Emmy's B@bbelhoekje

Dit is iets anders dan een stokje en ik doe het eigenlijk niet zo graag. Met een stokje kan je integendeel iets grappigs DOEN.

Twee blogvriendinnen, Magda en Crissebie, tagden mij om er aan mee te doen. En daarom zette ik me in om zo goed mogelijk mee te werken. Het gaat zoals het volgende:

Je moet deze regels posten

1. Iedereen moet 11 dingen over zichzelf bloggen

2. Dus je beantwoordt de 11 vragen die de tagger heeft gegeven

3.Stel 11 nieuwe vragen op voor de mensen die je zelf tagt

4. Vraag dat zij dat op hun beurt ook doen met 11 andere mensen

5. Ga naar hun pagina en zeg dat je hen getagd hebt

6.Niet terug taggen.

Deze vragen stelde Magda:

1.Woonde je altijd in België?

-Ja

2.Ben je al veel verhuisd?

-Als kind, verhuisden mijn ouders, bijna om de twee jaar. Sinds ik getrouwd ben verhuisde ik een paar keer. Nu we in ons eigen huis een appartement bewonen verhuisden we niet meer.

3.Veranderde je al eens van baan?

-Ik veranderde niet veel van baan in mijn werkjaren. Ik had het steeds goed getroffen en bleef dus waar ik was.

4.Zou je een andere baan willen hebben?

-Nu ik mijn pensioen heb zou ik voor geen baan willen wisselen!

5.Waar ga je het liefst op vakantie?

-Tegenwoordig gaan we niet echt meer op vakantie.Citytrips wel. Soms zou ik er wel wat langer willen blijven. Eender waar als er maar veel te zien is. Ik lig niet graag aan het strand te bakken. Shoppen doe ik niet graag. Het liefst zie ik dingen die anders dan bij ons zijn.

6.En hoe ga je op vakantie(hotel, tent, caravan)

-Wij gingen enkele keren op hotel en meerdere keren op een appartement. In Tunesië huurden we een paar keer een traditioneel huis.

7.Als je een grote erfenis kreeg wat zou je dan het eerste kopen of doen?

-Het hangt er van af hoe groot de erfenis zou zijn. Ik zou echter nog veel willen reizen en een bel-etage bewonen. Niet in Brussel of Brabant maar ergens in Vlaanderen.

8.Als je moest emigreren waar zou je dan het liefst wonen.(niet allemaal naar het zuiden want dan is het daar overbevolkt)

-Geen gedacht maar naar Knokke of aan de kust is al goed genoeg nu ik een zekere leeftijd heb. Oude bomen verplant je niet zo gemakkelijk. Ze wortelen zich vast en zouden het niet meer halen bij te grote verplantingen!

9.Zou je een orgaandonor willen zijn?

-Daar over twijfel ik geweldig. Moest het nodig zijn om een nier aan mijn kleinkinderen af te staan zou ik het wel doen. Twee van hen hebben polycyste nieren.

10.Als je op pensioen gaat zou je dan vrijwilligerswerk willen doen?

-Dat doe ik nu toch met het houden van mijn kleinzoon!

11.Wat zou je- gedwongen door bepaalde omstandigheden- het meest van je comfort missen .

-Ik zou het erg vinden indien er door omstandigheden geen water of verwarming zou zijn in de WC. Dan zou ik compleet geblokkeerd zijn.

* * * * * * * * *

Crissebie's vragen

1.Wat is je levensdroom, of heb je die al bereikt?

-Ik denk van wel. Ik ben niet rijk maar heb alles wat ik nodig heb. Ik mag me gelukkig noemen.

2.Stel je mag één materiële wens doen, ( geen genezing of zo ) wat zou die dan zijn? Van max 10.000 euro wat zou je wens dan zijn.

Reizen

3.Stel je doet mee aan een quiz, je wint en je mag direct jouw droomreis kiezen, je moet wel direct antwoorden waar je naartoe wilt. Wat wordt je antwoord.

Mauritius.

4.Je kunt 1 persoon terug uit de dood halen om er nog een dag mee door te brengen, wie wordt dat voor jou?

Mijn mama. Hoewel ik na één dag weer met het grote verdriet zou zitten haar te moeten laten gaan.

