06-02-17

Een blaadje uit mijn agenda

Op 31 januari was ik jarig. Deze keer moest ik me daar niets van aan trekken. Mijn oudste kleindochter organiseerde het feest bij haar thuis!

Annif Emmy 2017.jpg

Wij gingen niet met een limousine zoals Emeron in gedachten had. Gewoon met de metro en aan het eindpunt werden we toch, als echte VIP's met twee wagens afgehaald om tot aan het huis te rijden.

Dat moet nu zo, sinds de geboorte van Aaron, want onze zoon heeft geen rijbewijs en onze auto kan geen zes mensen vervoeren.  Vijf dat kan maar zes is eentje te veel. En tegen het reglement dus.

Heel leuk weer eens met zijn allen samen te zijn. Toch mankeerde er een kleinkind omdat hij moest werken. Anders was het de gelegenheid om ze alle acht met mij op de foto te zetten. Een van de punten op mijn wenslijst. (klik)

Mijn jongste dochter had voor, zelgemaakte chocolade mousse en tiramisu in kleine glaasjes gezorgd. Dit en taarten bakken is een hobby van haar.

Versiering, taarten met kaarsjes en een confettibom maakten het echt feestelijk.

Annif Emmy 20171.jpg

Hierbij wil ik dan iedereen bedanken voor de kaartjes, telefoons, sms, berichten op FB, aan allen die er in gedachten bij waren wink en ook aan Mizzd, blogster(klik) van het eerste uur,  die nooit een verjaardag vergeet of overslaat!

* * *

Dit weekend werden we dan uitgenodigd voor de 60ste verjaardag van een vriendin, ex collega van toen ik nog werkte.

Een heerlijk weerzien na 20 jaar! De laatste keer dat we elkaar zagen was een tijdje na ons huwelijk, waar zij toen ook uitgenodigd was.

Haar man en dochter organiseerden het feest in een grote self service eetgelegenheid met DJ. Wij hebben ons goed geamuseerd en wij maakten echt deel uit van HUN familie. Als verassing stond er zelfs een kaarsje voor mij op de taart!  Blazen met twee zoals toen we samen werkten als collega's.

2017-60 ans Chantal.jpg

Iedere 5de dag van de maand heeft kleinzoon Aaron er een maand bij en nu maakte dat één jaar en half...

2017-1 Januari3.jpg

De tijd vliegt voorbij en daarom genieten we van elke gelegenheid met volle teugen.

* * *

Eind deze week nodigen wij onze nieuwe huurders uit als dank voor de grote opknapbuurt die ze verricht hebben aan de woonst. Dat heeft heel wat geld en moeite voor ons gespaard. En zij wonnen een maand huur.

* * *

En nu op naar 18 Februari, mijn jongste dochter viert dan haar 50ste!

03-02-17

Even terug naar...

2016-12 december3.jpgNog even terug naar het einde van 2016.

Mijn man voelde zich al een heel tijdje niet goed en dat was hem ook aan te zien. Hij vermagerde zienderogen zonder reden. We staken het op het feit dat hij anders ging eten en veel minder of zelfs geen suiker gebruikte. Dit was op aanraden van de dokter.

Toen we terugkwamen, van de thuisreis, dacht ik dat het misschien goed zou zijn eens naar Zweden te gaan om zijn zoon en kleinkinderen te bezoeken. Je weet maar nooit.

Voor hen was het door hun beroep moeilijker geworden om te reizen. En ook met die twee kleintjes is het niet zo gemakkelijk.

Het was alsof hij het ook zo aanvoelde en zei me: “Zouden we dit jaar niet eens naar Zweden kunnen om de Kerstdagen ginder te vieren?”

En zo boekten we onmiddellijk de reis voor Kerst. De kinderen en kleinkinderen konden hun geluk niet op toen ze hoorden dat we erbij zouden zijn.

Iedereen dacht dat als we naar Zweden gingen het er zou sneeuwen en koud zou zijn. Dat was echter helemaal niet zo. Het was er zelfs beter dan hier in België.

Het vroor er wel maar sneeuw was er niet. Ja hier en daar een hoopje vuile brei van de vorige weken.

We werden afgehaald door een vriend van de zoon want anders moeten we, eens in de vlieghaven van Stockholm aangekomen, nog anderhalf uur met de trein reizen tot midden Zweden.

Heel veel is er niet te beleven in het stadje. De kinderen gaan naar de “dagopvang”. Ja het woord school wordt pas gebruikt als ze naar het eerste leerjaar gaan. Schoondochter heeft een goed draaiende bloemenwinkel en zoonlief is één week op twee weg voor zijn werk.

2016-12 december4.jpg

Maar wij hebben onze gewoonten en verveelden ons niet. ‘s Morgens gingen we ontbijten in een gezellige banketbakkerij. Je waant je wel in de jaren zestig daar. Je kan er gewoon een gebak eten of je ook aan het ontbijt buffet te goed doen. Dan een beetje rondkuieren in het kleine winkelcentrum. Of langs de winkels wandelen in de straten.

