01-12-11

Een duistere maand November

Ik heb nog maar zopas over Oktober geschreven en de maand November is er al door.

De maand begon kalm aan. Wij deden een uitstap naar Blankenberge maar dit viel tegen. Wij hebben er een goede dagschotel gegeten en een wandeling gemaakt. Buiten het seizoen is het daar maar niets. Wij besloten dan maar de tram naar Knokke te nemen. 

Eerst de Lippenslaan helemaal afgewandeld tot aan de dijk om naar de zee te kijken. Als ik die niet gezien heb ben ik niet “thuis”  geweest. Daarna dronken we koffie bij mijn jeugdvriendin. Wij hadden een fijne babbelnamiddag. Ze was blij ons te zien. Het was weer al zo lang geleden.

Een paar dagen later maakten we een wandeling met onze kleine kapoen in het Park van Tervuren. Dit is niet te ver en zo mooi.

familie,fotos,verslag

Ons kleinzoontje komt nu minder en vooral als we het zelf bepalen terwijl zijn ouders nu toch allebei thuis zijn. Om hem te leren iets op zijn hoofd te houden met de winter in het verschiet zeggen we hem dat hij een pet moet aan doen als hij op de moto, in de wandelwagen zit of als hij naar buiten gaat. Wat voor grappige foto’s zorgt.

familie,fotos,verslag

Nono leert hem ook gewoon te worden aan rare schepsels in de keuken.

familie,fotos,verslag

 

Hij is nu één jaar en half en brabbelt in zijn eigen taaltje. Hij weet heel goed wat mag en niet mag in huis maar trekt er zich niet veel van aan. Hij gebruikt zijn charmes en weet wanneer hij “t’aime en plait” met een pruilmondje moet plaatsen. Het ene betekend “ik hou van je” , het andere “alsjeblieft .”

* * *

Nog een serie van ons manneke...

familie,fotos,verslag

familie,fotos,verslag

* * *

Intussen was het al half november. De 15de  was onze zieke neef jarig en we wensten hem een goede verjaardag. Wij waren al blij dat het momenteel beter bleek te gaan. Niets was minder waar. De ochtend er na kregen wij telefoon dat het einde nabij was. Om 14h10 was het gedaan…Hij stierf in eigen huis met zijn naaste familie rond hem.

Hals over kop vertrok mijn man naar Nice. Mijn zoon en zijn nonkel vertrokken een paar dagen er na voor de uitvaart. Nichten, neven, tantes en nonkels verplaatsten zich. Sommigen verbleven meerdere dagen bij mijn schoonzus.

Ik was weer eens de secretaresse van dienst om vlieg en treintickets te bestellen. Dat bezorgde me weer heel wat stress. Vooral toen ik een paar dagen later zag dat het bedrag van één ticket die ik maar niet kon boeken, meerdere malen van onze verscheidene rekeningen werd afgetrokken, omdat ik dacht dat het aan de bankkaarten lag. Het was echter een probleem bij de vliegmaatschappij.

Na veel getelefoneer en druk op…voor…druk op…kwam er een deel van in orde. De andere zouden binnen de 14 dagen moeten geregeld zijn. In afwachting zit er wel een flinke som af.

Mijn man bleef het langst bij zijn zus. Hij komt pas volgende week terug.

* * *

familie,fotos,verslag

 Voor de 22ste had ik tickets om met mijn kleindochter naar een spektakel van Zazie te gaan. Die had ik al in Juli besteld toen ik op het Vlaamse Gemeenschapsfeest een kortingsbon  won. Dat was een welverdiend verzet.

* * *

 

 En dan had ik tickets om naar IL VOLO te gaan. Aanvankelijk zouden die op 11 November gezongen hebben en zou ik er met mijn man naar toe geweest zijn. De datum werd echter verandert omdat de jongens een grote prijs in New York moesten halen.familie,fotos,verslag

Ik ging er de 25ste naar toe met mijn zoon. Dat was dan weer een verstrooiing voor hem. Hij was redelijk verstoord door het heen gaan van zijn neef.

Er waren veel Italianen en vooral Sicilianen. Na de voorstelling hadden wij het geduld om aan de loges te wachten tot de jongens vertrokken. Ons geduld werd goed beloond. Foto’s en films werden gemaakt om straks aan mijn man te laten zien, die er zo graag bij had geweest.

 

 

Terwijl hij weg is maak ik van de gelegenheid gebruik om de zolder op te ruimen. De eerste dagen ging dit vlot maar er is zo veel dat ik de moed begin te verliezen.

Er is ook het gedurig denken aan alles wat er tegen slaat. Vooral de zorgen bij mijn kinderen!

Zelfs mijn laptop werkt tegen. Sedert een paar dagen kan ik niet meer op internet. Zo ben ik verplicht mij aan de grote computer te zetten. Dat is niet zo gezellig als de laptop op de schoot en in de zetel. Die is al niet meer echt draagbaar sinds Emeron hem op de grond trok. Hij werkt namelijk alleen maar met een aangesloten muis. Dus heb ik daarbij het matje nodig en word het meer een vaste PC.

Toch kwam er een groot licht op het einde van deze maand. Mijn kleindochter (die ik niet vaak zie) kwam Zondag op bezoek.

familie,fotos,verslag

Wij gingen samen met mijn oudste dochter en haar vriend op restaurant. Daarna even hier thuis. Wij maakten weer een paar foto’s samen en wisselden kleine geschenkjes. Daarna een warm afscheid met de belofte dat ze gauw terug komt!

* * *

Gisteren avond kreeg ik weer pijn aan een tand die al een hele tijd geleden pijn deed en waarvoor ik al een behandeling kreeg. Ik probeerde de pijn te stillen met alle soorten middelen maar geen resultaat.

Daar het weekend voor de deur staat nam ik mijn voorzorgen en belde naar de tandarts. Ik mocht deze avond al komen en nu is hij er uit, en de pijn is over.

Commentaren

Dat is een heel vertellement Emmy!
Zo zie je dat er toch veel gebeurt op een korte tijd .Het is ook maar best dat we niet weten weten wat de toekomst brengt . Ik hoop dat de problemen met die ticketten toch vlug opgelost mogen zijn ,want anders is het wel een dure grap.
De kleine Emeron ziet er wel een kapoen uit en nu hij rondloopt moet je ogen op je gat hebben hé!!
En dan een onverwacht blije dag met je kleindochter.Dat deed je zeker een groot plezier.
Hou je goed Emmy!!
Dat was ook een vlugge oplossing,tand eruit enpijn gedaan. Er was wellicht niet veel meer aan te doen.

Gepost door: magda | 01-12-11

Reageren op dit commentaar

dat is een hele boterham hé Emmy,maar in een maand kan er wel veel gebeuren.je kleinzoontje is al een flinke jongen die iedereen doet lachen met zijn charmes.ik hoop toch dat je je geld terug krijgt van de vlieg tickets,anders is het maar een dure grap hoor.

Vrede in ons hart,
Is ons grote geluk
Fijne dag gewenst.

Gepost door: dolfijntje | 02-12-11

Reageren op dit commentaar

Het is een scheetje, die kleinzoon van jou! :-) En die kleindochter ziet er ook een schatje uit! :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 02-12-11

Reageren op dit commentaar

kleinzoon is een echte hartenbreker hé, die krijgt vast van iedereen alles gedaan :-)

verder heuglijke dingen en verdrietige
het leven met z'n ups en downs

Gepost door: fotorantje | 02-12-11

Reageren op dit commentaar

Amai Emmy, dat was een bewogen periode moet ik zeggen. Jouw kleinzoontje dat jullie zoveel geluk schenkt, een triestig afscheid van je neef, dan weer het bezoek van een kleindochter die je niet zo vaak ziet ...
(maar toch voor altijd aanwezig is in jullie harten, )de uitstapjes ... allemaal dingen die bij het leven horen Emmy. En idd, heel grappig zijn die foto's met die petten op ... 'k Geniet ervan ... :-) !


Zwaai zwaaaaaaaaaaaaaai ... :-)))) !

Gepost door: klaverke | 03-12-11

Reageren op dit commentaar

Fijn Klaverke dat je kwam zwaaien ;-) ik dacht al dat er iets niet pluis was :-{

Gepost door: emmy | 03-12-11

Vrede in ons hart,
is ons grootste geluk
een heel fijn weekend gewenst,geniet ervan!
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 03-12-11

Reageren op dit commentaar

Hoi Emmy, een bewogen en drukke maand heb je achter de rug.
Het gaat zeker snel voorbij ... en we zijn al begin december, een maand die meestal ook voorbij vliegt met al de drukte van de Sint en dan de feestdagen.
Bloggroetjes en tot een volgend bezoekje.

Gepost door: Chris | 04-12-11

Reageren op dit commentaar

Na lange tijd komen we hier weer een kijkje nemen.
Nog altijd een mooi blogje !
groeten
md

Gepost door: md | 05-12-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.