12-04-16

Haiku

De haiku is een kort, niet-rijmend gedicht. De basis van een haiku is de zintuiglijke ervaring van de dichter. Een haiku bestaat vaak uit drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen.

2016-4 avril2.jpg

Dit is er een van mij.

29-03-16

Vakantie

Ik had zoveel plannen in mijn hoofd over wat we zouden kunnen doen met Emeron in de vakantie. Zoals hem ondersteunen bij het leren fiets rijden met twee wielen. Hij wil namelijk sinds een tijd niet meer dat die twee extra wieltjes aan zijn fiets hangen maar het met twee wielen rijden heeft hij nog niet onder de knie.

Reeds twee keer was er fietsdag in school maar hij nam de fiets niet mee omdat hij er zich om schaamde. Op een woensdag namiddag, tijdens de krokusvakantie, besloten mijn schoondochter en ik naar het park te gaan en het hem te leren. Toen het niet meteen lukte leidde hij ons al gauw af naar de speeltuigen in het park. De dagen er voor had het geregend en wij, de kinderwagen, onze schoenen en de fiets zaten onder de modder. 

2015-12 ferme nos pilifs.jpg

Een tijdje er voor waren we al met een paar schoolkinderen en hun ouders naar een boerderij geweest. Daar hadden ze zich kunnen uitleven door schuif af te spelen op een modderige berm en in de bomen klimmen.

2015-12 ferme nos pilifs1.jpg

Nu in het Paasweekend bleef hij bij zijn ouders. Papa had verlof en dan zijn ze beter met zijn allen samen.

Vandaag denk ik er over hem te halen maar op naar het park te gaan zal er zeker weer niet in zitten. Het heeft deze dagen weer behoorlijk veel geregend en de storm is nog niet helemaal gaan liggen.

Verder dacht ik ook aan een kinderfilm in de bioscoop te gaan zien, of naar het natuurwetenschappen museum, of een dierenpark? Of met de trein ergens naar toe. Maar dit zijn allemaal plaatsen die tegenwoordig extra in de kijker staan. Plaatsen waar veel volk samen komt zijn te vermijden.

Op de anders zo druk bezochte Zuidmarkt was het deze zondag ook niet zo fijn. Heel weinig verkopers en even min kopers!

Hopelijk krijgen we deze Paasvakantie toch nog de lente te zien met een paar stralende zonnige dagen en kunnen we de fiets weer netjes buiten halen.

 

26-03-16

Zit het er in?

Het is alsof ik geregeld ben als een klok. Niet dat ik nog zo minutieus ben als vroeger, maar het zit er precies al in. Iedere morgen word ik om precies 7h00 wakker. Dat zal dan voor de zomertijd 8h00 zijn. Mijn gewone uur om op te staan.

Zo ver stond ik met mijn postje verleden dinsdag toen ik op de radio hoorde wat er aan de hand was in Zaventem.

De naderhand "zwarte" dag begon met een stralende zon. Ik zette de TV op om te zien of er al nieuws door kwam. 

Mijn man was beneden op het gelijkvloers een kamer aan het schilderen. Tegen zijn gewoonte in want iedere ochtend is hij al vroeg buiten om een "toertje" te doen. Daarvoor neemt hij  de tram of metro om niet gedurig op dezelfde plek rond te draaien.

En toen hoorde ik het vreselijke nieuws over de aanslag op de Metro. Dat was dichter bij. De metro is zowat de ziel van Brussel. Het snelste vervoer om in alle uithoeken van Brussel te geraken. Uit ondervinding van vorige terreur alarm weet ik dat ze normaal alle scholen en openbare plekken afsluiten.

Ik bel meteen naar mijn schoondochter. Is Emeron op school? "Ja" ze probeerde al te telefoneren maar krijgt geen gehoor. Ik stel haar gerust met het zeggen dat als er iets is ze wel naar huis zullen bellen. Dit deden ze de vorige keer ook om te zeggen dat ze de kinderen thuis moesten laten. Ze wil de kleine gaan halen. Ik en intussen ook de nieuwsdiensten raden het af om de kinderen inderhaast af te halen.