Het enige wat hier niet zo prettig is, is dat het om half vier stikdonker is. De nachten zijn heel lang en de dagen heel kort.

2016-12 december5.jpg

Ook een wandeling in het oude gedeelte van de stad, langs de kleine gezellige houten huisjes.

2016-12 december2.jpg

Een beetje buiten de stad kan je per bus naar enkele grootwaren huizen zones pendelen.

Een van die dagen gingen we naar zo’n verder gelegen zone waar er een…ja Ikea winkel staat. Het zou toch zonde zijn als je in Zweden niet even naar Ikea gaat hé.

P1220163.JPGWe hebben er Zweedse balletjes gegeten, net alsof we hier in Brussel bij Ikea zouden zijn. We merkten iets te laat op dat er een speciaal Kerstbuffet aangeboden werd. Een echt Zweeds buffet met regionale specialiteiten. Spijtig!

Bij onze familie kregen we de kamer waar de Kerstman zijn pakjes opgeslagen had. Daar kwamen de kinderen niet omdat het een beetje apart van het eigenlijk appartement staat. Het leek wel de werkkamer van de Kerstman.

Op 24 december werd het eten voor die avond klaar gemaakt. Hier geen kalkoen of zo maar een gekookte ham, ingelegde zuurzoete haring, zalm vers en gerookt, worstjes, balletjes, aardappelen en nog veel meer lekkers.

2016-12 december6.jpg

Leona maakte naamkaartjes om ieder zijn plaats aan te duiden! Ze had ook al voor iedereen een armbandje van kleurrijke parels (voornamelijk rose)gemaakt. De mannen kregen er ook eentje.

We hadden ons mooi opgemaakt voor de komst van de Kerstman die persoonlijk de geschenken kwam uit delen.

2016-12 december.jpg

P1220305.JPGAls verassing kregen we elk een glas champagne terwijl de zoon een klein doosje aan zijn vrouw gaf. Er zaten twee ringen in die ze aan elkanders vinger schoven. Hier ook een bruiloft in zicht, voor 2017?

 

 

 

 

 

Op 28 december reisden we terug naar huis. We waren vroeg vertrokken zo konden we nog een hele tijd in Stockholm wandelen.

2016-12 december1.jpg

 Daar gingen we eten in een Italiaans restaurant. De eigenaar is goed gekend en hij wou ons samen als souvenir op de foto.

2016-12 december7.jpg

We traden het nieuwe jaar feestelijk in met zijn allen hier bij ons rond een traditionele zuurkoolschotel.

2017-1 Januari1.jpg

De gezondheid van mijn man is inmiddels helemaal terug goed. Hij straalt terug…

02-02-17

Wenslijst

oudjes.jpgDe eerste dag van dit jaar zaten we allen samen, mijn kinderen en kleinkinderen. En toen klonken we samen op een gelukkig en voorspoedig Nieuwjaar.

Maar we klonken vooral op een gezellig en warm familie jaar. We wensten elkaar iets meer te zien dan anders en ook samen dingen te doen zoals uitstappen, samen gaan eten of zelfs eens een weekend ergens met zijn allen te gaan logeren.

Ik had ook een speciale wens. Dat was, dat ik tenminste eens in het jaar, met mijn acht kleinkinderen op de foto kwam. Dat is niet altijd te doen. Soms moet er eentje juist werken of een ander studeren of is er gewoon één niet.

Het lukte toch al twee keer. Eén toen ze nog met zeven waren en één verleden jaar toen de laatste een paar maand oud was.

Mijn andere aankondiging was dat ik hen 10€ meer zou geven bij hun verjaardag.

We somden ook heel wat feestjes op die we dit jaar absoluut moeten vieren:

Een dochter, en ook haar man die 50 worden.

Mijn man 80 in Mei.

Zoon en schoondochter 10de huwelijksverjaardag.

Een kleindochter die in Augustus trouwt.

Oudste kleindochter die dit jaar volledig afgestudeerd is en dus haar eigen weg kan gaan als gespecialiseerde dokter. Tot nu toe was ze nog assistent dokter.

En het kwam zelfs zo ver dat we al lachend verklaarden dat als je dit jaar niets te vieren had uitgesloten zou worden.

Gelukkig was er in ieder huishouden wel iets te vieren.

Bij ieder van deze opsomming werd het glas, met groot kabaal, geheven.

Op internet zag ik heel wat mensen met een lijst van goede voornemens en ook “te doen” lijsten.

Ik zag ook een idee om iedere week iets positiefs op een briefje te schrijven en het in een bokaal te stoppen tot het volgende Nieuwjaar en dan eens te lezen wat je zo allemaal geschreven had.

Ik vond het niet onmiddellijk iets voor mij. De eerste week wist ik al niet meer wat ik op zo’n papiertje zou schrijven. Dat ik een gelukkige week achter de rug had? En de volgende week ook?

