22-11-13

1963 - 2013

De laatste tijd hoor je dat er een paar evenementen hun 50 jarige gebeuren bereikt hebben. 

Zo heb je Salvatore Adamo die zijn carrière begon in 1963.

En vooral het nieuws over de moord op de Amerikaanse President John Kennedy haalde de top toen. Hier praat men nu weer heel uitvoerig over op TV. Het roept ook heel veel herinneringen bij mij op!

Ik heb eventjes over het hoofd gezien dat ik dit jaar ook iets te vieren had. Op 21 Juli 1963 kwam ik namelijk naar Brussel om te werken en nam mijn leven een totaal andere wending.

Ik diende een oude dame, die de zorg over haar kleinzoon, van toen 6 jaar, had. Niet zo gemakkelijk in het begin. Een moeilijk kind die na een tijdje toch aan mij gehecht raakte. Ik begon om 7h tot 19h, deed het huishouden, de was en kinderoppas. 

Mevrouw werkte bij de firma O. van haar broers op de gelijkvloers en werkte al even hard. Ze was te moe om na het eten nog naar de TV te kijken en ging dan met haar kleinzoon slapen. En toch wou ze nu en dan eens naar het nieuws kijken.

Dan ging ik naar bed met de kleine jongen. Wij vertelden verhaaltjes en hadden dikwijls veel plezier. Drie keer gapen beduidde dat het tijd was om te slapen. Gewoonlijk kon ik dan na een paar minuten naar mijn kamer. Maar ik viel meestal ook in slaap en zo kon mevrouw dan een avondje verder kijken.

John_F__Kennedy.jpg

 

 

 Zo was het ook op die avond van 22 november 1963. Ineens werd ik door elkaar geschud en mevrouw zei kom kijken ze hebben de President vermoord! Ik... President...? Wij hebben toch een Koning... En ja toen viel mijne frank! John Fitzgerald Kennedy, president van Amerika, was een geliefd mens en we zagen hem dikwijls op TV met zijn vrouw en kinderen. 

 

En ik herinner mij mijn eerste uitjes met mijn man die autobestuurder was bij de firma O. 's Zaterdags als ik met de trein naar huis ging had ik eerst afspraak met hem en zaten we in een café of dancing in de stad of in het café van het station. Overal hoorde je uit Juke Box "Sans toi ma mie" van Salvatore Adamo. Iets later dan "Tombe la neige" en "Vous permettez Monsieur".

En zo bleef ik dit jaar(2013) gedurig aan mijn 18 jaar herinnert. Mijn hele levensweg, verloven, trouwen, kinderen krijgen begon toen 50 jaar geleden. 

Commentaren

dat was wereldnieuws Emmy
zelf weet ik niks van dat bewuste moment, ik was nog maar een jaar en half

en nu weet ik hoe jij in brussel terecht kwam :-)

Gepost door: fotorantje | 22-11-13

Reageren op dit commentaar

Dus dat slechte nieuws over de moord op Kennedy, triggert in het héden voor jou wél mooie herinneringen hè. Is wel mooi.. en ja.. er wordt nu wel heel veel aandacht aan dat verdrietige jubileum besteed in de media.. maar het wás natuurlijk ook wel wat.. heb die beelden later vaak genoeg langs zien komen.. van Jackie met de hersenpan van haar man in haar handen in die auto.. vreselijk, je zou het mee moeten maken als vrouw.
Ik was indertijd drie, bijna vier.. heb er geen herinneringen aan. Maar ik weet nog wel wat ik deed ( dat wat ze altijd vragen hè.. weet je nog wat je deed toen Kennedy vermoord werd?).. hetzelfde als jij.. slapen! hahahaa!
Mooi persoonlijk postje emmy!
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 22-11-13

Reageren op dit commentaar

ik weet niks van die gebeurtenis,zelf was ik nog niet geboren.

'Je komt op een punt in je leven waarop
het je niks meer kan schelen wat mensen over je denken.
Wat telt is wat je over jezelf denkt.'

Ik wens je een mooie en gezellige zaterdag
Je mag al mijn lettertjes lezen,
je mag mijn plaatjes bekijken,
nadien een woordje achterlaten,
en daarvoor krijg je een dikke dank u wel van mij,
dikke knuffel dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 23-11-13

Reageren op dit commentaar

Ik was 15 toen het gebeurde, 3e middelbaar denk ik. Er werd heel wat over gedaan de volgende dag op school. We maakten een plakboek met foto's en teksten uit kranten en tijdschriften en de volgende dagen werd het druk besproken. Elke dag was er wel iets over te zeggen en werden alle nieuwsjes uitgewisseld. Jacky Kennedy was een idool voor vele schoolmeisjes, door haar kledij en haar stijl, ze was een française!! Natuurlijk was haar positie als "first lady" er ook niet vreemd aan. Het was een verschrikkelijke gebeurtenis maar voor tienermeisjes was de hele toestand vooral erg opwindend.
Mooi postje Emmy, maakt vele herinneringen los.
Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | 23-11-13

Reageren op dit commentaar

Dag Emmy
Ja alles goed hier in Nieuwpoort. Nog altijd druk aan het bloggen en nog een goed jaar of 2 werken bij de brandweer.
Intussen heb ik mijn diploma op zak als natuurgids voor strand en duinen, schorre en slikke te Nieuwpoort
Een nieuwe passie, gidsen met zeeklassen, gezinnen, etc.
Hou jullie daar goed hé
Nog een prettige zondag
Luc en Tine

Gepost door: Luc de pompier | 24-11-13

Reageren op dit commentaar

Fijn dat je even langs kwam Luc! Ik zag het dat je nog goed aan het bloggen bent. Een echte reporter en wij zouden eens met een aantal fotogafeerende bloggers de duinen MET ginds kunnen doen! Nog vele groeten aan jou en Tine en hopelijk zien we ons nog eens.

Gepost door: emmy | 24-11-13

Hey Emmy, ik heb dat de laatste tijd ook erg. Dat er zoveel bovenkomt van vroeger en ik verschiet hoeveel jaren het al geleden is. Jammer dat we niet een jaar of tien kunnen terugkeren hé!

Gepost door: christa | 26-11-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.