24-09-06

 

Zo die bijeenkomst is ook weer voorbij. Het was er heel goed. We hebben goed gegeten en gedronken en kregen ook een gepersonaliseerde T-shirt.

De meesten waren zoals verwacht, franstalig. Sommigen wel vriendelijk. Wat de nederlandstaligen betrof: we waren met drie die het goed met elkaar konden vinden.

http://myworld-mylife.skynetblogs.be/ of anders gezegd Lilimay,

http://myloveforcanada.skynetblogs.be dat was Nancy

en ikzelf.

De rest schaarde zich in een bende apart rond de mannen van allesoverde. Niet echt mensenvriendelijk.

We hadden toch zo een spijt dat de enkelen die wel sympatiek zouden geweest zijn er niet bij waren. Borriquito, Magda, Wina, Adriën en Jeske, Scottie e.a. waar we het onder ons ook over hadden. Geen zorg, daar gaan wij ook eens ons werk van maken. Op een geschikte centrale plaats..een gezellig onder onsje tussen blogvrienden.

24 september Mexican grill

Ik sta al klaar om hier naartoe te trekken, en verheug er mij al op om enige bloggers in levende lijve te ontmoeten zoals bv.

http://myworld-mylife.skynetblogs.be

http://myloveforcanada.skynetblogs.be

 De franstalige blog over Mireille Mathieu:

http://avignon.skynetblogs.be 

en nog vele anderen

Straks kom ik zeker met veel nieuws terug

23-09-06

 

Inktvlek 2

Uitgaan, dat zat er bij ons thuis niet in. En als dat toch eens gebeurde, bij een schoolbal of zo ging mijn vader mee. Bij zo een gelegenheid bleef ik niet als een muurbloempje zitten natuurlijk. Danste ik twee keer met dezelfde, dan stond mijn vader bij het einde van de dans, bij die jongen om hem te laten zien dat het zo meer als genoeg was.

Als ik ergens alleen ging moest ik om middernacht thuis zijn.

Later (1963)toen ik in Brussel werkte, mocht ik om de twee weken naar huis. Op een van die weekends ging ik uit met mijn vriendin en een vriendje. Deze had al een auto en werkte ook in Brussel. We vroegen hem om naar Brussel te rijden want ik had daar iemand leren kennen (mijn ex-man) en zo zouden we samen uitgaan. Het werd een toffe avond! We bezochten een paar dancings en bars, en we dronken ook wat teveel. De uren vlogen voorbij. Opeens, was het vier uur en die vriend was helemaal niet meer in staat de auto te nemen om ons terug te voeren. Daar stonden we dus…

“Geen zorg” zei hij” ik ga een taxi bestellen en stuur jullie zo naar huis”. Na een paar taxistations bezocht te hebben vond hij toch een vriend die het deed. Intussen was het al 5 uur ’s morgens.

Om zeven uur stonden  we in Knokke , toen begonnen we pas te bedenken wat we thuis gingen zeggen. Ik zou zeggen dat ik bij haar geslapen had, alhoewel ik nog nooit ergens bleef slapen.

Het akeligste, nu zeggen we wel het grappigste, was dat mijn vriendin erop stond dat ik zou laten zien aan haar vader(ze had geen moeder meer) dat ik bij haar was. Ze trok me mee naar binnen en boven aan de trap stond het grote bed met haar vader. Ik was bang en smeekte haar hem niet wakker te maken, hij had immers toch niets gemerkt. Zij stond daar te roepen en te schudden aan haar vader, met de woorden:” Pa ik ben hier hoor en ik ben met Emmy”.

Dat was onze eerste ganse nacht uit...en dat er gekust werd hoef ik er niet bij te vertellen hé

Blogprobleem

Ik droomde deze nacht dat ik op reis moest. Moest, ja want ik mocht mee met een mevrouw uit mijn kenniskring, en haar vriendin. Sjieke dames. We zouden naar Tunesië gaan denk ik.

Ik koos een grote rode sportzak en begon die te vullen. T-shirts en een dikke pullover, de draden om telefoon, foto apparaat, Mp3 spelertje enz… op te laden. En mijn nieuw zwempak mocht ik ook niet vergeten!

