Emmy's B@bbelhoekje

De vrouw en kindjes op het eerste verdiep zijn voor een paar maand op vakantie naar hun land, Polen, vertrokken.

Haar man maakte van de gelegenheid gebruik om de muren een andere laag verf te geven en de meubelen te herschikken. Zo kan hun oudste kind nu in zijn eigen kamer en zijn zusje nog een tijdje bij de ouders slapen. Of hij dat goed zal vinden weet ik niet 

Mijn man vond het een geschikt moment om de ramen bij hen aan de buitenkant te vernissen. Hij had geluk dat het een dag of twee droog bleef.

Hij kreeg het letterlijk of beter figuurlijk te pakken! Toen het er op leek dat we geen zomer zouden hebben en het gedurig regende, besloot hij onze woonkamer op te frissen! Hij had het al zo dikwijls beloofd maar was er nooit toe gekomen. Hij zegt van zich zelf dat hij lui geworden is. Het was al 9jaar geleden! (Toen had hij iets goed te maken)

Meteen toen hij het er over had ging ik met hem de verf halen zo kon hij beginnen wanneer hij wou.

Dus verleden week dinsdag 8uur, trok hij zijn werkplunje aan en begon in het salon. Om 19uur zaten we al netjes opgeruimd in de zetel naar het journaal te kijken.

De vaart bleef er in en de dag erop was het aan de eetkamer . Ik sleurde de meubels en de stelling waar hij op stond met veel moed van de ene naar de andere kant. Als hij maar besloot om verder te doen!  Met die stelling liet ik hem echt alle hoeken van de kamer zien, hahaha...

Terwijl hij met de Java pure van Colores del Mondo de rand tussen het plafond en de muren verfde vond ik het een mooie kleur om de schouw in de keuken achter de brander te doen. Dit deed hij als verassing toen ik boodschappen ging doen.

Maar nu vond ik dat blauwachtig grijs van de muren er niet bij passen. En wat kreeg ik te horen? "Als je wilt dat ik de keuken herschilder dan gaan we de verf halen en doe ik het een dezer dagen." Ik geloofde mijn oren en ogen niet. 

21 Juli was het Nationale feestdag en ik had wel zin om eens tot aan het Warandapark te gaan waar altijd iets te doen is, bij deze gelegenheid. Het was mooi weer en de nationale drach (regenbui) bleef uit. Maar ik had geen zin om een voet te verzetten. Tegen 17uur besloot ik nog vlug de keukenmuren met amoniak af te wassen. Dat gaf de boost aan mijn man om verder te schilderen. En zo is ons hele huis weer netjes voor een paar jaar.

In het hele gebeuren heb ik toch iets te betreuren. De tweede dag werden we 's morgens, klokslag zeven opgeschrikt door een hels lawaai. Ik dacht dat het mijn man was die al op de stelling stond en gevallen was. Manlief dacht dan weer dat het mijn zusje was die iets voor had in de logeerkamer. 

Na alles grondig nagekeken te hebben vonden we ineens glasscherven in de woonkamer. het was mijn glazen wandklok die gevallen was. Juist er onder stond mijn mooie vaas ooit eens van mijn dochter gekregen en mijn nieuwe laptop die aan het op laden was. Maar niets anders dan alleen de klok, sneuvelde.

Vandaag vernistte mijn man nog een raam waar hij vorige keer niet bij kon. 

Maar goed dat het nu gedaan is want de zomer kwam onverwachts een staaltje van haar kunst tonen. Nu is het hier puffen. Ik kreeg het zelfs benauwd van de warmte deze morgen bij het boodschappen doen.

Nu zit ik te genieten van het zo geslaagde effect van het nieuwe kleur in huis.