5.Je krijgt een ontzettende uitdaging op je werk, maar je moet voor 2 jaar het buitenland, neem je de uitdaging aan?

Als dit zich voor deed in mijn jongere jaren en ik man en kinderen mocht meenemen, ja.

6.Je mag uit eten naar een restaurant naar keuze, maakt niet uit in welke prijsklasse, waar gaat de trip naartoe?

De laatste keer koos ik voor een Chinees. Moest het nu zijn zou ik voor een tapas bar kiezen.

7.Je moet kiezen tussen een oud vrouwtje redden uit een brand, een hondje of een baby, wie haal je uit de brand?

De baby!

8.Je mag een avond uit met een bv, wie kies je daarvoor.

Bah, ik heb er geen gedacht van. Het liefst zou ik nog met een vriendin op stap gaan en honderd uit kletsen met een glaasje en een hapje.

9.Je mag een avond uit met een buitenlands acteur of actrice, wie is de uitverkorene?

Daar heb ik ook geen speciale favoriet. In mijn vroegere jaren droomde ik van een ontmoeting met Demis Roussos. Toen ik hem eens persoonlijk ontmoette had hij meer oog voor mijn dochter dan voor mij en was mijn enthousiasme wat geluwd. Toch zou ik het fijn vinden eens met hem in een Grieks restaurant te eten, zingen en dansen.

10.Waar spendeer je het liefst je geld aan? ( m.u.v., huur, elektriciteit en andere vaste kosten)

Computer en fotoapparaat.

11. Blog jij anoniem? En waarom?

Nee ik blog niet anoniem. Ik zet alles er op wat geweten mag worden. De rest houd ik gewoon voor mezelf.

* * * * * * * * *

Hier volgt mijn vragen lijst:

1. Heb jij regels i.v.m. je huishouden, zoals op bepaalde dagen doe ik dit of dat (de was, de strijk, boven of beneden poetsen)?

2.Trouwde jij met je eerste liefde? Indien niet, zag je hem ooit terug?

3.Wat wou je "later" doen toen je kind was?

4.Ben je bang bij het horen van een boot of vliegtuigramp nog op deze manier te reizen?

5.Ben jij eerder voor zout, zuur, of zoet?

6.Waar ging je voor het laatst op reis?

7.Waar was jij toen je de Herald Enterprice verging in Zeebrugge(1987)

8.Hoe legde je het aan boord als je een slecht rapport of opmerking had op school en je dagboek moest laten ondertekenen door je ouders?

9.Je hebt een vrije dag. Profiteer je er van om je huis grondig te poetsen ,de hele dag luilekker in je kamerjas blijven, of ga je er eens uit met vriendinnen?

10.Is je man jaloers als je uren lang aan de PC zit?

11.Als er je iets niet lukt, neem je het dan anders aan of laat je het voor gezien?

En wie zou ik nog kunnen taggen? Er zijn niet veel blogs die nog actief zijn.

Oma-moetje Misschien?

Nana die al getagd is ergens anders.

Emily die nog nooit mee deed.

Mizzd die zeker niet aan vragenlijsten zal meedoen.

Maar als iemand toch mijn vragenlijst zou willen beantwoorden neem hem gerust mee en laat het weten. Zo kan ik de antwoorden lezen.

Vandaag is het Nieuwjaar bij de Chinezen. Het jaar van de draak vieren ze deze keer.

Ik ga het echter niet hebben over Chinese stokjes want vandaag eten wij spruitjes met varkenskotelette. Dat kan je maar moeilijk met stokjes eten hé.

Neen ik wou het over de stokjes op de blogs hebben waar we indertijd zo veel plezier aan beleefden. Nana lanceerde er weer eens een. Een foto van je eigen achterhoofd, kuh...Hoe doe je dat nu in hemelsnaam?

Maar bij Magda en Mizzd zag ik dat het wel mogelijk was. Alleen een beetje handigheid. Ik probeerde het een paar keer. Eerst stond de helft van mijn hoofd erop dan was het weer te donker, te ver. Amaai hoe moet je dat dan doen? Ik heb wel spiegels genoeg in huis maar geen een waar het echt lukte.

