28-06-16

En zo was het in Juni

Juni, zomermaand, was niet zo fameus wat het weer betreft. Het regende haast iedere dag en velen liepen waterschade op in ons land. Ook in onze gemeente kwamen er huizen en autos onder te staan.

Gelukkig kregen wij niet veel mee van deze ellende. Alleen de plantjes op mijn balkon zien er ellendig uit. Ze zijn verzopen.

Verder hadden we wel andere dingen om het hoofd. Namelijk de voorbereidingen om naar het huwelijk van een nichtje te gaan. Dit was in Frankrijk, in de gemeente Santeny, op ongeveer 25km van Parijs. Wij zouden er een vierdaagse citytrip van maken.

P1200250.JPG

De schrik om er niet te geraken stond ons nabij toen er hier gedurig gestaakt werd bij het openbaar vervoer. Dit kon nadelen hebben bij de Thalys. En in Frankrijk staakten er ook verscheidene maatschappijen.

Intussen is de voetbalgekte voor het EK uitgebroken en weten de mannen en ja ook wij de vrouwen wat te doen.

Sommige matches liggen heel gevoelig als het om België tegen het land van de partner of vrienden gaat. Zelfs onze beginnende supporter (Emeron) had het wel eens erg te verkroppen. De match tussen België en Italië schoot bij hem in het verkeerde keelgat toen de ploeg van zijn vader won tegen Rode Duivels. Hij was er niet goed van. We moesten hem de regels nog eens goed uit leggen en dat ze beiden nog kansen hadden. Hopelijk spelen ze niet tegen elkaar voor de finale...

2016-6 juin2.jpg

De reis naar Frankrijk liep vlot. Alleen bij het instappen op de Thalys had ik mijn bedenkingen. Er word zo gezegd veel voor de beveiliging hier in Brussel gedaan dat ik het raar vond dat er geen één controle van papieren of bagage was. We konden zo maar op de trein stappen!

Bij het terug keren uit Parijs ging het er aan toe zoals op de vlieghavens. Bagage scannen en ook door een controle portiek lopen. Verder aan iedere deur van de trein een hostess.

Enfin, voor het huwelijk kwam de familie van overal toestromen. Wij logeerden bijna allemaal in hetzelfde hotel. Klein maar gezellig. Leuk om van bij het ontbijt, aan bekende gasten, goede morgen te kunnen zeggen. Zo maakten we kennis met de familie uitbreiding. Vele kindjes in de jaren dat we elkaar niet zagen.

Het weer was niet anders dan bij ons. Mooi maar nu en dan hevige vlagen. We hoopten dan ook op een beetje meer zon.

De gemeente Santeny is nogal afgelegen en we waanden ons iets verloren daar in het midden van niets.

2016 Mariage Anna -Fabien11.jpg

Gelukkig was er op 5 min van het hotel een fantastisch goed restaurant-Pizzeria. De eerste avond zaten we er met 26 familieleden te eten en bij te praten. Er werd ook gehuild bij de gedachte om diegenen die er niet meer zijn om het mee te maken.

2016 Mariage Anna -Fabien8.jpg

Zaterdag morgen gingen we, te voet, de gemeente verkennen. Charmant, maar om hier te verblijven heb je echt een auto nodig!

2016 Mariage Anna -Fabien.jpg

 

Maar binnen leek de zon te schijnen. Het was een prachtige dienst met Gospel songs en een gezellige sfeer. Geen al TE plechtig en vervelend kerkgedoe.

2016 Mariage Anna -Fabien6.jpg

Tussen de huwelijksplechtigheid en het feest hadden we de tijd om terug naar het hotel te gaan, ons voor het avondfeest klaar te maken en naar de match België-Ierland te kijken. En "les petit Belges" overwonnen met 3-0!

Het feest in het Kasteel van Santeny was prachtig. De kinderen kregen een aparte opvang met diner en animatie in een van de mooie zalen. En zo verliep alles rustig voor de groten.

Aperitief, diner, het oplaten van lampions, de huwelijkstaart en dan het bal. Zoals in een sprookje. Ze hebben lang gewacht maar verdienen hun geluk!

