18-01-18

Aarde, water, vuur en wind.

Vroeger was ik binnenin redelijk onrustig als er storm kwam. Nu niet meer echt.
Toch volg ik de nieuwsberichten met een bang hart, van wat er zoal gebeurt, door de wind.
Bomen omgewaaid, bossen en sommige wegen afgesloten, geen trein op sommige lijnen. Vandaag sommige scholen dicht.
Altijd even bangelijk, dus voorzichtigheid "geblazen".

Toen we gisteren boodschappen deden zag ik een kastje voor onder de lavabo. Het onze was aan vervanging toe. Ik wist echter niet of de afmetingen gepast waren. Na het opgemeten te hebben was het te laat om nog eens naar de winkel te rijden. We zouden dat morgen nog kunnen doen en terwijl een paar dingen kopen die we vergeten waren.

We gingen er deze morgen achter, ondanks het hevige weer. Daarbij in gedachten hoe gevaarlijk het was met deze wind. Overal zagen we afgerukte takken. Er lag zelfs een wc, zo één zoals ze gebruiken op de werf, op zijn zijde. Heel even glimlachte ik met de gedachte dat er misschien iemand op zat toen die omver viel.

Onderweg hadden we allebei in gedachten:"Wat als er één van die bomen omver viel...op een wagen". Een eindje verder zagen we dat de weg versperd was, door een omver gewaaide boom.

storm.jpg

We reden een hele weg om en waren blij terug thuis te komen.

De nieuwsberichten waren niet schitterend. Boom in het water, scheepvaart verstoord. Trempolin op de treinsporen, treinverkeer onderbroken. Waals Brabant één dodelijk slachtoffer een boom op haar auto gevallen.

In Nederland ging het er het ergst aan toe.

Aarde, Water, Vuur en Wind.

Vier natuurelementen die we niet moeten uitdagen.

 

17-01-18

Tournée Générale

today is a new day.jpgZo, ik ben in gang geschoten met mijn tournée Générale!

Niet deze die we kennen om gedurende een maand geen alcohol te drinken, zoals iedereen zich nu wel zal indenken.

Deze générale tour gaat er over om afspraak te maken met familie en vrienden, die ik niet meer gezien heb in het verlopen jaar. 

Gisteren was ik bij mijn oudste zus. We hadden heel veel bij te babbelen. En ik beloofde dat er deze keer niet zo lang meer zal over gaan voor wij ons nog eens zien. Mijn nichtje, haar dochter was er ook.

Volgende week is het de beurt aan mijn jongere zus. Wij zagen ons laatst, toen we aan het sterfbed van ons jongste zusje zaten. Dat was geen leuk moment. Ook weeral bijna 3 maand geleden...Het is dan pas dat je er over nadenkt hoe vlug het kan gedaan zijn en je niets meer hebt kunnen zeggen. We horen nu en dan wel eens iets van elkaar maar zien, dat is toch iets anders.

Een paar vrienden wachten nog even tot het weer betert. In de lente is het natuurlijk leuk. Dan kunnen wij op stap met mekaar. Beetje gezellig tafelen en eventueel de stad of het dorp waar we afspreken te verkennen. En ook fotograferen. 

15-01-18

Leven!

Leven en iedere dag er het beste uit halen!

Vandaag legde ik dan maar een afspraak vast met mijn oudste zus. Het is al ZO lang geleden dat we elkaar zagen! Het is voor morgen.

Van nu af aan heb ik mezelf beloofd mijn agenda aan te vullen met afspraken met vrienden en ook sommige verdere familieleden.

Men staat er eigenlijk niet bij stil hoe de tijd voorbij vliegt.

carpe diem.jpg

12-01-18

Zomaar...

f980dd99e61d6e035459ed8767f7b33c.jpg

Lees meer...

31-12-17

Jaaroverzicht 2017 kleine come back

Deze laatste dag van het jaar blik ik even terug op de grote momenten van dit jaar.

En ik besloot om dit toch maar eens op mijn blog te delen.

