24-09-10

***

Als wij het kunnen, genieten we er toch nu en dan van om iets te doen zonder de baby.

Zo gingen we onlangs naar een kaas en wijnavond. Ik kreeg kaarten van een lieve vriendin. Het was de gelegenheid om ze nog eens te ontmoeten. Vroeger zagen we elkaar één keer per week en dat al 15 jaren lang.

Het was een fijn weerzien. De kaas en de wijn smaakten in het gezelschap van mijn oudste dochter en haar vriend. Wat ben ik blij haar eindelijk weer samen met iemand gelukkig zijn.

Verleden week gingen we een dag naar Knokke. Mijn beste vriendin R.,vierde haar 65ste verjaardag. De echte datum was al een tijdje voorbij, maar het feest kwam er nu. Wij vertrokken al vroeg met de auto. Zo konden we even tot naar Sluis rijden. We kochten er vis en kuierden wat rond.

Daar we te vroeg waren voor het feest reden we door en gingen koffie drinken in Heist. Ik kwam er mijn nicht en kozijn tegen. We praatten even over en weer en dan gingen we een bezoekje aan mijn oudste zus brengen. Het was kort en toch hadden we veel gedaan.

Toen kwamen we iets te laat en mijn vriendin dacht al dat ik niet zou komen. De sfeer zat er al in met een duo van een accordeonist en een komische dame, die verscheidene sketches uitvoerde.

sized_Rosa 65.jpg

Mijn Limburgse vriendin, die nu ook bevriend is met mijn vriendin uit Knokke was er ook. Iemand die ik verleden jaar met Magda op de boterhammen in het Park ontmoette was er ook. Familie en de meeste vriendinnen van mijn vriendin kende ik al.

Die dag kreeg ik twee keer te horen dat er iemand schrok bij mijn verschijning. Eerst mijn zus en dan mijn vriendin L. Ze dachten dat mijn lieve mama voor hen stond.

Dinsdag gingen we met onze kleinzoon naar de weging, bij Kind en Gezin. Hij doet het goed en weegt nu 7,740 en meet 66cm. Morgen is hij 4maand oud. Sinds die dag eet hij patatjes met groenten.

Ze raden dat nu zo aan om eerst met groenten te beginnen in plaats van met fruit. Ik dacht dat het was omdat ze dan gewoon worden aan zoet bij fruit en dan moeilijk doen als je hen groenten geeft.

Het is echter omdat ze beter gekookt eten verteren. Alles verandert met de tijd hé.

Ik had nog nooit zo een gemakkelijk kind om met vast eten te beginnen. Hij vond de aardappel met worteltje meteen lekker. De tweede dag kreeg hij nog eens hetzelfde. Vandaag gaf ik hem prei met aardappel en ook dit ging goed binnen. Ik heb me toch maar bij een paar lepeltjes gehouden voor het begin.

Emeron 2010 013.jpg

Volgende week heeft mijn schoondochter een week verlof en zo ben ik ook een paar dagen vrij.

Ik heb meteen een reisje van 3 dagen naar Amsterdam geboekt. Daar wou ik al een hele tijd naar toe. Ik ben benieuwd wat het geeft…

21-09-10

Mijmeren

Zoals ik al zei, geef ik mijn ogen de kost bij het wandelen.

Ik ben al buiten in de vroege morgen en zie de mensen in de weer als mieren.

Ze haasten zich naar hun werk, naar school of de kinderopvang. Ik zie geen andere reden om vroeg op pad te zijn. De trams en metro’s zitten behoorlijk vol en ik ken ook de plaatsen waar de meesten af stappen.

Auto’s staan in de file. In de meeste zit maar één persoon en ik vraag me af of ze het niet moe zijn zo, iedere dag, aan te schuiven. Zonder er bij te bedenken dat ze dan nog een parkeerplaats moeten vinden!

Ik zie een bezem tegen een elektriciteit paal staan. De gemeente werker denkt zeker dat de borstel het alleen gaat aan pakken. De arbeider staat zijn koffie of zou hij al toe zijn aan een pintje, aan de toog in het café te drinken.

