21-12-09

Eerste Kerstmis

Kerstmis. Voor zover ik achteruit kijk, herinner ik mijn aller eerste Kerstmis zo :

" Ik moet zo wat 5 jaar geweest zijn. Het was na de oorlog '40-'45 en wij woonden in bij mijn mémé. Papa was er een tijdje niet en mama (was een vreemde) moest voor de kost gaan werken. mémé kwam uit een boerenfamilie en die kenden alleen hard werken. Ik denk niet dat er daar ooit versiering of een kerstboom kwam. Iedereen was dol op mama omdat ze alles zo warm en knus kon maken.

Mama ging dus werken als diensmeisje. Ze werkte verscheidene dagen in de week bij een Engelse familie. Ze hadden een grote villa in één van de paadjes die naar het Zoute leiden.

Die Kerstavond, vroegen ze haar om te blijven, om het eten en het huishouden in goede banen te leiden. Ik mocht mee en aan die dag heb ik mijn eerste mooie Kerst herinneringen. De hele dag speelde ik met de twee kinderen, Daggy en Lily. Er stond een enorme kerstboom, heel mooi versiert en er lagen hopen pakjes onder.

De villa had hoekjes en kantjes waar je goed verstoppertje kon spelen en een grote rieten wasmand met een deksel er op. Daar konden we ons in verbergen en zelfs laten rollen als een ton.

 Een stukje trap die je open kon klappen, waar je onder kon gaan. Dat zag je in sommige huizen ook. En een voutekamer. Dat was een kamertje halverwege de trap, die zeker in een verloren hoekje, als dusdanig werd omgebouwd.

‘s Avonds, het was al donker toen mama gedaan had met werken en voor we vertrokken nam de mevrouw van dit huis mij bij de hand en ging tot aan de kerstboom waar ze mij een pakje in de hand stopte. Het waren twee mooie haarspelden voor onder aan mijn vlechtjes te vestigen. Er zat een zacht, zijden papiertje rond.

Ik weet niet of er nog zo’n spelden bestaan. Je stak je haar daar tussen en dan met een klepje klikte je die dicht. Boven het metalen gedeelte lag er een laagje wit bot (plastic was er toen niet) en daarop waren een reeks zwemmende zwaantjes geschilderd.

Heel het tafereel zie ik nog, ieder jaar voor ogen, alsof het gisteren was. Ik moest er uit gezien hebben als in een plaatjesboek met mijn manteltje, mijn vlechtjes en stralende ogen om dit geschenk.

kind

 

Ik denk dat alleen mensen van mijn leeftijd begrijpen hoe ik het bedoel. Er was nog geen overvloed en verspilling. Kleine dingen maakten grote vreugde...

Commentaren

hey Emmy wat een mooi kerstverhaal van jou,maar er zit er ook wel een beetje een boodschap in.nu er kerstgeschenkjes gegeven word zijn we soms niet tevreden wat we krijgen,maar het is niet de duurste of groote dat telt,maar als het gegeven is met je hart,dat is het belangrijkste
liefs dolfijntje

Gepost door: dolfijntje | 21-12-09

Reageren op dit commentaar

Emmy Een goede avond gewenst , en dat is waar wat hier staat , en zeker was er geen overvloed en verspilling , het was elk zijn brokje als er waren.
de groetjes van gentiel

Gepost door: uiltje5 | 21-12-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.