Zoals ieder 1ste Januari zetten we het jaar in met de traditionele zuurkool. Wij roepen dit jaar uit tot familiejaar en nemen heel veel voornemens om veel samen te doen dit jaar.

2017-1 Januari1.jpg

Eind Januari vieren we mijn verjaardag bij mijn kleindochter.

Annif Emmy 2017.jpg

In Februari vieren we de 50ste verjaardag van mijn jongste dochter. het word een knallend feest maar werd ook het laatste postje op mijn blog.

2017 Annif ISA 501.jpg

Begin Maart worden wij uitgenodigd op het verjaardagsfeest van een ex-collega. Ze word 60 en gaat ook op pensioen. Het was al bijna 20 jaar dat we elkaar nog zagen. Het feest ging door in een groot restaurant en toen de taart op tafel kwam was er één voor mij ook bij. Bij zo'n gelegenheid zie je toch maar dat de tijd eigenlijk niets aan de vriendschap of relatie met iemand veranderd. Je neemt de draad gewoon weer op alsof het gisteren was.

2017-60 ans Chantal.jpg

Geloof mij, met het ouder worden zie je de tijd niet voorbij vliegen. Heel dikwijls schrik ik bij het besef, hoe lang het geleden is...dat ik iemand niet meer zag.

Heel het jaar door vieren we tussen de voornaamste gebeurtenissen door een of andere verjaardag. Of gaan we voor een etentje bij familie of vrienden.

Mijn vriendin die nu niet meer ziet kwam door het toedoen van een hulp twee keer op weekend. We blijven die dagen dan knus in huis want we kunnen zonder die hulp de trap niet op en af om te gaan wandelen.

Met Emeron, mijn kleinzoon, bezoeken we tentoonstellingen en musea. Dat is zijn stokkepaardje. Sinds September gaat hij naar de kunstacademie. Iedere zaterdag breng ik hem er naar toe en ga hem ook weer afhalen. Meestal blijft hij hier dan slapen.

1 April sluit ik mijn blog. Ik heb er geen spijt van maar soms denk ik dat ik het op de achtergrond zou moeten verder zetten om het later nog eens te kunnen lezen. Soms herlees ik namelijk op het archief wat ik schreef, en verbaas mij daarbij hoe vlot het soms ging.

 Van 14 tot 20 Mei gaan we naar Sicilië. Mijn geschenk voor de 80ste verjaardag van mijn man. Een heerlijke reis!

2017 SICILIA5.jpg

2017 SICILIA16.jpg

2017 SICILIA15.jpg

2017 SICILIA11.jpg

2017 SICILIA12.jpg

80 jaar. Het word geen groot feest omdat het die dag niet past om iedereen er bij te hebben. Dan maar 80X een klein feestje...

De zoon uit Zweden is er wel die dag met een vriend en de sfeer zit er aardig in.

2017-05 Mai3.jpg

2017-05 Mai4.jpg

2017-5 Mai.jpg

2017-5 Mai1.jpg

2017-6 Juin.jpg

De verjaardag van Emeron is intussen ook voorbij.

2017-05 Mai.jpg

Begin Juni een Citytrip naar Amsterdam. Het weer is niet zo pluis maar we maken er het beste van. Tussen de buien heen en de weinige zonnestralen laten we ons van terrasjes genieten.

2017 Amsterdam.jpg

Een dag Rijsel nemen we er ook van.

22 Juni  viert mijn oudste kleindochter haar 31ste verjaardag. Een geweldig outdoor feest in haar woning met BBQ en jacuzzie. Vooral de jongeren gingen in het water.

2017 Annif SOPHIE.jpg

Die avond vernemen we iets dat ons hele leven in een ander licht zal stellen. Het heeft een gat als van een bom achter gelaten. Verder kan ik er het hier niet over hebben.

Mijn man word ziek en sukkelt een hele tijd. In Juli 12 dagen ziekenhuis. Gebarsten galblaas en infectie in de buik. Opereren kan voorlopig niet.

