24-04-11

Beetje nieuws

De lente heeft zich al een paar weken laten voelen met temperaturen ver boven het normale. Alles staat in knop en bloei.

Wij genoten er van om al eens iets meer te doen. Met of zonder de kleinzoon.

Zo gingen we veertien dagen geleden naar Keerbergen. Daar is er iedere Zaterdag een heel klein rommelmarktje. Mijn man kuiert er graag eens rond. Op de terugweg stopten we in Mechelen en gingen naar de markt. We genoten op een terras, aan het water van de Dijle, van een hapje met een drankje. De kleine pruts vond het ook leuk zo eens iets heel anders dan de gewone routine.

De Zondag hadden we bezoek van vrienden. Samen eten, wandelen, babbelen en lachen…

vrienden,familie,foto

Verleden weekend hadden we een weekend vakantie gevraagd. Er was namelijk de jaarlijkse BBQ van de Vereniging Vlaanderen-Lusitania in Brugge. Dat wilden we niet missen en we waren daarbij nog uit genodigd bij vrienden . Wij bleven er slapen en brachten samen de Zondag door.

vrienden,familie,foto

Het was een over heerlijk weekend. 2X BBQ, wandelen in de buurt, plezier en vooral heel veel vriendschap! Het had ons enorm goed gedaan. We hadden het echt nodig.vrienden,familie,foto

vrienden,familie,fotoHet is deze dagen wat moeilijker omdat de kleine een bronchiolite op deed en daarbij nog drie tanden kreeg op een paar dagen tijd. Hij doet nu al een paar pasjes alleen. Morgen is hij al elf maand oud.

Gisteren waren we weer in Keerbergen en Mechelen.

vrienden,familie,foto

‘s Avonds begonnen we ons verlof (1dag,morgen) in een Spaans restaurant met een paar tapas en een biertje. Ik ben weer niet helemaal wel. Geweldig hoesten en een beetje vermoeid. Het één brengt natuurlijk het andere mee.

Vandaag, Pasen, hadden we het kindje niet en besloten we, per trein, naar de kust te gaan. We kozen eens voor Blankenberge. Restaurant, thee salon en wandelen. Het was mooi weer aan zee met een fris briesje.

vrienden,familie,foto

Opmerkelijk frisser dan in het centrum van het land waar een warme wind ons in het gezicht blies toen we uit het metrostation kwamen.

 

29-03-11

Vandaag, een dag zoals alle anderen

Sommigen denken zeker dat ik hier nu echt afgehaakt heb. Niets is minder waar, maar met mijn kleinzoon is het echt moeilijk geworden.

Het is nu, met zijn tien maand, geen baby maar een peutertje. Hij wil overal aan komen en begint nu ook te stappen.

Mijn huis is een echt catastrofe!

‘s Morgens ligt alles netjes op zijn plaats van de avond er voor. Dat duurt echter maar een klein momentje. Wij komen binnen en hij eet een boterhammetje waarvan de helft naast de kinderstoel beland. Gelukkig heb ik de kruimeldief steeds bij de hand.

Daarna zet ik hem een tijdje in zijn looprek. Intussen zien dat alles gebarricadeerd is. Een stoel halfweg de keuken zo kan hij daar niet binnen. Een andere stoel samen met de kinderstoel opdat hij niet naar de vitrinekast kan. Deze hebben we al verzet om geen glasschade te krijgen. De schuiven die hij al open deed zijn zo ook veilig. Maar zo’n kereltje is wel pienter en hij trekt nu aan de stoelen rond de tafel tot ze op de grond terecht komen. Hij weet dat dit niet mag en spurt in volle vaart weg., als hij ziet dat we hem gaan bekijven. Hij krijgt ook wel een tik op zijn handjes maar het schrikt hem niet af.

In het salon gaat de deur van de bureau dicht. Voor de stopcontacten, waar er stekkers in zitten staan ook barricades! Een lang kussen voor de lage TV meubels, zo kan hij niet dicht genoeg geraken.