Ik had wel een wenslijst voor mezelf. Dat zou ik ook in een bokaal kunnen doen. En als ik dan eens een moment vrij heb er een briefje uit halen en doen wat erop staat.

Eén iets had ik al op nieuwjaarsdag gezegd. Namelijk een rit in een limousine maken met een fles bubbels. Een speciale reden moet ik er niet voor hebben.

Emeron had het in zijn geheugen opgeslagen en dacht dat ik dit voor mijn verjaardag had gewenst.

Toen mijn oudste kleindochter mijn verjaardag bij haar organiseerde dacht het manneke dat het grote moment met die limousine aangebroken was en dat hij samen met mij dat ritje zou doen.

Ik heb hem dus beloofd dat als het ervan komt hij samen met mij die rit mag maken.

Verder wil ik eens naar Berlijn omdat ik er in een randgemeente geboren ben en graag de plaats zien waar mijn ouders tijdens de oorlog vertoefden. (Mijn man wil dan weer naar Sicilië)

Nog eens een city trip naar Amsterdam.

De sterke drang om weer eens naar Lissabon te gaan zit er ook bij. Ik weet niet waarom deze stad zo’n aantrekkingskracht op ons heeft.

Weer eens afspreken met een of meerdere school, FB of blogvrienden. En dat zijn er wel een paar!

Dat bokaal, emmertje of boompje raakt zeker vol met wensen!

Geen “bucketlist” dat heeft een andere betekenis voor mij, vind ik.

16-12-16

Ik zag ze vliegen

Mijn dochter nam deze zomer deel aan een wedstrijd die ze samen met vijf anderen won.

De beloning was een luchtdoop met een Seaking hélikopter van het Belgisch leger.

Het evenement had plaats einde november en ze mocht een paar genodigden mee nemen. Ze nam ons en haar jongste dochter mee.

Die dag was het een vreselijke regendag. We waren al bang dat het niet zou doorgaan. Op weg langs de autostrade stortregende het zonder ophouden.2016-11 Novembre1.jpg

Toen we in Koksijde aan kwamen was het nog niet beter. We gingen ergens eten en trakteerden onszelf op een heerlijke warme chocolade.

2016-11 Novembre2.jpg

En toen was het tijd om naar de Basis te gaan. Onderweg zei ik dat als we mochten meevliegen ik dat wel zag zitten. Mijn man en kleindochter ook.

 Een bus wachtte op ons, om ons naar, de ongeveer 500 meter afgelegen, vliegveld te voeren.

We keken naar de hélikopter die klaar stond en mochten even in de hangar een kijkje nemen. Er werd gevraagd wie mee vloog en iedereen was er bij. Dat ging goed. Het regende niet meer en we stapten vol verlangen over de piste naar het toestel.

2016-11 Novembre.jpg

We stapten in en zochten elk een plaatsje.

Vol verlangen eens "van de grond te gaan" in een hélikopter!

Als we goed en wel zaten kwam de begeleider ons het spijtige nieuws melden dat alleen de winnaars van de wedstrijd mee mochten.

2016-11 Novembre6.jpg

GROTE TELEURSTELLING voor ons.

Dochterlief dus alleen vloog boven Plopsaland en een heel stuk langs de kustlijn. Wij zagen ze weg vliegen en weer terug landen. De piloot had hen een paar seconden laten voelen hoe het is om plots in een luchtgat te zitten. Een hevig moment die hen wel zal bij blijven.

 

12-12-16

Lissabon eens anders (deel2)

Tijdens ons verblijf gaan we, één van de dagen, met de bus naar Obidos.( Klik)

2016 Lisbonne15.jpg

2016 Lisbonne14.jpg

2016 Lisbonne12.jpg

P1210734.JPG

Obidos ook gekend voor zijn Ginja in chocolade cupjes geserveerd. Dat liet ik niet aan mij voorbij gaan.

2016 Lisbonne13.jpg

tongue-out

Wij gingen er eten in een eigenaardig restaurant

2016 Lisbonne16.jpg

De tafels met banken zijn er trapgewijs opgesteld door de helling van de straat. Het vlees en de vis worden er in een soort pizzaoven op straat gegrild en op een plank geserveerd. Alleen dit origeneels deed ons voor dit restaurant kiezen. Het ging er gezellig aan toe. Het zat er ook vol van Aziatische toeristen die het luidruchtig aanprezen aan de voorbijkomende landgenoten. Wat een glimlach en een gezellige sfeer bij ieder teweeg bracht.

Wij raakten aan de praat met een Duits koppel (leeftijdsgenoten) die met hun kamper rondreizden. Dit doen ze gedurende de wintermaanden en keren pas in de lente terug naar huis.

Tijdens onze korte vakantie kuierden we nog in de straten van Lissabon.

2016 Lisbonne8.jpg

Het gaat langs restaurantjes, originele winkeltjes en we stappen ook een boekhandel binnen. Zomaar, om te zien hoe het er binnen uitziet.

