19-02-17

Onze Sarah gezien?

Je kon er zaterdag niet naast kijken dat mijn dochter 50 werd.

2017 Annif ISA 50.jpg

We vierden onze "Sarah" met zijn allen in familiekring.

Ze had er zelf haar werk van gemaakt.

UItnodigingen, décoratie, hapjes,

2017 Annif ISA 502.jpg

sandwiches, 

P1220593.JPG

twee zelfgebakken taarten en twee uit de winkel voor het geval er niet genoeg was.

Die met de M&M's was een echt succes voor het oog en ook voor de maag.

16833490_10154616915039864_318835093_o.jpg

En de kaastaart was ook niet te versmaden.

Schoonzoon had zelfs een mooi presentatieblad voor het gebak in elkaar geknutseld.

P1220657.JPG

En toen de feestartikelen boven kwamen sloeg de gekte pas toe. Iedereen wou wel een of ander accesoire op. Wat heel wat gelach en plezier mee bracht.

16807736_10212734165808053_2659798078352539051_n-001.jpg

2017 Annif ISA 503.jpg

2017 Annif ISA 504.jpg

 En er kwam weer één van mijn wensen uit. Namelijk met al mijn kleinkinderen samen op de foto. Ze waren er allemaal dus dat was de grote kans.

P1220624-001.JPG

En eentje met mijn kinderen. Kleindochter namen we er bij in vervanging voor de ontbrekende zoon...

P1220635.JPG

 

18-02-17

50 jaar geleden

Vandaag 50 jaar geleden had ik al een paar bewogen uren achter de boeg.

Het begon rond middernacht. Ik verwachte mijn 2de kindje en mijn ouders die aan zee woonden zouden mijn oudste komen afhalen zodra de bevalling zich in gang zette. Zij woonden aan zee en wij in Brussel.

De datum was eigenlijk al 16 dagen over tijd. Mijn schoonzus ook in verwachting had die dag moeten bevallen. Zij kreeg haar kind, een jongen al op 2 februari, MIJN uitgerekende datum.

Iedere dag, erover, zat ik van ’s morgens tot ’s avonds te zien of ik nog niets voelde. Maar niets! Ik was bol en rond en gezond.

Tot die nacht dan van 17 op 18 februari. Ze hadden gezegd dat je niet onmiddellijk naar de kraaminrichting moest snellen bij de eerste weeën maar afwachten dat ze zich dicht opvolgden.

Voor alle zekerheid belde ik naar mijn ouders dat het zo ver was en ze konden komen. GSM’s waren er nog niet. Gelukkig hadden zij wel al vaste telefoon wat toen ook nog niet in ieder gezin voor kwam.

Die nacht was er echter storm aan zee en hoorden ze de telefoon niet, die in de woonkamer stond.

Ik belde en belde maar kreeg geen gehoor. Dan maar mijn schoonmama opgebeld. Die onmiddellijk daar was.

Het was toen al bijna 4H. Ze zei dat ik beter een ziekenwagen zou bellen want van Anderlecht naar Watermaal-Boisfort was het toch een hele rit en wat als…

Ik dacht intussen terug aan mijn vorige bevalling. Die had uren geduurd en ik had toen niet meer gegeten sinds de avond ervoor.

Nu smeerde ik mij twee dikke sneden krentenbrood en een tas chocolademelk erbij. Intussen zat mijn schoonmama ons aan te moedigen om toch maar te vertrekken. Het was nu 5H

De ziekenwagen kwam en vertrok met mij en mijn man. Een eindje verder stonden we al stil aan de overweg in Vorst. De ambulancier vroeg of hij moest loeien en vragen om de overweg te openen. Ik wist niet of hij schertste of als het echt kon.

Ik wou niet dat hij het deed en wachtte geduldig tot de afspanning geopend werd.

Om half 6 stonden we in de kliniek en daar moesten we ons eerst aanmelden. En dan de lange gang waar geen einde aan kwam door.

Ik stopte nu en dan om te puffen tot de weeën voorbij waren.

En toen onmiddellijk de verloskamer in. Tien minuten later lag ik met een flinke dochter in mijn armen.

Toch had ik verdriet want ik had net als de eerste keer op een zoon gehoopt.