In de keuken heb ik echter een grote spiegel boven de afwasbak. Deze vind ik handig omdat ik zelfs als ik in de keuken ben toch ook bij de gasten in de woonkamer zit.

Zo stond ik tegenover mijn oven waar ik mezelf in zag en terwijl ook de achterkant van mijn hoofd zag. En toch nog niet zo gemakkelijk want als je in spiegelbeeld naar rechts gaat dan gaat het links en hoger dan zie je lager.

Met een wasknijper op je neus gaat dat net zo. Het doet pijn en als je hem er af wil doen dan wil je hem open trekken en dat geeft het tegenovergestelde effect. Dat maakte ik als kind mee  pfff...een echte heksentoer. 

Ik wil er nog bij zeggen dat jullie, Magda, Mizzd en Nanan nog gezien mogen zijn al is het van vanachter!

En zo ben ik weer bij de wasknijpers van weleer. Het deed pijn maar toch doorstonden we het met véél plezier. 

Toen ik mijn man vertelde dat ik mijn achterhoofd gefotografeerd had voor een stokje, vroeg hij mij of ik niets anders te doen had dan stommeteiten. Hij verloor echter het gezicht toen ik naar dat stokje in mijn archief keek en zag dat hij toen zelf mee deed aan die "stommiteit". 

En ik zat zoals velen ook in de kast. Niet gemakkelijk om er in en uit te geraken. En hoe rommelig het wel in mijn kast was toen ik de foto's zag. En daar was er weer een hele voorbereiding aan voor gegaan. Toestel op een statief, de afteller aan zetten en dan vlug de kast in!

Het is niet omdat we iets ouder worden er niet meer gelachen mag worden hé.  Lachen is gezond.

Voor mij mogen zuurpruimen blijven waar ze zijn en weg kwijnen van zelf beklag.

Hoera, zij is jarig!

52  (clic)

Deze avond voel ik me al veel beter.

Ik heb mijn rug goed warm gehouden met mijn kersenpitten kussentje en een pijnstiller. Een paar tabletten tegen keelpijn en mij vooral laten verwennen door mijn man, die mijn eten op een dienbord op de zetel bracht.

Oeps ik weet niet of deze zin niet op een uitglijder lijkt .

De kleine was hier twee dagen maar toen ik me gisteren niet zo fit voelde was ik blij dat hij naar huis kon.

Het leek wel of ik iedereen het huis uit wipte.

Ik kreeg lichte keelpijn en voelde me zo moe... Ik zou deze morgen iets langer in bed blijven tot ik echt uitgerust was. En toch was ik vroeger op dan gewoonlijk. We deden vlug een paar boodschappen en toen wou ik al weer naar huis.

Het lijkt wel griep. Of is het een reactie op mijn vaccinatie die ik dit jaar veel te laat, laat ons zeggen nog op het nippertje, kreeg.

Voor de rest van de dag probeer ik me zo goed mogelijk te verzorgen. Ik heb nu ook pijn in de onderrug en moet me recht wringen om op te staan.

Allée ik heb mijn beklag kunnen doen. Dat lucht altijd op en halveert zelfs de pijn. Ik hoop dat het morgen over is.

Iedereen die Daisy kende van de blogs of in het echt was enigszins verrast een uitnodiging van haar familie te krijgen hen te volgen na de uitvaart. Gewoonlijk komt dit toe aan de familie en een beperkte vriendenkring.

In de ode van haar kinderen aan hun mama begreep ik pas hoe belangrijk haar blog vriendinnen voor haar waren. Iedereen was haar "familie."

Ik had al veel vrienden gehad met een groot hart maar haar hart was onbeschrijfelijk "groter".

Mijn moederhart liep over en ik huilde tranen met tuiten toen ik haar levensverhaal hoorde.

Ze ontmoette haar man al heel jong en ze bleven elkaar 65 jaar trouw, tot de dood hen scheidde.

Toen ze na vele jaren beseften dat kindergeluk niet voor hen weg gelegd was besloten ze een Belgisch kindje te adopteren. Het werden er meer, daar hadden ze meer als genoeg liefde aan over.

En geloof het dat ze hun taak als ouder meer dan uitstekend volbracht hebben. Vele mooie anekdotes over die jaren wezen daarop.

