31-12-09

2010

sized_Nieuwjaar 2010

nieuwjaar2

sized_Nouvell an 2010 Voeux

30-12-09

Gezelligheid

Deze laatste tien jaren vlogen voorbij als een wervelwind…

Ik weet nog hoe iedereen uitkeek naar dat speciale jaar, een nieuwe eeuw, 2000! Het leek een magisch getal. Nu zijn we al 10 jaar later!!

2000 vierden we aan de Azuren kust. Dit jaar zullen we kalm, en waarschijnlijk alleen, de overgang van oud naar nieuw beleven.

De eerste dag van het jaar komt mijn kroost om de traditonele zuurkool te eten.

Vandaag al de inkopen gedaan. Ik bereid namelijk de zuurkool op de wijze van mijn mama, met gehakt balletjes met rijst in verwerkt en dan in de zuurkool gekookt.

Schoonzoon eet dat niet zo graag en vroeg er op Provencaalse wijze. Hij moet het maar weten als hij geen zuurkool zal gegeten hebben…Mij allemaal goed. Morgen dus nog wat aan het fornuis staan.

Voor ons zelf ga ik het gezellig maken. Een aperitief met hapjes en een fondueschotel. Als dessert Tiramisu van het huis. Dansen zullen we wel niet . Vuurwerk zal er wel zijn hier in de straat dat we er zelf geen moeten maken. Ik vertel nog wel hoe het geweest is.

Vandaag is het de uitgerekende dag dat mijn nichtje moet bevallen en ik nog eens groot tante word. Heb er nog niets van gehoord…

Gisteren keek ik naar mijn Kerstgeschenk, de DVD "Loft". Mijn man zorgde voor de gezelligheid met een lekkere koffie.

sized_decembre 2009 129

29-12-09

Speciaal

Het jaar loopt weer ten einde. Na dit feest, is het weer aftellen naar mijn verjaardag.

Een heel speciale dit jaar.

65 en met pensioen.

Wat moet ik dan nog doen.

Zeker niet rouwen

Alvast een feestje bouwen.

Familie, vrienden en kennissen

Wil ik hierbij niet missen.

Wie stuurt mij een idee voor originele uitnodigingen? Maakte je al zo’n feest mee, hoe ging het er aan toe? Hapjes, eten, muziek, waar, enz…

Je kan het in mijn E-mailbox of bij de reacties droppen.

***

Let intussen op mijn teller die gaat naar de 500.000!(laat weten wie je bent)

En heb je al jou jaaroverzicht klaar?

druiven

 

28-12-09

Heimwee of herinneringen op muziek?

Deze nacht droomde ik van iemand die ik helemaal uit het oog verloor. Het was een zoete droom.

Bij het opstaan dacht ik aan die periode. Het was toen dat ik mijn man leerde kennen. Van de ene gedachte op de andere, dacht ik dat het is alsof er een einde komt aan zeven, mindere, jaren. Ik deel mijn leven ongeveer zo in. Zeven vette jaren, zeven magere jaren. Alhoewel het niet echt per zeven gaat!

Alles lijkt goed te lopen, toch maakt te veel van het goede mij bang.

Marco, die eigenlijk Alfredo heet (maar dat is weer een ander verhaal) keek naar een Italiaans programma op TV en ik zette mij achter de PC op zoek naar het liedje dat ik van uit de woonkamer hoorde. "Een gitaar, duizend illusies".

En dan viel mijn oog op een titel van een plaatje die ik bij hem vond en kreeg:"Romanella".

Alf. kwam achter mij staan en ik koos iets waarvan hij goede herinneringen aan mij overhoud.

Na een paar gekende liedjes uit die jaren belandde ik bij mij favoriet van altijd, namelijk Demis Roussos, met een liedje dat men niet zo veel hoort: "Romantica"

In het begin dat we bij elkaar waren hadden we veel Griekse kennissen en vrienden en zo werkte hij ook in een paar Griekse restaurants. We waren gedurig in Griekse sfeer. We zijn er zelfs 99% zeker van dat we onze zoon na een nachtje Griek verwekten!