Zijn relaxzeteltje aan een ander meubel, waar nono nu de afstandsbedieningen en de tv-gids op liggen heeft. En dan nog een stoel voor het rek met wijn en de staan lamp…

Er blijven niet genoeg stoelen over om hem te beschermen als hij onder de tafel wil kruipen. Het tafelkleed is ook leuk om aan te trekken.

Wij zijn overbezorgd dat hij zich zou bezeren.

Na het looprek een tijdje in zijn park. Daar is hij veilig als hij maar ver genoeg van de planten er naast staat!

Dan hebben we nog de momenten dat hij een bad krijgt, eet en een dutje doet. Als hij slaapt probeer ik de boel min of meer terug in orde te krijgen, alhoewel ik op dit moment zelf aan rust toe ben.

Vandaag ging het er juist zo aan toe. Terwijl hij sliep wou ik even op de grote PC iets doen. Toen ik klaar was en uit de kamer ging kraakte de stoel en piepte de deur…Met als resultaat dat hij niet meer wou slapen. Ik zet hem in zijn stoel maar vergat hem ver genoeg van een roltafel te zetten waar een aarden pot met deksel op staat. Een geschenk die ik twintig jaar geleden ven een neef uit de Elzas kreeg. Een soort kogelhoff of rumtopf . Het deksel sneuvelde.

Terwijl ik dit schreef trok hij nog de kruimeldief op de grond…pffff.

Nu slaapt hij als een engeltje, na al het kattenkwaad, het bad en zijn eten.

Dus lieve medebloggers ik doe wat ik kan maar denk niet dat ik het bloggen stopte.

Afbeelding 094.jpg

06-03-11

Dag na dag

De week ging zonder veel bijzonders voorbij. Het kindje was nog een tijdje lastig door dat hij pijn had. Het lijkt er op dat hij één van deze dagen met een mond vol tanden zal staan. Zo gezwollen en duidelijk afgetekend staan zijn bijters van boven.

Zijn mama heeft het weer eens niet kunnen laten aan zijn haar te knippen. Nono vind het spijtig en zegt iedere keer dat het niet meer hetzelfde kindje is. Ze willen hem zo gauw groot zien en toch is het nog een echt baby’tje. Het is echter al een slim en pienter baasje.

sized_Divers hiver 2010-20114.jpg

De laatste tijd denk ik er aan dat sinds hij er is ik mijn grotere kleinkinderen bijna niet meer zie. Het komt zeker omdat ze nu allemaal tieners zijn en hun eigen bezigheid hebben. Studies, vakantie jobs of een liefje…

Onze laatste vrije Maandag is er door. Ik had geen idee wat te doen . Het was koud en grijs en dat nodigt niet bepaald uit. We twijfelden tussen een paar steden tot we besloten eens naar Bergen te gaan. We waren er nog nooit.

sized_Divers hiver 2010-20116.jpg

Bergen was niet bepaald iets om over naar huis te schrijven, zoals dat gezegd word. Dat hebben we dus ook gehad.

We gingen er weer bij een Italiaan eten. Ik maakte foto’s van enkele plekjes die toch gezien mochten worden, hoofdzakelijk op en in de onmiddelijke omgeving het gemeenteplein.

sized_Divers hiver 2010-20115.jpg

En eentje van de mooie poort van het gemeentehuis.

sized_Divers hiver 2010-20117.jpg

Eindelijk heb ik de stap gezet om hulp in huis te krijgen, met diensten cheques. Toen ik het aan mijn kinderen vertelde lachten ze wel en ze vroegen mij of ik al eens nagedacht had of het geen man zou kunnen zijn, dat ze me sturen. Hahaha, een Mister Proper of Nonkel Bens…Maar morgen mag ik de "werkvrouw" verwachten.

Anderen lachen dan weer omdat ik zelf, een hele tijd, dit werk deed en dat ik nu de "Madam" ga uithangen!

23-02-11

:-/

Zondag was ik niets waard. Het zieke kind is mij na twee nachten iets te veel geworden. Buiten de vermoeidheid kreeg ik er nog een zware indigestie bij. Ik probeerde er toch gewoon boven te komen wat mij gedeeltelijk lukte.