Mijn meisje was echter een heel mooie donkere krullekop die veel kijk had van de andere mama’s op de kraamafdeling.

Nu 50 jaar later bedenk ik dat we zonder mij (bevalling), vandaag niet aan de feesttafel zouden zitten.

GELUKKIGE VERJAARDAG lieve kind van mij!

2017-1 Januari5.jpg

12-02-17

Kinderpraat

emeron et Luca.jpgEmeron nodigde een klasvriendje uit om te komen spelen. Volgens zijn verhaal was dat wel een beetje een geplande uitnodiging.

Zijn vriendje L. vroeg hem namelijk: “Wanneer nodig je mij eens uit om bij jou te komen spelen?”

E: “Ja dat ga ik doen.”

L: “Vraag het mij dan NU.”

E: “Oké ik nodig je uit! Vraag aan je mama wanneer je kan komen.”

Zo dat was dus geregeld.

Zaterdag was het zo ver.

Mijn zoon en schoondochter besloten met hen naar de bioscoop te gaan. Ik bleef thuis met de jongste spruit.

De twee jongens waren het echter niet helemaal eens over de film. Emeron koos voor De lego Batman. De keuze van L. was Vaiana.

Terwijl ze nog even aan het spelen waren hoor ik Emeron zeggen: “Je mag kiezen hoor, maar je kiest toch voor Lego Batman hé?”

Toen L. juist een legomanneke in zijn hand had hoor ik hem nog zeggen: “Kijk dat is Lego Batman, leuk toch?”

Van overtuigingskracht gesproken…

Ze scoorden eigenlijk allebei. De één met de uitnodiging. De ander met de keuze van de film.

Toch denk ik dat L. liever thuis met zijn vriendje had gespeeld en Emeron wil nu ook naar Vaiana gaan zien.

Het leek wel een VTM uitzending van Het Geheime leven van 5-jarigen. Maar dan voor 6-jarigen. ZO GRAPPIG.

06-02-17

Een blaadje uit mijn agenda

Op 31 januari was ik jarig. Deze keer moest ik me daar niets van aan trekken. Mijn oudste kleindochter organiseerde het feest bij haar thuis!

Annif Emmy 2017.jpg

Wij gingen niet met een limousine zoals Emeron in gedachten had. Gewoon met de metro en aan het eindpunt werden we toch, als echte VIP's met twee wagens afgehaald om tot aan het huis te rijden.

Dat moet nu zo, sinds de geboorte van Aaron, want onze zoon heeft geen rijbewijs en onze auto kan geen zes mensen vervoeren.  Vijf dat kan maar zes is eentje te veel. En tegen het reglement dus.

Heel leuk weer eens met zijn allen samen te zijn. Toch mankeerde er een kleinkind omdat hij moest werken. Anders was het de gelegenheid om ze alle acht met mij op de foto te zetten. Een van de punten op mijn wenslijst. (klik)

Mijn jongste dochter had voor, zelgemaakte chocolade mousse en tiramisu in kleine glaasjes gezorgd. Dit en taarten bakken is een hobby van haar.

Versiering, taarten met kaarsjes en een confettibom maakten het echt feestelijk.

Annif Emmy 20171.jpg

Hierbij wil ik dan iedereen bedanken voor de kaartjes, telefoons, sms, berichten op FB, aan allen die er in gedachten bij waren wink en ook aan Mizzd, blogster(klik) van het eerste uur,  die nooit een verjaardag vergeet of overslaat!

* * *

Dit weekend werden we dan uitgenodigd voor de 60ste verjaardag van een vriendin, ex collega van toen ik nog werkte.

Een heerlijk weerzien na 20 jaar! De laatste keer dat we elkaar zagen was een tijdje na ons huwelijk, waar zij toen ook uitgenodigd was.

Haar man en dochter organiseerden het feest in een grote self service eetgelegenheid met DJ. Wij hebben ons goed geamuseerd en wij maakten echt deel uit van HUN familie. Als verassing stond er zelfs een kaarsje voor mij op de taart!  Blazen met twee zoals toen we samen werkten als collega's.

2017-60 ans Chantal.jpg

Iedere 5de dag van de maand heeft kleinzoon Aaron er een maand bij en nu maakte dat één jaar en half...