Een eindje verder, bij de kruidenierswinkel, staat de borstel, een roze met een witte steel met rode hartjes, ook op zijn baasje te wachten.

Vuilzakken staan al een paar dagen, of is het al een paar weken, aan de deur van een groot huis. De vuilniskar heeft ze laten liggen omdat het juiste vuil, niet in de juiste zakken zit. De bewoner neemt de moeite niet om ze binnen te halen en er iets aan te doen.

Aan een ander gebouw lagen er al een paar dagen, een heel pak magazines over de stoep verspreid. Helemaal verkreukeld door de regen van een paar dagen geleden. Ze hadden er misschien geen koord rond gedaan. Vandaag waren ze toch verdwenen.

Bij het voorbij gaan van een paar appartementsgebouwen, ruikt het lekker naar poetsmiddel. Ik zie dat er een paar onderhoud mensen, van een poetsfirma bezig zijn. Ze deden een hele rij gebouwen.

En nu denk ik er aan, hoeveel werk en strijkwinkels, met dienstencheques, ik op mijn weg tegen kom. Dat lijkt wel een nieuwe trend, maar toch overdreven! Te veel is te veel!

En zo ben ik weer thuis na een weldoende wandeling. Het kindje slaapt al weer in zijn wandelwagen. Straks gaan we naar Kind en Gezin voor de maandelijkse controle en een paar inentingen.

klavertje_vier.jpg

18-09-10

Hoera!

Emeron 2010 (193).jpgIk krijg tegenwoordig nogal eens kritiek over het feit dat ik mijn kleinzoontje bijna voltijds bij houd.

Sommige dingen zoals afspraken met vriendinnen moeten soms aangepast worden. Anderen denken dat ik alleen maar aandacht voor dit kind heb. Niets is minder waar. Al mijn kinderen en kleinkinderen heb ik graag en ben er zeker als ze hulp nodig hebben.

Aan dat laatste kleinkind zit echter een verhaal.

Mijn man zeurde al en hele tijd over het feit dat hij ouder word en zijn ogen zou sluiten zonder  ooit (nono) opa geweest te zijn van eigen kinderen.

Hij heeft twee zonen. De oudste is niet gehuwd en zal misschien geen kinderen meer hebben.

Onze jongste is nu 3 jaar gehuwd. Mijn schoondochter wou eerst enkele jaren werken en dan pas aan kindjes te denken.  Maar dat schrijnend gezeur van mijn man trof hen diep.

Verscheidene keren vroeg mijn schoondochter of wij eventueel voor een kindje wilden zorgen als het zo ver zou zijn. Ze heeft een goed draaiende taverne en werkt vele uren.

Wij beloofden dat we dat zouden doen.

Toen was ze in verwachting maar een paar maanden daarna kreeg ze een misval. Het was een groot verdriet.

Na een jaar was het weer zo ver. Na negen maanden kregen we een flinke kleinzoon. Mijn man zijn geluk kon niet meer op. Soms als hij naar het kindje kijkt lopen de tranen langs zijn wangen.

Het is de enige dat hun familienaam verder kan zetten. AAlleen mijn man kreeg jongens en nu...een kleinzoon!

Emeron 2010 (238).jpg

Hij heeft vele toekomstplannen met dat kind. Toch nijpt het soms bij mij als ik bedenk dat, als het 7 jaar zal zijn hij er 80 is.

Maar beter daar niet aan denken. Toen ik, indertijd een kind(mijn zoon) wou had hij ook het idee dat hij hem nooit zou zien opgroeien.Emeron 2010 (63).jpg

Nu heeft hij een volwassen zoon en een kleinzoon er bij ! Maar het is mémé die het grootste deel van de oppas heeft…

14-09-10

Op wandel

Jette en laken 2010-1.jpg

Jette en laken 2010.jpg

Jette en Laken 2010 011-tile.jpg

Op wandel met het oog in de lens...