Wij hadden niets verkeerd gegeten. Dit stond er op tafel zaterdag avond. Gegrilde dorade, klein slaatje van tomaten en artisjokken en aardappelsla met tonijn.

foto, familie, eten reizen, Hasselt, ziek

De kinderdokter had ons al verwittigd dat het kon dat een van ons iets van het kind kon overnemen. Alhoewel ik de jaarlijkse spuit tegen griep kreeg voelde ik mij grieperig. Slap, futloos en overal pijn. Ik kon me niet verwarmen en lag te bibberen in mijn bed ondanks de fleece deken en twee dekbedden.

Een huismiddeltje(geen andere medicatie in huis) tegen zware maag genomen. Nog een pijnstiller en koortswerend middel en een infusie met honing.

Wij hadden nog niets echt gepland voor onze vrije maandag. Ik sliep iets langer dan gewoonte en voelde mij iets beter. Toch wilde ik mij niet laten gaan en we besloten de trein naar Hasselt te nemen.

foto, familie, eten reizen, Hasselt, ziek

We gingen van het treinstation met de bus naar het centrum en stapten onmiddelijk een brasserie-restaurant binnen. Het was immers al middag. Het eten was er lekker en de opdiening goed. We namen ons voor naar vrienden uit Hasselt te bellen na het eten.

Wij bleven er een tijdje zitten. Ik voelde mij nog altijd niet zo lekker.

Na de maaltijd gingen we even het centrum verkennen. Daarna stapten we een eindje verder tot aan het huis waar ik met mijn ouders, als tiener, een tijdje gewoond heb. Het huis is helemaal verbouwd. Aan de overkant het oude kerkhof.

foto, familie, eten reizen, Hasselt, ziek

Het was berekoud en we besloten nog een koffie te drinken(ik thee) en dan de trein terug naar huis te nemen, zonder onze vrienden te bellen. Ik zag het niet zitten en zou zeker geen aangenaam gezelschap geweest zijn. Sorry.

foto, familie, eten reizen, Hasselt, ziek

Na nog een paar middeltjes tegen van alles en een warme kop kamille en vroeg naar bed ging het al delen beter!

Ik hoor en zie intussen heel veel bloggers en FB vrienden die zich ook niet zo goed voelen. Het is een seizoen aanval.

Ik ben er weer helemaal bovenop. Het positief blijven hielp.

18-02-11

Deze week

Vandaag weer een dag zoals vele andere, grijs en redelijk koud.

En toch is deze dag anders.

foto,familie,rezen,bakken,koken,taart,groene kool,Vandaag is mijn jongste dochter jarig! 44 jaar geleden kreeg ik mijn 2de kindje. Een schat van een baby. Maar van kleins af al een sterk karakter. Ze kon haar mannetje staan.

BON ANNIVERSAIRE

ma fille cherie!

 

 

 

 

 

* * **

Mijn kleinzoontje is voor de eerste keer ziek. Hij lijkt verkouden of zou het tandjes krijgen zijn? Hij is in ieder geval niet te genieten. Deze namiddag hebben we afspraak bij de kinderarts.

foto,familie,rezen,bakken,koken,taart,groene kool,

* * *

Mijn jongste zus vertrok deze morgen naar Afrika, waar ze denkt een beter leven te hebben. Ik weet niet of ze dit zal kunnen lezen ginder, maar ik wens je het beste kleine zus. Hopelijk kom je nog eens gezond en wel terug…

* * *

Gisteren bakte ik een pruimentaart. Veel heb ik er niet aan gedaan. Klaar gemaakt deeg en pruimenpuree er op. En dan met reepjes deeg versiert. Het oogt mooi maar volgende keer maak ik zelf kruimeldeeg.

foto,familie,rezen,bakken,koken,taart,groene kool,

* * *

Verleden week maakte ik heel iets anders klaar. Gevulde groene kool, met gehakt en rijst! Het was een proef dat uitstekend lukte en evengoed smaakte.

foto,familie,rezen,bakken,koken,taart,groene kool,

foto,familie,rezen,bakken,koken,taart,groene kool,

* * *

Mijn oudste kleindochter is terug na twee maanden stage in de Ardennen.