5 Augustus: Het grootste en mooiste evenement dit jaar was ongetwijfeld het huwelijk van mijn kleindochter Julie en haar charmante prins Cédric.

Mariage Julie et Cedric1.jpg

Mariage Julie et Cedric3.jpg

Juli, Augustus, September...etentjes en feestjes hier en daar.

Oktober: Wij hadden vroeger in het jaar al een reis, met mijn dochter en kleindochter, naar Barcelona gepland. De toestand van mijn man en de evenementen (aanslag en het vechten voor Catelaanse onafhankelijkheid in Barcelona) doen ons twijfelen.

We riskeren het toch en het werd een geweldige trip!

VKJY6621.JPG

KQRU3988.JPG

En mijn man word geopereerd. 8 dagen ziekenhuis. Helemaal goed komt het niet. Beter wel, laat ons zeggen met tussenpozen.

30 oktober nog een bijzondere datum dit jaar. Mijn jongste zusje ligt in het ziekenhuis. We worden allemaal verwittigd dat het een kwestie van uren of dagen is. Alhoewel we wisten dat het er eens van zou komen, kwam het heel hard aan. Ik denk dat ik er niet heen kan maar mijn fantastische dochter voert er ons die avond naar toe...Ik ben zo blij dat ik haar nog even heb kunnen zien. Ze was helder en wist waar ze heen ging. We hadden geen woorden nodig.

31 Oktober 's Morgens om 4h verlaat zus ons. . Mijn dochter brengt me er nog eens naar toe.

Die dag was het Haloween, de 50ste verjaardag van mijn schoonzoon en de verjaardag van mijn kleindochters man. Dit vierden we enigzins kalm maar toch waardig zoals voorzien. Het leven gaat verder en zus zou het ook zo gedaan hebben.

IMG_1122.JPG

En ik had mijn 8 kleinkinderen bij me.

IMG_0926.JPG

Kerst vierden we bij mijn dochter met de kinderen en kleinkinderen. Een warm nest dat ik zo koester!

Verder gingen deze twee maanden weer vlug voorbij en zo zitten we hier nu de laatste uren van het jaar op te doen.

Al bij al een mooi jaar waar we veel steun, in goede en kwade tijden, aan familie en vrienden genoten...

Morgen is het weer zuurkool maar dit keer verwerkt als hot-dog.

Hierbij wens ik iedereen een fijn Eindejaar en Gelukkig Nieuwjaar

01-04-17

1 April, maar toch geen grap. Sorry...

Ik denk dat ik er mee ophoud.

Actief sinds Oktober 2005 vind ik het genoeg geweest.

De opkomst van heel andere media, zoals FB, Instagram e.a. gaven de doorslag.

Dus dit zal wel het laatste berichtje hier zijn.

Ik laat het blog open zodat je wel nog in het archief kunt snuffelen.

Bedankt aan allen die hier al die jaren langs kwamen en ook nu en dan een berichtje na lieten.

Mijn echte fans weten waar mij te vinden.

1 April.jpg

19-02-17

Onze Sarah gezien?

Je kon er zaterdag niet naast kijken dat mijn dochter 50 werd.

2017 Annif ISA 50.jpg

We vierden onze "Sarah" met zijn allen in familiekring.

Ze had er zelf haar werk van gemaakt.

UItnodigingen, décoratie, hapjes,

2017 Annif ISA 502.jpg

sandwiches, 

P1220593.JPG

twee zelfgebakken taarten en twee uit de winkel voor het geval er niet genoeg was.

Die met de M&M's was een echt succes voor het oog en ook voor de maag.

16833490_10154616915039864_318835093_o.jpg

En de kaastaart was ook niet te versmaden.

Schoonzoon had zelfs een mooi presentatieblad voor het gebak in elkaar geknutseld.

P1220657.JPG

En toen de feestartikelen boven kwamen sloeg de gekte pas toe. Iedereen wou wel een of ander accesoire op. Wat heel wat gelach en plezier mee bracht.