Daarom zet ik Zorba hier.

Zoveel heimwee dat die man hierin uitgaf is niet te beschrijven, net zoals ik soms naar iets terug verlang…

Dromen mag, zelfs met open ogen.

27-12-09

Jaaroverzicht 2009 (stokje)

Zoals ieder jaar is het moment aangebroken om een overzicht van dit jaar te maken. Enkele mindere momenten maar ook heel veel positieve gebeurtenissen.

Ik begon het jaar met een blog stop. Besefte doch gauw dat het de moeite niet was en dat er meer lieve bloggers, dan spelbrekers, op het net zitten en nam dus de draad weer op…

hart schrijven

Weet je nog? In januari had het hard gevroren en men kon zelfs op de Damse vaart schaatsen. Dat was al niet meer gebeurd sinds de jaren ’60.

De laatste dag van deze koude maand werd ik weer een jaar ouder. Nog eentje tot mijn pensioen.

Wij kregen nieuwe huurders en zij kregen op hun toer een baby.

Rachel, mijn grootvaders nicht, en onze naamdraagster, vierde haar 102de verjaardag.

Het minder leuke was dat ze een paar maand later stierf. Normaal want niemand kan ze kwalijk nemen dat ze na zo’n lang leven, eindelijk ter ruste gaat.

Er vielen dit jaar weer een hele rij jonge bekenden weg. Jasmin, Patrick Swayze, Michaël Jackson, en zo kun je nog een stukje verder gaan…Ook onder de bloggers gingen er heen.

De leukste momenten waren toen ik blogmaatjes ontmoette. Eens in Aalst op de boekenvoorstelling van de Inge’s. Kaatje Grauwls, Geert, Kimmekepunk en Omaatje zonder blog. Sorry als ik daar iemand vergeet.

En dan de grote blog ontmoeting in Wachtebeke, de BBB (Blije Bloggers Bijeenkomst. Daar hadden Nana, Jientje en Bientje voor gezorgd.

Heerlijke dag, die zeker dit jaar nog eens moet overgedaan worden.

In Knokke bracht ik samen met Magda, een bezoek aan watervrouwtje. Een reuze fijne namiddag!

Magda kwam naar Brussel om haar "Boterhammen in het Park", samen met mij, op te eten. Heel wat bekenden en ook minder bekenden voor mij, onder hen.

En dan vond ik ineens mijn jeugdvriendje op facebook terug! Hij kwam, samen met zijn vrouwtje, bij ons eten. Dat was een leuk weerzien na 52 jaar en we haalden zoete herinneringen boven uit onze kindertijd.

Glitter%20allerlei%201%20(19)

 

We reden een paar keer naar Brugge voor de Vereniging Vlaanderen-Lusitania.

Zag eindelijk een schoolkameraadje terug na vele jaren. We hadden haar niet gevonden voor de klas réunie’s die we hielden. Ik kreeg op Kerstdag minder goed nieuws over haar (hersenbloeding, operatie), maar alles komt goed.

In Begijnendijk gingen we eten voor de partij van Willy, en weer zaten we in de blogwereld met Rosita, Lordje en de buurvrouw

Bezoek uit Zweden en een citytrip naar Lissabon namen we er nog bij.

De mooiste momenten waren toen ik mijn kleindochter eens kon in mijn armen nemen en het grote nieuws dat we in verwachting zijn van een 7de kleinkindje!

Nu wachten we nog, in deze 3 laatste dagen van het jaar op de baby van mijn nichtje. Zo word mijn jongste zus voor de eerste keer oma.

moeder_kind

De som van dit jaar is dat ik héél véél mensen ontmoette en dat ik er énorm van genoten heb. Het mag een geslaagd jaar heten.

Dit keer geen linken, je kunt het allemaal lezen in mijn archief, maand na maand, in de linker kolom van mijn blog.