Nu mag ze gaan dokteren aan de spoedafdeling in een groot Brussels ziekenhuis.



15-02-11

Valentijn en zo...

Valentijn…Echt vieren doen we dat niet maar in de dagelijkse dingen zit er toch altijd iets in.

Zo had ik nog een Bongo te verzilveren, Wijn & Cocktails.

We trokken naar de stad in een Live Music café waar je niet moest reserveren. Iedere avond is er muziek, gespeeld door verscheidene artiesten.

Wij bestelden de twee cocktails (Mojito & Whisky sour) met hapjes waar we met de bon recht op hadden. Het meisje achter de bar shakete en schudde de ingrediënten door elkaar dat het een plezier was ze bezig te zien maar het resultaat was mager!

We kregen alleen ijs met een paar druppels alcohol te drinken, zoiets als granita, en als hapjes een kommetje kaas met selderijzout.

Even later sprak mijn man een donker meisje aan waarvan hij dacht dat het een zangeresje was. Zij bleek ook in de bar te werken als dienster. Ze had echter verlof. Mijn man deed zijn beklag over de drankjes en ze beloofde de volgende zelf te maken. En ja hoor, die drankjes waren véél beter, niet te vergelijken met wat we er vóór kregen. Wij hebben ze wel betaald.

Weten ze daar dan niet dat die Bongo zijn geld waard is en niet zo maar een bonnetje die je ergens uitgeknipt hebt om gratis iets gratis te krijgen? Bongo zal zijn verslag hierover wel krijgen als ze mijn appreciatie vragen.

Wij waren toch in de sfeer nu we er eens uit waren. En dan nog ’s avonds, dat gebeurt maar zelden meer. Het was een vervroegde Valentijn.

Nu we al aperitief hadden gehad, bedachten we dat we maar best ook uit eten konden. We kozen voor een Japans restaurant. Daar was het lekker en verzorgd. Geen sushi, daar zijn we nog een beetje terughoudend over. Rauwe vis brrr…Misschien doen we het later wel eens.

Antwerpen.jpg

Zondag bracht mijn man nog een discreet bloemetje mee.

Op onze vrije dag was het dan echt Valentijn en gingen we naar Antwerpen.

Antwerpen stad.jpg

We aten in een Italiaans restaurant. Het decor voelde romantisch aan. Geen specialiteit maar pizza met een glaasje wijn kozen wij!

Antwerpen 029-vert.jpg

Daarna een flinke wandeling. We gingen even naar de schelde kijken.

Antwerpen 040-vert.jpg

En voor deze dag een foto van een nogal passend winkeltje…

Antwerpen 035-vert.jpg

In het station moest ik toch even lachen toen ik een man met een enorm pak zag. Het was een bloemenmontage! Ik dacht bij mezelf dat die man even goed zijn liefde kon verklaren met één bloemetje. Waarom zoiets enorms meeslepen? Zijn liefde was er niet groter om. Of had hij een moeilijke madam?

Antwerpen 022.jpg

Toen we in Brussel toe kwamen liep hij met zijn vracht voor ons op het perron. Even later gaf ik hem gedeeltelijk gelijk dat hij ze in Antwerpen kocht want aan de bloemenwinkel in het station stond een ellenlange file.

foto, reizen, uitstap,Antwerpen, Brussel, Japans,  eten,Italiaans, familie

foto, reizen, uitstap,Antwerpen, Brussel, Japans,  eten,Italiaans, familie

14-02-11

14 februari

peynet.jpg

Happy Valentine!

cuore-musica.jpg

peynet_033.jpg

Nu op stap naar Antwerpen Zoenen

 SOS: Heel moeilijke verbinding op Skynetblogs. Kan bijna niets posten sinds gisteren...

08-02-11

Iedere maandag...