2017-1 Januari3.jpg

De tijd vliegt voorbij en daarom genieten we van elke gelegenheid met volle teugen.

* * *

Eind deze week nodigen wij onze nieuwe huurders uit als dank voor de grote opknapbuurt die ze verricht hebben aan de woonst. Dat heeft heel wat geld en moeite voor ons gespaard. En zij wonnen een maand huur.

* * *

En nu op naar 18 Februari, mijn jongste dochter viert dan haar 50ste!

03-02-17

Even terug naar...

2016-12 december3.jpgNog even terug naar het einde van 2016.

Mijn man voelde zich al een heel tijdje niet goed en dat was hem ook aan te zien. Hij vermagerde zienderogen zonder reden. We staken het op het feit dat hij anders ging eten en veel minder of zelfs geen suiker gebruikte. Dit was op aanraden van de dokter.

Toen we terugkwamen, van de thuisreis, dacht ik dat het misschien goed zou zijn eens naar Zweden te gaan om zijn zoon en kleinkinderen te bezoeken. Je weet maar nooit.

Voor hen was het door hun beroep moeilijker geworden om te reizen. En ook met die twee kleintjes is het niet zo gemakkelijk.

Het was alsof hij het ook zo aanvoelde en zei me: “Zouden we dit jaar niet eens naar Zweden kunnen om de Kerstdagen ginder te vieren?”

En zo boekten we onmiddellijk de reis voor Kerst. De kinderen en kleinkinderen konden hun geluk niet op toen ze hoorden dat we erbij zouden zijn.

Iedereen dacht dat als we naar Zweden gingen het er zou sneeuwen en koud zou zijn. Dat was echter helemaal niet zo. Het was er zelfs beter dan hier in België.

Het vroor er wel maar sneeuw was er niet. Ja hier en daar een hoopje vuile brei van de vorige weken.

We werden afgehaald door een vriend van de zoon want anders moeten we, eens in de vlieghaven van Stockholm aangekomen, nog anderhalf uur met de trein reizen tot midden Zweden.

Heel veel is er niet te beleven in het stadje. De kinderen gaan naar de “dagopvang”. Ja het woord school wordt pas gebruikt als ze naar het eerste leerjaar gaan. Schoondochter heeft een goed draaiende bloemenwinkel en zoonlief is één week op twee weg voor zijn werk.

2016-12 december4.jpg

Maar wij hebben onze gewoonten en verveelden ons niet. ‘s Morgens gingen we ontbijten in een gezellige banketbakkerij. Je waant je wel in de jaren zestig daar. Je kan er gewoon een gebak eten of je ook aan het ontbijt buffet te goed doen. Dan een beetje rondkuieren in het kleine winkelcentrum. Of langs de winkels wandelen in de straten.

Het enige wat hier niet zo prettig is, is dat het om half vier stikdonker is. De nachten zijn heel lang en de dagen heel kort.

2016-12 december5.jpg

Ook een wandeling in het oude gedeelte van de stad, langs de kleine gezellige houten huisjes.

2016-12 december2.jpg

Een beetje buiten de stad kan je per bus naar enkele grootwaren huizen zones pendelen.

Een van die dagen gingen we naar zo’n verder gelegen zone waar er een…ja Ikea winkel staat. Het zou toch zonde zijn als je in Zweden niet even naar Ikea gaat hé.

P1220163.JPGWe hebben er Zweedse balletjes gegeten, net alsof we hier in Brussel bij Ikea zouden zijn. We merkten iets te laat op dat er een speciaal Kerstbuffet aangeboden werd. Een echt Zweeds buffet met regionale specialiteiten. Spijtig!

Bij onze familie kregen we de kamer waar de Kerstman zijn pakjes opgeslagen had. Daar kwamen de kinderen niet omdat het een beetje apart van het eigenlijk appartement staat. Het leek wel de werkkamer van de Kerstman.

Op 24 december werd het eten voor die avond klaar gemaakt. Hier geen kalkoen of zo maar een gekookte ham, ingelegde zuurzoete haring, zalm vers en gerookt, worstjes, balletjes, aardappelen en nog veel meer lekkers.

2016-12 december6.jpg

Leona maakte naamkaartjes om ieder zijn plaats aan te duiden! Ze had ook al voor iedereen een armbandje van kleurrijke parels (voornamelijk rose)gemaakt. De mannen kregen er ook eentje.