Mijn teller staat, dank zei jullie, mijn trouwe bezoekers, op ongeveer 1500 van een half miljoen. Zou ik dit nog dit jaar kunnen halen?

BedanktAllemaal

Jou overzicht van het jaar 2009? (stokje)

26-12-09

Kerst in familiekring

Ik dacht dat we een kalme Kerst zouden vieren, zonder veel chi-chi en zonder pakjes. Dat is al eerder zo afgesproken.

sized_Noël 2009

Eén van mijn dochters en haar gezin gingen bij de schoonouders en wij, de alleenstaanden, groepeerden ons om samen iets te eten.

sized_Noël 20091

De kalme Kerst, dat was zonder het enthousiasme van mijn kinderen en kleinkinderen gerekend.

Iedereen had zijn steentje bij gedragen. We gingen naar mijn oudste die voor een mooi decor gezorgd had.

sized_Noël 20092

Van het aperitief met hapjes tot aan het dessert, toch geschenken voor iedereen en het plezier zo met zijn allen samen te zijn zorgde voor de nodige, uitbundige sfeer !

sized_Noël 20093

 

sized_Noël 20094

 

sized_Noël 20095

Op Kerstdag zelf gingen we voor de koffie bij mijn jongste dochter en we verlengden het Kerstfeest nog wat met een Chinees etentje bij hen.

sized_Noël 20096

Ik voel me als een prinses te rijk met zo'n familie...

24-12-09

Kerstavond

Kerstwensen.

23-12-09

Vertelling uit vroegere jaren

Kerstdagen thuis als kind.

Wij verhuisden toen heel dikwijls. En ik weet niet waarom maar het was altijd zo rond Kerstmis.

Voor niets op de wereld had mama dan de Kerstsfeer in huis willen missen of aan ons te geven. Hoe krap ze ook zat nooit merkten we daar iets van. Ook niet dat papa er heel dikwijls niet was…

Hij zorgde wel voor de kerstboom. Meestal eentje die hem de weg versperde. Het waren toen nog allemaal echte. Ik weet eigenlijk niet of ze toen al Kerstbomen in de winkels verkochten. En als ik het bedenk liep het bos vol in die dagen.

In het begin waren er als verlichting alleen kaarsjes. Dat waren er geribbelde van ongeveer 10cm. Witte, gele, lichtroze en lichtblauwe. Je stak ze in een houder die je, aan de takken, kon vastknijpen net zoals die vogeltjes van toen.

Al het gerief voor de boom was uiterst breekbaar. Mooie bollen, kegels, sterren uit geblazen glas. Als sneeuw glaswol. Daar mochten we niet aan komen want je kreeg er jeuk van. Later gebruikte mama watten daarvoor, die ze ragfijn opentrok.

Eens vatte de boom vuur. Mama was er vliegensvlug bij met een deken die ze er over gooide. De schade bleef beperkt.

Het jaar daarna kregen we echte elektrische lampjes. Deze waren van glas en in alle soorten vormen. Sneeuwmannen, lantarens, kerstbomen, druiven, ijspegels, enz…

Vóór je ze op de boom hing, was het raadzaam ze eerst even te controleren. Als er eentje stuk was ging het hele snoer niet meer. Eén per één moest je ze dan vervangen en zien wie de schuldige was.

De kerststal die toch het enige echte gebeuren van die nacht voorstelt ontbrak er zeker nooit!

En terwijl mama de boom versierde vertelde ze ons hoe het bij haar geweest was.

Daar zetten ze de boom pas op Kerst avond. Als versiersel hingen er zelfgemaakte koekjes, noten en chocolade in zilverpapier gedraaid met kleurige strikjes aan. Noten en chocolade in zilverpapier gedraaid en die mochten ze er dan af nemen als versnapering. Uit hout gemaakte dingetjes maakten het geheel mooi.

’s Nachts gingen ze allen samen naar de middernachtmis in het dorp, soms heel ver, te voet door de sneeuw.

Wij mochten voor het naar bed gaan Bengaalse stokjes aansteken. Nog iets dat onze ogen deden stralen, dat kleine vuurwerk.

feu de bengale

 Mama zorgde altijd dat dit op een veilige manier gebeurde.

Op kerstdag zelf kwam er, net zoals bij haar thuis, kalkoen op tafel.

Niet uit de winkel maar zelf gekweekte. Als we geen hof hadden werden ze groot gebracht bij een vriend van papa.

Veel later wist ik pas dat die vriend van papa niemand minder was dan de nonkel van Magda. Ik leerde haar pas langs de blogs kennen.

En…iedereen stuurde nog kaartjes met de post!

kerstkaart

Was het koud dan kon deze moedige man, de postbode, overal terecht, om zich even te verwarmen aan de kachel of met een sterke druppel.

22-12-09

* * *

Moeder zijn is alles geven

zorgen, lijden, liefde en leven

Moeder zijn is alles derven

alles.... en tevreden sterven

kaars en bloem

In deze dagen, aanloop naar feesten,

 

is de mama van ons aller blogvriendin Mizzd,

 

plotseling overleden.

 

 Dat zal haar verdriet, dubbel zo hard doen aan voelen.

 

Innige deelneming Mizzd aan jou  en  je familie.

21-12-09

Eerste Kerstmis

Kerstmis. Voor zover ik achteruit kijk, herinner ik mijn aller eerste Kerstmis zo :

" Ik moet zo wat 5 jaar geweest zijn. Het was na de oorlog '40-'45 en wij woonden in bij mijn mémé. Papa was er een tijdje niet en mama (was een vreemde) moest voor de kost gaan werken. mémé kwam uit een boerenfamilie en die kenden alleen hard werken. Ik denk niet dat er daar ooit versiering of een kerstboom kwam. Iedereen was dol op mama omdat ze alles zo warm en knus kon maken.

Mama ging dus werken als diensmeisje. Ze werkte verscheidene dagen in de week bij een Engelse familie. Ze hadden een grote villa in één van de paadjes die naar het Zoute leiden.

Die Kerstavond, vroegen ze haar om te blijven, om het eten en het huishouden in goede banen te leiden. Ik mocht mee en aan die dag heb ik mijn eerste mooie Kerst herinneringen. De hele dag speelde ik met de twee kinderen, Daggy en Lily. Er stond een enorme kerstboom, heel mooi versiert en er lagen hopen pakjes onder.

De villa had hoekjes en kantjes waar je goed verstoppertje kon spelen en een grote rieten wasmand met een deksel er op. Daar konden we ons in verbergen en zelfs laten rollen als een ton.

 Een stukje trap die je open kon klappen, waar je onder kon gaan. Dat zag je in sommige huizen ook. En een voutekamer. Dat was een kamertje halverwege de trap, die zeker in een verloren hoekje, als dusdanig werd omgebouwd.

‘s Avonds, het was al donker toen mama gedaan had met werken en voor we vertrokken nam de mevrouw van dit huis mij bij de hand en ging tot aan de kerstboom waar ze mij een pakje in de hand stopte. Het waren twee mooie haarspelden voor onder aan mijn vlechtjes te vestigen. Er zat een zacht, zijden papiertje rond.

Ik weet niet of er nog zo’n spelden bestaan. Je stak je haar daar tussen en dan met een klepje klikte je die dicht. Boven het metalen gedeelte lag er een laagje wit bot (plastic was er toen niet) en daarop waren een reeks zwemmende zwaantjes geschilderd.

Heel het tafereel zie ik nog, ieder jaar voor ogen, alsof het gisteren was. Ik moest er uit gezien hebben als in een plaatjesboek met mijn manteltje, mijn vlechtjes en stralende ogen om dit geschenk.

kind

 

Ik denk dat alleen mensen van mijn leeftijd begrijpen hoe ik het bedoel. Er was nog geen overvloed en verspilling. Kleine dingen maakten grote vreugde...