16807736_10212734165808053_2659798078352539051_n-001.jpg

2017 Annif ISA 503.jpg

2017 Annif ISA 504.jpg

 En er kwam weer één van mijn wensen uit. Namelijk met al mijn kleinkinderen samen op de foto. Ze waren er allemaal dus dat was de grote kans.

P1220624-001.JPG

En eentje met mijn kinderen. Kleindochter namen we er bij in vervanging voor de ontbrekende zoon...

P1220635.JPG

 

18-02-17

50 jaar geleden

Vandaag 50 jaar geleden had ik al een paar bewogen uren achter de boeg.

Het begon rond middernacht. Ik verwachte mijn 2de kindje en mijn ouders die aan zee woonden zouden mijn oudste komen afhalen zodra de bevalling zich in gang zette. Zij woonden aan zee en wij in Brussel.

De datum was eigenlijk al 16 dagen over tijd. Mijn schoonzus ook in verwachting had die dag moeten bevallen. Zij kreeg haar kind, een jongen al op 2 februari, MIJN uitgerekende datum.

Iedere dag, erover, zat ik van ’s morgens tot ’s avonds te zien of ik nog niets voelde. Maar niets! Ik was bol en rond en gezond.

Tot die nacht dan van 17 op 18 februari. Ze hadden gezegd dat je niet onmiddellijk naar de kraaminrichting moest snellen bij de eerste weeën maar afwachten dat ze zich dicht opvolgden.

Voor alle zekerheid belde ik naar mijn ouders dat het zo ver was en ze konden komen. GSM’s waren er nog niet. Gelukkig hadden zij wel al vaste telefoon wat toen ook nog niet in ieder gezin voor kwam.

Die nacht was er echter storm aan zee en hoorden ze de telefoon niet, die in de woonkamer stond.

Ik belde en belde maar kreeg geen gehoor. Dan maar mijn schoonmama opgebeld. Die onmiddellijk daar was.

Het was toen al bijna 4H. Ze zei dat ik beter een ziekenwagen zou bellen want van Anderlecht naar Watermaal-Boisfort was het toch een hele rit en wat als…

Ik dacht intussen terug aan mijn vorige bevalling. Die had uren geduurd en ik had toen niet meer gegeten sinds de avond ervoor.

Nu smeerde ik mij twee dikke sneden krentenbrood en een tas chocolademelk erbij. Intussen zat mijn schoonmama ons aan te moedigen om toch maar te vertrekken. Het was nu 5H

De ziekenwagen kwam en vertrok met mij en mijn man. Een eindje verder stonden we al stil aan de overweg in Vorst. De ambulancier vroeg of hij moest loeien en vragen om de overweg te openen. Ik wist niet of hij schertste of als het echt kon.

Ik wou niet dat hij het deed en wachtte geduldig tot de afspanning geopend werd.

Om half 6 stonden we in de kliniek en daar moesten we ons eerst aanmelden. En dan de lange gang waar geen einde aan kwam door.

Ik stopte nu en dan om te puffen tot de weeën voorbij waren.

En toen onmiddellijk de verloskamer in. Tien minuten later lag ik met een flinke dochter in mijn armen.

Toch had ik verdriet want ik had net als de eerste keer op een zoon gehoopt.

Mijn meisje was echter een heel mooie donkere krullekop die veel kijk had van de andere mama’s op de kraamafdeling.

Nu 50 jaar later bedenk ik dat we zonder mij (bevalling), vandaag niet aan de feesttafel zouden zitten.

GELUKKIGE VERJAARDAG lieve kind van mij!

2017-1 Januari5.jpg

12-02-17

Kinderpraat

emeron et Luca.jpgEmeron nodigde een klasvriendje uit om te komen spelen. Volgens zijn verhaal was dat wel een beetje een geplande uitnodiging.

Zijn vriendje L. vroeg hem namelijk: “Wanneer nodig je mij eens uit om bij jou te komen spelen?”

E: “Ja dat ga ik doen.”