We hadden ons mooi opgemaakt voor de komst van de Kerstman die persoonlijk de geschenken kwam uit delen.

2016-12 december.jpg

P1220305.JPGAls verassing kregen we elk een glas champagne terwijl de zoon een klein doosje aan zijn vrouw gaf. Er zaten twee ringen in die ze aan elkanders vinger schoven. Hier ook een bruiloft in zicht, voor 2017?

 

 

 

 

 

Op 28 december reisden we terug naar huis. We waren vroeg vertrokken zo konden we nog een hele tijd in Stockholm wandelen.

2016-12 december1.jpg

 Daar gingen we eten in een Italiaans restaurant. De eigenaar is goed gekend en hij wou ons samen als souvenir op de foto.

2016-12 december7.jpg

We traden het nieuwe jaar feestelijk in met zijn allen hier bij ons rond een traditionele zuurkoolschotel.

2017-1 Januari1.jpg

De gezondheid van mijn man is inmiddels helemaal terug goed. Hij straalt terug…

02-02-17

Wenslijst

oudjes.jpgDe eerste dag van dit jaar zaten we allen samen, mijn kinderen en kleinkinderen. En toen klonken we samen op een gelukkig en voorspoedig Nieuwjaar.

Maar we klonken vooral op een gezellig en warm familie jaar. We wensten elkaar iets meer te zien dan anders en ook samen dingen te doen zoals uitstappen, samen gaan eten of zelfs eens een weekend ergens met zijn allen te gaan logeren.

Ik had ook een speciale wens. Dat was, dat ik tenminste eens in het jaar, met mijn acht kleinkinderen op de foto kwam. Dat is niet altijd te doen. Soms moet er eentje juist werken of een ander studeren of is er gewoon één niet.

Het lukte toch al twee keer. Eén toen ze nog met zeven waren en één verleden jaar toen de laatste een paar maand oud was.

Mijn andere aankondiging was dat ik hen 10€ meer zou geven bij hun verjaardag.

We somden ook heel wat feestjes op die we dit jaar absoluut moeten vieren:

Een dochter, en ook haar man die 50 worden.

Mijn man 80 in Mei.

Zoon en schoondochter 10de huwelijksverjaardag.

Een kleindochter die in Augustus trouwt.

Oudste kleindochter die dit jaar volledig afgestudeerd is en dus haar eigen weg kan gaan als gespecialiseerde dokter. Tot nu toe was ze nog assistent dokter.

En het kwam zelfs zo ver dat we al lachend verklaarden dat als je dit jaar niets te vieren had uitgesloten zou worden.

Gelukkig was er in ieder huishouden wel iets te vieren.

Bij ieder van deze opsomming werd het glas, met groot kabaal, geheven.

Op internet zag ik heel wat mensen met een lijst van goede voornemens en ook “te doen” lijsten.

Ik zag ook een idee om iedere week iets positiefs op een briefje te schrijven en het in een bokaal te stoppen tot het volgende Nieuwjaar en dan eens te lezen wat je zo allemaal geschreven had.

Ik vond het niet onmiddellijk iets voor mij. De eerste week wist ik al niet meer wat ik op zo’n papiertje zou schrijven. Dat ik een gelukkige week achter de rug had? En de volgende week ook?

Ik had wel een wenslijst voor mezelf. Dat zou ik ook in een bokaal kunnen doen. En als ik dan eens een moment vrij heb er een briefje uit halen en doen wat erop staat.

Eén iets had ik al op nieuwjaarsdag gezegd. Namelijk een rit in een limousine maken met een fles bubbels. Een speciale reden moet ik er niet voor hebben.

Emeron had het in zijn geheugen opgeslagen en dacht dat ik dit voor mijn verjaardag had gewenst.

Toen mijn oudste kleindochter mijn verjaardag bij haar organiseerde dacht het manneke dat het grote moment met die limousine aangebroken was en dat hij samen met mij dat ritje zou doen.

Ik heb hem dus beloofd dat als het ervan komt hij samen met mij die rit mag maken.