2016 Mariage Anna -Fabien7.jpg

2016 Mariage Anna -Fabien12.jpg

 

2016 Mariage Anna -Fabien9.jpg

Zondag waren we voor de brunch, die de hele dag duurde, in hun huis uitgenodigd.

2016 Mariage Anna -Fabien5.jpg

Als je fotograafeerd sta je er niet dikwijls op maar ik was er wel bij hoor, zie hier maar...

2016 Mariage Anna -Fabien13.jpg

Tegen de avond vertrokken sommigen al naar huis. Een deel bleef om 's anderendaags, maandag, Euro Disney te bezoeken. Het was hier dan ook de Marne streek. 

Wij wilden in Parijs gaan kuieren. Het weer zag er goed uit tot we in het station aan kwamen. Wij waren pas 100 meter op weg dat het weer begon te regenen. Het hield niet meer op tot we die avond vertrokken.

Wij gingen eten in een restaurant en brachten de rest van de namiddag door bij familie, die ons kwam oppikken, in Parijs.

2016 Mariage Anna -Fabien10.jpg

 

P1200369.JPG

 

Het hele weekend

is zo verlopen.

Mooi bij het vertrek

naar gemeente,

kerk,

feest, Parijs.

Heftige regen

bij aan komst.

 

 

 

De laatste zondag van deze maand was het weer feest. Het "Melhor do Portugal" in het Jubelpark.

2016 Meilleur do Portugal BXL.jpg

Feest omdat we er samen met onze Portugese vrienden, uit Vlaanderen, naar toe trokken. We hadden elkaar al een tijdje niet meer gezien.

P1200637.JPG

En...onze avond viel in het water. Het stortregende plots. We gingen schuilen onder een van de eettenten.

2016 Meilleur do Portugal BXL6.jpg

Er heerste een uitgelaten sfeer en ik had zicht op de gebluste BBQ en kon mijn lachen niet bedwingen bij het zien van de verzopen sardientjes en dit lied schoot mij daarbij te binnen...

https://youtu.be/mUwVDdBQE5E

  

18-04-16

Hasseltse Jenever

Zondag al vroeg op weg voor een dagreis. Dit keer gingen we met een hele groep per autocar naar Hasselt.

Op het programma: Bezoek aan het Jenevermuseum, eten in en op "de Markt" en na de middag de Japanse Tuinen.

Aan het Jenevermuseum werden we opgewacht door een gids. In een lange rondleiding vernamen we alles over de geschiedenis en het brouwen van jenever.

Klik op onderstaande prent zo krijg je er zelf over te lezen.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever.jpgEr kwam heel wat materiaal aan het brouwen te pas. Om het juiste graad gehalte en ook de aangepaste smaak moet je wel een alchimist zijn.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever1.jpg

Jenever is eigenlijk neutraal van smaak. Daarom worden er soms andere smaken aan toegevoegd. Om de smaken iets beter te leren kennen kon je aan de vele flesjes ruiken en er onder stonden bokalen met het overeenstemmend product zoals jeneverbes, lavendel, violet, anijs enz...

P1190373.JPG

We kregen ook uitleg hoe alcohol op ons werkt. Je ziet hoe je er glas na glas uitziet en als je echt te ver zou gaan...ja dan "Eau de Vie" doet niet alleen leven!

Hasselt Japanse tuinen en Jenever3.jpg

Heb je op mijn handtekening op de vorige collage gelet? Hahaha grapje wink

Aan de hand van een mooie collectie oude flessen, stenen stopen, affiches en reclame artikelen zagen we hoe jenever aan de man gebracht werd.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever12.jpg

Hasselt Japanse tuinen en Jenever2.jpg

We leerden heel wat bij over de oorsprong tot hoe het er nu aan toe gaat.

Als afsluiter kregen we een proevertje. Eéntje maar (de andere glazen stonden er voor de show), dat was genoeg om een beetje tipsy te worden omdat ik 's morgens niet uitgebreid ontbeten had.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever14.jpg

Na dit kleine apéritief liepen we een eindje waar we in het restaurant "de Markt" gingen eten.

