13-03-08

 

Na een goede nacht (maar 2x wakker), schiet ik deze morgen wakker. “8h15”! Dat is een kwartier vóór ik moet vertrekken!

Vlug koffie met een wafeltje, wassen, kleren aan en wegwezen.

mobieltjeIk zette nochtans mijn gsm aan om me te wekken, maar hij deed het niet. Zou hij het niet meer doen omdat hij deze week met een hoog, dubbel salto, in mijn schuimbad terecht kwam?

Ik had hem mee genomen uit veiligheidszorg. Dat dingetje dacht zeker als badmeester al onmiddellijk in te grijpen? ;-))

Ik heb de batterij er onmiddellijk uit gehaald, het toestel zo goed mogelijk droog gemaakt en 36 uur laten liggen. Bij het terug instellen heb ik het verkeerde uur ingetikt. Hij zou mij pas gewekt hebben om 19h30. (Tip: doe hem nooit onmiddelijk terug aan !)

* * *

 Ik voelde me super goed uitgeslapen en haalde nog de metro die ik gewoonlijk neem. Mijn dag zou vlot lopen.

De bus waarmee ik verbinding heb was ook nog niet voorbij. Dat zal 5 minuten wachten zijn. In die 5 minuten gebeurde het…

De bushalte op de drukke Bergense steenweg, waar de auto’s soms met hoge snelheid voorbij razen. Er is wel een rood licht, maar als het op groen staat, kunnen ze verder snorren.

Opeens zie ik een mooie blauwe moto afkomen en kijk hem ook achterna. Nog geen 50 meter verder zie ik hem een auto ontwijken die schuin gaat. Op het zelfde moment zie ik een wagen in tegengestelde richting zwenken om de autostrade op te gaan. Waarop de moto met alle geweld bijna frontaal op vliegt.

Ik hoor mezelf roepen: “ai, ai, oh neeee…” Het was gebeurd. Ik zie de man omhoog gaan en met een draai op de grond vallen.

Ik was zeker spierwit getrokken en trilde op mijn benen, net als de jonge man naast mij, die onmiddellijk de hulpdiensten oproept.

Onze bus komt aan en we rijden langzaam voorbij. De motorrijder ligt stilletjes in de armen van een toevallige voorbijganger, of de man met wie hij in aanraking kwam?

Mijn goed gevoel was verdwenen en de rest van de dag voelde ik me rot.

Ik vertelde het gebeuren aan iedereen met wie ik vandaag sprak en nu hier. Het helpt mij het niet meer zo voor ogen te zien.

Ik hoop morgen toch een vrolijker postje te mogen schrijven.

Kafer208Kafer208Kafer208

Commentaren

Gets verschrikkelijk! Dat moet een vreselijk tafereel geweest zijn! Kan me zoooo goed voorstellen dat je daar de hele dag mee in je hoofd hebt gelopen en dat graag aan iedereen kwijt wou...pfff...ik zou hetzelfde hebben gehad denk ik! Heb maar één keer ook zoiets gezien...toen een motorrijder mijn zus aan reed en daarna ook de sloot inreed, waar mijn zus dus al in lag...ik vergeet het m'n hele leven niet meer.
Hopelijk kun je het nu toch een beetje van je af zetten en slapen vannacht hè Emmy...morgen een betere dag!
Lieve groetjesssss!

Gepost door: mizzD | 13-03-08

Reageren op dit commentaar

M'n god Emmy... dat zal inderdaad wel heel hard schrikken geweest zijn... en ik kan best begrijpen dat je het moet kunnen vertellen... woorden werken helend weet je...
Hopelijk droom je vannacht geen al te vreselijke dingen...
Ik hoop ook dat het met de motorrijder toch nog goed is afgelopen. Een mens komt soms sneller aan zijn eind dan verwacht...
Groetjes

Gepost door: lucretia | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Dag Emmy , Vreselijk als je dat met je eigen ogen ziet gebeuren.
Dat blijft lang in je hoofd spoken hé , maar over praten kan al helpen. Hopelijk loopt het goed af voor de motor rijder.

Hopelijk start je dag vandaag met leukere gedachten.
Groetjes,
Cica

Gepost door: cica | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Vreselijk dat het gebeurd he?? Maar vind het wel fantastisch dat er omstanders meteen te hulp schieten, dat is tegenwoordig ook al karig....

Hopelijk heb je vandaag een beter dagje, liefs

Gepost door: Suus | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Emmy, Als je een ernstig ongeval van nabij ziet gebeuren is het normaal dat je daar blijft aan denken. Je zit machteloos in de bus zonder dat je directe hulp kan bieden en de vraag over de ernst van de kwetsuren van het slachtoffer blijft onbeantwoord. De berichtgeving in de krant kan je geruststellen.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Emmy Een ongeval zien is nooit prettig
Gelukkig bleef jij ongedeerd
Fijne vrijdag

Gepost door: Felixken | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Dag Emmy, hopelijk heb je toch wat kunnen slapen na hetgeen je zag gebeuren.
Groetjes en liefs hé

Gepost door: lucretia | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Een fijne dag met een heldere lach dat geeft je veel kracht voor deze mooie dag....geniet ervan liefs...

Gepost door: Yolanda | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Hallo Emmy Een ongeluk zien gebeuren is nooit prettig
Dat kan zo gans de dag in je hoofd rond spoken.
Fijne dag, en een fantastisch weekend
Groetjes Rita

Gepost door: Rita | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Emmy dat maakt je dag zeker niet beter ,en zoals je zegt van je proberen af te schrijven dat helpt.
Nog een fijne vrijdagavond gewenst ,en vooral een heel fijn weekend …Mvgr Tilly

Gepost door: Tilly | 14-03-08

Reageren op dit commentaar

Emmy, met mijn zoon heb ik ook zoiets meegemaakt. Zo goed en zo kwaad als het kon probeerden we te reanimeren, maar het kon niet baten. Voor het eerst zag ik mijn zoon terug wenen. 'Hij moest toch niet dood!' Het staat diep in ons geheugen gegrift, net zoals die andere motorrijder, zowat 50 jaar geleden. Het heeft niet geraakt aan mijn geluk, mijn goed humeur of mijn lach, toch vergeet ik dit nooit. Ook lieve groetjes,

Gepost door: gidsjoris | 15-03-08

Reageren op dit commentaar

*8 ben je inmiddels al een beetje bekomen van de schrik?? Ik kan me heel goed voorstellen dat je erover moest praten en het zo verwerken..

groetjes

Gepost door: Anita | 15-03-08

Reageren op dit commentaar

ja zoiets blijft hangen, ik heb enkele dagen geleden een fietser zien liggen in het midden van de weg, hij was onvergereden door een vrachtwagen, hij lag daar zo stil; dat beeld blijft hangen in je geest.
Groetjes

Gepost door: emily | 15-03-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.