21-12-09

Eerste Kerstmis

Kerstmis. Voor zover ik achteruit kijk, herinner ik mijn aller eerste Kerstmis zo :

" Ik moet zo wat 5 jaar geweest zijn. Het was na de oorlog '40-'45 en wij woonden in bij mijn mémé. Papa was er een tijdje niet en mama (was een vreemde) moest voor de kost gaan werken. mémé kwam uit een boerenfamilie en die kenden alleen hard werken. Ik denk niet dat er daar ooit versiering of een kerstboom kwam. Iedereen was dol op mama omdat ze alles zo warm en knus kon maken.

Mama ging dus werken als diensmeisje. Ze werkte verscheidene dagen in de week bij een Engelse familie. Ze hadden een grote villa in één van de paadjes die naar het Zoute leiden.

Die Kerstavond, vroegen ze haar om te blijven, om het eten en het huishouden in goede banen te leiden. Ik mocht mee en aan die dag heb ik mijn eerste mooie Kerst herinneringen. De hele dag speelde ik met de twee kinderen, Daggy en Lily. Er stond een enorme kerstboom, heel mooi versiert en er lagen hopen pakjes onder.

De villa had hoekjes en kantjes waar je goed verstoppertje kon spelen en een grote rieten wasmand met een deksel er op. Daar konden we ons in verbergen en zelfs laten rollen als een ton.

 Een stukje trap die je open kon klappen, waar je onder kon gaan. Dat zag je in sommige huizen ook. En een voutekamer. Dat was een kamertje halverwege de trap, die zeker in een verloren hoekje, als dusdanig werd omgebouwd.

‘s Avonds, het was al donker toen mama gedaan had met werken en voor we vertrokken nam de mevrouw van dit huis mij bij de hand en ging tot aan de kerstboom waar ze mij een pakje in de hand stopte. Het waren twee mooie haarspelden voor onder aan mijn vlechtjes te vestigen. Er zat een zacht, zijden papiertje rond.

Ik weet niet of er nog zo’n spelden bestaan. Je stak je haar daar tussen en dan met een klepje klikte je die dicht. Boven het metalen gedeelte lag er een laagje wit bot (plastic was er toen niet) en daarop waren een reeks zwemmende zwaantjes geschilderd.

Heel het tafereel zie ik nog, ieder jaar voor ogen, alsof het gisteren was. Ik moest er uit gezien hebben als in een plaatjesboek met mijn manteltje, mijn vlechtjes en stralende ogen om dit geschenk.

kind

 

Ik denk dat alleen mensen van mijn leeftijd begrijpen hoe ik het bedoel. Er was nog geen overvloed en verspilling. Kleine dingen maakten grote vreugde...

20-12-09

Witte stilte

De Kerstsfeer ligt er wat verlaten bij nu de buitenwereld er zo mooi uit ziet.

sized_decembre 2009 091

 

sized_decembre 2009 096

 

sized_decembre 2009 051
Weliswaar van achter het raam hier .

sized_decembre 2009 069

 

sized_decembre 2009 111

Alles ligt stil. Het begint eerder op noodweer uit te draaien.

sized_decembre 2009 086

sized_decembre 2009 075

sized_decembre 2009 080

De luchthavens zijn dicht. Het openbaar vervoer word terug geroepen naar de stelplaatsen.

sized_decembre 2009 083

Je blijft maar beter binnen als je er niet echt door moet, om blutsen of gebroken ledematen er aan over te houden. 

sized_decembre 2009 073
 

19-12-09

Kerstsfeer

Ik droomde er van nog eens een witte Kerst te hebben maar volgens de voorspellingen zal het niet zo zijn.
Ze geven dooi voor woensdag en donderdag. In plaats van wit zal het hier dan wel een vuile smurrie worden.