We kregen een simpele maar goede maaltijd. Als hoofdschotel hadden we bij het reserveren van de trip mogen kiezen tussen karbonades op Vlaamse wijze of Koninginnehapje. Naar gelang het gerecht dat we kozen kregen we vóór de karbonades of Koninginnehap, tomaten of kippensoep. Als dessert Dame Blanche en koffie of thee.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever4.jpg

Na het eten, nog een foto op de markt en dan verzamelden we ons om de bus te nemen naar de Japanse Tuinen.

Hasselt Japanse tuinen en Jenever5.jpg

Word vervolgd...

15-04-16

Agenda

DSC07619.JPGNu de lente al goed begonnen is, bijna halverwege, vult onze agenda goed aan.

We beginnen weer iets meer te bewegen. Deze laatste tijd geen city-trips of reizen.

Mijn man wou niet ver weg toen zijn broer het minder goed stelde. Sinds nieuwjaar was hij op de sukkel en geraakte in het ziekenhuis. Daar had hij op de koop toe nog een ongeluk. Hij brak zijn arm op verscheidene plaatsen en moest geopereerd worden. Iedere dag ging hij zijn broer bezoeken. Later nog in het rusthuis en nu thuis gaat hij er nog elke dag naar toe.

Hij zelf, mijn man dus, heeft intussen een zona opgedaan. Stress, vermoeidheid of door een kleine dermatologische ingreep besmet geraakt? Wie kan het zeggen! Het duurt in ieder geval lang en is erg pijnlijk

Maar nu beginnen we terug aan ons eigen te denken. Zondag een dag er uit met een bus. Daar geef ik nog een verslag over als het voorbij is.

Dinsdag heb ik afspraak met een vroegere klasgenoot. Wij zaten één jaar samen op school in Limburg. We zagen elkaar nog één keer en dan nooit meer. Nu gaan we ons ontmoeten in Knokke. Ik popel al van ongeduld. Hopelijk komt er niets tussen want hoorde ik niets over de vakbonden en 19 april? Het is toch al meerdere keren bewezen dat reizen met de trein een avontuur is hé.

In mei staan er al enige datas ingevuld zoals de "Thuisdag", dit jaar in het Provinciaal domein de Ster in St. Niklaas. Die locatie ken ik nog van een BBB (Blije Bloggers Bijeenkomst)

De week daarop doet mijn man zijn jaarlijkse rommelmarkt hier in onze beurt.

De dagen daarop hebben we twee verjaardagen. Emeron, die al 6 word en mijn man die zijn laatste jaar op tram 7 zit.

Daartussen in gaan we naar een concert van de drie Italiaanse jongens "Il Volo".

En dan halverwege Juni zijn we uitgenodigd voor het huwelijk van een nichtje, aan de rand van Parijs. Ik heb mij daar voor eens geweldig laten gaan met een heel mooie outfit. De tickets voor de Thalys besteld en drie nachten in een hotel gereserveerd. We maken er meteen een city trip van.

Intussen kunnen we er wel nog iets tussen wrikken. Ik zou graag een van deze dagen naar de floraliën in Groot-Bijgaarden gaan. Ik  zou er toch graag iemand bij hebben zoals een blog of Facebook vriendin? Wij zien wel...

12-04-16

Haiku

De haiku is een kort, niet-rijmend gedicht. De basis van een haiku is de zintuiglijke ervaring van de dichter. Een haiku bestaat vaak uit drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen.

2016-4 avril2.jpg

Dit is er een van mij.

29-03-16

Vakantie

Ik had zoveel plannen in mijn hoofd over wat we zouden kunnen doen met Emeron in de vakantie. Zoals hem ondersteunen bij het leren fiets rijden met twee wielen. Hij wil namelijk sinds een tijd niet meer dat die twee extra wieltjes aan zijn fiets hangen maar het met twee wielen rijden heeft hij nog niet onder de knie.