Wat er ons het meest opviel in Luik was natuurlijk het prachtige station!

Luik 009.jpg

Luik 010.jpg

Luik 030.jpg

Onderweg trok ik al een foto in het station van Leuven, dat is ook mooi. Wel modern alle twee en niet met het mooi verbouwde station van Antwerpen te vergelijken.

Het was mijn verjaardag en dus stond er een etentje op het program. We zagen al gauw een café brasserie waar we eerst koffie gingen drinken. Daarna verkenden we even het centrum. Het was bitter koud en er vielen nu en dan fijne sneeuwvlokjes.

Luik 012.jpg

Luik 022.jpg

Toen mijn man mij attent maakte op een mooi huis met verlapte ramen dat hij het spijtig vond dat dit zo bleef. Ik vond het ook spijtig voor dat mooie huis en dacht dat er waarschijnlijk een ontploffing moest geweest zijn. En toen zag ik dat mooie gedenkteken die ik de dag er voor op TV zag.

Ja natuurlijk, we stonden met onze rug tegen het huis waar een jaar er voor die ontploffing plaats had waar er zo veel slachtoffers vielen, in de rue Leopold. Ik maakte geen foto’s want voelde het anders aan als ramptoerisme. En daar voor zijn we niet naar Luik gekomen.

We wandelden tot op de brug van de Maas.

‘s Middags gingen we terug naar de brasserie en ik koos alleen Luikse gerechten. « Boulet Liègoise » was het. De saus was verwerkt met de bekende Luikse stroop. Als dessert een café Liégois en mijn man een schotel kaas waar je de stroop er weer bij kreeg.

 We werden getrakteerd met een glaasje pequé door de uitbater.

Luik 028.jpg

Het weer nodigde niet echt uit om te blijven wandelen en dus gingen we terug naar het station.

Of Luik nu echt zo een tegenvaller is denk ik niet. Wij gaan er best eens terug op een mooie lente of zomerdag.

* * *

Deze Maandag was ik weer in Knokke waar ik afspraak had met een andere oma. Al was het mijn verjaardag niet meer werd ik bediend als een prinses. Ik deed me tegoed aan een berg lekkere groenten uit hun tuin. Maar het hele gerecht was lekker. Na het eten nog een taartje en dan waren we op stap naar Sluis. We zagen niet zo veel door ons getetter over van alles en nog wat. En het was eigenlijk mijn schuld dat we daarna ook niets meer zagen, omdat ik voor het verlaten van dat terrasje vergat naar het toilet te gaan. De publieke wc was gesloten en dus spurten we naar de auto om thuis te gaan.

Sluis 061 (4).jpg

Nog een licht avondmaal en dan vlug naar de trein. Anderhalf uur later stond ik in Brussel. Dan nog een rit met de metro en mijn vrije dag zat er op. Het was puur genot!

 

30-01-11

66

De mannen zijn intussen al weer een tijdje thuis.

Ze hebben enorm genoten van deze korte uitstap. Hun battreijen waren enigzins weer een beetje opgeladen.

Zoals ik al zei lagen er bergen sneeuw en was het bitter koud. Nu maak ik me wel belachelijk iedere keer als ik hun zeg dat ze zich goed moeten aan kleden omdat het koud is!

Zoonlief was maar al te blij ginder de muts van zijn vader, die hij belachelijk vond, te mogen aan doen. Hij had zich al een paar prachtige bottinen gekocht op het vliegveld.

Het was er zo erg dat ze niet alles konden bezoeken waar ik destijds met mijn man was. Door te veel sneeuw konden ze er niet geraken.

Een paar sfeerfoto's zeggen zeker meer dan wat ik kan vertellen.

sized_Suède janvier 2011 005.jpg

sized_Suède janvier 2011 014.jpg

sized_Suède janvier 2011 011.jpg

foto, familie reizen

sized_Suède janvier 2011 009.jpg

Toch gingen ze een hocky match bij wonen. Dat is zo een beetje de nationale sport en de stad Gävle staat daar goed in het classement. 

sized_Suède janvier 2011 (8).jpg

Mijn man kwam met een klein zakje aan de hand terug, maar met een enorme zak zonder wieltjes, maar met een slot. (lees vorige post) Het dragen liet hij aan zijn zonen over Knipogen.