Het is beter om binnen te blijven. Zware politie en ziekenwagens snorren loeiend voorbij. Ook zwarte wagens met blauwe lichten en sirènes kwamen er sinds deze morgen al voorbij.

Intussen krijg ik bericht van mijn dochter met de melding over de aanslag in Zaventem en dat de schoonbroer van mijn andere dochter in Zaventem op zijn werk was. Hij belde al wenend en in shock naar huis, maar is ongedeerd.

Wij beginnen een inventaris te maken van waar iedereen zich bevind. De telefoon en berichtjes gaan over en weer.

Dochter I. krijgt bericht van haar dochter uit Italië waar ze op studiereis is. Daar zijn ze dus ook al op de hoogte.

Twee van mijn kleindochters zitten in het onderwijs hier in de buurt. Ze zitten in de school die gesloten word.

Mijn zoon die in de bewakingsdienst in een groot gebouw werkt is op zijn post. Ze doen hun werk en hebben een stressvolle dag voor de boeg. Mensen begrijpen daar niet altijd waarom ze gedurig gecontroleerd moeten worden.

Ieder lid van de familie is gelokaliseerd. Nu beginnen we aan het regelen van hoe geraken ze thuis na het werk. Geen openbaar vervoer en het verkeer zit volledig vast omdat er vele plaatsen afgesloten zijn voor de hulpdiensten en huiszoekingen die intussen verder gaan.

Familie en vrienden telefoneren of sturen ons sms en berichten. Tegen de middag raken mobiele netwerken gesatureerd. We trachten verder te communiceren langs Facebook.

Ik denk een moment aan hoe het vroeger was toen men al deze middelen nog niet had en zeg het aan mijn dochter. De jongere generatie vind het niet kunnen zij hebben deze tijden niet gekend...

De nieuwsbeelden over deze dag zijn vreselijk.

Vijf dagen na deze "zwarte dinsdag" is alles hier nog niet helemaal terug vredig maar het leven gaat verder.

Hoe is het mogelijk dat sommigen zo beestig kunnen zijn. We hebben nog zo veel vragen en vragen ons ook nog af waarom en wat als...we dit of dat, of daar...zouden gedaan of geweest...

De hele week bleef het weer grijs, grauw of regenachtig. Deze morgen scheen de zon net zoals die dag toen alles gebeurde en ik besefte met een schok dat ik niets voor het Paasfeest had voorbereid. Geen kleine versiering zoals gewoonlijk.

Toch haalde ik een paar spulletjes voor de kleintjes die ik straks ga bezoeken. Niet met de metro die mag mij een tijdje vergeten. Niet dat het openbaar vervoer helemaal veilig is! Ik heb wel al enige situaties op de tram mee gemaakt.

Mijn zoon neemt deze al een hele tijd niet meer. Ik hoorde dat er een man die in het gebouw werkte waar hij bewaking doet bij de aanslag op de metro om het leven kwam. Hij had nog maar juist aan zijn familie gemeld dat hij goed in Zaventem toe kwam en ongedeerd was.

Laten we ons traditioneel Paasfeest vredig vieren, zonder te vergeten, daarbij alle getroffen families te herdenken.

paasdagen.jpg

23-03-16

Waarom?

22 Maart: begon de dag schittert, zonnig en blauw
23 Maart is het stil, grijs en grauw

Aangeslagen, niet begrijpend, stom en verbeten
Willen we het “waarom” er van weten

Explosie, chaos, dood, gewond, verdriet…
Ik begrijp het nog altijd niet

(Tekst van Emmy DG)

221149364yPucHh_ph.jpg

20-03-16

Onderons

 

Wij vinden het altijd leuk met mensen rond ons.

Daarom maken we het nu en dan eens gezellig. Nu eens bij ons dan weer eens bij vrienden of familie.

Zo zaten we deze keer samen met dochter, nichtje en levensgezel, bij ons. Het is steeds weer een feest.

Genieten van het eten, de drank en gebabbel en gelach komt er vanzelf bij. Momenten om te koesteren.2016-3 mars2.jpg

OP TAFEL

2016-3 mars3.jpg

AAN TAFEL

2016-3 mars1.jpg

En ROOSJES als DESSERT

 

14-03-16

Einde Weekend

We beëindigden dit weekend bij Made in Asia.

Als de papa moet werken en mama bij broertje moet blijven, springt mémé in om de kleine Batman bezig te houden.

Made in Asia2.jpg

Made in Asia.jpg

Made in Asia1.jpg

12-03-16

Weer op stap

Het was een mooie zonnige dag. Ideaal weer voor de Carnaval in Zaventem. Met als buit een grote zak snoepjes.

2016-3 mars.jpg

11-03-16

Terug naar school?

Deze morgen moest ik al vroeg uit de veren, om naar school te gaan. Neen ik ben niet bezig met herscholing of bijscholing.

Ik had mij namelijk aangegeven als begeleidster in de school van Emeron. Samen met nog een tiental papa's en mama's gingen we met een 40 tal kinderen (derde kleuterklas en derde leerjaar) op stap.

We gingen met de metro naar het slachthuis van Anderlecht waar we afspraak hadden met de animatiegroep "Cultureghem" om te Kookmetten. Dit wil zeggen dat wij ons in groepen verdeelden met enige grote en kleine kinderen. Wij kregen een portemonnee met geld en een boodschappenlijst mee.

Geen rustgevend moment met zo'n bende op zo'n grote multiculturele markt! Er is zoveel te zien en ieder wilt een andere kant uit om aan de aangeboden vruchten te proeven. Ook om zo vlug mogelijk alle boodschappen bijeen te krijgen. Want daarna moeten we met zijn allen de groenten kuisen, wassen en naar de koks brengen die klaar staan met hun grote kookpotten op het vuur.

Wij blijven de hele tijd buiten, de stage gaat door in een overdekte ruimte maar in open lucht. Daarom staan er hier en daar open vuurtjes waar je de handen, van op een afstand, mag warmen.

cultureghem.jpg

En wie staat daar opeens naar het hele gebeuren te kijken? Ja hoor nono, mijn man loopt ook op de markt.

Een paar jongeren spelen spelletjes met de kinderen, wij zijn bezig om de maaltijd in goede banen te krijgen. Iedereen wil wel eens in dat eiwit kloppen, of wortels, aardappelen, pastinaken, ajuinen, schillen en in stukjes snijden. Bloemkool in kleine roosjes verdelen of eieren voor de appelcake breken.

cultureghem1.jpg

Het is een drukte van je welste. Je moet ogen op je achterste hebben opdat alles goed verloopt. Kinderen blijven niet standvastig met één ding bezig. En dan zijn er nog die om toeren naar de wc willen.

Eindelijk is het moment aangebroken dat we de door ons bereide maaltijd kunnen nuttigen. De groentesoep  met Marokkaans brood is lekker. Dan een sla van hele kleine komkommerblokjes en bloemkoolroosjes in een yaourt saus afgewerkt met platte peterselie en munt. Daarbij rijst met wortelen en pastinaak. Dit leek eerder op een couscous of bulgur bereiding maar was echt lekker!

cultureghem3.jpg

Als dessert stukjes appelcake.

Na het eten was het genoeg geweest. Pffff...een hele klus met zo'n bende kindjes bijeen.

cultureghem2.jpg

Na de zoveelste keer kinderen tellen stappen we naar de metro en rijden terug naar school. De oudere kinderen en een paar begeleiders bleven om op te ruimen en de afwas te doen.

Een vermoeiende doening was het en ik had echt een sieste nodig toen ik thuis kwam.

08-03-16

Wie gaat dat betalen?

Alhoewel onze straat niet bepaalt kalm is hadden we deze voormiddag toch weer eens extra beweging.

Het is eigenlijk een laan met twee rijstroken heen en twee rijstroken terug. In het midden bomen en aan de rand van de voetpaden ook bomen. Zo is er parkeer mogelijkheid over vier stroken. En toch is het een ellende om je auto te parkeren. Er is nooit plaats. Je zou je auto bijna niet mogen gebruiken of je hebt het aan je been om weer eens een plaatsje te vinden als je terug komt.