Reeds twee keer was er fietsdag in school maar hij nam de fiets niet mee omdat hij er zich om schaamde. Op een woensdag namiddag, tijdens de krokusvakantie, besloten mijn schoondochter en ik naar het park te gaan en het hem te leren. Toen het niet meteen lukte leidde hij ons al gauw af naar de speeltuigen in het park. De dagen er voor had het geregend en wij, de kinderwagen, onze schoenen en de fiets zaten onder de modder. 

2015-12 ferme nos pilifs.jpg

Een tijdje er voor waren we al met een paar schoolkinderen en hun ouders naar een boerderij geweest. Daar hadden ze zich kunnen uitleven door schuif af te spelen op een modderige berm en in de bomen klimmen.

2015-12 ferme nos pilifs1.jpg

Nu in het Paasweekend bleef hij bij zijn ouders. Papa had verlof en dan zijn ze beter met zijn allen samen.

Vandaag denk ik er over hem te halen maar op naar het park te gaan zal er zeker weer niet in zitten. Het heeft deze dagen weer behoorlijk veel geregend en de storm is nog niet helemaal gaan liggen.

Verder dacht ik ook aan een kinderfilm in de bioscoop te gaan zien, of naar het natuurwetenschappen museum, of een dierenpark? Of met de trein ergens naar toe. Maar dit zijn allemaal plaatsen die tegenwoordig extra in de kijker staan. Plaatsen waar veel volk samen komt zijn te vermijden.

Op de anders zo druk bezochte Zuidmarkt was het deze zondag ook niet zo fijn. Heel weinig verkopers en even min kopers!

Hopelijk krijgen we deze Paasvakantie toch nog de lente te zien met een paar stralende zonnige dagen en kunnen we de fiets weer netjes buiten halen.

 

26-03-16

Zit het er in?

Het is alsof ik geregeld ben als een klok. Niet dat ik nog zo minutieus ben als vroeger, maar het zit er precies al in. Iedere morgen word ik om precies 7h00 wakker. Dat zal dan voor de zomertijd 8h00 zijn. Mijn gewone uur om op te staan.

Zo ver stond ik met mijn postje verleden dinsdag toen ik op de radio hoorde wat er aan de hand was in Zaventem.

De naderhand "zwarte" dag begon met een stralende zon. Ik zette de TV op om te zien of er al nieuws door kwam. 

Mijn man was beneden op het gelijkvloers een kamer aan het schilderen. Tegen zijn gewoonte in want iedere ochtend is hij al vroeg buiten om een "toertje" te doen. Daarvoor neemt hij  de tram of metro om niet gedurig op dezelfde plek rond te draaien.

En toen hoorde ik het vreselijke nieuws over de aanslag op de Metro. Dat was dichter bij. De metro is zowat de ziel van Brussel. Het snelste vervoer om in alle uithoeken van Brussel te geraken. Uit ondervinding van vorige terreur alarm weet ik dat ze normaal alle scholen en openbare plekken afsluiten.

Ik bel meteen naar mijn schoondochter. Is Emeron op school? "Ja" ze probeerde al te telefoneren maar krijgt geen gehoor. Ik stel haar gerust met het zeggen dat als er iets is ze wel naar huis zullen bellen. Dit deden ze de vorige keer ook om te zeggen dat ze de kinderen thuis moesten laten. Ze wil de kleine gaan halen. Ik en intussen ook de nieuwsdiensten raden het af om de kinderen inderhaast af te halen.

Het is beter om binnen te blijven. Zware politie en ziekenwagens snorren loeiend voorbij. Ook zwarte wagens met blauwe lichten en sirènes kwamen er sinds deze morgen al voorbij.

Intussen krijg ik bericht van mijn dochter met de melding over de aanslag in Zaventem en dat de schoonbroer van mijn andere dochter in Zaventem op zijn werk was. Hij belde al wenend en in shock naar huis, maar is ongedeerd.

Wij beginnen een inventaris te maken van waar iedereen zich bevind. De telefoon en berichtjes gaan over en weer.

Dochter I. krijgt bericht van haar dochter uit Italië waar ze op studiereis is. Daar zijn ze dus ook al op de hoogte.

Twee van mijn kleindochters zitten in het onderwijs hier in de buurt. Ze zitten in de school die gesloten word.

Mijn zoon die in de bewakingsdienst in een groot gebouw werkt is op zijn post. Ze doen hun werk en hebben een stressvolle dag voor de boeg. Mensen begrijpen daar niet altijd waarom ze gedurig gecontroleerd moeten worden.

Ieder lid van de familie is gelokaliseerd. Nu beginnen we aan het regelen van hoe geraken ze thuis na het werk. Geen openbaar vervoer en het verkeer zit volledig vast omdat er vele plaatsen afgesloten zijn voor de hulpdiensten en huiszoekingen die intussen verder gaan.

Familie en vrienden telefoneren of sturen ons sms en berichten. Tegen de middag raken mobiele netwerken gesatureerd. We trachten verder te communiceren langs Facebook.

Ik denk een moment aan hoe het vroeger was toen men al deze middelen nog niet had en zeg het aan mijn dochter. De jongere generatie vind het niet kunnen zij hebben deze tijden niet gekend...

De nieuwsbeelden over deze dag zijn vreselijk.

Vijf dagen na deze "zwarte dinsdag" is alles hier nog niet helemaal terug vredig maar het leven gaat verder.

Hoe is het mogelijk dat sommigen zo beestig kunnen zijn. We hebben nog zo veel vragen en vragen ons ook nog af waarom en wat als...we dit of dat, of daar...zouden gedaan of geweest...

De hele week bleef het weer grijs, grauw of regenachtig. Deze morgen scheen de zon net zoals die dag toen alles gebeurde en ik besefte met een schok dat ik niets voor het Paasfeest had voorbereid. Geen kleine versiering zoals gewoonlijk.

Toch haalde ik een paar spulletjes voor de kleintjes die ik straks ga bezoeken. Niet met de metro die mag mij een tijdje vergeten. Niet dat het openbaar vervoer helemaal veilig is! Ik heb wel al enige situaties op de tram mee gemaakt.

Mijn zoon neemt deze al een hele tijd niet meer. Ik hoorde dat er een man die in het gebouw werkte waar hij bewaking doet bij de aanslag op de metro om het leven kwam. Hij had nog maar juist aan zijn familie gemeld dat hij goed in Zaventem toe kwam en ongedeerd was.

Laten we ons traditioneel Paasfeest vredig vieren, zonder te vergeten, daarbij alle getroffen families te herdenken.

paasdagen.jpg

23-03-16

Waarom?

22 Maart: begon de dag schittert, zonnig en blauw
23 Maart is het stil, grijs en grauw

Aangeslagen, niet begrijpend, stom en verbeten
Willen we het “waarom” er van weten

Explosie, chaos, dood, gewond, verdriet…
Ik begrijp het nog altijd niet

(Tekst van Emmy DG)

221149364yPucHh_ph.jpg

20-03-16

Onderons

 

Wij vinden het altijd leuk met mensen rond ons.

Daarom maken we het nu en dan eens gezellig. Nu eens bij ons dan weer eens bij vrienden of familie.

Zo zaten we deze keer samen met dochter, nichtje en levensgezel, bij ons. Het is steeds weer een feest.

Genieten van het eten, de drank en gebabbel en gelach komt er vanzelf bij. Momenten om te koesteren.2016-3 mars2.jpg

OP TAFEL

2016-3 mars3.jpg

AAN TAFEL

2016-3 mars1.jpg

En ROOSJES als DESSERT

 

14-03-16

Einde Weekend

We beëindigden dit weekend bij Made in Asia.

Als de papa moet werken en mama bij broertje moet blijven, springt mémé in om de kleine Batman bezig te houden.

Made in Asia2.jpg

Made in Asia.jpg

Made in Asia1.jpg

12-03-16

Weer op stap

Het was een mooie zonnige dag. Ideaal weer voor de Carnaval in Zaventem. Met als buit een grote zak snoepjes.

2016-3 mars.jpg