* * *

En ik ben klaar om de bloemetjes buiten te zetten.

Anniversaire moi 2011 (1).jpg 

Op 31 januari verjaar ik namelijk, 66!

De maandag ben ik tegenwoordig vrij. Dit wil zeggen geen kleinzoon om voor te zorgen. Verleden maandag ging ik mijn vriendin op zoeken die ik nog niet gezien had na haar hartoperatie. Wij hadden een gezellige namidag want we waren met nog een gezamelijke vriendin. Ja Magda was er ook bij.

Rosa Magda 2011 114 (2).jpg

Dit keer gaan we naar Luik.

14-01-11

Hoe? Alledaags!

In het begin van deze week vertrokken vader en zoon, mijn man en onze zoon, naar Gävle in Zweden. Ze waren alle twee aan een beetje rust of bezinning toe.

Het was al dik in orde. Vader die al een maand geleden zijn valies klaar had en zoon die er mee wachtte tot het laatste uur.

Ik gaf mijn draagtas op wieltjes te leen aan mijn man die altijd heel weinig wil meedoen maar steeds het te veel in verscheidene zakjes aan de hand draagt. Zijn bagage wil hij ook voorzien van een hangslot, en dat raad hij ons dan ook altijd aan. Niet zo zeer dat hij bang is om bestolen te worden maar eerder omdat ze dan minder je tas zouden openen en weer dicht doen. Zo van " ni vue, ni connue ".

Zo vertrok hij toen verleden Dinsdag met een heel andere tas(zonder wielen) , dan deze die al een maand klaar stond omdat hij daar geen hangslot aan kreeg.

Beneden gekomen vraagt hij aan zoon of zijn tas van een slot voorzien is. Neen, natuurlijk. Waarop hij mij vraagt om boven een slotje te gaan halen. Er zitten er twee in het zwarte tasje op tafel.

Boven gekomen ligt wel het tasje op tafel maar geen sloten. Wel een paar sleuteltjes.

Bon, het geeft niet. Dan maar zo!

Nog geen half uurtje na hun vertrek, telefoontje: «  Ma, weet je nu wat? Die sleuteltjes in het zwarte tasje zijn natuurlijk de sleutels van pa zijn hangslot!!! »

En zo hebben ze bij aankomst al zijn valies moeten open breken. Goed voor een nieuwe. Nu denken jullie wel dat hij alleen het slotje kon open breken maar dat lukte zeker niet.

Onze zoon was al niet beter af. Al de goede raad om warme kledij en lange onderbroek of broekkousen mee te nemen waren vruchteloos. Hij dropte zo maar wat hem voor de hand lag in zijn tas. De meeste dingen goed om naar het zuiden te trekken en niet naar het Noorden waar het vandaag - 15° is. Er liggen bergen sneeuw en lange stalagmieten versieren de dakgoten. Ik hoop wel veel foto’s te krijgen.

 Ze hebben het naar hun zin! Ze zijn er niet vreemd. Mijn man zijn andere zoon woont er. En hij kent er heel wat mensen van vroeger.

Ik logeer intussen bij mijn schoondochter en zorg voor mijn kleinzoon. Vakantie voor mij? Neen hoor ik heb mijn handen vol met dat manneke die al goed weet wat hij wilt en niet. Hij mist zijn nono en zijn papa.

In verloren momentjes tokkel ik op mijn laptopje en kijk naar TV. ‘s Avonds ben ik vrij om, naar mijn eigen keus programma op, TV te kijken. Blokken, journaal, thuis en de aller slimste mens als afsluiter.

Eenmaal per dag ga ik, nu eens te voet, dan per auto of met de metro, naar huis voor de post, de vuilbakken enz…

 

EMERON 222-1.jpg

PRETTIG WEEKEND

aan allen!