2016 Lisbonne9.jpg

Door de smalle straatjesen steegjes in de oude wijk Alfama.

2016 Lisbonne18.jpg

2016 Lisbonne20.jpg

We gaan een bezoek brengen aan de Mercado da Ribeira. De lokale overdekte markt met vlees, vis, groenten, bloemen enz... Nu helemaal vernieuwd zonder te roeren aan de oude originele struktuur.2016 Lisbonne19.jpg

In een groot deel hebben ze hippe eettentjes gemaakt. Een soort van tapasbars waar je alle smaken van de wereld kunt nuttigen. We waren echter veel te vroeg om te kunnen eten.

Wij gingen dan maar naar het grote winkelcentrum Vasco de Gama. Helemaal aan de andere kant van de stad gelegen.

De laatste dag gingen we nog naar de grote rommelmarkt (feirra do ladre). 

2016 Lisbonne17.jpg

Rommelmarkt = stokkepaardje van mijn man.

                                                             De laatste uren, nog een drankje op het terras van de pastelaria Suiza op de Praça Rossio en dan tot het tijd is in de zetels van de lobby in ons hotel.P1210618.JPG

 's Avonds reizen we, opgeladen vol energie, terug naar huis.

 

10-12-16

Lissabon eens anders (deel 1)

Tussen de boeking en de reis met "thuis" boek ik ook nog eens een citytrip naar Lissabon. Waarom weer Lissabon? Het is altijd een vraag "waar gaan we eens naartoe?" Daarbij kijken we naar allerlei plaatsen die we echt nog willen doen maar steeds vallen we terug op Lissabon. De stad waar we ons hart aan verloren. Wij voelen er ons zo goed als thuis.

We hebben net de tijd om wat te bekomen van Andalousie, valiezen uitpakken en de was te doen voor we weer weg zijn.

P1210631.JPGAls ik begin af te tellen op mijn FB pagina zet onze vriendin Magda een reactie: "Dan zien we ons ginder?" Ik denk dat ze aan het zwanzen is omdat we eens afspraken om samen, in het najaar, naar Lissabon te gaan. Het kwam er echter nooit van. En wat blijkt? Ze gaat er samen met enkele vriendinnen op citytrip. Toevallig zitten we op hetzelfde uur in hetzelfde vliegtuig! En tot overmaat logeren we ook nog eens in hetzelfde hotel. We konden het niet beter treffen. Samen op reis en dan toch weer niet helemaal samen...

We zien ons alleen bij het ontbijt. Daarna volgen zij hun planning.

Wij doen het rustig aan. We zijn er niet naartoe getrokken als toerist.

 Dit keer hebben we voor een redelijk chic hotel gekozen. We worden er verwelkomt door een portier in groot ornaat, die de deur van onze taxi, bij het uitstappen, open houd. Wat mij een beetje doet lachen. Het voelt een beetje "Pretty Woman" aan. Hahaha...Ik denk daarbij aan een voorval in Rome, met mijn dochter en kleindochter.

2016 Lisbonne2.jpg

In de kamer als we de TV willen aanzetten krijgen we eerst een bericht te lezen...Persoonlijk aan ons gericht. Na de middag word er op de deur geklopt. Het blijkt een ober te zijn die ons een flesje Porto en enkele koekjes komt brengen, om ons Welkom te heten. Waw dat kregen we nog nooit elders.

2016 Lisbonne3.jpg

's Middags gaan we in ons vertrouwde restaurant eten. De vroegere eigenaar is er niet meer. Het voelt niet meer zoals voorheen en de overige dagen gaan we er niet meer. Ook omdat de nieuwe uitbater ons voorloog dat de andere op vakantie was, om ons toch in zijn zaak te houden!

Daarna gaan we wandelen. We zitten een tijdje aan het water, lopen een er een eindje langs en bekijken hoe veel Lissabon aan het veranderen is. Ze hebben er alles aan gedaan om het héél toeristisch en moderner te maken. Toch zonder iets aan de oude en historische gebouwen te veranderen. Dit zou de charme weg nemen.

2016 Lisbonne4.jpg

We nemen onze dagelijkse portie gepofte kastanjes. Je kunt ze hier altijd krijgen!

2016 Lisbonne5.jpg

Iedere morgen bij het ontbijt vertelt Magda wat ze overdag bezocht hebben. Ze hebben een zeer drukke planning. Wij deden dit alles bij onze vorige bezoeken.

Bij het wandelen ontdekken we deze nieuwe zaak waar we kunnen zien hoe de fameuse Pasteis de Nata gemaakt worden. We zagen dit vroeger al eens in Bélem.

2016 Lisbonne10.jpg

Wij zien ook hoe de Ginjinha likeur in een Ginjeria, (kleine bar waar je de likeur kan dégusteren en ook kopen)geleverd word. Gewoon zoals je mazout voor de verwarming zou in doen. Van de citerne wagen recht in het vat van de bar.