Toen ik al weg was, merkte ik dat ik geen rok of broek meenam en ook de de apparatuur waarvan ik de draden meenam had ik niet mee.

Maar het ergste wat me bezig hield was het feit dat ik niets op mijn blog had kunnen posten. Mijn vrienden bloggers die hen zouden afvragen waar ik gebleven was. Toen ik wakker werd was ik nog steeds aan het bedenken, hoe ik het aan boord moest leggen om iets van mij te laten weten, op mijn blog, als ik eens weg ben voor een paar dagen? 

22-09-06

Druk weekend

Er kwam vandaag van bloggen niets in huis. mijn familie hield mij heel de dag bezig. Wasjes draaien, boodschappen doen, zoon naar een mogelijk werk voeren, zus met een heel programma op de pc geholpen. En nu nog juist de tijd om goede avond te wensen want moet mij ook nog een beetje over mijn ventje ontfermen.

 Morgen dochter en kleindochters op bezoek voor het avondeten.

Zondag, bloggers meeting.

Dus een heel druk weekend.

Morning

Ik begin deze vrijdag met een...

straks zien we wat we kunnen doen met de rest van de dag

21-09-06

 

Goede nacht en tot morgen

Dichten

In dit postje wou ik nog eens de nadruk leggen dat ik helemaal niet kan dichten.

Als ik een tekst of gedichtje hier zet vond ik het ergens en zet dan ook zoveel mogelijk de naam van de auteur er onder.

Ik zoek ze toch heel zorgvuldig uit, alsof ikzelf mijn gevoel van het moment wil tonen. 

 Het vorige postje hoorde ik jaren geleden op de radio en schreef er toen naar. Zo kreeg ik die mooie tekst die wel bij menigeen past. Verleden jaar wou ik het er al op zetten maar toen begon de winter bijna en vond ik het niet gepast.

Deze morgen las ik op een blogje over de herfst en schoot het in mijn gedacht dat ik daar iets over had.

Herfst

Ik dacht: Ik rijd te snel en net toen ik "90" las en maar "50" mocht, hoorde ik een knal.

Instinctief haalde ik mijn schouders op, omdat mijn hoofd dekking zocht. een honderste van een seconde gedesoriënteerd.

"Merde" zie ik keihard. Een steen op de vooruit. Maar het was geen steen. Het was een wilde kastanjebolster, die met een eenparig versnelde beweging op mijn vooruit explodeerde.

"Herfst," drong het tot mij door. Nu al? Is het ooit zomer geweest?

Ik probeerde me juli te herinneren en augustus. Snippers van een wandeling, het knoppen van de waterlelies, me zot gekrabd van de muggeenbeten.

Flarden reconstructie, maar geen contenue beelden. Meer leegte dan verhaal.

Met op de kaft: vergetelheid. Een boek, maar witte pagina's. Zoals de naam van een vriend die op mijn lippen brandt, maar niet wil klinken...

Zoaals ik er me soms op betrap routineus op weg te zijn naar huis, maar twee, drie kruispunten schijnbaar nooit te zijn voorbijgekomen als ik in mijn geedachten de weg overloop.. Waar was ik toen ik die kruispunten overstak zonder te weten dat ik er was?

"Het is herfst," zei ik hardop tegen niemand.

Maar welke dag vandaag? De dagnaam kwam gauw, maar niet de datum. Daar dient een agenda voor...

Waar was ik de dag toen ik de data begon te vergeten?

En onlangs schreef ik 2005 voor '06 op een briefje voor een kameraad.

Ze stuurde nieuwjaarswensen terug, als grap. Die ik niet snapte, zodat ik dacht dat er kortsluiting onder haar schedel huisde.

"Waar was je, toen '06 halverweege was en jij '05 pende?", vroeg ze.

"Thuis," zei ik. "Tenminste: mijn lichaam was er, maar waar was de geest?"

"Je wordt geleefd," zei ze en ik schrok. Alsof een wilde kastanjebolster op mijn voorruit explodeerde. Zou ik oud zijn zonder het te merken? Ben ik de enige slaapwandelaar in een maatschappij van "verhaasting"?

 

Auteur van deze tekst: Wilfried Bertels