Verder wil ik eens naar Berlijn omdat ik er in een randgemeente geboren ben en graag de plaats zien waar mijn ouders tijdens de oorlog vertoefden. (Mijn man wil dan weer naar Sicilië)

Nog eens een city trip naar Amsterdam.

De sterke drang om weer eens naar Lissabon te gaan zit er ook bij. Ik weet niet waarom deze stad zo’n aantrekkingskracht op ons heeft.

Weer eens afspreken met een of meerdere school, FB of blogvrienden. En dat zijn er wel een paar!

Dat bokaal, emmertje of boompje raakt zeker vol met wensen!

Geen “bucketlist” dat heeft een andere betekenis voor mij, vind ik.

18-12-16

Aftellen...

De overige dagen in December gingen we nog naar een concert van Ana Moura

2016-12 decembre.jpg

die we reeds kenden van over een paar jaar geleden in Lissabon.

Montages2.jpg

Ik kreeg bezoek van een blog- en Facebook vriend. De man van I Love Hasselt (klik)

We bezochten enkele leuke plaatsen in Brussel,

gingen samen eten en brachten ook

een bezoek aan Manneken Pis en

de Kerstmarkt "Winterpret".

2016-12 decembre1.jpg

Vandaag, Zondag, met de kindjes naar het spektakel voor de Kerst van de ziekenkas.

2016-12decembre.jpg

En nu zijn we klaar om deze Kerst in Zweden te gaan vieren! Samen met onze Zweedse kleinkindjes die popelen van ongeduld op farfar en Emmy terug te zien.

Bij leven en welzijn kom ik jullie dan nog mijn Nieuwjaarswensen brengen als we terug thuis zijn.

Ik wens iedereen die hier langs komt nog een Vrolijk Kerstfeest.

noel 2016-1.jpg

17-12-16

Sinterklaas

4 december zijn we weer van de partij. Deze keer gaan we met onze jongste en zijn gezinnetje bij Sinterklaas.

Ieder jaar organiseert het bedrijf waar hij werkt een groot feest voor de kinderen van hun medewerkers.

P1220015.JPG

Het was weer even de kat uit de boom kijken of we hier wel binnen mochten als genodigden.

Security first hé wink

2016-12 St Nicolas eurocl.jpg

En neen deze keer wipten ze er ons niet uit zoals in mijn vorige postje.

We konden onze ogen niet geloven bij zoveel lekkers, amusement en geschenken voor ieder kind!

2016 St Nicolas Eurocl1.jpg

Een echte indoors kermis met springkastelen voor ieder leeftijd, draaimolentjes, games voor de grotere kinderen, grimage, echte paardjes...enz

Duizenden ballonnen, clowns die met ballonnen maakten wat je maar kon wensen. Disney figuren.

2016 St Nicolas Eurocl.jpg

Broodjes, sinterklaaskoeken, speculoos, chocolade, mandarijntjes, nic nac'jes, marsepein... Alles die bij Sinterklaas hoort.

Fruitaarten, chocoladetaarten, rijsttaarten, flan... Eigenlijk te veel om op te noemen.

Kraampjes met barbe a papa, vers gebakken flensjes en wafels, suikerwafels, fruit en een chocoladefontein.

2016 St Nicolas Eurocl2.jpg

Koffie, warme en koude chocolade, alle soorten limonades en drankjes. Er mankeerde echt niets!

En Sinterklaas en zijn Piet die aan ieder kind persoonlijk zijn geschenk geeft. En niet te vergeten nog een foto met het hele gezin.

2016 St Nicolas Eurocl3.jpg

Gewoon fantastisch voor groot en klein! Ik zag nog nooit in mijn leven zo veel fonkelende kinderoogjes samen.

2016 St Nicolas Eurocl4.jpg

Een echte ode van een groot bedrijf aan zijn medewerkers om hen te bedanken voor een jaar trouwe dienst.

16-12-16

Ik zag ze vliegen

Mijn dochter nam deze zomer deel aan een wedstrijd die ze samen met vijf anderen won.

De beloning was een luchtdoop met een Seaking hélikopter van het Belgisch leger.

Het evenement had plaats einde november en ze mocht een paar genodigden mee nemen. Ze nam ons en haar jongste dochter mee.