2016 Lisbonne7.jpg

Op het dak van het hotel kan men, vanaf de avondschemering, op het terras. Dit is een paar trappen hoger gelegen dan de bovenste verdieping. Daar is de Rooftop bar en je hebt er een panoramisch zicht over Lissabon.

In de zomer moet het hier heerlijk zijn. Misschien ook wel te druk. Wij zijn nu in November en de avonden zijn fris. Na een paar foto's gaan we toch liever binnen in de bar op het gelijkvloers zitten.

2016 Lisbonne11.jpg

Overdag is het steeds warm en mooi terrasjes weer. Een regenbui krijgen we ook nu en dan maar dat blijft nooit duren zoals bij ons.

2016 Lisbonne6.jpg

Bij het wandelen zien we deze schilder aan de slag. Hij schildert de elevador da Bica. Dit soort tram zijn superleuk. Dit moet je gedaan hebben. Zij rijden je zowel de steile heuvels op als af. En brengen je in de meest populaire wijken. Een echte reis in de tijd.

03-12-16

Thuisreis Andalusië / 16 tot 18-11-'16 /Dag6-7-8

De drie volgende dagen doen we het wat rustiger aan. De excursies waren wel leuk maar toch echt vermoeiend. We zijn tenslotte op vakantie!

Dat wil niet zeggen dat de thuisblijvers niets doen. Iedere keer is er wel animatie voorzien met één of meerdere acteurs. Dat is dan bv. petanque, een wandeling langs het strand, Salsa, bingo, shuffle of karabijnschieten, body work out of wat dan ook. Je kunt je niet echt vervelen als je het maar wil!

16-11-'16 We gaan niet mee op uitstap en blijven iets langer in bed dan de voorbije dagen. Ik dacht zelfs dat ik geen ontbijt meer zou krijgen toen ik om 9h30 wakker schoot.

Het was echter loos alarm want zelfs de laatkomers kunnen nog iets krijgen aan één van de buffetten. Ook zo op de middag of avond.

2016 THUISREIS Andalusia54.jpg

We besluiten naar het strand te gaan. Ik wandel met mijn voeten in het golvende water. ZALIG!

2016 THUISREIS Andalusia52.jpg

Manlief zoekt mooie schelpen bijeen om later in een van zijn knutselwerken te gebruiken. Of zo maar om bezig te zijn.

Rond de middag, voor etenstijd, blijven we aan de strandbar om iets te drinken. Ander schoon volk komt ook even van de zon, zee en een glaasje genieten. Zoals Paulien met haar mama, Adil met nog iemand van het team. 

2016 THUISREIS Andalusia53.jpg

Het is hier vandaag 28°.

DSC_0196.JPG

Na het middagbuffet slenteren we naar het terras en proberen nog wat drankjes uit.

2016 THUISREIS Andalusia55.jpg

Om 16h hebben we het fotomoment met Geert (Peter), Annick (Rosa), Vanya (Femke) en Franck (Renzo).

ee97de1cdebdcbdf249eb7ffc44ba4b8fee429ca.jpg

Van daar begeven we ons naar de bar salon voor het schrijversmoment. De drie winnaars van de wedstrijd om iets voor "THUIS" te schrijven worden bekent gemaakt. Twee van onze vrienden, op de drie, zijn er bij.

 We kijken nog naar de thuisaflevering en dan is het weer etenstijd. Diner in het Grill restaurant (alleen gereserveerd voor de thuisgroep) aansluitend de "bal masqué" dansavond.

2016 THUISREIS Andalusia57.jpg

 De chef patisier deed zijn best voor ons.  IMG_1179.JPG

Ik blijf er tot 23h30 en dan dacht ik het ietsje rustiger aan gedaan te hebben!

* * * *

17-11-'16 Chiclana, leuke naam en dus willen we ook wel eens weten hoe het in Chiclana is. We nemen op eigen houtje de bus naar dit stadje. Niet ZO toeristisch, naar ons gedacht, maar toch gezellig om er rond te kuieren.

2016 THUISREIS Andalusia58.jpg

We lopen door de winkelstraten en even in het nieuwe winkelcentrum

DSCI0160.JPG

die nog maar heel schaars verhuurd is en dan zetten we ons op een plein waar de lokale inwoners komen rusten bij het boodschappen doen.

2016 THUISREIS Andalusia61.jpg

Op deze foto kun je niet zeggen dat we niet in Spanje zijn! Alles komt aan bod, dansschoentjes, breiwol, reclame voor het Museum met de cape van een toreador op een typisch Spaans stoeltje tot de testikels van de stier bij de beenhouwer.

Het enige niet Spaans is mijn man die aan zijn riem een gaatje meer doet knippen omdat hij weer iets dunner geworden is. LOL

 Ik kan de verleiding niet weerstaan aan een snee geroosterd brood, gemeerd met een mengsel van olijfolie en gedroogde tomaten en enkele sneetjes Serano ham Een echte aanbieding 2€ met een koffie er bij.

