18-02-17

50 jaar geleden

Vandaag 50 jaar geleden had ik al een paar bewogen uren achter de boeg.

Het begon rond middernacht. Ik verwachte mijn 2de kindje en mijn ouders die aan zee woonden zouden mijn oudste komen afhalen zodra de bevalling zich in gang zette. Zij woonden aan zee en wij in Brussel.

De datum was eigenlijk al 16 dagen over tijd. Mijn schoonzus ook in verwachting had die dag moeten bevallen. Zij kreeg haar kind, een jongen al op 2 februari, MIJN uitgerekende datum.

Iedere dag, erover, zat ik van ’s morgens tot ’s avonds te zien of ik nog niets voelde. Maar niets! Ik was bol en rond en gezond.

Tot die nacht dan van 17 op 18 februari. Ze hadden gezegd dat je niet onmiddellijk naar de kraaminrichting moest snellen bij de eerste weeën maar afwachten dat ze zich dicht opvolgden.

Voor alle zekerheid belde ik naar mijn ouders dat het zo ver was en ze konden komen. GSM’s waren er nog niet. Gelukkig hadden zij wel al vaste telefoon wat toen ook nog niet in ieder gezin voor kwam.

Die nacht was er echter storm aan zee en hoorden ze de telefoon niet, die in de woonkamer stond.

Ik belde en belde maar kreeg geen gehoor. Dan maar mijn schoonmama opgebeld. Die onmiddellijk daar was.

Het was toen al bijna 4H. Ze zei dat ik beter een ziekenwagen zou bellen want van Anderlecht naar Watermaal-Boisfort was het toch een hele rit en wat als…

Ik dacht intussen terug aan mijn vorige bevalling. Die had uren geduurd en ik had toen niet meer gegeten sinds de avond ervoor.

Nu smeerde ik mij twee dikke sneden krentenbrood en een tas chocolademelk erbij. Intussen zat mijn schoonmama ons aan te moedigen om toch maar te vertrekken. Het was nu 5H

De ziekenwagen kwam en vertrok met mij en mijn man. Een eindje verder stonden we al stil aan de overweg in Vorst. De ambulancier vroeg of hij moest loeien en vragen om de overweg te openen. Ik wist niet of hij schertste of als het echt kon.

Ik wou niet dat hij het deed en wachtte geduldig tot de afspanning geopend werd.

Om half 6 stonden we in de kliniek en daar moesten we ons eerst aanmelden. En dan de lange gang waar geen einde aan kwam door.

Ik stopte nu en dan om te puffen tot de weeën voorbij waren.

En toen onmiddellijk de verloskamer in. Tien minuten later lag ik met een flinke dochter in mijn armen.

Toch had ik verdriet want ik had net als de eerste keer op een zoon gehoopt.

Mijn meisje was echter een heel mooie donkere krullekop die veel kijk had van de andere mama’s op de kraamafdeling.

Nu 50 jaar later bedenk ik dat we zonder mij (bevalling), vandaag niet aan de feesttafel zouden zitten.

GELUKKIGE VERJAARDAG lieve kind van mij!

2017-1 Januari5.jpg

Commentaren

Wat een mooie baby! En zo'n jonge mama! Proficiat en dat ronde getal is ook het vieren waard hé! Maar dat zal wel niet onopgemerkt voorbij gaan jou kennende,hihihi! Gelukwensen ook aan de jarige!!

Gepost door: magda | 18-02-17

Reageren op dit commentaar

Ja ik was toen 22jaar en al 2 kinderen ;-) Het is inderdaad een mooi kind. Gelijkt op mijn schoonmoeder.

Gepost door: emmy | 18-02-17

Amai, spannend! Fijne feestdag Emmy en inderdaad zonder de moeders zou er niet veel te feesten vallen ;-)

Gepost door: Lut | 18-02-17

Reageren op dit commentaar

't Zal aan dat krentenbrood met boter en chocolademelk gelegen hebben dat dochter twee zo vlotjes kwam hè! hahaha!
Wat een mooi verhaal.. en natuurlijk mijn allerhartelijkste felicitaties aan de Sarah vandaag!
Mijn moeder was ook (bijna) 22 jaar toen zij haar tweede kindje kreeg.. zij was van 1 april 1933 en kreeg op 17 februari 1955 mijn grote zus ( 1 dag en 12 jaar eerder dan jij je tweede kreeg dus hehe).. m'n grote broer was toen al bijna 3. :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 18-02-17

Reageren op dit commentaar

Ik heb in ieder geval geen honger gehad toen.
Ja jou mama was er ook zo vroeg bij en ze had er een hele reeks hé. Toen ik 26 was kreeg ik mijn derde.

Gepost door: emmy | 19-02-17

iets om nooit te vergeten

mijn hartelijke felicitaties

groeten

Gepost door: willy | 18-02-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.