Vandaag pas besef ik wat een prachtige vrouw ze was en heb spijt dat ik haar niet langer mocht kennen.

Ze had er de mond vol van, over haar kinderen en ook haar kleindochter. Het zijn één per één schatten en liefdevolle mensen. Ze schoof zichzelf nooit naar voor door te zeggen wie ze was en wat zij gedaan had.

Tegenover hen had ze het dan weer over ons de bloggers. Het deed haar enorm plezier met ons in contact te zijn.

Toen haar man in het begin van verleden jaar overleed was ze vast besloten zich niet te laten gaan. Haar gemis was groot en toch liet ze het hoofd niet hangen. Ze had nog veel wensen te vervullen.

Ze onderging een knie operatie maar was op een minimum van tijd weer te been. Steeds vooruit moest het, met de vloed mee…Ze hield van de zee en Magda en ik hebben daar met haar, meer dan eens, een paar uur gezellig samen gezeten.

Deze zomer werd ze erger ziek maar wilde het niet laten weten tegenover haar kinderen, alhoewel zij toch beter wisten. Ze kreeg een plotse verlamming aan handen en voeten maar van zodra ze een beetje haar vingers kon gebruiken wou ze op haar PC tokkelen om ons iets te laten weten.

Ze bleef de opgewekte altijd lachende dame.

Iedereen stuurde haar kaartjes en enigen gingen op bezoek bij haar. Vandaag hoorde ik nog hoeveel plezier ze er aan had. Ze zei dat het verplegend personeel haar zo verwende. Het kon niet anders dan "klikken" tussen haar en wie dan ook.

Haar kinderen hebben haar een mooie uitvaart bezorgd. Haar as werd op een mooie plek aan het water gestrooid en op dit moment zag ik even twee zeemeeuwen een rondje maken en over vliegen. Ik zag ze niet meer terug...

Het was geen gewone koffietafel maar een grote receptie, waar ze zeker van genoten zou hebben, zo met familie, vrienden en kenissen.

Watervrouwtje we gaan je missen.

Daisy is de naam van een bloem. Iedere bloem heeft een betekenis en Daisy betekent:

Loyale liefde.

Zes Januari, Drie Koningen, is de laatste dag waarna onze Kerstboom opgeborgen wordt.

De kleine Emeron kon hem niet genoeg bewonderen en hoewel hij er niet mocht aan komen trachtte hij toch maar eens heel eventjes…

De feesten gingen kalm voorbij.

Met Kerstmis zaten we alleen met zijn twee, gezellig voor de TV. Na de middag had ik marsepein gemaakt en liet mijn inspiratie de vrije loop. Balletjes met van alles erop.

Oudejaarsavond hadden we het gezin van onze zoon en zijn beste vriend met zijn verloofde. Zo was er niemand alleen.

Ik had voor de gelegenheid zelf een taart gebakken. Toen ik hem uit de vorm deed leek er een hondje op te staan. Ik versierde hem daarna met alles wat ik in huis had en hij was echt naar mijn smaak!

Op Nieuwjaarsdag had mijn dochter een Driekoningen gebak mee en zo hebben we dit een beetje in een andere volgorde gevierd. Het was mijn schoonzoon die de kroon mocht opzetten.

Onze kleine kapoen is een beetje ziek. Hij heeft een bronchite en moet aërosol doen. Een hele klus om dat masker 10 à 15 minuten voor zijn gezichtje te laten! Het is te hopen dat hij gauw beter is en weer naar buiten kan.

Hij houd hem wel goed bezig.

En nu ga ik de boom opbergen. Morgen heb ik daarvoor geen tijd. Ik ga naar Daisy’s uitvaart.

Ik vernam zo pas dat Daisy Raes "Watervrouwtje" zachtjes ingeslapen is.

Mijn innige deelneming en sterkte aan haar familie en dierbaren.

* * *

Toen ik haar de laatste keer bezocht maakte ze zich zorgen van hoe het zou gaan, in dit geval, om haar vrienden en vriendinnen bloggers te verwittigen. Ik zei haar daarop dat ze daar niet moest aan denken en dat we het wel zouden weten.

Zoals ze mij vroeg iedereen te bedanken voor de kaartjes neem ik het nu op, om jullie dit te laten weten.

Slaap zacht lieve vriendin.