2016 THUISREIS Andalusia60.jpg

Een arme blinde vrouw zingt een stukje flamenco voor een paar eurocent.

 Dan gaan we weer verder op. We nemen een dozijn kastanjes die we gezeten op een bankje op een andere plaats eten. Er staat een kerk die we even binnen gaan.

2016 THUISREIS Andalusia59.jpg

Dan terug met de lokale bus naar ons hotel.

In de namiddag maakt Rosa Sangria en brengt bij iedere fan, die het wil proeven, een glaasje aan tafel. Weer een moment voor een gezellige babbel of een foto.

2016 THUISREIS Andalusia56.jpg

Ook nog vlug eentje met Peter en Femke

P1210553.JPG

We voelen ons toch zo "THUIS" met hen...

Dan naar de Bar Salon voor een afscheidscoctail en de voornaamste gegevens over de terugreis van morgen.

* * * *

18-11-'16 Onze valiezen zijn gepakt. We moeten de kamer voor 12h verlaten. We zetten ze aan de deur en de rest doet het hotelpersoneel tot aan de lobby.

Om kwart voor vier worden wij in de lobby verwacht om onze bagage te nemen en zelf op de bus te zetten. Om 18h55 hebben we onze vlucht naar Zaventem.

2016 THUISREIS Andalusia62.jpg

Hier en daar nog eens, tot ziens, naar iemand wuiven en het is over. We zijn weg...

Alles verloopt vlot en bij aankomst staat de man van onze taxi ons, zoals afgesproken, op te wachten.

* * * *

De dagen die volgen breng ik mijn beschadigde bagage om te maken. Dit verloopt heel vlot en mijn koffer kan terug op reis.

Volgend jaar gaat de Thuisreis naar Malta. Wij denken niet meer mee te gaan.

22-11-16

Thuisreis Andalusië / 13-10-'16 / Dag3

Als we opstaan is het nog donker en de storm is geluwd. Na het ontbijt vertrekken we naar Jerez de la Frontera.

2016 THUISREIS Andalusia12.jpg

We rijden eerst langs uitgestrekte gebieden met zoutpannen. Vroeger overstroomde de zee deze gebieden, nu word het water mechanisch aangebracht. Hier en daar zie je een berg met geoogst zout. Roze Flamingo's komen er eten. Ze zijn hier eerder wit want die vogels kleuren naar gevolg de kleur van de garnalen word gezegd.

 Verder langs een panoramische route met prachtige landhuizen, uitgestrekte wijnvelden en bodega's waar de naam van de uitbater op prijkt. De meest gekende is zeker die van Gonzalez Byass allias Tio pépé, die we straks gaan bezoeken.

2016 THUISREIS Andalusia16.jpg

We maken eerst een stop bij het Alcazar die nog dateert uit de bezettingsperiode van de Moren. Nog enkele historische gebouwen, zoals het fort en de moskee, die verbouwd werd tot de kapel Santa Maria la Real. We krijgen uitgebreide uitleg  van onze Belgische gids die trouwens al een hele tijd in Spanje woont.

2016 THUISREIS Andalusia13.jpg

2016 THUISREIS Andalusia14.jpg

2016 THUISREIS Andalusia15.jpg

De wandeling gaat verder langs gebouwen waar we het verhaal over architectuur en geschiedenis horen.  Veel te veel om op te noemen. Nog een bezoek aan de imposante kerk van San Miguel waar we even binnen gaan.

Dan een heel korte rit die ons naar het centrum op de Plaza del Arenal brengt. Van hieruit krijgen  we even vrije tijd. Wij begeven ons naar de  lokale overdekte markt. Deze markten bieden steeds vers fruit en groenten en ook verse vis en schaaldieren.

2016 THUISREIS Andalusia17.jpg

Een paar bekende gezichten? Hihi Adil die even uit zijn groep stapte.

P1200993.JPG

Wij hadden Paulien mee.

P1210105-001.JPG

P1200997.JPG

Nog even door de winkelstraten, een drankje en pause pipi. De tijd vliegt om en we begeven ons terug naar de bus. We worden verwacht bij de Koninklijke paardenrijschool van Jerez. Stiptheid is er geboden. Daardoor hebben we geen tijd om de souvenirwinkel en de omgeving te bezichtigen. Je kunt er slechts tweemaal per week terecht. Er zijn 2 of 3 shows per dag en je mag niet fotograferen. Als ze je betrappen krijg je eerst een vermaning de 2de keer zetten ze je er uit.

2016 THUISREIS Andalusia18.jpg

Na de voorstelling begeven we ons naar onze bus. De magen beginnen te klagen want we zijn al over etenstijd.

We lunchen in de Taberna Flamenca. Een eenvoudige maaltijd met een Flamenco optreden, tijdens het eten, gegeven door een autentieke Andalusische familie.