Het is niet altijd zo geweest. In de beginjaren dat we hier woonden hadden we een restaurant op het gelijkvloers en kon je gemakkelijk een plaats voor en om de deur vinden. Handig want zo had je ook klanten van buiten de stad. Als het nu zou zijn zou er geen kat meer over de vloer komen, door geen parkeermogelijkheid.

Maar laten we het bij tegenwoordig hebben.

1387539991-52000214_resize-920x920.jpgVerleden week stonden er borden aan de andere zijde dat je over de hele laan, de hele week niet mocht parkeren. Ze kwamen de bomen snoeien. Toch parkeerden er een paar auto's ondanks het verbod. Dat is vervelend voor die tuinmannen want ze rekken zich daar boven op die hijskraan een breuk om toch maar hun werk te kunnen doen. Politie of takelwagens komen er niet bij te pas.

Je moet het maar voor hebben als je verhuisd , je hebt de parkeer verbodspalen aangevraagd en er komt pal één staan. Wie betaald de uren van de verhuizers dan als ze moeten wachten tot ze kunnen beginnen?

Deze week is het de beurt aan onze zijde om de bomen te snoeien. dco64_s1.jpgWij hebben ieder jaar prijs. Ze kunnen het niet laten om hier voor de deur te parkeren. En zo word de boom soms niet gelijk gesnoeid. Je kunt het wel raden! Er staat er weer een en in panne. Zijn contactsleutel doet het blijkbaar niet en de politie kan daarbij niet helpen.

En...vandaag verhuisde de overbuur! De politie kwam en riep door hun luidspreker op om de wagens voor het huis geparkeerd, ondanks de panelen, te verzetten. Niemand kwam ze ophalen. Oh ja toch de takeldienst nam ze alle twee in één klap mee. Niet zonder dat de agenten een proces verbaal maakten. Dat zal een les zijn om de volgende keer beter uit te kijken of ze er wel mogen staan. Zonder nog maar te spreken over wat het hen gaat kosten en als ze geen schade aan hun auto er bij hebben.

Maar wie gaat de uren van die verhuizers daar nu betalen? Bijna heel de voormiddag!

Van daar die extra beweging vandaag. 

07-03-16

Night Fever

Zaterdagavond gingen drie van mijn kleindochters, één vriend van..., mijn oudste dochter en ik de stad in. Het was Museum Night Fever!

Echt fan van musea ben ik niet maar alleen het vooruitzicht zo eens met zijn allen er op uit zijn, sprak mij aan.

En dat er koorts op de planken van de musea was! Lange rijen die aan schoven om de gekozen locaties te bezoeken.

24 deuren stonden open voor het grote publiek. Er reden shuttle bussen om de bezoekers van het ene museum naar het andere te vervoeren. Het ging er gemoedelijk aan toe en het leek meer op een Saterday Night Party. Eigenlijk kon je de nacht afsluiten met de After Party. Maar wij zouden zo ver niet gaan.

Wij begonnen aan het Koningsplein waar we lange rijen zagen aan schuiven aan de omliggende musea zoals dat van de muziekinstrumenten, Coudenberg, Belle-vue en nog meer. Vele van deze bezocht ik al eerder en zelfs meerdere keer, met vriendinnen die zich bij het lezen van dit log het zich nog wel zullen herinneren.

museum,avond,fotosOnze eerste bestemming was naar het Museum voor Fantastisch kunst. Dit is er eentje waar je normaal gezien niet zou op komen om het te bezoeken. Een oud huis volgepropt met griezelfiguren(boeh). Wie dit allemaal in elkaar knutselde is wel heel prettig gestoord in zijn bovenkamer! Er werd warme wijn geschonken en de zure geur van dat goedje maakte het geheel af(bjeurk). Spookhuis!