L: “Vraag het mij dan NU.”

E: “Oké ik nodig je uit! Vraag aan je mama wanneer je kan komen.”

Zo dat was dus geregeld.

Zaterdag was het zo ver.

Mijn zoon en schoondochter besloten met hen naar de bioscoop te gaan. Ik bleef thuis met de jongste spruit.

De twee jongens waren het echter niet helemaal eens over de film. Emeron koos voor De lego Batman. De keuze van L. was Vaiana.

Terwijl ze nog even aan het spelen waren hoor ik Emeron zeggen: “Je mag kiezen hoor, maar je kiest toch voor Lego Batman hé?”

Toen L. juist een legomanneke in zijn hand had hoor ik hem nog zeggen: “Kijk dat is Lego Batman, leuk toch?”

Van overtuigingskracht gesproken…

Ze scoorden eigenlijk allebei. De één met de uitnodiging. De ander met de keuze van de film.

Toch denk ik dat L. liever thuis met zijn vriendje had gespeeld en Emeron wil nu ook naar Vaiana gaan zien.

Het leek wel een VTM uitzending van Het Geheime leven van 5-jarigen. Maar dan voor 6-jarigen. ZO GRAPPIG.

06-02-17

Een blaadje uit mijn agenda

Op 31 januari was ik jarig. Deze keer moest ik me daar niets van aan trekken. Mijn oudste kleindochter organiseerde het feest bij haar thuis!

Annif Emmy 2017.jpg

Wij gingen niet met een limousine zoals Emeron in gedachten had. Gewoon met de metro en aan het eindpunt werden we toch, als echte VIP's met twee wagens afgehaald om tot aan het huis te rijden.

Dat moet nu zo, sinds de geboorte van Aaron, want onze zoon heeft geen rijbewijs en onze auto kan geen zes mensen vervoeren.  Vijf dat kan maar zes is eentje te veel. En tegen het reglement dus.

Heel leuk weer eens met zijn allen samen te zijn. Toch mankeerde er een kleinkind omdat hij moest werken. Anders was het de gelegenheid om ze alle acht met mij op de foto te zetten. Een van de punten op mijn wenslijst. (klik)

Mijn jongste dochter had voor, zelgemaakte chocolade mousse en tiramisu in kleine glaasjes gezorgd. Dit en taarten bakken is een hobby van haar.

Versiering, taarten met kaarsjes en een confettibom maakten het echt feestelijk.

Annif Emmy 20171.jpg

Hierbij wil ik dan iedereen bedanken voor de kaartjes, telefoons, sms, berichten op FB, aan allen die er in gedachten bij waren wink en ook aan Mizzd, blogster(klik) van het eerste uur,  die nooit een verjaardag vergeet of overslaat!

* * *

Dit weekend werden we dan uitgenodigd voor de 60ste verjaardag van een vriendin, ex collega van toen ik nog werkte.

Een heerlijk weerzien na 20 jaar! De laatste keer dat we elkaar zagen was een tijdje na ons huwelijk, waar zij toen ook uitgenodigd was.

Haar man en dochter organiseerden het feest in een grote self service eetgelegenheid met DJ. Wij hebben ons goed geamuseerd en wij maakten echt deel uit van HUN familie. Als verassing stond er zelfs een kaarsje voor mij op de taart!  Blazen met twee zoals toen we samen werkten als collega's.

2017-60 ans Chantal.jpg

Iedere 5de dag van de maand heeft kleinzoon Aaron er een maand bij en nu maakte dat één jaar en half...

2017-1 Januari3.jpg

De tijd vliegt voorbij en daarom genieten we van elke gelegenheid met volle teugen.

* * *

Eind deze week nodigen wij onze nieuwe huurders uit als dank voor de grote opknapbuurt die ze verricht hebben aan de woonst. Dat heeft heel wat geld en moeite voor ons gespaard. En zij wonnen een maand huur.

* * *

En nu op naar 18 Februari, mijn jongste dochter viert dan haar 50ste!

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende