24-11-08

Babbeltje

 

morning

blue mondayIk heb slecht geslapen en had niet veel zin om op te staan.

En het is weeral maandag. Wat vliegt de tijd toch snel.
Het weekend was goed met mijn vriendin er bij, geen tijd tot vervelen.
Ze is vrijdag goed aan gekomen. Zonder dvd speler, maar ook zonder mijn dvd!
Geeft niet want ik vertrek straks met haar naar zee en dan breng ik hem wel zelf mee.

Vrijdag na de middag gingen we als twee jonge veulens, zoals blah het zo goed zei, naar de Zenith. Ik noem dit het salon van de ouden van dagen. Het salon voor 50+ daar zitten wij al een heel eindje over, maar volgens ons zelf is het er nog niet aan te zien. 

Ik heb mij een tweede bril gekocht aan een heel schappelijke prijs bij Hans Anders. Ik ben eens benieuwd, binnen drie weken word hij geleverd

ZeeBettyBoop

Ik ga trachten eens goed uit te waaien. Morgen heb ik een afspraakje in Brugge met een blogster zonder blog .

We kennen elkaar nu al een heel tijdje, dus dat zal zeker een leuke dag worden.

Bye, bye

21-11-08

Roos komt aangewaaid

Mijn vriendin Rosa komt vandaag. Dat heeft ze al bevestigd met een telefoontje deze morgen.

Ze is al klaar en bij mijn opmerking over het slechte weer was haar uitroep:

"Wind , hagel of regen,

Niets houd me tegen!"

Ze ziet het werkelijk door een roze bril, ingeduffeld met haar roze sjaal?

Ik vroeg haar de dvd die ik haar leende mee te brengen. Hopelijk is ze niet te veel geladen daarmee. Ze verstaat niet altijd goed wat men bedoeld...

vlinder

20-11-08

Roze sjaal?

Neen heb alleen dit roze gat in de lucht gezien.

roos gat

 

Prettige avond en tot morgen. Ik ben moe.

19-11-08

Ik kan het niet laten

Ik kan het niet laten

over dat  Roze bril  te praten

De wereld zien
maar dan anders
door een roze bril
omgedraaide realiteit
no nonsens vrede
liefde in kwadraat

tot ik hem verlies

zie ik zoals allen
bekrompen maatschappij
verslikt zich in zichzelf
niemand in staat
tot een rugklop
want alles is IK

van Witte Oleander

18-11-08

Blauw, roos of de twee samen?

blauw roos

Het is al dinsdag en ik heb niet eens een Blauw postje gezet.

Dat komt omdat ik gisteren wel wat anders te doen had dan aan de pc te zitten.

M. vertrok gisteren weer naar de azuur blauwe kust, voor een paar weken. Dus dat was inpakken en zien dat hij niets vergeten had. Naar het vliegveld gaan uitwuiven.

Ik googelde even om te zien wat er zoal over blauw verteld word, en vond het bij mezelf romantisch. Waarom weet ik niet.

Ik had het vroeger niet zo erg voor blauw. Het deed me denken aan “Onze Lieve vrouw” en “uniform”. En toch hebben de meesten het als lievelingskleur.

Mijn kleur was eerder groen, niet van dat helgroen maar “appelblauw zee groen,” dat is zo wat turkoois. Nu kies ik toch wel eens voor blauw.

Fleur lanceerde weer de roze bril.

Roze bril

Voor haar begon het echter niet zo rooskleurig, toch kijkt ze er naar op met dat roze brilletje. ;-)

Over roos, niet veel, of toch...

Dit mooie roze huis in Portugal

sized_Lissabon 2007 182

Mijn vriendin Rosa komt vrijdag dus dat is ook roze hé. Wij zullen zeker weer veel door onze roze bril zien.

Wat mij betreft ga ik mijn huis eens onder handen nemen. Nu ik alleen ben komt mijn kuiswoede boven.

Dat is dan al één van de zes eigenaardigheden die ik heb:

1)Ik kan niet aan de slag als er iemand in huis is. Maar ben ik alleen, al is het maar een kwartier, zou ik bergen verzetten.

2)Ik houd niet van afgebroken brood. Het moet netjes recht gesneden zijn!

3)Dagen lang kan ik lekker knus binnen blijven, zonder maar eens buiten te gaan, en prutsen met alles en nog wat, als ik alleen ben.

4)Als ik een planningslijstje maak moet het helemaal afgewerkt worden. Niets moet naar morgen verzet worden.

5)Ik kan niet zwemmen maar houd van mooie badpakken.

6)Ik rij ook niet per auto en ben dus altijd afhankelijk van een bestuurder.

Zo, dat zijn dan 3 vliegen in één klap.

Blauwe maandag (op een dinsdag).

Roze bril.

En zes dingen over mezelf.  

Update: mededeling bij Fleur

Fotoblog

15-11-08

Terug

Terug thuis, ben ik nog even aan het bekomen van de korte maar heel mooie mooie dagen in Portugal.

Het kontrast met  het mooie weer ginder en de grijze wolken hier maken me moe en stijf.

Deze keer was ik aan  het einde van ... neen niet van de wereld, maar wel aan het uiterste punt van Europa.

sized_Lisbonne 2008 078

daar waar

sized_Lisbonne 2008 067

het land eindigt en de zee begint.

sized_Lisbonne 2008 098

Onvergetelijk, prachtig plekje...

sized_Lisbonne 2008 082

10-11-08

Waar is het blauw

ingewikkeld-1

op blauwe maandag slaat iedereen blauwe praat uit

Al van 's morgens vroeg bij toast en thee

 

thee en toast

en van heinde en ver

blauwe maandag

staan ze in het blauw aan te schuiven en te springen

julie saut-1

om er bij te zijn.

Na deze blauwe maandag trek ik er zelf eventjes  uit met mijn blauwe mobielcar

sized_blauw 009

in de hoop enige mooie fotosh*ts te maken.

Als ik terug kom mag blah de car dan wel eens lenen. In afwachting kreeg ze al deze bon van mij voor als ze er hoognodig ook eens uit wil

waardebon

Iedere blauwe maandag is skynet er bij om ons blauw te ergeren met hun onderhoud, juist op het moment dat je wil posten...
Nog een fijne
Blauw

09-11-08

Mislukking

Bonpapy was weer eens in de weer om de kinderen te vergasten op één van zijn onvergetelijke lekkere gerechten.

Deze keer gewoon pizza. Niet dat hij niets anders kon bedenken maar om zijn imago, weer wat op te krikken na de mislukking van verleden week.

Dat was een onvergetelijk misbaksel geworden. Om te beginnen was het deeg bijna niet gerezen.

Het garnituur was echter voortreffelijk. Tomaat, kaas, champignons, hesp, artisjokken, ansjovis, zeevruchten, kappers, olijven...niets ontbrak er aan de drie grote pizza’s.

Bakpapier zou wel niet nodig zijn.

Vol verwachting zit iedereen aan tafel en kijkt wat er op tafel komt. Hmmmm...dat ziet er lekker uit.

pizza

Ik neem de snij rol en ook nog een mes om zeker te zijn dat de stukken goed doorgesneden zijn voor de verdeling. Tot daar alles perfect maar dan, o wee, met geen beitel van die pizzavormen te halen. Twee er van zijn nochtans met een anti kleeflaag bedekt. Iets met de bloem of de gist?

We laten het niet aan het hart komen en schrapen heel het garnituur op ons bord.

De kinderen, beginnen, er geweldige lol in te hebben. Ik ook, maar durfde er toch geen foto van te nemen.

 Dat is één van die onvergetelijke maaltijden die hen nog lang bij zal blijven. Net als die koekjes die hij een paar maanden geleden maakte en waarmee je iemand het hoofd had kunnen in slaan. Hahahaha... nog iets onvergetelijks.

Alleen M. is ziek over zijn mislukking. Hij kan er niet over, eet bijna niets, en bekijkt het geheel, vol schaamte. Hij heeft er die nacht niet van geslapen en heeft al de hele week oprispingen van nervositeit over het geval.

Ik heb tot na middernacht de platen trachten schoon te krijgen met weken en wrijven.

p.s. deze keer waren ze prachtig en ook heel lekker. Mijn kleindochter heeft het op film vastgezet en daar gaan we nu ook nog jaren op terugkijken.

08-11-08

Wat is erger dan...

Geregeld komt hier een jonge man voorbij aan de overkant van de straat.

Onlangs hoorde ik twee andere mannen over hem praten. Ze hadden nog innerlijke pret met wat ze mee maakten. Ze hadden de jonge man gezien en er waren naar hun zeggen die dag werken op een voetpad waar hij gewoonlijk langs komt. Hij had ze niet gezien en struikelde op de berg zand en stenen. De jongen grabbelde zich recht en vervolgde zijn weg.

Verleden week zag ik die jongen, een jonge vrouw hielp hem de straat over en toonde hem de weg naast onze straat. Dat was niet de weg die hij gewoonlijk neemt. Ik liep vlug op hem af en vroeg of hij in onze straat moest zijn. Zijn gezicht klaarde op en met een glimlach antwoordde hij: “Ja, ga jij ook daarlangs?”

Ik: “Neen, ik moet naar de metro ergens anders heen. Ik zie jou gewoonlijk door onze straat gaan maar dacht dat deze vrouw je op een verkeerde weg plaatste.”

Hij: “Ik ga tegenwoordig hier langs om die snack daar in het begin van jou straat te vermijden. Ze maken het mij daar niets gemakkelijk voor hun deur, er staat altijd iets of iemand in de weg, daarom ga ik hier tot aan de eerste straat rechts en dan weer verder zoals gewoonlijk.”

Ik: “Spijtig anders liep ik wel een eindje met je mee.”

De jongen stapt vlug verder met zijn rugzak en zijn “witte” stok. Hij is namelijk blind, werkt zeker in de stad en komt met de metro naar huis.

stok

 

Nooit zie ik iemand die hem vergezeld en hij heeft zo te zien een hele weg af te leggen.

Op het voetpad, een eindje voor hij hier voorbij komt, staat al maanden een kraan voor een gebouw dat al zeven maand stil ligt en waar men op straat moet om er omheen te gaan. Daar heeft hij ook al een aanpassing moeten op vinden.

Volgende keer stap ik even met hem mee.

Weer zo iets waar ik stil van word. Is er iets erger dan niet zien?

07-11-08

Wat gebeurede er zoal?

De pauze op mijn blogje had hetzelfde effect als het afsluiten van de watertoevoer op mij.

Heb je dat ook al ervaren, dat als ze het water afsluiten, je opeens zin hebt om de bloemen water te geven, een dweiltje te slaan of naar de grote wc te gaan?

Hier ging het juist zo.

Ik leek uitverteld en dan gebeuren er van die dingetjes dat je wel op je blog kunt zetten.

Dat vogeltje, bijvoorbeeld, die met een vaart tegen de muur van het balkon aanvliegt en met een plof versuft blijft liggen.

We halen het binnen om wat te bekomen, en zetten het terug buiten. Een kwartier later is het weg…

Een paar dagen later komt er geregeld een koppeltje soortgelijke vogeltjes op het balkon om in een sierstukje die ooit bij een plant stond te pikken.

sized_montage vogeltje

En dan die jonge vrouw, met twee kleine kindjes in dat warenhuis. “Neen schat, we gaan thuis iets eten”. Ze legt twee pakjes deegwaren en een karton melk op het rollend tapijt aan de kassa en betaald alleen met stukjes van één cent! Schrijnend...armoede.

En dan die keer dat ik uit de wc voorbij de badkamer moet. De deur staat daar open en M. is zich aan het wassen.

“Aaaauw!”  Oeps, ik heb zijn duim tussen de deur gekneld.

Wie heeft nu toch het gedacht zich te wassen en daarbij zijn hoofd in het bad, zijn achterste naar de lavabo en zich vast houdend in die spleet van de deur... Resultaat gezwollen duim en blauwe nagel. Goed voor een blauw postje.

En nog zó had ik er veel meer.

Ik vond het de moeite niet om dat allemaal op de blog te zetten. Wie had daar nu iets aan? En toch zijn het van die dingen die ik met plezier bij anderen lees...

Een week waarin mijn schoonzoon jarig was, mijn jongste dochter herstelde van een operatie. En, oh ja, ik vond twee collega’s terug op internet. Het was bijna 13 jaar geleden dat ik nog iets van hen hoorde.

Op blauwe maandag ook niets en toch ging ik al de "blauwe" postjes lezen die dag. Leuk hoor, doe dat nog maar een tijdje verder. Als het zover is spring ik ook wel eens in.

De link of dat stokje die ik kreeg, om 6 dingen over mezelf te vertellen, moet ik nog na denken. Ik heb al zo veel over mezelf gezegd!

Nu nog een fijn weekend aan allen.

myosotis

 

Dan weer een blauwe maandag en dinsdag vlieg ik naar Lissabon.