We lieten ons daarna naar het Museum van Elsene voeren. Bij de ingang mogen we een wens doen aan de wensboom. Een meisje zat er naarstig blaadjes, voor aan de boom, te haken.

museum,avond,fotos

Hier ging het verhaal over de herinnering naar het verleden van iemand die zich XL als kind herinnerde. museum,avond,fotos

Een gigantische breiklos, een hoop patatten en eendenhuisjes op het water. De rest kwam uit de verbeelding van de acteurs voort. Een street art project.

museum,avond,fotos

Hahaha ik had het niet begrepen over die patatten, of was ik even niet bij de les? Gelukkig hadden we mijn oudste kleindochter mee die het ons even uit legde.

museum,avond,fotos

Ze zou een uitstekende gids zijn maar je zou wel wieltjes onder je gat moeten hebben om haar te volgen. We hadden er al een staaltje van gekregen toen we samen naar Rome geweest zijn. En...als het "By Night" is dan is ze er helemaal bij!

Na dit reden we terug naar het Koningsplein waar we op mijn andere kleindochter en haar vriend wachtten.

We hebben nog niet gegeten. Normaal gezien staan er hier en daar stands met eten maar wij zien ze niet en nemen dan maar een wafel.

Nu zijn we compleet met zes. We nemen terug de shuttle, nu naar het Parlementarium. Zoals de naam het verraad is dit een deel van het Europees parlement gebouw, het bezoekerscentrum. De nacht is gevallen en het regen zachtjes.

museum,avond,fotos

De reis begint al bij de ingang. Dat lijkt zo omdat we net als in de vlieghaven door een controlepost moeten. Alles, tassen, mantels, apparaten en sleutels in het bakje en dan door de controlepost.

Wij lopen langs de winkel waar je alle mogelijke Europese aandenken kunt kopen, een self service gedeelte en een paar knusse zetels waar je kunt rusten of nadenken...over Europa? In een grote ruimte krijgen we een voorstelling van enkele slamdichters. de beste word door een jury gekozen. De eerste is in het Frans. daarna een Engelstalige, een Duitse en een Spaanse. Wij blijven niet tot het eindresultaat. We willen nog een paar locaties aan doen.

Onze trip gaat nu naar het Museum voor Natuurwetenschappen. Er staat een ellenlange file maar kleindochter wil er kost wat kost binnen.

museum,avond,fotos

Intussen begint onze maag wel te knorren. Drie van ons gaan iets halen. De anderen schuiven aan en zijn al gauw binnen. We gaan weer langs een controlepost. Voor de gelegenheid kan je hier deze avond een echte tattoo laten zetten. Er is een voorstelling met jonge acrobaten.

Ik heb oog voor het mooie gebouw in Jugendstijl.

museum,avond,fotos

Ook voor de grote collectie dinosauriërs en de evolutie van ons lichaam. Wij verblijven hier een hele poos.

museum,avond,fotos

museum,avond,fotos

Het is intussen al kwart vóór twaalf en het Museum Night Fever evenement loopt tot 01H00. We willen nog naar de choco-Story. Dat is weer spurten om de shuttle te halen. Deze zit goed vol. Halverwege, aan het legermuseum moeten we van bus veranderen. Er heerst nog altijd een leuke sfeer en we stappen dan ook met veel plezier over.

Van de halte waar wij moeten zijn spurten we naar de Grote Markt en naar het zijstraatje waar de choco-story ligt. Het regent en er staan nog heel wat mensen aan te schuiven. De lekkere geur van chocolade komt ons tegemoet. Er heerst een drukte van je welste. Hier kun je deze avond een chocolade tattoo laten zetten. Een dame staat in een hoekje waar ze haar volledig met chocolade beschilderen. Men kan er verschillende chocolade smaken in pastillen proeven. Boven zien we hoe pralines gemaakt worden en krijgen een ganache te proeven die met een spuitzak op je vinger gelegd word.

We waren zo druk in de weer met alles dat ik er zelfs niet aan dacht meer foto's te nemen. Maar...ik deed wel idees op om "waar naar toe" als er eens een vriendin met mij in Brussel op stap wil. Dan kiezen we niet voor een hele reeks musea en kunnen we op een rustige manier van één of twee locaties genieten.