31-01-09

Ik ben al...

Realiseer je je wel eens, dat we het eigenlijk alleen maar leuk vinden om ouder te worden, zolang we nog kind zijn?
Zolang je nog onder de 10 jaar bent, vind je verjaren zo geweldig, dat je denkt in maanden.
"Hoe oud ben je"? "Ik ben 8 en een half"!
Je bent nooit 36 en een half, maar je bent 8 en wordt al bijna 9....
Zo werkt het!
Dan wordt je tiener; nu kan niemand je nog tegenhouden....
Je springt meteen naar het volgende getal.
"Hoe oud ben je"? "Ik wordt 16" !
En dan komt de geweldigste dag in je leven....Je wordt 21 !!!
Zelfs de woorden klinken feestelijk...
Maar dan wordt je 30....ooooh, wat gebeurt er nu?
Klinkt al behoorlijk belegen...
Wat is er veranderd?
Je wordt 21,
Je wordt dan 30,
Je loopt tegen de 40,
Je bereikt de 50,
Je bent al 60,
Tegen die tijd heb je al zoveel snelheid opgebouwd, dat je al snel de 70 raakt.
Daarna, begin je de maanden, weken en dagen te tellen.
Je bereikt de woensdag, je haalt de 80, je bereikt de lunch.
En daar houdt het nog niet op.
In je negentiger jaren begin je terug te tellen....
Ik WAS pas 92 !
Als je over de 100 gaat, gebeurt er iets vreemds.
Je wordt weer een kind; "ik ben 100 en een half....
Leeftijd is iets vreemds hoor...

* * *

Vandaag ben ik jarig en zeg als je het mij vraagt: 

"Oeps, ik ben al 64!"

0-025

 

30-01-09

Nog niet...

De winter is nog niet voorbij.

janvier 2009 -vert

De kans om nog een paar mooie plaatjes te maken.

janvier 2009 045-vert

 

janvier 2009 048-vert

29-01-09

Blog Awards 2008

award win

De grote winnaar van de Awards 2008 is Borriquito!

Hij staat er zelfs met zijn twee blogs bij.

Proficiat Borri!

Ik was 1ste in de categorie "Lifestyle"

Proficiat aan al de andere winnaars

 hier kun je het in zijn geheel bekijken.

Gedicht.

Het is vandaag gedichtendag. Ik kan niet dichten en ben er de hele dag niet.

Dit gedicht werd gekozen als gedicht van het jaar. Je krijgt het vandaag gratis in de bibliotheek.

Men herkent ze van ver en van vroeger: altijd in rep en roer,
Altijd dat vertrouwde rumoer. Of wij het niet te koud hebben
misschien, dat onze jas wat hoger moet geknoopt, dat wij
die slechte vrienden beter kunnen mijden. Et cetera,

et cetera. Zij zijn van overdosissen voorzichtigheid vervuld,
van levenslang et cetera, stupide stuwingen in buik en boezem.
Fluorescente details, eeuwenoud van eenvoud: spermavlekken die zij
stil, met dromerige ogen uit de lakens van hun zonen wassen,

meisjes die zij halsoverkop uit de vrouwen moeten wissen
die zij tussentijds geworden zijn. Het kan in goede moeders
allemachtig sneeuwen, voornamelijk wanneer geen mens
het al verwacht, begin november, zodra de doden victorie kraaien.

Zij geven kleuters sjaals en wollen wanten mee. Bananen.
Iets dappers tegen tranen. En van hun eigen moeders die hun meer
en meer ontglippen, worden zij de laatste moeders. Tot zij
de handen wantrouwen die hen niet langer vasthouden kunnen.

November wordt het niet, november valt. Als avond.
Lucht verplaatst zijn diepste rood in bladeren van beuk en eik.
En wegens alles wat zij niet meer kunnen houden, houdt hij op:
hun wereld vol et cetera, et cetera en totterdood.

Luuk Gruwez

P.s.Vandaag krijgen wij de resultaten van de Blog Awards 2008. Ik ben er bij. Wachten nu op de oficiele lijst.

28-01-09

Avondje uit

Straks zijn we een avondje uit. Wij gaan eerst iets eten in de stad en daarna gaan we naar de AB waar we Stef Bos gaan beluisteren.

Morgen zouden we Ana Moura gaan zien maar deze voorstelling werd een tijdje geleden af gezegd. Spijtig...

Hopelijk word het een fijne avond. De liedjes van Stef hoor ik graag, al klinken ze soms weemoedig. Hier koos ik voor iets opgewekt maar toch niet helemaal positief.

Anderstalig

Onze huurders zijn nu helemaal verhuisd. Vandaag hebben ze nog eventjes mijn hulp nodig als tolk.

In de gemeente waar ze nu wonen moet je, of Nederlands praten of een tolk hebben. Dus ik ga het eens gaan uitleggen van het Frans in het Nederlans.

Gelukkig moet het niet van het Pools...dat is Chinees voor mij.

Verhuizen

27-01-09

6de map 6de foto

Bij mijn blogronde kwam ik een leuk spel tegen. Het gaat als volgt: 

Je gaat naar je afbeeldingen/fotomappen, je neemt de 6de map en daar de 6de foto. Zet die foto op je blogje en schrijf er iets over. Je kunt eventueel 6 bloggers uitnodigen in een reactie op hun blog, om hetzelfde te doen.

Ik kreeg geen reactie hierover maar vond het leuk om eraan mee te doen.Hier kun je de deelname van Callemie en Mizzd zien en lezen...

Dus nu aan mij.

sized_Photo mix 088

In mijn 6de fotomap, 6de foto, is het naar waarheid een foto van mijn man in dezelfde houding als ik op deze 7de foto  Ik waande me op de Titanic

Zoals je kunt zien was het in 2005. Ik had een citytrip geboekt, over en weer naar York met de P&O ferries.

De dag van ons vertrek kuierden we heel de dag rond in Brugge. In de vooravond namen we de bus naar Zeebrugge om in te schepen.

We kregen een cabine toegewezen met stapelbedden. We brachten de avond door in de verscheidene plaatsen op de boot, zoals de bar, het restaurant, de dansvloer met enkele attracties, het casino en de tax free winkels.

sized_6 YORK1

Er was behoorlijk veel wind en de hele nacht hoorden we een ketting tegen de wand van onze cabine slaan. Ik moest die nacht ook verscheidene keren opstaan om naar het toilet te gaan. Een hele gymnastiek iedere keer dat bovenste bed op en af.

's Morgens nog een goed verzorgd ontbijt, net zoals het avondmaal de avond er voor. Aankomst in Hull.

Dan de bus naar York. Veel te lang en het weer was ook niet om van te spreken. Het regende pijpestelen. Door het raam zag ik landschappen die er toch zo mooi zouden uit zien, als er maar een klein zonnetje had geschenen.

Het bleef de hele dag door regenen. Spijtig want York zag er toch leuk uit met zijn winkelcentrum en zijn historische gebouwen.

sized_6 YORK

We kochten er een paraplu en blijven redelijk lang en druipnat in een theesalon zitten.

Om 17h de tegenovergestelde richting terug met de bus naar de boot. Weer een nachtje op het schip met een heerlijk souper en 's morgens een rijkelijk ontbijt.

Terug naar Brugge station en onmiddelijk naar huis met de trein, te moe om nog even halt te houden in Brugge.   

26-01-09

Blauw

maandag bl

 

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water, wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier

Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenbladen wiegen
Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in m'n dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht

Om te leven, dacht ik, je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Als zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zal ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mij
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn

* * *

Boudewijn De Groot

24-01-09

"Fabeltjesland" Dendermonde

sized_kaars 1

Met innige deelneming aan de familie's van de twee engeltjes en hun verzorgster. Een bijzondere gedachte aan de nog gewonde kindjes en hun ouders , grootouders en familieleden. De gewonde volwassenen en aan iedereen die bij dit doevige gebeuren betrokken is, alsook de hulpverleners.

Te veel mensen werden weer eens beproefd om ze allemaal op te noemen.

Sterkte!

De malle molen

In de malle molen van het leven
Draai je allemaal je eigen rondje mee
De molen draait ook zonder jouw
Je paard blijft nooit lang leeg
Dus kom draai met die malle molen mee
 

Bij de malle molen van het leven
Staat iedereen te wachten in de rij
Wachten tot je mee mag doen
Het duurt misschien wel even
Maar voor iedereen is er een paardje bij
 
Eenmaal in de molen van het leven
In 't begin ben je misschien een beetje bang
Dan zal iemand je vasthouden
Totdat je 't alleen kunt
Want de mallemolenangst duurt nooit te lang

 
En die mensenlevens malle molen
Gaat door tot je er draaierig van bent
Maar jij blijft je toch vasthouden
Al vindt je 't niet leuk meer
Want naast de molen is te onbekend

paardemolen

liedje geschreven door Wim Hogenkamp