22-04-09

De schipper

Onlangs verdween er een groot artiest, Nand Buyl. Ik kende de man vooral als « de schipper ».

Bij het horen van dat nieuws kwamen er heel wat herinneringen boven.

« Schipper naast Mathilde »!

In de tijd, net vóór de jaren ’60, woonden wij in Limburg.

Niemand had een télévisie in huis, uitgenomen de plaatselijke bakker. Daar hadden ze wel twee TV’s. De man had er al één en won er nog één met de duivensport.

Hij had een groot bedrijf en voerde brood rond met paard en kar. Buiten zijn huis stond er zoiets als een opslagplaats op het erf, daar bracht hij één van die toestellen onder.

Mits afspraak mochten we ‘s avonds, twee maal in de week, in die kamer naar tv komen kijken. Met afspraak bedoel ik dat wij van onze ouders naar de bakkerij moesten gaan vragen of we die of die avond mochten komen met zoveel personen, waaronder x aantal kinderen. Als er iets bijzonders was mochten de grote mensen eens een dag meer komen.

Het was alsof we naar de bioscoop trokken, maar dan gratis. Als er genoeg stoelen stonden konden de kinderen ook zitten. Anders moesten we op de grond of tegen de muur op het een of ander pak gaan zitten. En we moesten op tijd zijn voor het journaal begon, want anders mocht je niet meer binnen.

In de zomer was het nog leuker. Dan zette hij de tv aan het venster en konden we buiten blijven zitten om te kijken.

Het beeld rolde nu en dan door. Zelf mochten we niet aan het toestel komen. We moesten dan de dienstmeid in het grote huis gaan halen om aan dat knopje achteraan de tv te draaien. We verdachten haar er dan wel eens van dat ze met opzet het beeld helemaal naar de knoppen hielp en dat we een tijdje niets zagen.

Heel dikwijls zag je dan ook het testbeeld tevoorschijn komen of was het alsof de film was gebroken. Dan hoorde je Jef Burms zingen van: « Even geduld de film las is gebroken… »

Tussen twee programma’s, die iets te lang duurden om elkaar op te volgen, zag je een filmpje met een treintje waar « interludium » op stond geschreven. Dat muziekje kenden we gauw van buiten.

Maar het mooiste programma voor ons was wel « Schipper naast Mathilde ».

Hier kun je een hele aflevering bekijken. Deze programma's waren meestal in direkt vanuit de studio, en er is niet veel filmmateriaal van over.

Na de tv avond gingen we bijna stoetsgewijs naar huis. De ouders praatten gezellig over van alles en wij kinderen liepen voor hen uit. Dat was pas een gelukkige tijd…

Commentaren

goeie middag Emmy dat zal wel zijn dat het een mooie tijd was,samen naar tv kijken met andere mensen,nu is dat niet meer het geval jammer eigenlijk groetjes dolfijntje

Gepost door: dolfijntje1 | 22-04-09

Reageren op dit commentaar

ja emmy,dat was zeker een gelukkige tijd want dan waren ook nog veel jonger,ikzelf heb de serie nooit gezien ik kan dus geen mening over geven,
en vind jij ook dat er vroeger meer plezier was voor de jeugd echt plezier of zie ik dat verkeerd
nog een goeden avond

Gepost door: aquarius | 22-04-09

Reageren op dit commentaar

Van voor mijn tijd, maar mijn ouders praatten er vaak over.

Gepost door: els | 22-04-09

Reageren op dit commentaar

Zag ik vroeger ook altijd naar....fijne avond

Gepost door: Yolanda | 22-04-09

Reageren op dit commentaar

Niet te geloven Hoe wij daar van hebben genoten bij ons thuis want wij waren bij die die paar mensen in het dorp in de kempen die zulk een prachtstuk in huis hadden.
Maaaaaaar we hadden bij die uitzending ook een echte cinema zaal,precies wat je daar beschrijft.
Ik kreeg gewoon een rilling wanneer ik het las,want nu begrijpen we pas hoe "rijk" wij wel moeten geweest zijn,bij manier van spreken zou mijn toffe tweeling broer zeggen.
Groetjes

Gepost door: Ma Elly | 22-04-09

Reageren op dit commentaar

dikke knuff Geef je hart en geef wat warmte
Zo maar aan een der armste
Geef een schouder of een arm
Zij die koud zijn worden warm

Toon medeleven soms met een traan
Daar hebben mensen dan iets aan
Laat je gevoel naar buiten komen
laat vrede in ieders hart weer wonen

Stop de ruzie en de oorlog
Waarom vecht men nu toch nog
Er is al zoveel pijn en wee
Waarom is men nooit tevree

En laat ons kijken om ons heen
Veel mensen zijn nu heel alleen
Begin met de vrede in je hart
Dan word geluk vanzelf gebracht






http://www.bloggen.be/casperke_01" target=_blank>http://i44.tinypic.com/rapafb.jpg" border=0>






Liefs Molly

Gepost door: casperke | 23-04-09

Reageren op dit commentaar

hallo Emmy echt nostalgie is dat, schipper naast Mathilde
heb die ook nog gezien in die tijd
't was genieten om dat nog eens terug te zien
fijne dag nog verder
groetjes

Gepost door: Borriquito | 23-04-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.