06-10-11

Tweestrijd

Herfst-vert.jpgOktober begint er treurig uit te zien. Niet alleen het weer maar ook het nieuws dat ons bereikt.

Het mooie zonnige weer van verleden week, deed mijn zoon even wegdromen naar vroeger, toen hij, als jongeling, naar het Zuiden van Frankrijk ging. De zon, familie, vrienden. Waar op ik hem zeg dat alles veranderd is met de jaren.

En dan ineens…krijgen we een telefoontje van die vrienden. Niet hen zelf maar hun dochter vertelt ons dat haar mama uit hun midden is gehaald. Het vreselijke K-monster sloeg toe.

Ik denk er bij , "is de tijd van onze leeftijdsgenoten aangebroken.?"

Als we echter twee dagen er na weer telefoon van onze familie krijgen, weet ik dat er geen leeftijd op staat. Dit keer slecht nieuws over de neef van mijn man, waar hij een heel jaar verbleef, een tijdje geleden. Hij is weer opgenomen en er is niets meer aan te doen. Hoe lang weet niemand. Uren, dagen of…?

Heel onze plannen om naar Zweden te gaan raken in de war. We voelen ons slecht door het nieuws en weten niet wat gedaan. Tot vandaag was het een tweestrijd. Gaat mijn man naar Frankrijk en ik naar Zweden? Is het nu nodig om al te gaan? En geeft het geen rare indruk op de jongen als iedereen opeens bij hem komt?

We gaan nu toch samen naar de doop van ons kleinkind en Dinsdag kan mijn man naar het Zuiden vertrekken. Hopelijk krijgen we genoeg tijd om er voor iedereen te zijn.

Het feestgevoel is er echter af.

 

Commentaren

pfff, ik kan begrijpen dat het feestgevoel weg is
het K monster blijft maar toeslaan
Het zweedse kleinkindje heeft natuurlijk 'recht' op een happy feestje, voor dat kindje kan je wel nog iets doen, proberen er het beste van te maken
Zo dicht bij elkaar, leven en dood
de dood die altijd te vroeg komt en het leven die verder blijft gaan
veel sterkte Emmy

Gepost door: fotorantje | 06-10-11

Reageren op dit commentaar

Bedankt An. Een moeilijk moment is het, zo tussen twee vuren.
Niet te onderschatten zo in een Italiaanse familie!
Groetjes.

Gepost door: Emmy | 06-10-11

och Emmy wat erg .Ik begrijp dat de reis naar het Noorden niet meer zo vrolijk is voor jullie en ook dat er een tweestrijd is van " wat moeten we nu doen". Het overvalt jullie.Maar ik ben er zeker van dat wat je ook beslist ,het met een goede bedoeling is.Ik wens je sterkte in deze toch moeilijke dagen.
Probeer te genieten van de doop van het kleintje want daar heeft het kindje en zijn familie toch recht op .
En veel sterkte bij het bezoek naar het Zuiden.Liefs.

Gepost door: magda | 06-10-11

Reageren op dit commentaar

Ben blij dat die tweestrijd in ieder geval gestreden is en jullie toch ook naar Zweden gaan...een beetje vreugde tegenover zoveel verdriet maakt het leven toch dragelijker voor de achterblijvers...maar ellendig blíjft het hè..sterkte voor jullie hoor Emmy.
Groetjes!

Gepost door: mizzD | 06-10-11

Reageren op dit commentaar

oei wat een treurig nieuws, ja afscheid nemen van mensen die je lief had treurige tijd, veel sterkte hoor,en veel genieten van de doop van je kleinkind, groetjes

Gepost door: emily | 10-10-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.