2016 THUISREIS Andalusia19.jpg

Zoals bij geplande reizen met een gids heb je nooit uitgebreide tijd om het rustig aan te doen.

Weer de bus op naar de bodega van Tio pepe.

2016 THUISREIS Andalusia20.jpg

Tio Pepe Bodegas is een van de grote sherryhuizen in Spanje.

2016 THUISREIS Andalusia22.jpg

Er word getoond hoe de vaten gemaakt worden. Vervolgens krijg je tussen de sherryvaten een uitgebreide rondleiding.

---(Er zijn veel verscheidene zalen. Zoals de zaal van de 12 apostelen en in het midden een gigantisch vat"Del Christo" genaamd. Andere zalen met vaten aan allerlei beroemde mensen gewijd, met hun naam en handtekening. ( In La Constancia zien we dan eindelijk de handtekeningen van beroemdheden als Orson Welles, Steven Spielberg en Pablo Picasso in krijt op de vaten van Amerikaans eikenhout. In een zijbeuk met de naam ‘Los Reyes’ liggen achttien eveneens gesigneerde vaten door leden uit zes generaties van het Spaanse koningshuis. Ook onze vorsten hebben een getekend vat.

2016 THUISREIS Andalusia21.jpg

Elders in deze bodega ontdekken we de kleinste sherryliefhebbers ter wereld: muizen. Midden in een gangpad leunt een houten miniatuurladdertje tegen een gevuld glas sherry. Deze unieke service wordt al verleend sinds een werknemer decennia geleden een muis vond die in zijn achtergelaten sherry was verdronken. Wij zien zowaar een muis het trapje opklimmen en van de sherry nippen alsof hij nooit anders deed.) --- In de tekst tussen haakjes zitten er uittreksels uit de internet link.

2016 THUISREIS Andalusia26.jpg

En als laatste de proeverij zaal. Veel glazen gevuld met verscheidene sherry's.

2016 THUISREIS Andalusia23.jpg

Geen hapje hier en dat werden sommigen gewaar. Bij één van onze groep sloeg het in de voeten en ze moest door een begeleider en een reiziger naar de bus gebracht worden. Haar jeans zakte af en weer moeten helpende handen toeschieten. De roes bleef er nog lang in die avond. Hahaha, een moment om met een glimlach terug aan te denken. Later sloeg het naar haar hoofd en we hoorden haar nu en dan schaterlachen tijdens de terugreis.

2016 THUISREIS Andalusia24.jpg

Terug in het hotel verwelkomen we (Frank Van Erum) RENZO in de Bar en kijken samen naar de thuisaflevering

2016 THUISREIS Andalusia25.jpg

en eten in het Grill restaurant uitsluitend voor de thuisreizigers gereserveerd.

Het was een lange, vermoeiende maar heel leuke dag. En het weer was helemaal terug Zuiders.

Voor morgen boekten we een excursie naar Cadiz...

20-11-16

Thuisreis Andalusië / 11-10-'16 / Dag1

Gepakt en gezakt vertrekken we midden in de nacht met een taxi naar Zaventem, voor de Thuisreis. Ik maakte alvast een foto van onze bagage voor het geval er iets zou mis gaan. Je weet maar nooit. Verleden jaar was één van onze koffers, net als een 100tal anderen, er niet bij toen we terug kwamen. We hebben toen 5dagen moeten wachten tot ze thuis afgeleverd werden.

Om 3H30 staan we al aan te schuiven met de vele thuisfans die met dezelfde vlucht afreizen. Heel wat bekende gezichten en ook veel nieuwkomers.

2016 THUISREIS Andalusia2.jpg

Bij aankomst in Jerez heb ik al prijs. De handvat van mijn troleyvalies is er afgerukt. Gelukkig zijn we steeds goed vergezeld van een geweldig vriendelijk en hulpzaam team. Een van hen gaat samen met mij aangifte toen bij het schadecleam.

P1200875-001.JPG

Zelfs de bus die ons naar het Hotel moet brengen blijft op ons wachten.

We moeten ongeveer een uur rijden. Na een 45minuten is er echter iets niet pluis met de car en we moeten een noodstop naast de autostrade maken. Na veel over en weer gebel en een mekanieker die even komt kijken verteld de chauffeur dat we op een andere car moeten wachten.

2016 THUISREIS Andalusia3.jpg

Het is snikheet, wat ons blij zou moeten stellen, maar in deze situatie erg onaangenaam.

Tussen de bus en de weg naast de autostrade zit er een afspanningdraad. Je kunt er nergens door en de plaats is te smal op er gemakkelijk te staan. Dan maar beter in de warme bus blijven zitten. Na een half uur zien we de vervangbus aanrijden en kunnen we verder naar ons Hotel.

Zoals gewoonlijk gaat het inchecken vlot en over de bagage moeten we ons niet bemoeien. Die word op de kamers bezorgd door het bevoegd personeel.

Het middagbuffet is open en na een eerste glaasje aperitief schuiven we onze voeten onder tafel.

2016 THUISREIS Andalusia4.jpg

Na het eten loop ik Wim Stevens (TOM) als eerste tegen het lijf. Leuk weerzien.

Na de middag gaan we op ons eentje de omgeving verkennen. Dit kan ook onder begeleiding van de crew.

Mooie kamer in een gebouw met één verdieping. Wij hebben er één boven. Heel ruim en een balkon met redelijk mooi uitzicht naar het strand toe.

2016 THUISREIS Andalusia5.jpg

Het strand ligt een reeks trappen lager. Mooi turkoois water en ellenlang wit zand. Prachtig.

2016 THUISREIS Andalusia6.jpg

2016 THUISREIS Andalusia7.jpg

 

In de vooravond zien we opeens onze vroegere reisvrienden uit Brussel. Zij gingen verleden jaar niet mee en wij het jaar er voor niet. Ze kwamen met een latere vlucht.

Dit jaar zijn er weer meerdere vluchten om de 400 medereizigers te vervoeren.

We zagen elkaar dus al geen twee jaar meer terug. Of toch wel. Mijnheer zagen we twee keer in onze buurt. Op reis zitten we vaak samen, aan een tafel, bij de maaltijden. Leuk voor mijn man omdat zij ook Frans spreken.

P1200921.JPG

Voor we gaan eten zien we de thuisaflevering die vandaag in België te zien is. We hoeven nooit een aflevering te missen. De laatkomers mogen zelfs morgenvoormiddag gaan kijken.

We werden verwelkomt door de aanwezige acteurs, Tom(Wim Stevens), Adil(Nawfel Bardad-Baidj) en Pauline(Tina Maerevoet) en de crew met een drink.

'sAvonds eten we in het Grill restaurant die exlusief voor "thuis" is gereserveerd.

Om de avond af te sluiten een drankje in de bar en de show die iedere dag plaats vind in het hotel.

 

19-11-16

September enz...

Deze maand begint met een belangrijk moment. Emeron's eerste dag naar de grote school!

2016-9 Septembre3.jpg

Hij heeft het wel nog moeilijk met de Nederlandse taal maar doet geweldige vooruitgang nu ze leren lezen.

Langs alle kanten horen we dat hij een gave voor tekenen heeft. Hij tekent namelijk altijd alles tot in de kleinste détails. Iedere tekening is een verhaal op zich zelf.

Half September gaan we met familie naar een diner-spectacle met Fabian le Castel.

2016-9 Septembre5.jpg

Heel lekker eten en een amusant optreden. We hebben ons weer goed geamuseerd.

Intussen knappen we in huis het gelijkvloers, binnen en buiten, op. 

De huurders van het 1ste verdiep zeggen ook hun appartement op. Het word er te klein nu de kinderen groot worden. Weer opknapwerk in het verschiet.

2016-9 Septembre4.jpg

De tijd vliegt voorbij en we gaan weldra op reis met "thuis".

Het weekend er voor zijn we uitgenodigd op de 50ste verjaardag van een man die we leerden kennen op de thuisreizen. Het feest gaat door in Gent.

De jarige had veel mensen verwacht maar de meesten stuurden hun kat. Ik vond het zielig. Hij had alles voorzien voor een groot feest. De zaal, eten en drinken, spektakel.

Wij boekten een B&B voor de gelegenheid. Een andere vriendin en haar vriendin, die al eens mee was op thuisreis, kwam helemaal uit Holland voor de gelegenheid.

We lieten het niet aan ons hart komen dat er zo weinig kwamen opdagen. Onze gastheer en zijn familie ook niet. En we maakten er een geweldig feest van.

Eventjes in een ander millieu... De show mensen met o.a. Sabijn (jazz en bleus) die in het plat Gents zong,h en Liz Richards (travestie) die op een moment een hele reeks Amsterdamse meezingers bracht. Sjonge jonge was me dat effe leuk. Vooral als je deze liedjes al van in je prille jeugd kent omdat ze thuis ook gezongen werden.

2016-10 octobre.jpg

Ik stuurde zelfs de rolstoel van Armand in een wilde Polonaise! De weinigen die er waren bleven tot het einde met een tevreden gevoel en een herinnering te meer.

De dinsdag die er op volgde vertrokken we naar Andalousie met de thuis-fans en acteurs.

Net voor we op reis gaan verhuisd mijn oudste kleindochter van uit Yvoir naar Brussel om haar laatste jaar, als dokter assistent, af te maken.

Na 10 jaar studie word ze dan officiel gespecialiseerde dokter! Wij steken een handje toe bij de verhuis.

Haar zus, mijn 2de kleindochter, die een tijdje geleden met haar verloofde in een eigen huis ging wonen liet ons weten dat we alvast 5 augustus 2017 vrij moeten laten. Ze gaan trouwen! Geweldig nieuws.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende