09-01-08

Geklets bij een kopje koffie

Om mijn kerstgerief op te bergen toog ik naar de zolder om er de dozen te gaan halen waar alles in hoorde.

De zolder staat behoorlijk vol met gerief. Ik baande mij een weg door de rommel die daar staat tot tegen de muur waar die dozen staan. Ik nam er een en kwam tot de vaststelling dat ik nog roeren of draaien kon met mijn bagage.

 Mijn grijze cellen zetten zich in versneld tempo in gang om uit te rekenen hoe het verder moest.

Kwart draai naar rechts, naar achter hellen, de doos daar ergens op zetten, dan nog een kwartdraai, doos opnemen en eruit. Pfff…je kunt zo van die situaties hebben.

 

Zo had ik het eens heel warm in mijn jongere jaren. Ik verzet nogal graag alles in huis. Dat is met de jaren geluwd wegens niet meer zoveel macht.

Om verder te gaan, op een namiddag besloot ik de hangkasten in mijn keuken anders te hangen. Dus eerst alles van de muur halen en dan hangen waar ik ze wou.

Ik stond op een trapje en haalde de eerste kast, met veel moeite en zweet, van de muur. Amaai, dat was zwaarder dan ik dacht. Ik hield de kast met alle macht tegen de muur om hem maar niet te laten vallen, wat mij ook lukte. Dat was enkele lange minuten vol houden. Van terug hangen was geen sprake want ik zou hem nooit terug de hoogte in krijgen. Dus netjes laten staan op de onderkast tot mijn man van zijn werk kwam.

Ik onthaalde hem met een nonchalant:”Ah ik wou de kasten wat verhangen maar ben te moe om verder te werken. Waarna hij het karweitje verder opknapte. De kasten kwamen terug op hun oorspronkelijke plaats, dat stond nog het beste.

 

Veertig jaren geleden, sleurde ik menigmaal de kasten van de ene muur naar de andere. Er waren toen nog niet van die dingen om er onder te zetten om beter te doen glijden. Ik gebruikte daarvoor een omgekeerd tapijt. Ik had toen ook nog niet het geduld om die helemaal leeg te halen en dus sneuvelde er nu en dan wel iets.

Mijn eerste, noemenswaardig, ongeval was toen ik het tv tafeltje duwde in plaats van het te trekken. De tv gleed eraf op de knop van het gasfornuis, als resultaat de knop eraf en tv in panne. Dat was de kans om een hersteller er bij te roepen, een vroeger vriendje van mij. Toen hij vertrok, wou hij me kussen maar als jong getrouwde vrouw was ik daar niet mee gediend en riep “help, help”  toch niet te hard om niemand te alarmeren. (daar heb ik nog dikwijls om moeten lachen)

Dat waren enkele hachelijke maar niet al te gevaarlijke toestanden in mijn leven.

Theepot8

Commentaren

Whahahahahahaaa! Dat eerste herken ik wel ( hoewel ik die kastjes eraf wilde halen om de muren te sauzen en ook zo die kast tegen de muur stond te duwen omdat die veel zwaarder bleek dan gedacht hahahahaa!) maar dat tweede...dat van die zoengrage bediende whahahahahahahahahahahahahahahahaa die is wel het allerleukste hahahahaha! Vooral je hulpgeroep...en dan op halve sterkte...was dat om de buren niet te alarmeren...of omdat je zo'n stiekem kusje tóch wel zag zitten?whahahahahhahaha!
Leuk postje Emmy! :-)))
Groetjesssssssssssssss!

Gepost door: mizzD | 09-01-08

Reageren op dit commentaar

hahaha, wat een grappig verhaal over je hulp geroep

Gepost door: els | 09-01-08

Reageren op dit commentaar

Mooi verhaal Emmy! Stilzitten is zeker niet aan jou besteed :-)
Groetjes van Daisy

Gepost door: Daisy | 09-01-08

Reageren op dit commentaar

hihihi het leuke aan jou verhalen is dat ik het altijd helemaal voor me zie; hihihi

Gepost door: beesken | 10-01-08

Reageren op dit commentaar

Hallo Emmy Kan het precies voor mijn ogen zien wat dat je hier schrijft.
Wel grappig je verhaal om hulp geroep
Ik kom je alvast een fijne donderdag wensen.
Hier is momenteel droog.
Hopelijk blijft al zo
Groetjes Rita

Gepost door: Rita | 10-01-08

Reageren op dit commentaar

Emmy Je bent me er eentje hoor
Maar wij hebben ook jong geweest hé
Die dromen zijn voorbij denk ik
Leuke donderdag

Gepost door: Felixken | 10-01-08

Reageren op dit commentaar

hahaha... Emmy, nu weet ik waarom M. 'mama jelp' roept... hij heeft het geleerd van jou geloof ik!

Voor zo'n klein vrouwtje moet je toch verdorie wel heel sterk zijn geweest! Ik zie het mij nog niet doen alleen een hangkast van de muur te halen...

Groetjes hé

Gepost door: lucretia | 10-01-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.