Die dag was het een vreselijke regendag. We waren al bang dat het niet zou doorgaan. Op weg langs de autostrade stortregende het zonder ophouden.2016-11 Novembre1.jpg

Toen we in Koksijde aan kwamen was het nog niet beter. We gingen ergens eten en trakteerden onszelf op een heerlijke warme chocolade.

2016-11 Novembre2.jpg

En toen was het tijd om naar de Basis te gaan. Onderweg zei ik dat als we mochten meevliegen ik dat wel zag zitten. Mijn man en kleindochter ook.

 Een bus wachtte op ons, om ons naar, de ongeveer 500 meter afgelegen, vliegveld te voeren.

We keken naar de hélikopter die klaar stond en mochten even in de hangar een kijkje nemen. Er werd gevraagd wie mee vloog en iedereen was er bij. Dat ging goed. Het regende niet meer en we stapten vol verlangen over de piste naar het toestel.

2016-11 Novembre.jpg

We stapten in en zochten elk een plaatsje.

Vol verlangen eens "van de grond te gaan" in een hélikopter!

Als we goed en wel zaten kwam de begeleider ons het spijtige nieuws melden dat alleen de winnaars van de wedstrijd mee mochten.

2016-11 Novembre6.jpg

GROTE TELEURSTELLING voor ons.

Dochterlief dus alleen vloog boven Plopsaland en een heel stuk langs de kustlijn. Wij zagen ze weg vliegen en weer terug landen. De piloot had hen een paar seconden laten voelen hoe het is om plots in een luchtgat te zitten. Een hevig moment die hen wel zal bij blijven.

 

12-12-16

Lissabon eens anders (deel2)

Tijdens ons verblijf gaan we, één van de dagen, met de bus naar Obidos.( Klik)

2016 Lisbonne15.jpg

2016 Lisbonne14.jpg

2016 Lisbonne12.jpg

P1210734.JPG

Obidos ook gekend voor zijn Ginja in chocolade cupjes geserveerd. Dat liet ik niet aan mij voorbij gaan.

2016 Lisbonne13.jpg

tongue-out

Wij gingen er eten in een eigenaardig restaurant

2016 Lisbonne16.jpg

De tafels met banken zijn er trapgewijs opgesteld door de helling van de straat. Het vlees en de vis worden er in een soort pizzaoven op straat gegrild en op een plank geserveerd. Alleen dit origeneels deed ons voor dit restaurant kiezen. Het ging er gezellig aan toe. Het zat er ook vol van Aziatische toeristen die het luidruchtig aanprezen aan de voorbijkomende landgenoten. Wat een glimlach en een gezellige sfeer bij ieder teweeg bracht.

Wij raakten aan de praat met een Duits koppel (leeftijdsgenoten) die met hun kamper rondreizden. Dit doen ze gedurende de wintermaanden en keren pas in de lente terug naar huis.

Tijdens onze korte vakantie kuierden we nog in de straten van Lissabon.

2016 Lisbonne8.jpg

Het gaat langs restaurantjes, originele winkeltjes en we stappen ook een boekhandel binnen. Zomaar, om te zien hoe het er binnen uitziet.

2016 Lisbonne9.jpg

Door de smalle straatjesen steegjes in de oude wijk Alfama.

2016 Lisbonne18.jpg

2016 Lisbonne20.jpg

We gaan een bezoek brengen aan de Mercado da Ribeira. De lokale overdekte markt met vlees, vis, groenten, bloemen enz... Nu helemaal vernieuwd zonder te roeren aan de oude originele struktuur.2016 Lisbonne19.jpg

In een groot deel hebben ze hippe eettentjes gemaakt. Een soort van tapasbars waar je alle smaken van de wereld kunt nuttigen. We waren echter veel te vroeg om te kunnen eten.

Wij gingen dan maar naar het grote winkelcentrum Vasco de Gama. Helemaal aan de andere kant van de stad gelegen.

De laatste dag gingen we nog naar de grote rommelmarkt (feirra do ladre). 

2016 Lisbonne17.jpg

Rommelmarkt = stokkepaardje van mijn man.

                                                             De laatste uren, nog een drankje op het terras van de pastelaria Suiza op de Praça Rossio en dan tot het tijd is in de zetels van de lobby in ons hotel.P1210618.JPG

 's Avonds reizen we, opgeladen vol energie, terug naar huis.

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende