echt beter was vroeger zoals wij ouderen het  willen laten blijken.

Gedeeltelijk wel. We waren zonder het te weten veel sterker en veel vroeger zelfstandiger. Dat is dan weer vatbaar voor een uitgebreid debat.

P.S. 11h 09 we zijn gered! Alles is terug functioneel en we kunnen terug op de knopjes duwen en van op onze luie kont afstandsbedieningen hanteren.

 

25-05-13

Dag na dag.

 

Gisteren verenigden wij ons met zijn driëen in Deinze. Magda kwam van de kust en bracht de regen mee. In Brussel was het 's ochtends volle zon maar ook dit bleef niet duren naar het schijnt.

Het lag heel zeker aan onze gastvrouw An. Iedere keer als we buiten kwamen begon het te spetteren. 

We lieten ons echter niet afschrikken. 

P1100335.JPG

Deinze.jpg

 Er werd aardig wat gebabbeld en in Deinze hadden ze zich er al aan aangepast!

3.JPG

We werden verwelkomt met ontbijt. We hadden dit wel thuis al gehad maar het was zo aantrekkelijk dat we ons nog eens lieten bekoren.

Een tijdje later toen het weer beter leek te worden gingen we op stap om deze stad, die we nog niet kenden, te verkennen.

Pas buiten begon het weer te gieten en we schuilden een tijdje onder de bomen. 

vr24mei 006.JPG

We besloten dan maar dat we een stukje zouden gaan eten. In de hoop dat het daarna beter zou worden.

An bracht ons naar een heel mooie en gezellige Brasserie.

met alle confort er op en er aan...

Deinze1.jpg

vr24mei 016.JPG

En een voortreffelijke tafel. Al was het maar een kleinigheid, uit het vuistje...

Deinze2.jpg

Hmmm...

Na het eten gingen we verder de omgeving bezichtigen.

Deinze3.jpg

Van uit het stadsgedeelte door het park 

Deinze4.jpg

tot in het Provenciaals Domein De Brielmeersen

Deinze5.jpg

Onze bebbel en foto apparaten stonden niet stil, er werd zelfs aan boomknuffelen gedaan!

Deinze6.jpg

Zoveel mooi's, we hebben er van genoten. En de regen? We hadden die totaal vergeten!

Montages3.jpg

Na de wandeling was het weer tijd om ons suikergehalte weer wat op te krikken. En beter dan in de suikerpot kon dat zeker niet?

Deinze8.jpg

Weer een super mega dag voor onze memory's

* * *

 Vandaag is het DRIE jaar geleden dat die lange snuiters (ooievaars) hier voorbij vlogen en Emeron bij zijn ouders dropten:

emeron ch ang.jpg

GELUKKIGE VERJAARDAG!

12-05-13

Op bezoek bij Jezus

Emeron ging deze middag naar de Syrisch Orthodoxe kerk omdat zijn neefje gedoopt werd. Mama had hem verteld dat dit het huis van Jezus was.

Hij was echter erg ontgoochelt want hij had Jezus niet gezien! 

Hmmm,...hij was zeker niet thuis?

Wij hadden binnenpret toen we bedachten wat hij zal gedacht hebben toen hij die kleine zag die ze daar onderdompelden. Hij zal zich wel afgevraagd hebben waarom die kleine jongen daar in het bad moest.

Hij wilde het er niet over hebben aan de telefoon. Naar het schijnt trok hij bij de gedachte een bangelijk gezicht.

Hij herinnerde zich zeker niet dat hij ook eens in bad ging in Jezus huis? (klik)

Mama

ik mama.jpg

Mama en kind zijn voor altijd één vanaf het eerste moment. 

* * *

Wist je dat in de overgrote meerderheid van alle talen ter wereld het woord voor "moeder" met de letter m. begint? 

Afrikaans : ma

Duits : mutter

Engels : mother

Frans : mère

Fries : mem

Italiaans : madre

Latijn : mater

Nederlands : moeder

Pools : matka

Portugees : mäe

Spaans : madre

Scandinavië : moder

03-04-13

Vasten

De vastentijd is voorbij. Niet dat ik er aan mee deed, integendeel.

Het koude weer zet een mens niet echt aan om op te letten. Ik heb het gevoel dat als ik lichter eet ik het kouder heb.

Zo erg is het niet maar twee kilo mag er wel af.

dik.jpg

Mijn kleren zouden er een stuk beter bij zitten. Het zit bij mij altijd op de buik en in de borsten. De rest zit goed. Mouwen en broekspijpen passen altijd hé.

De laatste weken schoven wij onze benen meerdere malen onder rijkelijk gedekte tafels. Bij vrienden, een nichtje, een paar keer bij mijn dochter en een uitje naar Gent.

Pictures7.jpg

Hier in huis is het bij "tafeltje dek je" ook niet triestig. Nu mijn kleindochter beneden woont is het gemakkelijk om ze er nu en dan bij te vragen.

Pictures8.jpg

Wij verzegelden nog een bongo bon in een Brasserie. Wij kregen er vissoep en zalmmoot a l'orange. Ik bestelde er na nog een "Ile flottante" (drijvend eiland). Toen de bediende het op tafel bracht zette hij het in het midden van de tafel met twee lepels. Neen meneer het is alleen voor mij!

P1090921-001.JPG

Niet alleen het eten maar vooral de dranken maken dat suiker en vet aan je lijf blijft zitten.

Pictures6.jpg

Ik ga het nu nog maar bij de chocolade eieren houden. Chocolade is toch goed voor de moraal?

P1100031.JPG

Maar het is toch zo LEKKER en GEZELLIG zo van het leven te kunnen en mogen genieten...

 

26-03-13

Pasta

Magda had het hier over hoe deegwaren bij ons ingeburgerd raakten.

Zo ver als ik mij kan herinneren was er in het begin alleen maar macaroni. Geen korte zoals er nu zijn, maar van die lange met een gaatje er in. Wij aten deze net zoals velen met boter en donkerbruine suiker er over. Als je dan aan het begin van zo'n tube slurpte ging het binnen als een slang en pletste daarbij soms tegen je gezicht. Hahaha als ik dit hier vertel aan mijn man (Siciliaan) huivert hij er bij. Hij kan zelfs niet begrijpen dat wij alleen macaroni hadden. En dat wij dit met suiker aten!

Naderhand deden we er gekookte hesp en gemalen kaas over. Bij mijn grootmoeder vormde dat lange draden tussen de macaroni. Thuis wilde mama er geen rekkende kaas in doen omdat het haar aan vreselijke dingen van in de oorlog deed denken zei ze.

Op school leerden we tomatensaus met balletjes maken en daarbij maakten we pasta klaar. Macaroni was ook heel lekker met stoofvlees.

Lettertjes en vermiccelli kregen we in de soep. Ook tapioca, die wij oogjes noemden. Mijn kinderen dachten dat het vetbolletjes waren en wilden dat niet. Dit is eigenlijk geen pasta maar maniokwortel.

En toen kwam de spaghetti. In verscheidene uitgangsgelegenheden en café's kon je er eten. Restaurants waren toen nog niet zo "in". Ze serveerden het met Bolognaise saus en we deden er dan een paar druppels tabasco in. Mijn zus had dit al eens geproefd en toen we eens uit waren bestelden we spaghetti en het flesje tabasco werd er bij geserveerd. Dat moet je eens proeven zei ze en wou er in mijn bord doen. Het stopsel zat los en ik kreeg er een hele scheut op. Amaai dat was zeker de eerste keer dat ik pikant gegeten heb. Ik weet zelfs niet of ik mijn bord toen leeg gegeten heb. Ik vond het wel spijtig. Naderhand hebben we er nog dikwijls om gelachen.

Tegen het begin van de jaren zestig kwam er miracoli in de winkels. In de verpakking zat een pakje spaghetti, een zakje (gewone tomatenpuree, een zakje parmesan en een pakje kruiden.

Dit was het favoriete merk van mijn zus. Wat ze er aan had begrijp ik niet. Ze kocht het alleen voor de pasta en tomatenpuree. De parmesan en kruiden gaf ze aan mij. Het zou toch simpelder geweest zijn deze twee gewoon te kopen?

Zo was ik eens bij mijn mémé op vakantie. Vroeg ze wat we gingen eten en ik stelde miracoli voor. In de winkel hadden ze er geen en ze kocht een pak spaghetti. Op de verpakking was die voorgesteld met tomatensaus en kaas. Ik zei dat het dit niet was en dat er geen tomaat of kaas bij was. Ze geloofde mij niet en thuis gekomen moest ze wel toegeven dat er niets bij was. We hebben ze toen maar met een beetje boter gegeten!

Later toen ik al getrouwd was gingen we naar Italië en daar leerden we pas wat pasta was. Je zag er kleine winkeltjes waar ze verse pasta in alle vormen, dikte en lengte maakten.

Pizza en lasagne begonnen ook in onze gewoonten te geraken. De eerste keer dat ik lasagne maakte gebruikte ik zogezegd bladen die je niet moest koken. Het was echter een echt misbaksel. De kinderen en mijn ex (echte belg) vonden het niet te eten. De saus was er niet ingedrongen en het deeg was hard gebleven. Ik werd raar aangekeken door mijn huisgenoten die lasagne maar niets vonden.

Tegenwoordig komt er wel meerdere maal per week pasta op tafel. Telkens is er discussie over. Mijn man wil geen dikke spaghetti maar fettucini. Ik heb niet graag rigatone en eet dan maar macaroni of linguini. Fusile eten we allebei. Ik eet het liefst kleine pasta en hij grote.

Toen mijn man een tijdje in Frankrijk verbleef, belde hij wel eens rond etenstijd en vroeg wat ik aan het eten was. Het gebeurde wel een dat dit gewoon pasta met boter, peper en kaas was. Je verwent je eigen nogal, zei hij dan.

Als ik nu zo'n witte pasta op tafel zet, eet hij met lange tanden en vraagt waar de saus gebleven is, en vind het helemaal geen verwennerij.

Wij eten pasta nu op vele manieren. Met tonijn, zalm, bolognaise en zo meer. De Italiaanse keuken heeft zich echt ingeburgerd.

pasta.jpg