06-09-10

Langs de straten...

Een zicht op het mooie glaswerk waar ik het in mijn vorige post over had:

BDSizer14.jpg
En een paar gevels waar ik iedere dag naar kijk en daarbij bedenk hoe fraai ze het maakten.
montage maison.jpg
sized_Jette en Laken 2010 023.jpg
sized_Jette en Laken 2010 031.jpg

01-09-10

Tussen Jette en Laken

Deze morgen al veel meer beweging in de straten dan anders. 1 september en dus weer naar school!

Kindjes met boekentassen op hun rug en mooi gekleed en gekamd stappen voor mij uit. Een klein jongetje die zeker voor het eerst naar school mocht sleurde al een veel te grote boekentas mee. Arm kind, hij gaat dat zeker nog een tiental jaren moeten doen.

In de metro hetzelfde tafereel. De meesten stappen het station vóór mij uit.

Ik rij verder, van Jette naar Laken, om zoals iedere dag, Emeron te gaan halen.

Dan wandel ik te voet met de kinderwagen terug. Het zou ook met de metro kunnen, maar ik ben altijd een beetje bang als ik die roltrappen op en af moet met de kinderwagen. Vele stations hebben nog geen lift.

Op mijn wandeling geniet ik geweldig. Er is veel te zien.

Ik doe niet altijd dezelfde weg. In het begin nam ik de zogezegde kortste weg. Maar deze leek me al gauw lang, uit verveling. Het ging eerst door een mooi park. Dan enkele straten in en uit. Langs de weg enkele grootwarenhuizen zoals Lidl en Aldi. Dat vind ik handig voor als het regent, om er te gaan schuilen. Daarna een laan met heel mooie huizen met een tuintje er voor. Het zijn bijna villa’s, maar dan aan elkaar. Dan een gewone straat waar de apotheek is. Daar kan ik dan de kindermelk kopen. Recht daar voor nog een parkje met pétanque, kinderspeeltuigen en een zandbank. Dan nog een eindje tot thuis.

Deze week was het jaarmarkt in onze gemeente. Ik nam dus deze weg. Heel de voormiddag op wandel tussen de kramen van de markt en de rommelmarkt. Ook de dieren, zoals de koeien, kreeg ik te zien.

Vandaag en sommige dagen neem ik nog een andere weg. Langs de ene kant van de boulevard zie ik ook weer van die mooie huizen met een tuin er voor. Veel vitreaux (glaswerk in lood) en prachtig bewerkte gevels. Aan de andere kant staan hier en daar grote gebouwen. Er tussen staan er huizen, met allen een andere architectuur. Huizen uit de jaren ‘50, ‘60 en later.

Dan zijn er dingen die me ergeren. Mensen die de vuilbak te laat hebben buiten gezet en hem op de stoep laten liggen, ten prooi van grote zwarte vogels die ze open trekken. Sluikvuil, alles wat ze niet meer moeten hebben word de straat op gezwierd. Containers voor afgedankte kleding waar bergen vodden naast liggen. Daar tussen weer vuiligheid.

Lege bierblikjes en wodkaflessen liggen hier en daar op straat of op de vensterbanken. Dat is typisch Oostblok…

Nu de vakantie voorbij is gaat de bouw ook weer aan het werk. Of er worden nieuwe daken gelegd. Ook voorgevels worden hersteld en gekuist. Dan zetten ze er een stelling voor, of ladders en liften, zonder beveiliging voor voetgangers. Soms moet je zelfs de stoep af en kan je niet eens de andere kant van de straat bereiken wegens andere hindernissen.

Ik zag zelfs een bestelwagen met het opschrift « Wij werken aan jullie veiligheid ». Hij stond op de stoep en blokkeerde het zebrapad aan de andere kant, waardoor ik mij tussen de auto’s van de parking moest wurmen.

Zijn daar dan geen regels voor?

Ik tracht in een volgende post enkele foto’s te plaatsen.