07-01-12

Zo was Daisy

Iedereen die Daisy kende van de blogs of in het echt was enigszins verrast een uitnodiging van haar familie te krijgen hen te volgen na de uitvaart. Gewoonlijk komt dit toe aan de familie en een beperkte vriendenkring.

In de ode van haar kinderen aan hun mama begreep ik pas hoe belangrijk haar blog vriendinnen voor haar waren. Iedereen was haar "familie."

Ik had al veel vrienden gehad met een groot hart maar haar hart was onbeschrijfelijk "groter".

Mijn moederhart liep over en ik huilde tranen met tuiten toen ik haar levensverhaal hoorde.

Ze ontmoette haar man al heel jong en ze bleven elkaar 65 jaar trouw, tot de dood hen scheidde.

Toen ze na vele jaren beseften dat kindergeluk niet voor hen weg gelegd was besloten ze een Belgisch kindje te adopteren. Het werden er meer, daar hadden ze meer als genoeg liefde aan over.

En geloof het dat ze hun taak als ouder meer dan uitstekend volbracht hebben. Vele mooie anekdotes over die jaren wezen daarop.

Vandaag pas besef ik wat een prachtige vrouw ze was en heb spijt dat ik haar niet langer mocht kennen.

Ze had er de mond vol van, over haar kinderen en ook haar kleindochter. Het zijn één per één schatten en liefdevolle mensen. Ze schoof zichzelf nooit naar voor door te zeggen wie ze was en wat zij gedaan had.

Tegenover hen had ze het dan weer over ons de bloggers. Het deed haar enorm plezier met ons in contact te zijn.

Toen haar man in het begin van verleden jaar overleed was ze vast besloten zich niet te laten gaan. Haar gemis was groot en toch liet ze het hoofd niet hangen. Ze had nog veel wensen te vervullen.

Ze onderging een knie operatie maar was op een minimum van tijd weer te been. Steeds vooruit moest het, met de vloed mee…Ze hield van de zee en Magda en ik hebben daar met haar, meer dan eens, een paar uur gezellig samen gezeten.

Daisy raes.jpg

Deze zomer werd ze erger ziek maar wilde het niet laten weten tegenover haar kinderen, alhoewel zij toch beter wisten. Ze kreeg een plotse verlamming aan handen en voeten maar van zodra ze een beetje haar vingers kon gebruiken wou ze op haar PC tokkelen om ons iets te laten weten.

Ze bleef de opgewekte altijd lachende dame.

Iedereen stuurde haar kaartjes en enigen gingen op bezoek bij haar. Vandaag hoorde ik nog hoeveel plezier ze er aan had. Ze zei dat het verplegend personeel haar zo verwende. Het kon niet anders dan "klikken" tussen haar en wie dan ook.

Haar kinderen hebben haar een mooie uitvaart bezorgd. Haar as werd op een mooie plek aan het water gestrooid en op dit moment zag ik even twee zeemeeuwen een rondje maken en over vliegen. Ik zag ze niet meer terug...

Het was geen gewone koffietafel maar een grote receptie, waar ze zeker van genoten zou hebben, zo met familie, vrienden en kenissen.

Watervrouwtje we gaan je missen.

Daisy bloem.jpgDaisy is de naam van een bloem. Iedere bloem heeft een betekenis en Daisy betekent:

Loyale liefde.

Daisy bloem.jpg

Commentaren

Ik vind het bijzonder jammer dat ik haar nooit in het echt ontmoet heb, ze leek me echt een bijzonder vriendelijk, optimistisch, warm en kranig mens. Was zéker verrast een uitnodiging te krijgen voor de uitvaart, maar kon helaas echt niet meer realiseren te komen. Ben blij dat er toch iémand, die ze via de blogwereld leerde kennen, aanwezig kon zijn..zo heb je haar 'blogfamilie' ook een beetje vertegenwoordigd hè Emmy.
Ik ga haar zeker missen hier op de blogs.
Groetjess!

Gepost door: mizzD | 07-01-12

Reageren op dit commentaar

Ik denk niet dat er andere bloggers waren. Daarom ben ik enorm blij dat ik er bij was voor jullie allen.
Haar zoon zend me later de hele brief aan mama op.
Het is een lang en aangrijpend levensverhaal. Ze was een engel hier en heeft haar taak nu afgemaakt.

Gepost door: emmy | 08-01-12

Emmy met tranen in de ogen heb ik dit hier allemaal gelezen. Ja zo was Daisy zoals je hier vertelt. Ik zal haar ook missen hoewel ik haar niet erg lang heb gekend.Je was seffens op je gemak bij haar en ze was zo lief in de omgang. Ik had op mijn blog eens verteld dat ik aardbeienconfituur gemaakt had en dat vond ze zo leuk dat ik een paar potjes meenam toen ik bij haar op visite ging. Ze mocht in feite geen zoetigheid eten maar ze zou er zuinig mee omspringen, zei ze fijntjes. We hebben er meerdere keren om gelachen.
Het was ene dame met een groot hart en zo zal ze in mijn herinnering blijven.

Gepost door: magda | 07-01-12

Reageren op dit commentaar

Magda we gaan nog lang over haar praten en haar zeker nooit meer vergeten.
Ze hield zo van het leven en alles rond haar.

Gepost door: emmy | 08-01-12

jammer dat ik haar niet gekend heb, zelfs niet via blog
door je verhaal begrijp ik nu de uitnodiging
wat een lieve moedige dame

Gepost door: fotorantje | 08-01-12

Reageren op dit commentaar

Haar blogfamilie lag haar heel na aan het hart An! Verscheidene keren werd dit in de ode beschreven.
Zij was bijzonder.

Gepost door: emmy | 08-01-12

Heel mooi geschreven Emmy, ik kon er niet bij zijn gisteren, familienieuwjaarsbijeenkomst, in Wondelgem. Mijn moeder woonde daar. Ik kan haar jammer genoeg niet meer vragen of ze Daisy eventueel misschien kende, twee sociale dames van ongeveer dezelfde leeftijd, 't zou kunnen.... Ik was dus in de buurt en heb aan haar gedacht. Goed dat jij er was en ons kon vertegenwoordigen.

Gepost door: oma moetje | 08-01-12

Reageren op dit commentaar

Dat zou wel kunnen dat jou moeder haar gekend heeft. Toch raar hé zo'n toeval. Groeten oma moetje.

Gepost door: emmy | 08-01-12

een mooi en passend eerbetoon...

groetenj

Gepost door: willy | 08-01-12

Reageren op dit commentaar

Wat is dit een mooi eerbetoon aan Daisy.
Zoals je al schreef Emmy: ze was vermoedelijk een engel wiens taak hier voltooid was.
En het kan nooit kwaad een voorbeeld aan haar te nemen.

Gepost door: Stefanie | 08-01-12

Reageren op dit commentaar

Heel pakkend Emmy!
Enik ben heel blij voor jou en haar dat jullie zoveel voor elkaar betekend hebben. Hopelijk is ze nu terug bij haar geliefde en kan ze genieten van goddellijke rust.
Knuffel

Gepost door: christa | 09-01-12

Reageren op dit commentaar

Kende haar niet en daar moet ik spijt van hebben lees ik hier. Leek me een heel sympatieke dame. Ze zal hierboven snel gesettled zijn zo samen met haar man.

Gepost door: Nana | 09-01-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.