Dit is een heel mooie, moderne versie van White Christmas.
Mijn jongste zoon is vandaag jarig. 23 jaar geleden was het ook bitter koud en er lag een héél klein laagje sneeuw.
Straks gaan we naar de Kerstmarkt in Anderlecht aan de St. Guido kerk. Een heel fijne markt. Ik was er verleden jaar en het was een echte Kerstmarkt.
Niet zoals de grote Kerstmarkt in Brussel waar het meer op een gigantische shopping lijkt.

Ik schreef vandaag ook nog een kaartje aan mijn kleindochtertje waarover ik het hier al had. Hopelijk krijgt ze het... 

Al mijn andere kaartjes, met wensen,zijn al weg.

P.S. heeft er al iemand zijn jaaroverzicht klaar? Dat word mijn Nieuwjaarsstokje voor de volgende dagen. Zo was het mijne van verleden jaar.

17-12-09

Sneeuw

Weer eens na heel lang, eens echte sneeuwpret! Voor de één miserie, voor de andere een plezier.

sized_Decembre 20091

Als je op de weg moet zijn is het bijna niet te doen. Van achter het venster is het om van te dromen.

sized_Decembre 20092

Een winter als die van 1962-1963 krijgen we zeker nooit meer...Dit zal me levenslang bij blijven. Zelfs de zee was toen bevroren. Veertien dagen lang kon je zelfs met geen fiets rijden, openbaar vervoer en treinen deden het ook niet. We stapten te voet naar ons werk. Ik heb er nog films van die papa toen maakte maar spijtig genoeg geen foto's.

Tot in de jaren zeventig kenden we wel momenten dat er nog eens een halve meter sneeuw lag.

Deze avond sneeuwt het hier nog altijd.

Ik vind het leuk omdat het in de stad gewoonlijk bijna niet te zien is, maar vandaag was het wel de moeite. We moesten er met de auto door en dat was niet overal gemakkelijk. 

16-12-09

Alles op zijn tijd

De week is bijna om en ik ben nog niet veel op mijn blog geweest.

Maandag kuiste ik dus de ruiten, ondanks het vriesweer. Ik deed alleen die aan de zuid kant waar de winterse zon op zit.

Ik zette de Kerstboom zoals voorzien. Hij staat hier te pronken met alles er op en er aan. Het Jezus kindje ligt er al onder, het vogeltje die thuis bij ons mama op de boom stond zit er ook. Zelfs de kussens op de zitbank zitten in hun kerstkledij .

sized_Decembre 2009

Zondag ben ik naar de Kerstmarkt geweest in Itterbeek. Alles volgens de planning!

Ik heb twee avonden lang kaarten geschreven en die zijn nu onderweg naar hun bestemming.

Gisteren kreeg ik een uitnodiging op te "Komen eten". Niet echt, maar voor VTM. Ik heb er om bedankt, ik zie het niet zitten iets te moeten koken of bakken terwijl men op mijn handen kijkt. Ik ben veel te creatief  en zou zeker kritiek krijgen over wat ik zo al samen "flans" om een geurig boerestoofpotje of zo te maken  

Stoofpotjes

Ik heb weer het design van mijn blog aan het seizoen aangepast, wat ook een hele tijd in beslag nam. 

Vandaag waren wij 14 jaar getrouwd en dat vierden we een beetje met koffie en taartje.

hart-fiets

14-12-09

Nieuwe week

Het weekend is om, en nu alles weer zijn gewone loop doen gaan.

Gisteren naar de mis voor de overledene geweest. Er werden weer van die ringbroodjes, croissants en boterkoeken  uitgedeeld aan de uitgang. In de grote zaal onder de kerk,kregen we allen een mézé te eten.

meze

Ongeveer een 800 personen waren er aanwezig die hun medeleven kwamen betuigen aan de echtgenoot, hun kinderen en de familie. Zij zijn eigenlijk één grote familie.

Vandaag ga ik de kerstboom zetten. Ik zou eerst de ruiten moeten lappen maar het vriest! Die winterzon doet mij de das om, het ziet er geweldig vuil uit.Toch wil ik het jaar met een proper huis eindigen, dus is het of de zon of de ruiten!

En dan een menu samen stellen voor Kerstmis. Het word iets eenvoudigs om samen met mijn oudste en haar kinderen te eten.

En dan wil ik deze avond eens proberen een grote blogronde te maken...

12-12-09

Tradities

Het was weer eens een heel emotionele dag vandaag, voor de begraving van mijn schoondochters grootmoeder. Weer een ervaring over vreemde traditie’s rijker.
Gisteren had ze speldjes nodig, want vertelde ze:"Bij ons is het ongeveer zoals bij jullie. Wij geven geen prentjes maar spelden een kleine afbeelding in die aard, op alle aanwezigen".

oma Chr.

Ze had er ongeveer 800 nodig. Ik kon weer eens net als op het huwelijk, van mijn zoon met haar, mijn ogen niet geloven. Ik dacht dat ze een beetje overdreef. Niets was echter minder waar.
We vertrokken al vroeg (12h), naar hun mooie Syrisch Orthodoxe kerk, om toch een parkeerplaats te vinden.
De hele buurt zag, letterlijk en figuurlijk al zwart van het volk. Iedereen sober en in diepe rouw. De vrouwen met iets op het hoofd, zoals een sjaal of mantilla.

In de kerk de mannen en vrouwen ieder aan een kant. Net zoals bij ons vroeger.
Ongeveer 600 zitplaatsen, allemaal bezet en nog een deel mensen die rechtstonden. Er was een bus speciaal uit Duitsland gekomen. De hele gemeenschap is bij zo’n gebeuren op de hoogte. Je komt er op af of niet.
De mis duurde één uur. Bij het naar buiten gaan stonden er grote manden met ringen sesambroodjes, genoeg voor iedereen. Het doet me denken aan hetzelfde als bij ons communiceren, omdat iedere keer als de priester ergens komt, hij brood uit deelt.

 

brood

De naaste familie, ook wij met zoon en schoondochter, reden van daar mee naar het kerkhof, voor de teraardbestelling in Merchtem. Hartverscheurend…en dan die mensen die we nu al zo goed kennen in hun verdriet delen. Het liet ons niet onbewogen, tranen liepen over mijn wangen. Mijn man is er het hart van in als hij de grootvader als een verloren iemand ziet rond lopen. Mijn zoon zegt geen woord sinds gisteren, hij zit met spoken, over ons, in het hoofd, denkt mijn man. Ik weet het zeker, want hij vertelde het mij gisteren.
De priester en familie zingen en bewieroken daar nog en dan gleed de kist in een soort kelder, zeker aangepast om de kist niet onmiddelijk met aarde te bedekken.
Vandaar terug naar de zaal onder de kerk waar we allen, zeker 700 personen, een maaltijd in box, water en koffie kregen.

manger

We waren terug thuis om zes uur. De tafels staan al weer klaar voor morgen, waar we weer verwacht worden voor een mis én ontbijt!

Salle eglise

11-12-09

Stil

see you soon

Ik ben er tegenwoordig niet helemaal bij maar denk toch aan mijn medebloggers. Bedankt voor het langs komen, terwijl het hier stil is. Ik doe een blogronde zo gauw ik er genoeg tijd voor kan maken.

Morgen naar de begrafenis en overmorgen zou ik graag naar de Kerstmarkt in Itterbeek gaan en er Kaatje Grauls een bezoek brengen

09-12-09

Komen en gaan

In de late namiddag was ik naar de stad met mijn zoon, om voor zijn verjaardag iets te kopen.

Toen ik nog maar pas thuis kwam kregen we het droevige nieuws dat mijn schoondochter haar grootmoeder overleden is.

Hopelijk heeft dat groot verdriet geen invloed op het verdere verloop, in haar toestand (15weken zwanger).

Iedereen is door het nieuws erg aangeslagen. Zelfs wij die door het huwelijk van onze zoon aan hun familie gehecht zijn.

kaarsjes

08-12-09

December

fees

December, een maand waar wensen en dromen mag.